Chapter: บทที่ 32หญิงสาวอดเงยมองหน้าเขาไม่ได้ เมื่อนั่งอยู่บนเก้าอี้ข้างเตียงนอนกว้าง ตอนนี้เธออยากจะล้มตัวลงนอนแล้วเต็มทน เพราะเหนื่อยทั้งกายที่โดนใช้งานหนักมาตลอดวัน ไหนจะเหนื่อยใจที่โดนย่ำเหยียดศักดิ์ศรีเอาอีก มันมากเกินไปจนกว่าที่เธอจะรับไหวแล้ว พลังกาย พลังใจ และพลังสมอง ถูกใช้อย่างหนักหน่วงเหลือเกินวันนี้ และก
Last Updated: 2025-12-17
Chapter: บทที่ 31“อืม…”กวิสราถึงกับครางในลำคออย่างหมดทางสู้ เมื่อเขาบดจูบลงมาอีก จุมพิตอันเร่าร้อนแสนเร้าใจนั่น ทำให้เธอกำลังหลงลืมตัวปล่อยให้เขาสำรวจไปถึงไหนต่อไหน แขนเรียวโอบรอบคอเขาไว้เป็นหลัก ตัวอ่อนเอนไปกับอกกว้างราวกับว่าจุมพิตของเปลวตะวัน ได้สูบเอาเรี่ยวแรงของเธอให้หายไปด้วยอะไรกันนี่...กวิสราถามกับตัวเองอย
Last Updated: 2025-12-17
Chapter: บทที่ 30“นวดให้หน่อยสิ”“เอ่อ...”กวิสรากัดริมฝีปาก นี่มันจะมากเกินไปแล้วไหมนะ กับการยอมทำตามคำสั่งของเธอ หญิงสาวอกใจระทึกไปหมดแทบจะเต้นโลดออกมานอกอก แต่ก่อนที่เธอจะทันคิดตอบโต้เขาและปฏิเสธการต้องยอมจำทนในภาวะเชลยถึงขั้นนั้น ร่างสูงก็หมุนตัวเองมาเผชิญหน้ากับเธอ นัยน์ตาคมกริบดุดันนั้น ตอนนี้มันกำลังฉายประกาย
Last Updated: 2025-12-17
Chapter: บทที่ 29“ต้มน้ำเสร็จหรือยัง อยากอาบน้ำแล้ว”เสียงห้าวทุ้มเอ่ยถาม ร่างบางที่ตอนนี้เปียกซ่กไปหมดทั้งตัว หนาวจนสั่น เรือนร่างที่เห็นว่าเพรียวบาง ตอนนี้เริ่มอวดความอวบอิ่มเมื่อเนื้อผ้าบางส่วนกระชับรูปร่างงดงามเย้ายวนนั่น จนคนที่ทำเสียงเคร่งใส่เธอต้องลอบกลืนน้ำลาย เมื่อเห็นความงดงามที่ซ่อนอยู่ของดอกไม้สวยยวนใจดอ
Last Updated: 2025-12-17
Chapter: บทที่ 28“อ้อ...” ชายหนุ่มกอดอกแล้วหรี่ตา พลางเอ่ยเสียงเย็น“ประชด... ประชดประชัน ช่างประชดแบบนี้ยิ่งกว่าเวลาด่าฉันอีกนะ ยายใบหนาด เอาอีกสักสิบไร่ดีไหม”“...”หญิงสาวถึงกับอ้าปากค้างแล้วหุบฉับ พลางตั้งหน้าตั้งตาทำงานต่อ ไม่ยอมพูดจาตอบโต้กับเขาอีกเลย ดูเหมือนว่าไม่ว่าเธอจะพูดดีพูดร้าย เปลวตะวันก็จะหาเรื่องเธอ
Last Updated: 2025-12-17
Chapter: บทที่ 27เสียงผิวปากอย่างอารมณ์ดี ที่ดังมาจากคนร่างสูงใหญ่ ที่กำลังนอนเอนอยู่บนเก้าอี้ผ้าใบ ด้วยท่าทางสบายอารมณ์สุดๆ ข้างๆ มีโต๊ะเล็ก พร้อมทั้งน้ำผลไม้ รวมถึงขนมขบเคี้ยววางอยู่ เขาทำราวกับว่านอนอยู่ริมทะเล ไม่ใช่นอนอยู่ริมไร่ชาที่ใหญ่โตกว้างขวางและสวยงาม ทำให้คนที่กำลังขะมักเขม้นทำงานอยู่มองแบบค้อนๆ ก่อนจะปา
Last Updated: 2025-12-17
