Se connecterPartager
บทที่ 7 สามีกลับมา 1
Date de publication:
2026-06-28 10:07:23สองแม่ลูกอยู่ในบ้านหลังใหม่ที่แม้ไม่มีไฟฟ้าใช้อย่างที่เคยอยู่ในบ้านของแม่สามีอี้เหิง เป็นครั้งแรกที่ซื่ออินยิ้มออกมาด้วยความโล่งใจ ในอ้อมกอดของเธอมีอี้ซวนจดจ้องมองตะเกียงที่ป้าหม่าหลงให้เอาไว้ ก่อนจากไปป้าหม่าหลงบอกว่าเดี๋ยวให้ชาวบ้านที่เป็นช่างไฟมาติดตั้งไฟฟ้าให้ภายในสัปดาห์หน้า
ซื่ออินจดจำเอาไว้ว่าคนที่ช่วยเธอในยามนี้คือป้าหม่าหลง เธอจะไม่ขอลืมบุญคุณที่เคยช่วยเหลือเธอกับอี้ซวนครั้งนี้เด็ดขาด “หนาวไหมซวนซวน” “ไม่ครับ” “แล้วเหงาไหม เราสองคนไม่ได้อยู่บ้านใหญ่แล้วนะ” “ไม่เหงาครับ ขอแค่แม่ไม่ร้องไห้แล้ว ซวนซวนก็มีความสุข” โจวหมิงเยว่รู้สึกจุกในอก เธอไม่คิดว่าเด็กน้อยเป็นเด็กดีขนาดนี้ การมาอยู่ในร่างกายใหม่นี้ใช่ว่าเธอนั้นจะไม่รับรู้เรื่องราวใด ๆ ว่า ซื่ออินก่อนหน้านี้ก็เป็นแม่ใจร้ายไม่ต่างจากอี้เหิง “แม่ถามหน่อยสิซวนซวน ก่อนหน้านี้แม่ใจร้ายกับซวนซวนมากไหม” เธออดเอ่ยถามลูกชายด้วยความสงสัยไม่ได้ เด็กน้อยกะพริบตาในความมืดมัว มีเพียงแสงรำไรของตะเกียงพอแต่ให้เห็นใบหน้ากลมป้อมของอี้ซวน “ไม่ครับ แม่ชอบร้องไห้ ทุกครั้งที่อาม่าดุด่า แม่ก็มักจะต่อว่าซวนซวนด้วยเท่านั้น” “เด็กดี” ซื่ออินยิ้มหางตามีน้ำตาเออไหลออกมา ก่อนปลายนิ้วน้อย ๆ เอื้อมมาเช็ดให้ “ไม่ร้องนะครับ” “เปล่าเสียหน่อย แม่ไม่ได้ร้อง” ซื่ออินสูดจมูกเบา ๆ ก่อนก้มศีรษะทุยของอี้ซวน เอาล่ะในเมื่อเวลาย้อนกลับไม่ได้แล้ว เธอต้องดูแลเด็กน้อยให้ดีที่สุด ก่อนทั้งคู่จะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้ารุ่งเช้าซื่ออินตื่นเร็วกว่าปกติ มีพื้นที่รกร้างอยู่หน้ากระท่อมที่พวกเธออยู่อาศัย จะเรียกว่ากระท่อมก็ไม่ถูกเสียทีเดียว เป็นบ้านหลังเล็กที่มีห้องนอน ห้องครัวที่เป็นเพลิงพักสำหรับทำครัว และห้องน้ำที่ไม่ใกล้ไม่ไกลมีสระน้ำ นับว่าโชคดีที่ป้าหม่าหลงมีพื้นที่ดีขนาดนี้ อย่างน้อยวันนี้เธอก็สามารถชำระร่างกาย เสื้อผ้าที่นำมาจากบ้านใหญ่ตัวเก่าอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้ขาดยุ่ย
ซื่ออินหัวเราะไม่รู้ว่าตนเองนั้นมองโลกในแง่ดีไปหรือเปล่านะ ตอนเป็นโจวหมิงเยว่เธอนั้นมีทุกอย่าง แต่ครานี้กลับต้องมาใช้ชีวิตอย่างลำเข็ญ เอาล่ะถ้าครั้งนี้ยังมีลมหายใจ โอกาสครั้งนี้คงทำให้เธอได้แก้ตัว เธอจะต้องร่ำรวยและเลี้ยงดูบุตรชายให้เป็นอย่างดีให้ได้เลย
Dernier chapitre
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทส่งท้าย ครอบครัวอันแสนสุข 2
ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยดี....เธอและสามีมีทุกอย่างที่ต้องการการค้าขายเป็นไปอย่างราบรื่น เด็ก ๆ ดูรักกันดี ส่วนผู้มีพระคุณของเธออีกคนที่อดกล่าวไม่ได้เลยคือป้าหม่าหลงยังคงเป็นคนที่น่ารักกับครอบครัวของเธอเสมอมา แวะมาเยี่ยมตลอด บางครั้งซื่ออินก็พาหลานทั้งสองไปเยี่ยมป้าหม่าหลงบ้าง และไปเยี่ยมอี้เหิงผู้เป็นย่าบ้าง กล่าวถึงแม่สามีของเธอนั้นนับวันความแก่ชราก็ยิ่งกัดกินร่างกายของแม่สามีเธอลงเรื่อย ๆ อี้เหิงยังมีอุปนิสัยชอบนั่งเหม่อลอยออกนอกจากหน้าต่างกอดรูปอี้เมิงและผู้เป็นสามีอยู่แบบนั้น ปากก็พร่ำบอกว่าเรื่องราวทั้งหมดมาจากตัวของเธอเอง ซื่ออินได้แต่สลดใจ อี้เฉินพยายามหาหมอมารักษาแม่ของเขา แต่กลับไม่ได้ผล อาการที่แม่สามีของอี้เฉินนั้นเป็นล้วนเกิดมาจากใจทั้งนั้น อี้เฉินบอกกับซื่ออินไว้เขาได้แต่เตรียมใจสำหรับอนาคตเอาไว้ถ้าเกิดมารดาเขาต้องล่วงลับไปอีกคน กาลเวลาจะค่อยเยียวยาทุกสิ่ง เป็นสิ่งที่ซื่ออินบอกสามีเอาไว้ เมื่อหลายเดือนก่อนยายของอี้เทียนนั้นมาเยี่ยมหลานซึ่งก็คือมารดาของเหม่ยอิง เหม่ยฮั่วเล่าเรื่องที่เพิ่งไปเยี่ยมบุตรสาวใ
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทส่งท้าย ครอบครัวอันแสนสุข 1
เด็กสองคนโตเร็วขึ้นมา อี้ซวนนั้นโตเร็วมาก ตอนนี้กลายเป็นว่าอี้ซวนนั้นสูงกว่าอี้เทียนผู้เป็นพี่หลายสองถึงสามชุ่น (ประมาณ 6.66-9.99 เซนติเมตร) เด็กสองคนมักแข็งความสูงกันเสมอ ช่วงแรก ๆ ที่อี้เทียนมาอยู่ด้วย อี้ซวนมักจะแพ้เสมอ เจ้าก้อนแป้งของเธอวิ่งมาขอคำแนะนำจากเธอว่าทำยังไงถึงจะสูงเท่าพี่ชาย ซื่ออินก็บอกบุตรชายไปว่ากินผัก และกินอาหารจำพวกบำรุงร่างกายเยอะ หลังจากนั้นอี้ซวนก็กินเก่งขึ้นเรื่อย ๆ จนสูงแซงหน้าพี่ชายไป อี้เทียนนั้นกินน้อยเป็นปกติ เด็กน้อยชอบออกมาช่วยเธอเก็บผัก กับไข่เป็ดทุกเช้า และไม่ค่อยชอบอาหารประเภทเนื้อสักเท่าไหร่ อี้เทียนอันชอบกินปลา ทำให้อี้เฉินซื้อพันธุ์ปลามาเพาะในสระเล็ก การเลี้ยงดูเด็กสองคนเหนื่อยมากทีเดียว เวลาไปโรงเรียนเด็กทั้งสองก็ปกติ ถึงแม้บางครั้งอี้เทียนมักจะมีอาการเหม่อลอยกว่าเด็กวัยเดียวกัน แต่นับว่าดีขึ้นกว่าช่วงแรก ๆ ที่มาอยู่กับเธอและสามี เขาเพิ่งเสียบิดาไป แถมเหม่ยอิงผู้เป็นแม่ยังกลายเป็นคนวิปริตไปอีก เด็กน้อยไม่กลายเป็นโรคซึมเศร้าไปก่อนก็ดีเท่าไหร่แล้ว “เย่ ๆ ซวนซวนสูงกว่าเฮียเทียนแล้ว” อี
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 30 อภัย 3
