ไม่ขอเป็นแม่ใจร้ายยุค 80

“ว่าไงครับ หมิงเยว่ ยอดรักของผม” เสียงปลายกล่าวด้วยถ้อยคำหวานระรื่นหูเช่นเคย โจว่หมิงเยว่ ดาราสาวดาวรุ่ง ดังไปทั่วเอเชีย จากซีรีส์จีนโบราณผู้คนต่างก็ชื่นชอบเธอ  แถมยังถูกทาบทามไปเป็นนักแสดงรับเชิญของฮอลลิวูดอีกต่างหาก 

            แต่โจว่หมิงเยว่ขอเวลาตัดสินใจ ตอนนี้เธอกำลังมีความสุขเพราะทุกอย่างเป็นไปอย่างที่เธอคิดเอาไว้ มีงานที่ดี เหลือก็แต่ให้แฟนหนุ่มสุดหล่อ นักธุรกิจขอเธอแต่งงานและมีครอบครัวสักที แต่เขาก็ยังไม่พร้อม

            โจวหมิงเยว่ขึ้นลิฟต์มาถึงเพ้นท์เฮาส์สุดหรูของตัวเอง เปิดทีวีเกี่ยวกับเด็กน้อย หนังสือเกี่ยวกับจิตวิทยาในการเลี้ยงเด็กมากมายอยู่บนโต๊ะ.... ความฝันของหญิงสาวจะมีอะไรได้ล่ะนอกจากการเป็นแม่คน เธอนั้นอยากมีครอบครัวมากขนาดไหนแฟนหนุ่มของเธอนั้นรู้ดี

            “วันนี้คุณจะมาที่ห้องฉันไหมคะ พอดีฉันมีเวลาว่างทำของโปรดของคุณด้วย”

            “ขอโทษนะยอดรัก คืนนี้ผมติดประชุมด่วน เอาไว้พรุ่งนี้นะครับ” 

            โจวหมิงเยว่ถอนหายใจเมื่อแฟนหนุ่มวางสาย ทั้ง ๆ ที่หญิงสาวไม่ได้มีโอกาสถามเลยว่าเขาประชุมเสร็จกี่โมง พลางคิดก็พยายามทำความเข้าใจดีว่า ระหว่างเธอกับเขานั้น ต้องใช้ความเข้าใจอย่างมาก เธอเป็นดารา เขาเป็นนักธุรกิจ กว่าจะหาเวลามาเจอกันว่ายากแล้ว ระยะห่างที่ต้องทำความเข้าใจต่อกันนั้นยากกว่าอีก

            ดาราสาวสวยต้องทำความเข้าใจว่าเขาต้องทำงานของเขา ส่วนเขาก็ต้องเข้าใจเธอว่าเธอต้องทำงานใช้ร่างกายในการหาเงิน

            ช่วงนี้เขานั้นแปลกไปด้วย.... แฟนหนุ่มของเธอนั้นทำงานหามรุ่งหามค่ำ เสียจนโจว่หมิงเยว่อดเป็นห่วงไม่ได้  จิตใจก็อดพะวงว่าเขากำลังมีคนอื่น  แม้จะพยายามสะลัดความคิดเหล่านั้นของไปจากสมอง

            ติ้ง!

          เสียงข้อความจากแอปแชทข้อความที่เป็นที่นิยมของจีน โจวหมิงเยว่ขมวดคิ้วเพราะมาจากข้อความจากคนที่ไม่รู้จัก  

            ดวงตากลมโตหรี่เล็กก่อนจะมองข้อความด้วยการพิจารณา รูปมาที่ส่งมา ปลายนิ้วเรียวยามกดเข้าไปดูก็เห็นภาพของแฟนหนุ่มกำลังโอบไหล่ดาราที่เธอรู้จักกันดี  

            หัวใจดวงน้อยที่เต้นในอกเต้นรัวไปด้วยความรู้สึกหลากหลาย ทั้งผิดหวังและปฏิเสธความจริงว่าภาพตรงหน้าไม่ใช่แฟนหนุ่มคนที่คาดหวังจะสร้างครอบครัวด้วยกันกับนางแบบสาวคนที่เธอไม่ชอบหน้าเอาเสียเลย  สมองกับหัวใจของโจวหมิงเยว่ปฏิเสธขัดแย้งกันเหลือเกิน  ใจหนึ่งเธอก็ไม่อยากเชื่อ กับอีกใจก็อยากโทรไปถามเขาให้มันรู้แล้วรู้รอด สมองอีกด้านก็ขบคิดว่าใครกันที่อยากให้เธอทะเลาะกับแฟนหนุ่ม แล้วใครกันส่งข้อความมา 

            เพียงความคิดเท่านั้น แล้วอย่างไรโจวหมิงเยว่ถึงเจ็บหัวใจมากถึงเพียงนี้  เหมือนกับมีใครมาบีบรัดหัวใจให้เต้นถี่รัว ลมหายใจเป่ารดออกมาอย่างถี่รัว   มือไม้สั่นเครือไปหมด 

            โจวหมิงเยว่ตัดสินใจโทรไปหาแฟนหนุ่มอีกครั้ง....

            “ฮัลโหล ยอดรักมีอะไรหรือ”  ปลายสายรับอย่างรวดเร็ว น้ำเสียงของเขาไม่ทุกข์ร้อนสิ่งใด ต่างจากโจวหมิงเยว่ในยามนี้ อยากจะถามเขาออกไปให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยว่า เขาไม่ได้ทำงานอยู่ใช่ไหม  เขาอยู่กับใคร  โจวหมิงเยว่คิดได้ว่า เธอไม่ควรทำให้เขาต้องตื่นตระหนก 

            “ไม่มีอะไรค่ะ เพียงแต่ฉันอยากโทรมาบอกคุณว่า อย่าลืมกินข้าวนะคะ  ฉันรักคุณนะ”  โจวหมิงเยว่พยายามควบคุมน้ำเสียงของตนไม่ให้สั่นเครือจากการร้องไห้ น้ำสีขาวใสไหลเอ่อออกมาจากหางตา แม้เจ้าตัวพยายามควบคุมอารมณ์ของตนเองขนาดไหน  แต่หญิงสาวกดวางสายด้วยอาการไร้เรี่ยวแรง