Short
กลิ่นสวาทล่มเมือง

กลิ่นสวาทล่มเมือง

By:  มะเขือยาวCompleted
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
9Chapters
5.5Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

ฉันเป็นแม่นมให้เจ้านายถึงบ้าน แต่หน้าอกที่คัดน้ำนมกลับทำเสื้อเชิ้ตฉันเลอะเทอะไปหมด ฉันรีบร้อนจัดการกับสภาพตรงหน้า แต่มันกลับแย่ลงเรื่อยๆ จนคราบน้ำนมเปรอะเปื้อนไปทั่วตัว ทำให้เจ้านายไม่อาจละสายตาไปได้เลย และภายใต้สายตาที่เร่าร้อนนั้น ฉันกลับมีความรู้สึกตอบสนองอย่างน่าไม่อาย ในขณะที่ฉันหมดแรงอยู่ในห้องน้ำ พยายามจัดการกับความต้องการของตัวเอง แต่กลับยิ่งทวีความกระหายจนแทบทนไม่ไหว เจ้านายก็ปรากฏตัวขึ้นตรงหน้า พร้อมกับประคองความนุ่มนวลอวบอัดของฉันไว้ “เด็กกินไม่หมด เดี๋ยวผู้ปกครองจะเป็นคนรับผิดชอบเอง” พูดจบเขาก็โน้มตัวลงครอบครองยอดอกของฉันไว้ในอุ้งปากทันที

View More

Chapter 1

บทที่ 1

“보스, 정말 돌아갈 생각이세요?”

거대한 섬 위에 웅장한 궁궐이 있는 여기는 해외 제1의 조직인 천왕궁이다.

이때 5대천왕과 18대장이 모두 모여 앞에 있는 청년을 바라보았다.

청년의 이름은 하천이고, 천왕궁의 진정한 주인이다.

“당연하지.” 하천이 딱 잘라 말했다.

“6년 전 나는 하씨 집안에서 쫓겨나, 청주에서 떠돌아다녔고, 심지어 다른 사람에게 속아 약을 먹어, 그녀와 관계를 맺었다.”

“나중에 귀인을 만나 이곳에 와서 천왕궁을 세웠다. 세계 최고의 권리이자 부와 지위를 갖고 있지만, 반드시 그녀에게 그녀를 책임지고 결혼하겠다고 약속했다.”

하천은 부드러운 눈빛으로 손에 들고 있는 사진을 보았다.

사진 속 여자의 나이도 20대 초반이고, 눈은 그림 같고, 콧날은 곧고, 작은 입술은 윤기가 났다.

과연 절세의 미인이었다. 그러나 그녀가 몇 년간 어떻게 지냈는지 모른다.

“내가 떠난 후에 천왕궁은 잠시 네가 처리해라.” 하천은 생각을 접고, 덩치 큰 남자에게 말했다.

남자의 이름은 한애이며, 5대천왕의 수장이었다.

“알겠다.” 한애는 어쩔 수 없었다. “네가 굳이 돌아가려고 하니 형제들이 모두 말리지 않겠다. 나는 이미 한국 청주에서 자리를 잡았다. 그리고 그곳에서 나는 시티온을 샀다.. 청주 갑부 당용은 나의 동생이다, 너가 거기에 가면 그가 너를 보살펴 줄 것이다.”

“한애야, 이 몸은 마누라를 찾아 복을 누리러 가는데, 너는 시티온을 사서 뭘 하는 거냐?” 하천은 불만이 쌓였고, 그의 말투에는 은은하게 화가 서려 있었다.

한애는 간사한 미소를 지으며 “보스, 천왕궁은 반드시 한국으로 돌아갈 겁니다. 이번에 보스가 돌아가면 마침 천왕궁의 기초를 닦을 수 있지 않습니까?”

하천은 한애의 발을 걷어 찼다.

