LOGINเธอถามเล่นๆ เหมือนจะไม่ต้องการคำตอบจริงจัง หากแต่ชายหนุ่มกลับพยักหน้า“พี่เล่นเปียโนเป็นครับ ถ้าคุณหนูบุษจะให้พี่ช่วยพี่ก็อาจจะพอช่วยได้”“จริงๆ น่ะเหรอคะพี่วี”หญิงสาวถึงกับทำตาโตอย่างไม่อยากเชื่อ กันต์ระวียิ้มแล้วพยักหน้า ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเหมือนจะล้อเลียน“เล่นได้ครับ จะลองทดสอบฝีมือพี่ก่
“เดี๋ยวคงตามมา พี่ไนซ์มาส่งเราหน้างานเมื่อกี้ แล้วบึ่งไปรักษาลูกค้าด่วนอยู่”“บ้างานตามเคย”เพชรน้ำบุษหัวเราะกิ๊ก เมื่อนึกถึงพี่ชายของเพื่อนรัก ลัทธพลเป็นชายหนุ่มอารมณ์ดี แม้ติดจะซุ่มซ่ามไปบ้าง เขาชอบทำเปิ่นต่อหน้าเธอบ่อยครั้ง แต่เวลาทำงานเขาก็จะกลายเป็นชายหนุ่มอีกคน ที่น่านับถือและเอาจริงเอาจังกับง
อีกแล้วพี่วี...ทำไมต้องมาทำให้ใจเต้นบ่อยๆ ด้วยนะ เฮ้อ...“ขอบคุณค่ะ พี่วีคะ บุษอยากจะขอให้พี่วีไปรับยายหนูนามาให้หน่อยสิคะ บอกว่าจะมาช่วยงานบุษแต่ป่านนี้ยังไม่มาเลย น่าตีจริงๆ สงสัยไปทำสวยอยู่แน่ๆ เลย”ประโยคหลังเหมือนจะบอกกับตนเอง เพราะคืนนี้เป็นงานกลางคืน ที่มีแต่สาวๆ แต่งตัวมาประชันกัน เพื่อนรักข
ไฟประดับสีต่างๆ ถูกเปิดขึ้นเมื่อย่างเข้าเวลายามพลบค่ำ คนงานที่ถูกให้ทำหน้าที่ช่วยงานพิเศษเป็นพนักงานบริกร และช่วยดูแลความเรียบร้อยของงานสำคัญในวันนี้ ต่างก็เตรียมตัวกันอย่างพรั่งพร้อม บริเวณลานกว้างของไร่ส้มถูกเนรมิตให้เป็นงานเลี้ยง ที่ตกแต่งไว้อย่างอบอุ่น หรูหรา สมเกียรติกับเจ้าภาพในวันนี้นักหญิงส
กันต์ระวีมองดูหน้าของเจ้านายสาว ที่เดินยิ้มออกมาจากร้านอาหาร เมื่อเขาโทรศัพท์บอกว่าเขามาถึงแล้ว เพชรน้ำบุษก็เดินออกมาทันที ด้วยท่าทีที่รื่นเริงนัก“เอ...ทำไมเสร็จเร็วจังครับคุณหนูบุษ”“บุษอิ่มน่ะค่ะ อิ่มอกอิ่มใจ”เพชรน้ำบุษตอบยิ้มๆ ใบหน้านั้นดูสดชื่นนัก นัยน์ตาหวานเป็นประกายระยับ ชายหนุ่มเพียงแค่ขมว
“ค่ะ คนที่มาช่วยบุษคงจะเข้าใจผิด ว่าคุณเป็นคนมอมยาบุษ แต่ทำไมคุณถึงต้องหนีมาด้วยละคะ”“โธ่...”ก้องหล้าโอดเสียงอ่อน หน้าตาของเขาดูซีดเซียวจนน่าเชื่อถือว่าเขาถูกใส่ร้ายเข้าจริงๆ หากแต่เพชรน้ำบุษรู้ดีนักว่ามันเป็นเพียงการแสดง แม้เธอจะรู้สึกมึนงง สับสนเพราะฤทธิ์ยา แต่เธอก็ไม่โง่ คนเดียวที่มีโอกาสใส่ยาใ
“ไม่ต้องตามเข้าไปนะนายช้าง ที่นี่ไม่มีอะไรหรอก พวกเรามีคุณก้องหล้าไปด้วย ไม่ต้องเป็นห่วง”วรัทยาเอ่ยเสียงเรียบกับบอดีการ์ดมาดขรึมของเพชรน้ำบุษทันที เมื่ออีกฝ่ายทำท่าจะตามเข้าไปในสถานบันเทิงด้วย ไอยรามองหน้านายสาวเหมือนจะขอความเห็น เพชรน้ำบุษกัดริมฝีปาก ก่อนจะยิ้มให้กับบอดีการ์ดหนุ่ม เธอพยักหน้านิดๆ
สายตาคมกริบกำลังจับจ้องมองตามร่างเล็กบางของหญิงสาวที่กลายเป็นดาวเด่นของงานในคืนนี้อย่างไม่ยอมให้คลาดสายตา ก้องหล้าจิบแชมเปญในมือ พร้อมกับมองตามร่างบางระหงที่อยู่ในชุดสีชมพูหวานไปด้วยสายตามุ่งมั่น เขามองกวาดไล่ไปทั้งเรือนร่างงดงามนั้น เปลวไฟบางอย่างถูกจุดขึ้นมาแล้วกำลังระอุร้อน เมื่อได้มองพินิจเธอแบบ
“เย็นนี้แวะไปหาหมอไหมครับคุณหนู”น้ำเสียงอาทรถามขึ้นจากคนตัวโต เมื่อเอาเอกสารมายื่นให้เธอด้วยตนเอง ไอยราซึ่งปรกติแล้วมักจะอยู่ในห้องส่วนตัวของเขาเงียบๆ รอจนเวลาเธอเลิกงาน หรือจะไปไหนมาไหนจึงมาปรากฏตัว แต่วันนี้เขานึกเป็นห่วงเธอจนแย่งหน้าที่ของเลขานุการส่วนตัวของเพชรน้ำบุษ เอางานมาให้เธอด้วยตัวเอง“ไ
“จะให้พี่ไปส่งที่ไหนครับ บอกมาได้เลย”“คือว่ารถบุษจอดทางโน้นน่ะค่ะ”หญิงสาวถึงกับหน้าแดงซ่านกับสัมผัสใกล้ชิดแบบนั้น กลิ่นตัวของเขาเหมือนกับกลิ่นไอแดดยามเช้า ที่หอมสะอาด ชวนให้สดชื่น อ้อมแขนของเขาราวกับกำแพงคุ้มกันอันแน่นหนา ที่น่าซุกอิงแอบ ขอความคุ้มภัยที่ปลอดภัย เมื่ออยู่ในอ้อมแขนของกันต์ระวี เพชรน







