Mag-log inเธอถามเล่นๆ เหมือนจะไม่ต้องการคำตอบจริงจัง หากแต่ชายหนุ่มกลับพยักหน้า“พี่เล่นเปียโนเป็นครับ ถ้าคุณหนูบุษจะให้พี่ช่วยพี่ก็อาจจะพอช่วยได้”“จริงๆ น่ะเหรอคะพี่วี”หญิงสาวถึงกับทำตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ กันต์ระวียิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนจะล้อเลียน“เล่นได้ครับ จะลองทดสอบฝีมือพี่ก่
“เดี๋ยวคงตามมา พี่ไนซ์มาส่งเราหน้างานเมื่อกี้ แล้วบึ่งไปรักษาลูกค้าด่วนอยู่”“บ้างานตามเคย”เพชรน้ำบุษหัวเราะกิ๊ก เมื่อนึกถึงพี่ชายของเพื่อนรัก ลัทธพลเป็นชายหนุ่มอารมณ์ดี แม้ติดจะซุ่มซ่ามไปบ้าง เขาชอบทำเปิ่นต่อหน้าเธอบ่อยครั้ง แต่เวลาทำงานเขาก็จะกลายเป็นชายหนุ่มอีกคน ที่น่านับถือและเอาจริงเอาจังกับง
อีกแล้วพี่วี...ทำไมต้องมาทำให้ใจเต้นบ่อยๆ ด้วยนะ เฮ้อ...“ขอบคุณค่ะ พี่วีคะ บุษอยากจะขอให้พี่วีไปรับยายหนูนามาให้หน่อยสิคะ บอกว่าจะมาช่วยงานบุษแต่ป่านนี้ยังไม่มาเลย น่าตีจริงๆ สงสัยไปทำสวยอยู่แน่ๆ เลย”ประโยคหลังเหมือนจะบอกกับตนเอง เพราะคืนนี้เป็นงานกลางคืน ที่มีแต่สาวๆ แต่งตัวมาประชันกัน เพื่อนรักข
ไฟประดับสีต่างๆ ถูกเปิดขึ้นเมื่อย่างเข้าเวลายามพลบค่ำ คนงานที่ถูกให้ทำหน้าที่ช่วยงานพิเศษเป็นพนักงานบริกร และช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานสำคัญในวันนี้ ต่างก็เตรียมตัวกันอย่างพรั่งพร้อม บริเวณลานกว้างของไร่ส้มถูกเนรมิตให้เป็นงานเลี้ยง ที่ตกแต่งไว้อย่างอบอุ่น หรูหรา สมเกียรติกับเจ้าภาพในวันนี้นักหญิงส
กันต์ระวีมองดูหน้าของเจ้านายสาว ที่เดินยิ้มออกมาจากร้านอาหาร เมื่อเขาโทรศัพท์บอกว่าเขามาถึงแล้ว เพชรน้ำบุษก็เดินออกมาทันที ด้วยท่าทีที่รื่นเริงนัก“เอ...ทำไมเสร็จเร็วจังครับคุณหนูบุษ”“บุษอิ่มน่ะค่ะ อิ่มอกอิ่มใจ”เพชรน้ำบุษตอบยิ้มๆ ใบหน้านั้นดูสดชื่นนัก นัยน์ตาหวานเป็นประกายระยับ ชายหนุ่มเพียงแค่ขมว
“ค่ะ คนที่มาช่วยบุษคงจะเข้าใจผิด ว่าคุณเป็นคนมอมยาบุษ แต่ทำไมคุณถึงต้องหนีมาด้วยละคะ”“โธ่...”ก้องหล้าโอดเสียงอ่อน หน้าตาของเขาดูซีดเซียวจนน่าเชื่อถือว่าเขาถูกใส่ร้ายเข้าจริงๆ หากแต่เพชรน้ำบุษรู้ดีนักว่ามันเป็นเพียงการแสดง แม้เธอจะรู้สึกมึนงง สับสนเพราะฤทธิ์ยา แต่เธอก็ไม่โง่ คนเดียวที่มีโอกาสใส่ยาใ
“วันนี้คุณหนูบุษไม่มีผู้คุ้มกันมาด้วยแหะ...แปลกจัง”เสียงใสๆ ที่เอ่ยล้อเลียน ทำให้เพชรน้ำบุษที่กำลังเลือกเสื้อยืดอยู่ถึงกับหันมาย่นจมูก พลางเอื้อมมือหยิกแก้มเนียนของหญิงสาวหน้าใส ผมยาวระบ่า ใบหน้ารูปไข่มีเครื่องหน้าจิ้มลิ้มน่ารักประดับอยู่ ที่เป็นเพื่อนสนิทของเธออย่างหมั่นไส้ จนอีกฝ่ายต้องปัดป้องแล้
รถยนต์ตู้คันใหญ่แล่นเข้ามาในบริเวณบ้าน ดิลกธรรมชัย ในเวลาเกือบค่อนดึก ร่างสูงที่ก้าวลงมาหลังจากที่มีคนเปิดประตูให้เรียบร้อยแล้ว เขาเดินดุ่มเข้าไปในตัวบ้านที่ตอนนี้เงียบสงัด ราวกับว่าทั้งบ้านกำลังตกอยู่ในห้วงนิทรารมย์ณัฐมองนาฬิกาข้อมือที่บอกเวลาเกือบห้าทุ่มก่อนจะถอนใจ วันนี้เขาค่อนข้างจะล้ามาก เพราะ
หญิงสาวร่างเล็กบาง ผิวขาวลออตา ใบหน้าของเธอจิ้มลิ้มน่ารักราวกับตุ๊กตามีชีวิต นัยน์ตากลมโต จมูกโด่งปลายรั้นน้อยๆ ริมฝีปากแดงเรื่อรูปกระจับ เรือนผมหยักศกลอนใหญ่ยาวเกือบกลางหลังมีสีน้ำตาลเข้ม ดูนุ่มละมุนยามต้องแสงแดด เธอสวมชุดเสื้อยืดสีขาวลายน่ารักตัวยาว กางเกงยีนขายาว รองเท้าแตะคีบ ในมือถือตะกร้าบรรจุ
“ไม่นะ ไม่!”เสียงห้าวตะโกนออกมาดังลั่น พร้อมกับร่างหนาแกร่งที่สะดุ้งลุกพรวดขึ้นสุดตัว มือของเขายังคงไขว่คว้าไปในอากาศ เหมือนจะเกาะเกี่ยวไขว่คว้าหาสิ่งที่หลุดลอยไปจากมือ ฝันร้ายของเขาเกิดขึ้นมาอีกครั้ง หลังจากที่มันหายไปมานานหลายปีชายหนุ่มหอบฮัก หัวใจของเขาเต้นถี่ระรัวราวกับไปวิ่งออกกำลังมา กันต์ระ