“갈게, 얘들아, 나를 너무 생각하지 마라”

뒤로는 5대천왕과 18대장이 하천에게 경례를 하였다, 눈물을 글썽이며 멀어져 가는 지프차를 바라보았다.

“바로 여기다.”

하천은 주가의 별장 대문 앞에 서니 감회가 새로웠다.

그날 밤 후에 하천은 그 소녀에게 그가 출세할 날이 오면 반드시 돌아와서 그녀와 결혼할 것이라고 말했다.

“가을아, 내가 널 찾으러 왔어.”

하천은 심호흡을 했고, 한동안 긴장이 되었다.

그가 어떻게 별장 대문에 들어가야 할지 고민하고 있을 때, 대문은 이미 열렸다.

안에서 약 40세의 뚱뚱한 부인이 걸어 나왔는데, 손에 만두 한판을 들고 있었다. 그 부인은 주씨 집안의 가정부 같았고, 이 만두를 문 밖 물통에 부으려고 하고 있었다.

그녀의 뒤에는 대여섯 살짜리 여자아이가 따라 나왔는데, 얼굴이 노랬고 말라 있었다. 영양이 매우 부족해 보였다.

하지만…이목구비가 매우 정교하였으며, 특히 두 눈이 크고, 마치 별처럼 생겼다. 비록 아직 어리지만 이미 미인이 다름없었다.

“장…장아주머니, 저에게 만두 하나 주시면 안 돼요? 매우…배가 고파요.”

소녀는 배가 너무 고파서 계속 침을 삼키며, 그 뚱뚱한 부인이 가지고 있는 찐빵을 보았다.

뚱뚱한 부인은 눈을 가늘게 뜨고 웃으며, 얼굴에 간사한 미소를 지었다. “솔이가 찐빵을 먹고 싶구나, 그렇지?”

“네..” 소녀는 잔뜩 기대한 눈빛으로 고개를 끄덕였다.

“그냥 찐빵은 맛이 없으니, 내가 양념을 좀 넣어줄까?”

그 말이 끝나기가 무섭게 그 뚱뚱한 부인은 그 찐빵 중 하나에 침을 뱉고, 또 옆에 있는 구정물 통에 가져가서 헹구어 그 어린 소녀에게 내밀었다.

“자, 솔이야. 이 찐빵을 너에게 줄게, 향기롭네”

이 모습을 본 하천은 순간 미간을 찌푸리고, 몸에 화가 치밀어 올랐다.

어떻게 이렇게 악독한 사람이 다섯 살짜리 소녀를 구역질 나는 방식으로 대할 수 있지?

소녀는 뚱뚱한 부인의 손에 있는 찐빵을 막연하게 쳐다보았다. 소녀는 그 찐빵이 매우 더러운 걸 알았지만, 너무 배가 고팠다.

무의식적으로 소녀는 손을 뻗어 그 만두를 받았다.

“얼른 먹으렴. 부족하면 여기 더 있단다.” 뚱뚱한 부인은 빙그레 웃으며 어린 소녀를 바라보다가 남은 찐빵을 통째로 구정물통에 부은 다음 하나를 건져 올렸다.

“먹지마, 더러워!”

하천은 소녀가 찐빵을 깨무는 것을 보자 마자 달려들어 소녀의 손에 든 찐빵을 바로 버렸다.

“그래도, 저는 너무 배가 고파요…” 소녀는 몇 번 눈물을 글썽거리며 억울함을 호소했다.

이 순간 하천의 마음은 왠지 바늘로 찌르는 듯 가슴이 아팠다.

그는 부인을 돌아보며, “너는 짐승이냐?” 하고 조용히 말했다.

“넌 누군데 남의 일에 참견하느냐?” 그 뚱뚱한 부인은 얼굴을 찡그리며 하천에게 시큰둥하게 말했다. “쟤는 그냥 주씨 집안의 사생아일 뿐인데, 내가 하고 싶은 데로 하는 거야.”

“주씨 집안의 사생이라고?”

하천은 얼이 빠졌다. “누구의 아이인가?”