Chapter: บทที่ 51เธอถามเล่นๆ เหมือนจะไม่ต้องการคำตอบจริงจัง หากแต่ชายหนุ่มกลับพยักหน้า“พี่เล่นเปียโนเป็นครับ ถ้าคุณหนูบุษจะให้พี่ช่วยพี่ก็อาจจะพอช่วยได้”“จริงๆ น่ะเหรอคะพี่วี”หญิงสาวถึงกับทำตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ กันต์ระวียิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนจะล้อเลียน“เล่นได้ครับ จะลองทดสอบฝีมือพี่ก่
Last Updated: 2025-12-07
Chapter: บทที่ 50“เดี๋ยวคงตามมา พี่ไนซ์มาส่งเราหน้างานเมื่อกี้ แล้วบึ่งไปรักษาลูกค้าด่วนอยู่”“บ้างานตามเคย”เพชรน้ำบุษหัวเราะกิ๊ก เมื่อนึกถึงพี่ชายของเพื่อนรัก ลัทธพลเป็นชายหนุ่มอารมณ์ดี แม้ติดจะซุ่มซ่ามไปบ้าง เขาชอบทำเปิ่นต่อหน้าเธอบ่อยครั้ง แต่เวลาทำงานเขาก็จะกลายเป็นชายหนุ่มอีกคน ที่น่านับถือและเอาจริงเอาจังกับง
Last Updated: 2025-12-07
Chapter: บทที่ 49อีกแล้วพี่วี...ทำไมต้องมาทำให้ใจเต้นบ่อยๆ ด้วยนะ เฮ้อ...“ขอบคุณค่ะ พี่วีคะ บุษอยากจะขอให้พี่วีไปรับยายหนูนามาให้หน่อยสิคะ บอกว่าจะมาช่วยงานบุษแต่ป่านนี้ยังไม่มาเลย น่าตีจริงๆ สงสัยไปทำสวยอยู่แน่ๆ เลย”ประโยคหลังเหมือนจะบอกกับตนเอง เพราะคืนนี้เป็นงานกลางคืน ที่มีแต่สาวๆ แต่งตัวมาประชันกัน เพื่อนรักข
Last Updated: 2025-12-07
Chapter: บทที่ 48ไฟประดับสีต่างๆ ถูกเปิดขึ้นเมื่อย่างเข้าเวลายามพลบค่ำ คนงานที่ถูกให้ทำหน้าที่ช่วยงานพิเศษเป็นพนักงานบริกร และช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานสำคัญในวันนี้ ต่างก็เตรียมตัวกันอย่างพรั่งพร้อม บริเวณลานกว้างของไร่ส้มถูกเนรมิตให้เป็นงานเลี้ยง ที่ตกแต่งไว้อย่างอบอุ่น หรูหรา สมเกียรติกับเจ้าภาพในวันนี้นักหญิงส
Last Updated: 2025-12-07
Chapter: บทที่ 47กันต์ระวีมองดูหน้าของเจ้านายสาว ที่เดินยิ้มออกมาจากร้านอาหาร เมื่อเขาโทรศัพท์บอกว่าเขามาถึงแล้ว เพชรน้ำบุษก็เดินออกมาทันที ด้วยท่าทีที่รื่นเริงนัก“เอ...ทำไมเสร็จเร็วจังครับคุณหนูบุษ”“บุษอิ่มน่ะค่ะ อิ่มอกอิ่มใจ”เพชรน้ำบุษตอบยิ้มๆ ใบหน้านั้นดูสดชื่นนัก นัยน์ตาหวานเป็นประกายระยับ ชายหนุ่มเพียงแค่ขมว
Last Updated: 2025-12-07
Chapter: บทที่ 46“ค่ะ คนที่มาช่วยบุษคงจะเข้าใจผิด ว่าคุณเป็นคนมอมยาบุษ แต่ทำไมคุณถึงต้องหนีมาด้วยละคะ”“โธ่...”ก้องหล้าโอดเสียงอ่อน หน้าตาของเขาดูซีดเซียวจนน่าเชื่อถือว่าเขาถูกใส่ร้ายเข้าจริงๆ หากแต่เพชรน้ำบุษรู้ดีนักว่ามันเป็นเพียงการแสดง แม้เธอจะรู้สึกมึนงง สับสนเพราะฤทธิ์ยา แต่เธอก็ไม่โง่ คนเดียวที่มีโอกาสใส่ยาใ
Last Updated: 2025-12-07