บทที่ 43 น้ำเดินกลางสมรภูมิ

ขณะที่เอื้องทรายกำลังขบคิดอย่างหนัก จู่ๆ เสียงระเบิดดังขึ้นกึกก้องที่ท้ายเกาะ! "เกิดอะไรขึ้น!" คอสโม่ตะโกนก้องขณะที่ตัวเองกำลังพยายามกลั้นอาการคลื่นไส้

"โรงไฟฟ้าค่ะบอส! มีคนลอบวางเพลิง!" ชาร์มรายงานผ่านวิทยุสื่อสาร วรัทส่งคนลอบเข้ามาทำลายแหล่งพลังงานเพียงหนึ่งเดียวของเกาะเพื่อตัดระบบสื่อสารและอาวุธอิเล็กทรอนิกส์ทั้งหมด แสงไฟทั่วเกาะเริ่มกะพริบดับๆ ติดๆ ควันไฟพุ่งทะยานสู่ท้องฟ้า

ในวินาทีแห่งความโกลาหลนั้นเอง เอื้องทรายที่กำลังตกใจกับภาพความจริงในจอคอมพิวเตอร์ก็รู้สึกถึงแรงบีบรัดที่ท้องอย่างรุนแรง ของเหลวอุ่นๆ ไหลซึมออกมาตามเรียวขา

"พี่คอสโม่... ทราย... ทรายน้ำเดินค่ะ!"

คอสโม่แทบสร่างอาการแพ้ท้องเป็นปลิดทิ้ง เขาพุ่งเข้าไปอุ้มเอื้องทรายไว้ในอ้อมแขน "ทราย! แต่อีกตั้งสามสัปดาห์กว่าจะครบกำหนด!"

"หลานจะเกิดตอนนี้ไม่ได้! ไฟยังดับไม่สนิทเลย!" ดอนตะโกนสั่งการลูกน้องให้เร่งดับไฟ โชคดีที่ทีมดับเพลิงของเกาะทำงานอย่างรวดเร็วทำให้ไฟสงบลงได้ทันเวลาก่อนจะลามไปถึงถังเก็บเชื้อเพลิงหลัก แต่ระบบไฟฟ้าได้รับความเสียหายหนักจนต้องใช้เครื่องปั่นไฟสำรอง

*************

ภายใต้แสงไฟสลัวจากเครื่องปั่นไฟสำรองในห้องทำค