Partager

ตอนที่ 6-1 ทำลายแผนการ

last update Date de publication: 2025-01-23 08:01:48

“คารวะคุณหนูใหญ่เจียง คุณหนูรองกู้ เอ่อ…แม่นางใช่คุณหนูรองจวนแม่ทัพใช่หรือไม่เจ้าคะ”

หลูเจียงหลีที่มาร่วมงานในวันนี้เช่นกันคำนับสตรีทั้งสามพร้อมทั้งกล่าวทักทายออกมา รอยยิ้มเสแสร้งไม่จริงใจที่นางแสดงออกมาทำให้ซูเยว่ซินรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที เหตุใดชีวิตก่อนนางถึงได้มองอีกฝ่ายไม่ออกกัน หรือจะเป็นเพราะนางเป็นสตรีที่โง่งมจริงๆ

“ตามสบายเถิดแม่นางหลู ใช่แล้วนี่คือพี่หญิงซู คุณหนูรองสกุลซู ตระกูลแม่ทัพที่เพิ่งย้ายเข้ามาประจำการในเมืองหลวงของเรา” กู้มู่หรงกล่าวออกมาอย่างไม่ถือตน นางรู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ค่อยชอบหน้าตนนัก เพราะอีกฝ่ายมีไมตรีกับพี่ชายรอง พี่ชายต่างมารดาของนาง

“ยินดีที่ได้พบเจ้าค่ะ” หลูเจียงหลีหันไปผูกมิตรกับคุณหนูรองสกุลซูทันที ทว่าสีหน้าท่าทางของอีกฝ่ายที่แสดงออกมานั้นช่างเย็นชายิ่งนัก เพราะสตรีผู้นี้ไม่แม้แต่จะมองหน้านาง หลูเจียงหลีนึกขุ่นเคืองอยู่ภายในใจ ทว่ากลับไม่กล้าที่จะแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา

“ท่านแม่ของพวกข้ารออยู่ เห็นทีต้องขอตัวก่อน” คุณหนูใหญ่สกุลเจียงกล่าวออกมา นางไม่อยากแม้แต่จะพูดคุยกับสตรีตรงหน้า เพราะผู้ใดในวัยนางบ้างที่จะไม่รับรู้ถึงความน่ารังเกียจของอีกฝ่าย

หลูเจียงหลีไม่รั้งบรรดาคุณหนู ซึ่งเป็นบุตรีของภรรยาเอกทั้งสามเอาไว้ให้ตนต้องอับอาย นางจึงทำท่าคำนับส่งอย่างอ่อนน้อม ทว่านางกลับแอบส่งสัญญาณให้แก่สาวรับใช้ที่ติดตามนางมา ว่าให้ลงมือตามแผนการที่วางไว้ แต่มีหรือที่การกระทำเหล่านี้จะรอดพ้นสายตาของซูเยว่ซิน ริมฝีปากงามแสยะยิ้มออกมา ก่อนที่นางจะเดินติดตามรั้งท้ายคุณหนูทั้งสองไปไม่ห่าง

แต่แล้วระหว่างทางเดินที่พวกนางต้องเดินผ่านกันนั้นคับแคบ สาวรับใช้ผู้นั้นกลับทำท่าจะเหมือนจะหกล้มแล้วเซจะไปชนเข้ากับกู้มู่หรง เพื่อที่จะทำให้ร่างของกู้มู่หรงไปกระแทกร่างของคุณหนูใหญ่สกุลเจียงให้ตกน้ำไป ทว่าความว่องไวของซูเยว่ซินที่เดินรั้งท้ายมา รีบเข้าไปดึงกู้มู่หรงและเจียงซีหรูให้ถอยหลังออกมา ทำให้สาวใช้ผู้นั้นพุ่งกายไปกระแทกราวสะพาน แล้วตกลงไปในน้ำแทน

หลูเจียงหลีถึงกับตาเบิกโพลง ด้วยไม่คิดว่าแผนการที่วางเอาไว้จะผิดพลาด นางหันไปมองคุณหนูรองสกุลซูก็พบว่าอีกฝ่ายกำลังยกยิ้มให้นางเพียงเล็กน้อย ใจของหลูเจียงหลีกระตุกวูบ นางรีบหลบสายตาของอีกฝ่าย แล้วมองไปยังสาวรับใช้ของนางทันที สาวรับใช้ที่ตกลงไปในน้ำรีบตะเกียกตะกายเรียกร้องให้คนช่วย ทำให้ผู้คนในงานพากันตกอกตกใจ รีบโผล่หน้าออกมาดูว่าเกิดเรื่องอันใดขึ้น