부인은 비웃으며 말했다. “주씨 집안의 셋째 아가씨가 6년 전 거지와 낳았네, 그 해는 주씨 집안의 체면을 구겼어.”

하천은 갑자기 머리가 복잡해졌다. 그는 무의식적으로 이 소녀를 돌아보았고, 강렬한 익숙함이 엄습하였다. 그 소녀의 정교한 이목구비가 순식간에 그와 주가을의 그림자를 각인 시켰다.

설마, 이 아이가 그와 주가을의 딸이라고?

하천은 벼락을 맞은 것 같았다.

“주씨 집안의 셋째 아가씨의 이름은 무엇인가?”

뚱뚱한 부인은 입을 오므리며 말했다. “누구긴요, 주가을이지”

알고 보니, 이 아이는 바로 그와 주가을의 딸이었다. 요 몇 년 동안 두 모녀가 어떤 생활을 했는지 하천은 상상할 수 없었다. 주씨 집안의 하인이라도 감히 그의 딸을 못살게 굴다니. 그는 한 순간에 분노가 가슴을 가득 채웠다.

“오늘은 이 몸이 가서, 주씨 집안의 사람들이 얼마나 악독한지 봐야 겠어. 감히 내 딸에게 이렇게까지 하다니.”

이 때 하천의 얼굴빛이 음침하여 화가 가득하여 마치 발작할 것 같았다.

그는 어린 소녀를 안고 주 씨네 집 대문을 부수려 했다.

“당신…당신의 딸이라고?” 뚱뚱한 부인이 입을 딱 벌렸다. “그럼, 네가 그 거지냐?”

하지만, 소녀는 말했다. “아저씨, 저…배고파요! 밖에 나가서 엄마를 찾고 싶어요.”

“엄마가 안에 안 계시니?” 하천이 멍하게 바라보았다.

그쪽 뚱뚱한 부인은 비꼬며 말했다. “주가을은 지금 금벽각에서 야남자를 모시고 잇는데 딸을 돌볼 마음이 어디 있느냐고 비꼬았다.”

“나는 부처님 마음씨야, 찐빵도 먹여 주잖아. 그렇지 않았으면 걔는 벌써 굶어 죽었을 거야.”

“이봐, 너 정말…”

“팍!”

뚱뚱한 부인의 말이 채 끝나기도 전에 하천은 그녀의 따귀를 때렸다.

눈 깜짝할 사이에 다섯개로 갈라진 핏자국이 뚱뚱한 여자의 얼굴에 새겨져 있었다. 구경하던 사람들은 모두 깜짝 놀랐다.

“너…너가 감히”

“펑!”

하천은 또 한 손으로 150근이나 되는 뚱뚱한 여자를 들어, 그녀의 상방신을 구정물통에 쑤셔 넣었다.

하천은 혼란스러웠다.

그가 돌아와서 자기 딸이 구정물이 묻은 찐빵을 먹는 것을 보았기 때문만은 아니다.

그리고 6년동안 해외에서 자신을 걱정시켰던 그녀가 자기 딸을 내버려 두다니.

나가서 다른 남자들과 논다니?

