Compartir

บทที่ 13

last update Última actualización: 2026-01-04 20:31:37

ไฟแค้น_𝔼ℙ13

"ฉันรู้ว่าคนระดับคุณคงจะไม่ลืมอะไรง่ายๆ" คำพูดแค่นี้ของเขา หรือจะทำให้เธอถอยได้

"เก่งดีนี่ ถ้าคุณจำเรื่องวันนั้นได้ งั้นแสดงว่าคุณก็จำได้สิว่าผมต้องการอะไร"

"จำได้ค่ะ และฉันก็จะเอาสิ่งนั้นมาแลก กับทุกอย่างที่คุณโกงพ่อฉันไป"

"หึ!" เขาขำที่เธอหลอกด่า แต่ชายหนุ่มก็ต้องได้รีบปรับสีหน้าของตัวเอง "ก็ต้องดูก่อนว่ามันจะคุ้มไหม"

หญิงสาวถึงกับหน้าเปลี่ยนสี เพราะเธอถูกเขาแย่งพรหมจรรย์ไปแล้ว ถ้าเขาต้องการสิ่งนั้นเพื่อแลกกับทุกอย่างล่ะ.. เพราะเธอคิดว่าเขาคงจะจำผู้หญิงที่อยู่ในความมืดคืนนั้นไม่ได้

"ไม่เป็นไรค่ะ ถ้างั้นฉันไปเสนอให้คนอื่นก็ได้" เล่นลิ้นเป็นคนเดียวหรือไง คนอื่นไม่มีลิ้นให้เล่นเหรอ ..จบคำพูดคนตัวเล็กก็เดินมาที่ประตู

แกร้ก! แกร๊ก!! เหมือนมันถูกล็อกจากทางด้านนอก

"ช่วยบอกลูกน้องของคุณให้เปิดประตูด้วยค่ะ"

"คุณคิดว่าที่นี่เป็นที่สาธารณะหรือไง คิดจะมาก็มาคิดจะไปก็ไป"

"ถ้าคุณไม่สั่งให้ลูกน้องเปิด งั้นแสดงว่าคุณยอม"

สิงหราชไม่ตอบด้วยคำพูด แต่ชายหนุ่มยันกายลุกขึ้นแล้วเดินตรงมาที่หญิงสาว

"......" อัปสรสุดาไม่ปฏิเสธ เธอเชิดหน้าให้เขาจูบเลยด้วยซ้ำ

ชายหนุ่มจูบอยู่ไม่นานก็ปล่อย "แข
Continúa leyendo este libro gratis
Escanea el código para descargar la App
Capítulo bloqueado

Último capítulo

  • ไฟแค้น   บทที 35

    "ทำไมทำอะไรไม่ระวังเลย" มือหนาค่อยๆ ปล่อยหญิงสาวออกแบบเสียดาย เพราะว่าตอนนี้เขาได้สัมผัสถึงเนื้อในของเธอ และไอ้บ้านั่นก็กำลังแข็งตัวขึ้นอีกครั้ง หญิงสาวรีบเปิดตู้เสื้อผ้าเพื่อที่จะค้นดูว่าเขามีชุดอะไรให้เธอใส่ พอเห็นเสื้อผ้าผู้หญิงในตู้นั้น..คงพาผู้หญิงมาที่นี่บ่อยล่ะสิ จนเตรียมการไว้ขนาดนี้ พอได้ชุดที่ต้องการแล้วคนตัวเล็กก็รีบเข้าห้องน้ำไปผ่านไปเพียงไม่นานเธอก็ออกมา.."ไปทานข้าว" เขายังรออยู่ในห้องนั้น"ฉันยังไม่..เอ่อ..ค่ะ" เธออยากจะบอกว่าไม่หิว แต่ก็ต้องทำตามที่เขาพูดไปก่อน เพราะอยากเห็นหน้าลูกพอออกมาทุกอย่างก็ถูกเตรียมพร้อมไว้ให้หมดแล้ว"ทานให้หมด" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับนั่งลงเก้าอี้ด้านหน้าของเธอหญิงสาวรีบทำตามคำสั่ง.. เธอทานอยู่โดยที่ไม่พูดอะไรออกมาพอทานทุกอย่างจนหมดตามคำสั่งแล้ว เขาก็ยื่นบางอย่างมาให้.."ยา?" อัปสรสุดามองยาที่เขาเพิ่งส่งมาให้แป๊บหนึ่ง.. แล้วเธอก็รีบกินมันโดยไม่ถามว่ายาอะไร เพราะคิดว่าเขาคงไม่คิดจะฆ่าเธอหรอกพอกินข้าวกินยาเข้าไปเพียงไม่นาน..ก็เกิดอาการง่วงขึ้นมาเธอเอนกายนอนหลับลงตรงโซฟาที่นั่งรอลูกอยู่.. เพราะคิดว่าเขาจะพาลูกมาหาสามชั่วโมงผ่านไป.."ตื่นแล้ว