ผู้ติดตามบางคนที่ติดตามเจ้านายมา รีบกระโดดน้ำลงไปช่วยผู้ที่ตกลงไปในน้ำทันที หลูเจียงหลีที่กำลังจะหันไปตำหนิคุณหนูรองสกุลกู้ กลับต้องชะงักปากของตน เพราะนางยังไม่ทันกล่าวสิ่งใดออกมา เสียงหวานของคุณหนูรองตระกูลแม่ทัพก็ดังขึ้นอย่างเยือกเย็น

“ระวังหน่อย เพราะหากเป็นข้าที่ตกลงไป มิใช่เพียงแค่สาวรับใช้ผู้นั้นที่จะต้องชดใช้ คนที่สั่งการของนางย่อมต้องถูกทรมานด้วยเช่นกัน"

ขนอ่อนของหลูเจียงหลีลุกชัน นางไม่เคยพบเจอกับคุณหนูรองจวนแม่ทัพมาก่อน และไม่เคยมีความแค้นอันใดกับอีกฝ่าย ทว่าไม่รู้เพราะเหตุใด ใจนางจึงรู้สึกหวาดกลัวอีกฝ่ายยิ่งนัก เห็นว่าสถานการณ์ไม่ดีแล้ว นางจึงต้องเก็บปากเก็บคำที่จะกล่าวออกมา แล้วรีบเข้าไปดูสาวใช้ที่ติดตามตนมาในทันที แผนการวันนี้ของนางล้มไม่เป็นท่า ไม่รู้ว่าคุณหนูรองจวนแม่ทัพรู้ได้เยี่ยงไร ว่าสาวรับใช้ของนางต้องการกระทำสิ่งใด แต่การที่นางทำงานล้มเหลวเช่นนี้ เขาผู้นั้นจะต้องตำหนิและไม่สนใจไยดีนางเป็นแน่ ถ้าเป็นเช่นนั้นแล้วนางจะทำเยี่ยงไรดี

หลังจากที่หลูเจียงหลีจากไปแล้ว คุณหนูทั้งสองจึงรีบคำนับขอบน้ำใจซูเยว่ซิน ที่มองเห็นสิ่งผิดปกติและยื่นมือให้ความช่วยพวกนางเอาไว้ได้ทัน มิเช่นนั้นพวกนางคงทำให้บิดามารดาต้องรู้สึกอับอายขายหน้าเป็นแน่ ทั้งสองต่างคิดเห็นตรงกันว่า เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นแผนการของสตรีผู้นั้น ทำให้ภายในใจพากันนึกขุ่นเคืองอยู่ไม่น้อย

“ขอบน้ำใจพี่หญิงซูยิ่งนักเจ้าค่ะ หากท่านไม่ว่องไว รีบคว้าตัวข้าและพี่หญิงเจียงเอาไว้ ป่านนี้พวกเราคงจะต้องเป็นฝ่ายที่ตกลงไปในน้ำแทนสาวใช้ผู้นั้นเสียแล้ว”

“ข้าฝึกวรยุทธ์มาเล็กน้อย ทำให้หูตาว่องไว พวกเจ้าไม่เป็นอันใดก็ดีแล้ว รีบกลับไปหาพวกผู้ใหญ่กันเถิด ป่านนี้พวกนางคงจะเป็นห่วงพวกเราแย่แล้ว”

ซูเยว่ซินยิ้มกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงถ่อมตน ก่อนที่นางจะจับมือคุณหนูทั้งสองให้เดินตามนางไป ไม่แม้ที่จะสนใจหันกลับไปมองสตรีที่มองตามพวกนางด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา

หลังจากงานเลี้ยงเลิกลา ผู้มาเยือนก็พากันแยกย้ายกลับจวนของตน ตระกูลซูเองก็เช่นกัน ซูเยว่ซินรู้สึกอารมณ์ดียิ่งนัก เหตุการณ์ที่เคยเกิดขึ้นได้ผิดเพี้ยนไปจากชีวิตก่อนแล้ว นางสามารถแก้ไขเรื่องร้ายให้กลายเป็นดีได้ แม้ไม่ได้เอาความสาวรับใช้ผู้นั้น คุณหนูรองสกุลกู้กับคุณหนูใหญ่สกุลเจียง ต่างก็พอที่จะพากันคาดเดาได้ว่า เป็นความตั้งใจของผู้ใด เพียงแต่ทั้งสองไม่รู้ถึงจุดประสงค์ของอีกฝ่าย และไม่รู้ตัวว่าพวกนางไปทำสิ่งใดให้อีกฝ่ายชิงชัง จนถึงขั้นวางแผนทำให้พวกนางต้องอับอาย