“เธอมาแล้วอย่างนั้นหรือ” “ค่ะ คุณแม่เรียกหาฉันมีอะไรอย่างนั้นหรือคะ” ซื่ออินเอ่ยปากถามขึ้นทันที เธอไม่คิดว่าอี้เหิงเรียกเธอมาเพียงเพราะคิดถึงหรอกนะ แม่สามีใจร้ายของเธอไม่มีทางคิดถึงเธอได้ “ฉันแค่อยากคุยกับเธอเท่านั้น เธอยังคงโกรธฉันอยู่สินะ ฉันเป็นคนไม่ดีเท่าไหร่นัก ตลอดเวลาที่ผ่านมาฉันได้แต่เฝ้าคิดสาเหตุว่าทั้งหมด มันเป็นเพราะฉัน ฉันมันเป็นแม่สามีที่ไม่ดี เป็นสาเหตุที่ทำให้เหม่ยอิงต้องกลายเป็นบ้า ทำให้อี้เมิงต้องตาย...” ซื่ออินได้แต่ฟังเรื่องราวที่ออกมาจากปากของผู้เป็นแม่สามีอย่างตั้งใจ อี้เหิงตอนนี้นั้นยอมรับเลยว่าน่าเวทนามากขนาดไหน “ความรู้สึกของฉันตรงนี้เหมือนตายทั้งเป็น ซื่ออิน ฉันอยากจะขอโทษเธอ ฉันไม่คาดหรอกนะว่าเธอกับอี้ซวนจะอภัยฉันหรือเปล่า ฉันขอโทษ ฉันเองที่เป็นคนไม่ดี ฉันมัวแต่ห่วงในหน้าตาของตนเอง อยากให้ลูกมีครอบครัวที่ดี อยากให้มีภรรยาที่ดี สุดท้ายแล้ว สิ่งที่ฉันคิดว่าดี มันไม่ได้ดีอย่างที่คิดเอาไว้ ฉันขอโทษเธอจริง ๆ นะซื่ออิน ขอโทษที่ไม่เคยเห็นความดีของเธอ ฉันร้ายกาจกับเธอมากขนาดนี้ เธอยังไม่เคยสอนอี้ซ
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 30 อภัย 2
“เฮีย เมื่อไหร่ฉันจะได้ไปอยู่กับเฮียเสียที” อี้เหิงพึมพำเบา ๆ สายตาทั้งสองทอดมองนอกหน้าต่างด้วยอาการเลื่อนลอย เธอคิดถึงสามีผู้ล่วงลับไปเมื่อนานมาแล้ว คิดถึงเรื่องราวครั้นยังใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน ความรู้สึกมากมายก่อเกิดขึ้นในใจของเธอ....เธอมีชีวิตอยู่ก็เหมือนตายทั้งเป็น ครอบครัวของซื่ออินและอี้เฉินนั้นใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จากสมาชิกในครอบครัวเพียงสามคนเท่านั้น ตอนนี้มี อี้เทียนเข้ามาด้วย และลูกน้องอีกสามคน ซื่ออินนั้นดูแลลูกน้องทั้งสามประหนึ่งในครอบครัว วันนี้ทั้งเจ็ดต่างก็พากันมาทำอาหารที่บ้านหลังใหญ่แสนเงียบเหงาของอี้เหิง ซื่ออินชวนสามีมาทำอาหารที่บ้านแม่สามี ค่ำคืนนี้จึงดูครึกครื้นเป็นพิเศษเนื่องจากเต็มไปด้วยการผู้คน “ทำอะไรอยู่ครับ” อี้เฉินเดินมาสวมกอดภรรยาจากทางด้านหลัง ฝ่ามือของเขาลูบไล้หน้าท้องของเธอเบา ๆ ไม่รู้พักนี้เขามักพูดอะไรแปลก ๆ อี้เฉินอยากให้ทั้งอี้ซวนและอี้เทียนมีน้องสาวสักคน หรือไม่ก็น้องชาย ซื่ออินยิ้มน้อย ๆ กับคำพูดแสนขบขันของเขา หลังจากสร้างครอบครัวสร้างฐานะ สร้างธุรกิจ สามีของเ
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 30 อภัย 1