  • ไฟแค้น   บทที่ 33//18+

    "ฉันจะทำอะไรก็ได้นี่มันร่างกายของฉัน" หญิงสาวมองซ้ายมองขวาเพื่อที่จะหาหนทางหนีออกจากห้องนี้"ดี..ถ้างั้นต่อไปนี้พยัคฆราชจะได้มีแค่พ่อคนเดียว""ใครคือพยัคฆราช?" ในใจของเธอคิดไว้อยู่แล้ว แต่ก็อยากจะถามให้แน่ใจ"ในเมื่อพ่อคือพญาสิงห์ ลูกก็ต้องเป็นพญาเสือ" ใช่แล้ว..สิงหราชเปลี่ยนชื่อลูกชาย แถมยังเปลี่ยนให้ใช้นามสกุลของตัวเอง"คุณมีสิทธิ์อะไรมาทำแบบนี้ นั่นมันลูกของฉันนะ!""ตอนนี้เขาเป็นลูกของฉัน" ชายหนุ่มทำท่าทางไม่แยแส แล้วก็เดินออกมาที่ลานจอดรถ โดยมีคนตัวเล็กวิ่งตามหลังมา"คุณสิงหราช! คุณจะทำแบบนี้ไม่ได้นะ!!" หญิงสาวรีบตรงมาที่รถของเขา แล้วเปิดเข้าไปนั่งด้านข้างคนขับ เพราะตอนนี้ชายหนุ่มขึ้นประจำที่คนขับเรียบร้อยแล้วบรึ๊นนนนน~~พอเธอขึ้นนั่งได้ เขาก็ขับออกตัวรถอย่างเร็ว จนหญิงสาวต้องได้รีบหาที่เกาะไว้"คุณจะไปไหน!" เธอมองดูเส้นทางที่อีกฝ่ายขับรถมาไม่ได้กลับไปที่บ้านของเขาเลย แถมยังออกมานอกเมืองแต่ไม่มีคำตอบใดๆ ออกจากปากของชายร่างหนา"คุณสิงหราช จอดรถเดี๋ยวนี้นะ!"เขาขับรถเร็วมาก จนเธอกลัวว่าจะเกิดอันตราย ..ถ้าเป็นอะไรไปกลัวว่าจะไม่ได้เห็นหน้าลูกกับแม่อีกหญิงสาวยิ่งพยายามพูดคุยกับเขา ช