설마 5년전에 내가 그녀를 잘못 본 건 아니겠지...?
Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
9 Chapters
บทที่ 1
ฉันมีอาชีพเป็นแม่นม วันนี้ฉันไปที่บ้านของบอสหลิวเพื่อให้นมลูกชายของเขาเพราะอาการคัดเต้านม ช่วงนี้ฉันจึงมักจะไม่ได้สวมชุดชั้นใน เพราะมันจะรัดแน่นจนรู้สึกปวดหนึบๆอีกทั้งเพราะถูกเด็กทารกดูดดึงและเลียกัดอยู่บ่อยครั้ง ทำให้ยอดอกของฉันไวต่อสัมผัสเป็นพิเศษ เพียงแค่การเสียดสีนิดเดียวก็ทำให้มันแข็งชันเป็นไต และมีน้ำนมไหลซึมออกมาอย่างควบคุมไม่ได้ฉันเคยเจอสถานการณ์น่าลำบากใจที่หน้าอกเปียกชุ่มข้างนอกมานับครั้งไม่ถ้วน สายตาหื่นกระหายของผู้คนที่มองมาทำให้ฉันทั้งอายทั้งประหม่า ยิ่งประหม่าน้ำนมก็ยิ่งไหลจนเปียกทะลุเสื้อเชิ้ตไปทั้งตัวก่อนออกจากบ้าน ฉันตั้งใจเลือกเสื้อเชิ้ตสีเทา เพราะคิดว่าต่อให้เปียกมันก็ไม่ดูโป๊ต่อหน้าสาธารณชนเหมือนเสื้อสีขาวใครจะคิดว่าฟ้าฝนไม่เป็นใจ ยังไม่ทันถึงป้ายรถเมล์ฝนก็เทลงมาห่าใหญ่พอมาถึงบ้านบอสหลิว เสื้อผ้าของฉันก็เปียกโชกไปทั้งตัว สภาพไม่ต่างจากลูกหมาตกน้ำตอนที่ยืนอยู่หน้าประตูบ้านเจ้านาย ฉันก้มลงสำรวจตัวเองแล้วก็ต้องร้องอุทานในใจว่าแย่แล้วฉันลืมไปสนิทเลยว่าน้ำนมมันเป็นสีขาว ถึงแม้เสื้อเชิ้ตสีเข้มที่เปียกโชกจะไม่โป้มากนัก แต่ตรงยอดอกกลับเลอะเทอะไปด้วยคราบน้ำนม
Read more
บทที่ 2
“ผมนึกว่าคุณยังไม่ได้เริ่มอาบน้ำเลยเอาเสื้อผ้ามาให้ เห็นประตูไม่ได้ล็อกไว้... ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้แหละครับ”บอสหลิวรีบถอยหลังออกไปพลางอธิบาย ดูเหมือนเขาจะตกใจกับท่าทีของฉันไม่น้อยใบหน้าของฉันร้อนผ่าวจนแดงเถือกไปหมด ไม่รู้จะเลือกปกปิดหน้าอกหรือส่วนสงวนข้างล่างดีแต่เจ้าหน้าอกเจ้ากรรมดันไวต่อสัมผัสขึ้นมาเพราะสายตาของชายหนุ่มเมื่อครู่ น้ำนมหยดหนึ่งไหลร่วงลงมาตามหน้าท้อง ผ่านสะดือลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งหยดลงบนกึ่งกลางกายสาวในที่สุดชายหนุ่มถึงกับตาค้าง เขามองตามหยดน้ำสีขาวนวลนั้นจนไปหยุดอยู่ที่จุดลี้ลับของฉันและในขณะเดียวกัน ฉันก็สังเกตเห็นความแข็งขึงที่เป้ากางเกงของเขาซึ่งนูนเด่นออกมาอย่างชัดเจนใบหน้าของฉันร้อนฉ่าจนแทบระเบิดเมื่อเห็นท่าทางกระอักกระอ่วนของฉันเขาก็ได้สติ รีบวางชุดลงแล้วหมุนตัวเดินออกไป“ชุดนั้นภรรยาผมซื้อไว้เมื่อสองปีก่อน ไม่เคยใส่เลยสักครั้ง เป็นของใหม่ทั้งหมด ถ้าคุณไม่รังเกียจ อาบน้ำเสร็จแล้วก็เปลี่ยนใส่ชุดนั้นเถอะครับ” เสียงของเขาดังแว่วมาจากข้างนอกฉันขานรับในลำคอ แผ่นหลังพิงแนบไปกับบานประตู หัวใจเต้นโครมครามรัวเร็วราวกับเสียงกลองในหัวยังสลัดภาพ‘สิ่งนั้น’ ของ