บ้านหลังใหญ่....แม้หญิงชราไม่ได้อาศัยอยู่เพียงลำพัง ลูกน้องคนสนิททั้งสองยังไม่ทิ้งหญิงชราไปไหน อี้เหิงในยามนี้ช่างน่าเวทนานัก....หลังจากสูญเสียลูกชายคนเล็กไปหัวใจคนเป็นแม่แทบสลายแล้ว เรื่องราวทั้งหมดมันยังไม่มากพอเท่ากับเรื่องราวโศกนาฏกรรมทั้งหมดมาจากการกระทำของเธอ.... มาจากความเกลียดชังของเธอ มาจากทิฐิของเธอ อี้เหิงเฝ้าโทษตัวเองมาตลอดว่าทั้งหมดก็เพราะเธอ เหม่ยอิงกลายเป็นคนเสียสติไปแล้ว.... หลังจากเธอไปเยี่ยมสะใภ้รองครั้งล่าสุด เธอปวดใจเหลือเกิน.... เธอนั้นไม่ยอมยึดติดในทรัพย์สินซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นของนอกกายทั้งนั้น ถ้าเธอยอมฟังความต้องการของลูกชายทั้งสองสักนิด อี้เมิงก็ไม่ต้องมาตาย เหม่ยอิงก็ไม่ต้องมาเป็นบ้า อี้เทียนก็คงไม่กำพร้า...... อี้เมิงนั้นเป็นเด็กที่เอาแต่ใจมาตั้งแต่ยังเล็ก ทว่าเธอไม่เคยปฏิเสธความต้องการของลูกชายเลยสักนิด ไม่รู้ด้วยซ้ำว่านิสัยเบื้องหลังจากชีวิตแต่งงานที่ผู้เป็นแม่หาหญิงสาวมาให้ ลูกชายของเธอนั้นทั้งทุบตีภรรยา เมามาย อี้เหิงรับรู้เพียงลูกชายตนเองนั้นขี้เมาเท่านั้น ก็เพราะว่าหน้ามืดตามัวไม่ยอมฟังใครเลยสักครั้ง ความแค้น
ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80 บทที่ 29 ท้องฟ้าที่สดใส 3
อี้เฉินเอื้อมมือไปรั้งใบหน้างดงามของภรรยาของเขาเอาไว้ อี้เฉินฉกริมฝีปากบางก่อนบดขยี้ด้วยความรุนแรง ซื่ออินหอบหายใจเข้าปอด เธอไม่เคยถูกจู่โจมหนักขนาดนี้มาก่อน เธอไม่รู้มาก่อนว่าอี้เฉินมีความต้องการมากน้อยเพียงใด ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วเขานั้นเต็มไปด้วยความต้องการมาโดยตลอด ซื่ออินเองก็ไม่ปฏิเสธความต้องการของตนเองเช่นนั้น มือของเขาสอดใส่เข้าไปในตามเสื้อผ้าของหญิงสาวก่อนเริ่มนวดทรวงอกของซื่ออิน หญิงสาวเริ่มหายใจติดขัดเมื่อความรู้สึกกำหนัดบางอย่างได้ก่อเกิดขึ้น ร่างกายของหญิงสาวเริ่มสั่นไหว ความรู้สึกเย็นยะเยือกยามลมพัดอ่อนกระทบร่างกาย มารู้ตัวอีกทีเสื้อผ้าของหญิงสาวนั้นหลุดร่วงออกมาจากร่างกายเป็นที่เรียบร้อยไปแล้ว ร่างบางถูกดันให้เอนตัวลงนอนลงบนเตียง ใบหน้าของซื่ออินแดงระเรื่อ สายตาคู่งามไม่กล้ามองจ้องไปยังชายหนุ่มที่กำลังปลดเปลื้องเสื้อผ้าของตนเองอย่างช้า ๆ ก่อนร่างกายกำยำของผู้เป็นสามีจะเปิดเผยต่อสายตาคู่งาม ซื่ออินไม่กล้าสบตาแสนเร่าร้อนของเขา อี้เฉินเหมือนหยั่งรู้จิตใจของเธอได้ทีเดียว เขาก้มลงสูดกลิ่นหอมจากซอกคอระหง ฝ่าม
Vous vous intéresseriez aussi à
ม่านหมอก
นิยายของเนม116.2K Vuesหนุ่มหล่อคนไหนจะคว้าใจเธอ
ดั่งสายน้ำ89.1K Vuesภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์283.0K Vuesบทพิสูจน์รักฉบับท่านประธาน
เซียงปู้อี๋90.0K Vuesวิวาห์แค้นใต้เงาเงิน
Nuan4545263 Vuesซาตานจอมบงการรัก
SHASHA63 Vuesเมื่อนางร้ายตัวประกอบขอหย่า
จินเหมยเทียน115 VuesMUSE ยั่วรักพี่ชายตัวร้าย
Somruthai rakD187 Vues