  • ไฟแค้น   บทที่ 32

    "เรื่องคุณฟ้า.." ชายหนุ่มไม่รู้ว่าจะอธิบายให้ฟังยังไง เกี่ยวกับเรื่องพี่สาวของเธอ เขากำลังจะเอ่ยปากพูดต่อแต่ก็ถูก.."ถ้าคุณไม่รู้ว่าจะโกหกฉันยังไง..ก็ไม่ต้องพูด" คนตัวเล็กแทรกออกจากมุมนั้นได้..เธอก็เดินมาที่เตียงเหนื่อยก็เหนื่อย ง่วงก็ง่วง แถมยังมาเจอเรื่องอะไรแบบนี้อีก ยังไงคืนนี้ก็ออกจากห้องนี้ไม่ได้อยู่แล้ว เธอก็เลยต้องนอนบนเตียงเขานี่แหละ ถ้าทำเป็นไม่สนใจ..เขาคงจะไม่สนใจเธอเหมือนกันหญิงสาวก็เลยนอนลงแล้วดึงผ้าห่มมาคลุมตัวไว้ ..เพียงไม่นานเธอก็หลับไปเช้าวันต่อมา..แสงแดดสาดส่องผ่านช่องผ้าม่านเข้ามากระทบใบหน้างาม ดวงตากลมค่อยๆ เปิดกว้างขึ้นเพื่อที่จะรับแสงนั้นพอคิดขึ้นได้ว่าเธอนอนอยู่บนเตียงกับเขามาทั้งคืน อัปสรสุดาก็รีบตรวจดูร่างกายและเสื้อผ้าของตัวเองว่ายังปกติดีไหม เพราะคนแบบเขาเชื่อใจไม่ได้พอดูทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว หญิงสาวก็รีบลงมาข้างล่าง เพราะตอนนี้เขาไม่ได้อยู่ในห้องนั้นแล้วแต่ลงมาข้างล่างก็ไม่เจอสิงหราชเหมือนเดิม"ไปไหน" อัปสรสุดารีบออกมาดูด้านนอก ก็ไม่เจอรถของเขา"หมาน้อย แม่คิดถึงลูกจังเลย" เธอได้แต่เดินก้มหน้าก้มตากลับเข้าไปในครัว เพื่อทำอาหารไว้รอ เผื่อว่าเขาจะเข้า

  • ไฟแค้น   บทที่ 31

    "ก็ต้องดูก่อนว่า..แม่จะทำตัวดีแค่ไหน""คุณหมายความว่ายังไง""ความหมายมันก็ตรงตัวอยู่แล้วนี่..ทำไมต้องได้แปลอีก""ก็คุณเล่นพูดกำกวมแบบนั้น""ผมพูดกำกวมตรงไหน""ก็ที่คุณพูดมาไง..คุณหมายความว่ายังไง! ฉันไม่ใช่เมียของคุณนะ" เพราะสิ่งที่เขาพูดเหมือนกับว่าให้เธอทำดีด้วย"คุณเข้าใจอะไรผิดหรือเปล่าครับ" สิงหราชก็คือสิงหราช ตั้งแต่เขาเริ่มถีบตัวเองให้ขึ้นมาถึงจุดนี้..ชายหนุ่มไม่เคยทำให้ใครจับพิรุธของตัวเองได้เลย และครั้งนี้ก็เช่นกัน"ขอโทษค่ะที่ฉันคิดไปเอง" คนระดับเขาจะมาคิดอะไรกับเราแบบนี้ บ้าไปแล้วเหรออัปสร ..คิดแล้วก็นึกขำตัวเอง เขาคงอยากจะให้ทำงานบ้านของเขาออกมาดีที่สุดมั้งหญิงสาวก็เลยเริ่มทำความสะอาดบ้าน ที่เขาไล่คนออกไปคงอยากให้เธอทำให้คุ้มค่าแรง อัปสรสุดาก็เลยจะไม่ทำให้เขาผิดหวังคนตัวเล็กเริ่มทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมของตัวบ้านแบบบ้าคลั่ง เผื่อว่าเขาจะเห็นใจพาลูกมาให้เธอได้เห็นหน้าบ้าง"หลบไปนะฉันจะเข้าไปหาคุณสิงห์""เสี่ยไม่ให้ใครเข้าไปครับ" ตอนนี้ซอยเข้าบ้านของเขา ได้ถูกลูกน้องเฝ้าไว้ไม่ให้ใครผ่านเข้าไปได้"ทำไมฉันจะเข้าไปไม่ได้ ในเมื่อฉันมาทีไรก็เข้าไปได้ทุกครั้ง""แต่ครั้งนี้ไม่ได้ค