Read more
บทที่ 3
ทันทีที่ฉันเดินออกจากห้องน้ำมายังห้องนั่งเล่น สายตาของบอสหลิวที่จ้องมองมาก็เป็นประกายวาววับขึ้นมาทันทีฉันรู้สึกประหม่าจนทำตัวไม่ถูก มือข้างหนึ่งคอยตะปบปิดหน้าอกไว้ตลอดเวลาถึงแม้ฉันจะใช้ชีวิตผ่านโลกมาจนเข้าสู่วัยสามสิบแล้ว แต่ก็ไม่เคยแต่งตัวเซ็กซี่ต่อหน้าผู้ชายคนอื่นแบบนี้มาก่อนเลยการที่บอสหลิวเอาแต่จ้องฉันตาไม่กะพริบ ราวกับสายตาคู่นั้นสามารถทะลุทะลวงผ่านเนื้อผ้าเข้าไปเห็นความอวบอัดขาวนวลข้างในได้ ยิ่งทำให้ฉันรู้สึกกระสับกระส่ายไปทั้งตัวฉันเดินเลี่ยงเข้าไปในห้องนอนที่มีเปลเด็กตั้งอยู่ ตงตงตื่นแล้ว แกดูน่ารักราวกับตุ๊กตากระเบื้องเคลือบสีชมพู พลางส่งเสียงอ้อแอ้และดูดนิ้วตัวเองเล่นฉันนั่งลงที่ขอบเตียงแล้วดึงคอเสื้อลงเล็กน้อย คอวีที่แหวกลึกช่วยให้ฉันให้นมได้สะดวกขึ้นมากความเจ็บปวดจากการคัดเต้าค่อยๆ บรรเทาลง ฉันนั่งเหม่อลอย ใบหน้ายังคงทิ้งร่องรอยความแดงซ่านขณะที่พยายามอดทนต่อความเสียวซ่านจากการถูกดูดดึงยอดอกแต่ดูเหมือนวันนี้เจ้าหนูจะไม่ค่อยหิวเท่าไหร่ กินไปได้เพียงนิดเดียวก็หยุดเสียดื้อๆ แถมยังใช้มือน้อยๆ ทั้งสองข้างคว้าจับยอดอกที่เปียกชุ่มขึ้นมาบีบเล่นแทนสัมผัสจากการถูกเล่นส
Read more
บทที่ 4
ความรู้สึกเหมือนถูกไฟฟ้าช็อตแล่นปราดไปทั่วทั้งร่าง ความเสียวซ่านที่แผ่ซ่านไปทุกรูขุมขนทำให้ฉันเผลอหลุดเสียงครางออกมาอย่างกลั้นไม่อยู่“อื้อ...” ทันทีที่เสียงนั้นหลุดออกมา ฉันก็เพิ่งได้สติ รีบขบเม้มริมฝีปากล่างแน่น พลางลอบสังเกตปฏิกิริยาของบอสหลิวทว่าเขากลับกำลังมองมาที่ฉันด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ เห็นได้ชัดว่าเขาได้ยินเสียงอันน่าอายของฉันเข้าเต็มเปาสองหูแล้ว“เชี่ยนเชี่ยน คุณนี่ไวต่อสัมผัสจริงๆ นะ แค่สะกิดนิดสะกิดหน่อยก็มีอารมณ์ซะแล้ว” เขาหัวเราะร่วนอย่างย่ามใจ“บอสหลิว อย่าพูดเหลวไหลสิคะ... อ๊ะ!”