  • ไฟแค้น   บทที่ 30

    "หมาน้อยอย่ากวนแม่สิลูก แม่ทำความสะอาดอยู่" หญิงสาวกำลังปัดกวาดรอบบริเวณหน้าบ้าน ที่มีใบไม้หล่นลงมาส่วนหมาน้อย เป็นคนทำลายกองใบไม้ที่แม่กวาดมารวบรวมกันไว้เด็กน้อยวิ่งซนรอบบริเวณนั้น จนผู้เป็นแม่ไม่เป็นอันทำอะไร มัวแต่มองกลัวว่าลูกจะล้ม"หมาน้อย!! ถ้าหนูยังดื้ออยู่อีกแม่จะตีแล้วนะ" คนตัวเล็กได้แต่ยืนเท้าสะเอวมองลูกน้อย ..เธอต้องลงแรงกวาดใหม่อีกรอบ เพราะว่า 2-3 กองที่กวาดไว้เพื่อจะรอเก็บพร้อมกัน ตอนนี้มันแยกกระจัดกระจายกันไปหมดแล้ว"แมะ แมะ" เด็กน้อยสนุกมากที่ได้เล่นแบบนี้ จนแม่ดุลูกไม่ลง"เอาที่หนูสบายใจเลยนะลูก เดี๋ยวแม่กวาดใหม่ก็ได้"ทุกสิ่งอย่างที่เธอกำลังทำอยู่ มันอยู่ในสายตาของเขาตลอดกว่าจะเก็บกวาดหน้าบ้านเสร็จ ก็เกือบเย็น ต้องได้เข้ามาทำครัวต่อพอหญิงสาวเข้ามาในบ้าน ก็ยังสงสัยเรื่องเดิม..ว่าคนหายไปไหนหมด แม้กระทั่งลูกน้องของเขาก็ยังไม่เห็นเลยสักคน"รีบทำด้วย หิวแล้ว" คนที่กำลังวุ่นอยู่กับการอ่านหนังสือพิมพ์ที่โซฟาหรูกลางของบ้านหลังนั้น..พูดออกมาโดยไม่วางหนังสือเลยด้วยซ้ำเธอรีบอุ้มลูกที่นอนหลับอยู่ในอ้อมกอด เดินตรงเข้าไปในครัว เพื่อที่จะทำอาหารให้เขา ..ชายหนุ่มมัวแต่วางมาดก็เล

  • ไฟแค้น   บทที่ 29

    "พี่สิงห์.. ไปไหนมาคะ" พออัจฉราภรณ์รู้ว่าเป็นใครที่เปิดประตูเข้ามา ก็รีบเดินเข้าไปควงแขน เหมือนกับแสดงความเป็นเจ้าของในตัวเขา"ออกไปทำธุระนิดหน่อยครับ""แล้วคุณหมอว่ายังไงบ้างล่ะลูก..เกี่ยวกับอาการของคุณน้า""คงต้องอยู่โรงพยาบาลอีกนานครับ และค่าใช้จ่ายคงจะบานตะไทเลยแหละ" ประโยคหลังเขาจงใจพูดให้ใครบางคนได้ยินค่าใช้จ่าย นี่เราลืมไปได้ยังไง ตอนนี้ค่ารักษาของแม่จะปาเขาไปกี่ล้านแล้ว หญิงสาวลอบถอนหายใจ แต่ก็ไม่ได้หันไปมองคนที่กำลังพูด"ไหนลูกบอกว่า.." แม่เริ่มจะสงสัยกับคำพูดของลูกชาย"ผมว่าคุณแม่กับคุณฟ้ากลับไปก่อนดีกว่าครับ คุณน้าคงต้องการพักผ่อนแล้ว" เขาต้องรีบชิงพูด ก่อนที่แม่จะพูดอะไรขึ้นมามากกว่านี้"แต่แม่ว่า" สุดาคิดว่าจะมาเฝ้าเพื่อนรัก และคืนนี้อาจจะนอนค้างที่นี่ด้วย"เดี๋ยวคุณหมอจะเข้ามาดูอาการของคุณน้าแล้ว..เชิญคุณแม่กับคุณฟ้ากลับตอนนี้เลย" ชายหนุ่มพยายามผลักดันให้ทั้งสองออกจากห้องไปก่อน เพราะสิ่งที่เขาจะจัดการ..ให้ใครได้ยินด้วยไม่ได้"ถ้ามีอะไรก็โทรกลับไปหาแม่นะ""แต่ฟ้าว่าจะชวนคุณไปทานข้าว" ยังไม่ได้พูดอะไรมากไปกว่านั้น พวกลูกน้องก็มาเชิญ ตัวของทั้งสองออกจากห้องไปก่อนพอทางสะดว

Más capítulos
Explora y lee buenas novelas gratis
Acceso gratuito a una gran cantidad de buenas novelas en la app GoodNovel. Descarga los libros que te gusten y léelos donde y cuando quieras.
Lee libros gratis en la app
ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP
DMCA.com Protection Status