ยังไม่ทันขาดคำ บอสหลิวก็เพิ่มน้ำหนักมือ บีบเค้นยอดอกที่ชูชันของฉันอย่างเอาแต่ใจเขาซบหน้าลงกับความนุ่มนวล พลางพึมพำคำพูดอู้อี้อยู่ในลำคอฉันรู้สึกอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี อยากจะบอกให้เขาหยุดพูดเสียที แต่ในใจกลับมีความรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูกสัมผัสที่รุกรานและดุดันนั้นทำให้ร่างกายของฉันสั่นสะท้านจนไร้เรี่ยวแรงจะขัดขืนอา... มันช่างรู้สึกดีเหลือเกิน!ท่ามกลางเสียงกระเส่าอันน่าประหลาด ฉันเห็นหยาดน้ำนมสีขาวไหลซึมออกมาจากมุมปากของเขา ความรู้สึกอับอายในใจทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ แต่ม
Read more
บทที่ 5
ในใจของฉันเต็มไปด้วยความรู้สึกผิดต่อสามี ได้แต่คอยปลอบใจตัวเองเงียบๆ ว่าเป็นเพราะบอสหลิวใช้กำลังบังคับและฉันเองก็ไม่อาจขัดขืนเขาได้อีกอย่าง ฉันกำลังทำงานให้เขาอยู่ ถ้าเกิดขัดใจจนทำให้เขาโกรธขึ้นมา เงินเดือน 75,000 ของฉันคงต้องมลายหายวับไปแน่!เพื่อเงินแท้ๆฉันเลยต้องจำใจทน...“เชี่ยนเชี่ยน ขาของคุณนี่สวยจริงๆ ทั้งเนียนทั้งเรียบยาวหยั่งกับหยกเนื้อดีเลย...”บอสหลิวไม่ได้รีบร้อนที่จะลิ้มรสหยาดน้ำนมต่อ แต่กลับเลื่อนมือมาลูบไล้ไปตามเรียวขาของฉันอย่างย่ามใจไม่รู้ว่าคำพูดของเขาคือคำชมจากใจจริง หรือแค่ต้องการจะปั่นหัวฉันกันแน่ฉันซบหน้าลงกับอกของเขา รู้สึกได้ว่าใบหน้ามันร้อนผ่าว และภายในร่างกายก็คล้ายกับมีกองไฟขนาดย่อมกำลังแผดเผาอยู่รำไร“อย่าสะกดกลั้นอารมณ์เลยเชี่ยนเชี่ยน เรื่องความรักความใคร่ระหว่างชายหญิงมันเป็นเรื่องธรรมชาติ สบายใจเถอะ เสร็จเรื่องนี้แล้วผมจะชดเชยให้คุณอย่างงาม...”คำพูดของเขาเปรียบเสมือนยาที่ช่วยให้ฉันสงบจิตใจลงได้ ความรู้สึกผิดที่มีต่อสามีดูเหมือนจะเบาบางลงไปถนัดตาทว่าในจังหวะที่บอสหลิวกำลังจะก้าวข้ามเส้นไปไกลกว่านั้น จู่ๆ ก็มีเสียงเคาะประตูหน้าห้องดังขึ้นทั้
Read more
บทที่ 6
พอถูกสายตาของเธอจับจ้อง ฉันก็เริ่มกระวนกระวายจนทำตัวไม่ถูก ได้แต่ยกมือขึ้นปิดบดบังคอเสื้อตามสัญชาตญาณ“คุณครับ พอดีตอนเสี่ยวเหอมาถึงบ้านเรา เธอเปียกฝนไปทั้งตัวเลย ผมกลัวว่าตอนเธอให้นมจะทำตงตงเปียกฝนจนไม่สบายไปด้วย ก็เลยให้เธอไปอาบน้ำแล้วเอาชุดที่คุณซื้อทิ้งไว้เมื่อสองปีก่อนมาให้ใส่ คุณคงไม่ถือสาใช่ไหม?” บอสหลิวรีบส่งยิ้มพลางอธิบายช่วย“ไม่เป็นไรค่ะ มิน่าล่ะฉันถึงว่ามันดูคุ้นๆ”สีหน้าของหยางม่านนีดูผ่อนคลายลง “ฉันก็ว่าอยู่ เชี่ยนเชี่ยนไม่น่าจะชอบแต่งตัวสไตล์นี้ อ้อ แล้วตงตงเป็นยังไงบ้างคะ?”“ทานอิ่มแล้วก็หลับไปแล้วค่ะ” ฉันรีบตอบทันควัน “พี่หยางคะ พอดีที่บ้านฉันมีธุระด่วน ขอตัวกลับก่อนนะคะ!”หยางม่านนีตั้งใจจะชวนฉันอยู่กินข้าวเย็นด้วยกัน แต่เพราะความรู้สึกผิดมันค้ำคอจนฉันไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเธอ ได้แต่ยกข้ออ้างส่งเดชแล้วรีบจ้ำอ้าวออกจากบ้านมาทันทีพอถึงบ้าน สิ่งแรกที่ฉันทำคือถอดชุดนั้นออกแล้วรีบซักนำไปตากให้แห้งชุดนี้ราคาค่อนข้างสูง พรุ่งนี้ฉันคงต้องเอาไปคืนแม้ในใจจะอยากคิดบัญชีกับบอสหลิวที่ทำรุ่มร่าม แต่เขาก็เป็นถึงนายจ้าง ฉันจะไปเอาความกล้ามาจากไหนตอนหกโมงเย็น สามีของฉันกลับม
Read more
บทที่ 7
ทว่าสามีของฉันกลับยอมแพ้เสียแล้ว ตั้งแต่เริ่มจนจบกินเวลาไปไม่ถึงสองนาทีด้วยซ้ำเขานอนฟุบหมดสภาพอยู่ข้างกายฉัน เมื่อเห็นสายตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดของเขา ฉันก็ไม่ได้ต่อว่าอะไร ทำเพียงแค่พูดปลอบใจไปคำหนึ่ง “ไม่เป็นไรค่ะ สงสัยช่วงนี้คุณคงจะเหนื่อยเกินไป”ความจริงเราต่างก็รู้ดีว่านั่นเป็นแค่คำพูดปลอบใจเท่านั้นฉันเข้าไปล้างตัวในห้องน้ำ ภายใต้สายน้ำอุ่นฉันอดไม่ได้ที่จะใช้ผ้าขนหนูขัดถูร่างกายตัวเองอย่างแรงความต้องการมันรุนแรงเป็นพิเศษ!ถึงแม้ในใจจะโหยหามากแค่ไหน แต่ฉันก็ทำได้เพียงข่มใจสะกดกั้นเอาไว้เพราะกลัวว่าถ้าสามีมาเห็นเข้า เขาจะยิ่งรู้สึกต่ำต้อยและเสียความมั่นใจหลังจากอาบน้ำเสร็จฉันกลับมาที่ห้องนั่งเล่น เห็นสามีแต่งตัวเรียบร้อยแล้วและกำลังนั่งคุยโทรศัพท์อยู่ที่โซฟาขณะที่ฉันกำลังจะหยิบมาสก์หน้ามาแปะ เขาก็วางสายแล้วพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นว่า “ที่รัก เดี๋ยวบอสหลิวจะมาที่บ้านนะ คุณช่วยเก็บกวาดบ้านหน่อย แล้วก็ไปหยิบเหล้าเหวินอันที่ได้มาจากบ้านเกิดตอนตรุษจีนออกมาด้วย ผมจะดื่มกับคุณหลิวสักหน่อย”พอได้ยินชื่อบอสหลิว หัวใจของฉันก็เต้นไม่เป็นจังหวะด้วยความประหม่า จนเผลอถามออกไปว่
Read more
บทที่ 8
ฉันสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ “อย่าค่ะ!”ตั้งใจจะขัดขืนเต็มที่ แต่กลับถูกบอสหลิวเอ่ยเตือนด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ “ถ้าทำเสียงดังจนเล่าหลี่ตื่นมาเจอเรื่องของเราสองคนเข้า มันจะไม่ค่อยดีเอาได้นะ!”ร่างกายของฉันสั่นสะท้านขึ้นมาทันที วินาทีที่ฉันเผลอขาดสติไปนั้น บอสหลิวก็จู่โจมจนสำเร็จเขาเริ่มรุกรานผ่านเนื้อผ้าชุดนอนตัวบางอย่างย่ามใจ ทำให้ร่างกายของฉันร้อนผ่าวและเสียวซ่านไปทุกรูขุมขนจนสุดท้ายก็กลั้นไว้ไม่อยู่ น้ำนมไหลซึมออกมาจนเปียกโชกไปทั้งเสื้อ...ด้วยความที่ฉันเป็นคนไวต่อสัมผัส พอถูกบอสหลิวกระตุ้นแบบนี้ ร่างกายก็พลอยอ่อนปวกเปียกจนแทบไร้เรี่ยวแรงยิ่งไปกว่านั้น ฤทธิ์จากแอลกอฮอล์ที่ดื่มเข้าไปยิ่งทำให้อารมณ์ความต้องการที่ว่างเปล่าในร่างกายถูกกระตุ้นได้ง่ายขึ้นไปหลายเท่าตัวในสภาพกึ่งเต็มใจกึ่งขัดขืน ฉันปล่อยให้คุณหลิวทำตามใจชอบ มือใหญ่ของเขาเริ่มรุกรานลึกเข้าไปภายใต้ชายกระโปรง“เชี่ยนเชี่ยน ปกติคุณไม่ค่อยได้ทำเรื่องอย่างว่ากับสามีเหรอ? หรือว่าเขาจะไม่ได้เรื่องจนตอบสนองคุณไม่ได้ ดูสิ... น้ำหวานไหลออกมาจนหยุดไม่อยู่แล้วนะ...” บอสหลิวไม่เพียงแต่ใช้มือ แต่ยังใช้คำพูดรุกรานเพื่อกระตุ้นอารมณ
Read more
บทที่ 9
ฉันกัดริมฝีปากแน่น พยายามอย่างยิ่งที่จะไม่ส่งเสียงร้องออกมา เพราะกลัวเหลือเกินว่าจะทำให้สามีตื่นขึ้นมาเห็นสภาพนี้แต่ความสุขสมที่ได้รับมันรุนแรงเหลือเกิน รุนแรงเสียจนฉันไม่เคยสัมผัสได้จากตัวสามีเลยสักครั้งยิ่งไปกว่านั้น คุณหลิวดูเหมือนจะจงใจท้าทายความตาย เขาใช้ร่างของสามีฉันต่างเตียงโยก รุกรานร่างกายของฉันอย่างหนักหน่วงอยู่บนตัวเขา แถมยังบังคับให้ฉันคอยจ้องมองใบหน้ายามหลับใหลของสามีอยู่ตลอดเวลาได้ทำเรื่องอย่างว่ากับบอสหลิว บนร่างของสามีตัวเองมันช่างน่าอับอายเหลือเกิน แต่ในขณะเดียวกันมันก็กระตุ้นความตื่นเต้นจนถึงขีดสุด!สุดท้ายฉันก็ควบคุมตัวเองไม่อยู่ ฟันที่ขบกันไว้คลายออก พลางปล่อยเสียงครางกระเส่าที่เปี่ยมไปด้วยตัณหาออกมาบอสหลิวดูจะฮึกเหิมเป็นพิเศษ “ใช่... แบบนั้นแหละ ตักตวงความสุขให้เต็มที่เลย สามีคุณไม่ตื่นขึ้นมาหรอก!”ในตอนนั้น ฉันรู้สึกราวกับตัวเองเป็นเพียงเรือลำน้อยท่ามกลางมหาสมุทรที่ต้องเผชิญกับพายุฝนอันบ้าคลั่ง เพียงแค่คลื่นยักษ์ลูกเดียวซัดสาดเข้ามา เรือลำนี้ก็แทบจะอับปางลงไม่เพียงเท่านั้น ความปรารถนาที่หลับใหลอยู่ลึกที่สุดในใจถูกบอสหลิวปลุกให้ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์ จ
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status