“คุณหนูรองเจ้าคะ เหตุใดคุณหนูรองกู้กับคุณหนูใหญ่เจียงไม่เอาผิดสาวรับใช้ผู้นั้นเล่าเจ้าคะ ข้าน้อยเห็นว่าอีกฝ่ายตั้งใจชัดๆ” ชิงหลวนเอ่ยถามคุณหนูรองออกมาอย่างไม่เข้าใจ

“เจ้าเองก็มองออกเช่นนั้นรึ ว่าอีกฝ่ายตั้งใจ” ซูเยว่ซินเอ่ยถามสาวรับใช้คนสนิทด้วยน้ำเสียงประหลาดใจ หากเป็นเช่นนี้ชีวิตก่อนชิงหลวนก็สังเกตเห็นแล้วหรือไม่ แต่เพราะเหตุใดถึงไม่ยอมบอกนาง ปล่อยให้นางเชื่อว่าคุณหนูรองกู้นิสัยไม่ดีไปเสียได้

“ข้าน้อยมองไม่ออกหรอกเจ้าค่ะ แต่พอได้เห็นคุณหนูรองที่รีบดึงคุณหนูทั้งสองให้ถอยหลังมา ข้าจึงมองเห็นว่าสาวรับใช้ผู้นั้นตั้งใจ เพราะหากคนไม่ตั้งใจจะพุ่งเข้าไปชนราวสะพานอย่างแรงเช่นนั้นหรือเจ้าคะ”

ข้อสงสัยของชิงหลวนทำให้ซูเยว่ซินฉีกยิ้มออกมา นางพอจะเข้าใจแล้วว่าที่จริงแล้ว ชีวิตก่อนชิงหลวนเองก็มองไม่ออกเช่นกัน เพราะชีวิตก่อนนางหาได้สอดมือเข้าไปยุ่งกับเหตุการณ์นี้ไม่ จึงได้เห็นเพียงจากที่ไกลๆ เท่านั้น เลยพากันเข้าใจผิดไปตามที่สตรีผู้นั้นต้องการให้ทุกคนได้เข้าใจ

“จะว่าไปก็สมน้ำหน้านะเจ้าคะ ทำงานไม่สำเร็จยังต้องมารับกรรมอีก แต่ยามที่กลับจวนไปสาวรับใช้ผู้นั้นคงหนีไม่พ้นถูกคุณหนูผู้นั้นสั่งลงโทษเป็นแน่ เหตุใดสตรีที่มีใบหน้างดงามถึงได้มีจิตใจต่ำทรามเช่นนั้นกัน คุณหนูรองอย่าได้ไปคบหากับสตรีเช่นนั้นเชียวหนาเจ้าคะ ไม่เป็นผลดีกับคุณหนูรองแน่ๆ” ชิงหลวนยังพูดออกมาตามที่ตนเองคิด

ซูเยว่ซินรับฟังอีกฝ่ายอย่างเงียบๆ ในใจพลันรู้สึกยินดี อย่างน้อยชีวิตนี้ก็ยังมีชิงหลวนที่คอยช่วยเตือนสติ หากในชีวิตก่อนนางปล่อยให้ชิงหลวนได้แสดงความเห็นของตนเองออกมาได้อย่างเต็มที่เช่นนี้ มีหรือที่นางจะหลงเดินทางผิด นางส่งยิ้มให้อีกฝ่ายแล้วรับปากว่าจะไม่คบหากับสตรีจากสกุลหลูเด็ดขาด ชิงหลวนรู้สึกโล่งใจก่อนที่จะยิ้มแย้มออกมาแล้วบอกเล่าเรื่องราวของคุณชายคุณหนูในตระกูลกู้ให้นางได้ฟัง จนรถม้าถึงจวนตระกูลซู

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนพิเศษ 1 ชีวิตนี้เราเลือกเอง (จบ)

    “เจ้าพูดจริงหรือไม่” กู้มู่อวิ๋นถามตู้ชวนออกมาเพื่อความแน่ใจ เด็กชายตัวน้อยที่อายุน้อยกว่าเขาหนึ่งปีกว่าๆ พยักหน้าขึ้นลง“ตู้ชวน ข้าให้เจ้าคิดดูให้ดี ว่าเจ้าจะทิ้งท่านแม่ของเจ้าไปได้แน่รึ สามปีเชียวนะ…หาใช่สามวัน” กู้มู่อวิ๋นถามย้ำตู้ชวนหันไปมองหน้ามารดา นางมองมายังเขาด้วยแววตาอาวรณ์ ทว่าเขาตระหนักถึงคำสอนของบิดา ว่าพวกเขาเป็นบ่าวรับใช้ที่ซื่อสัตย์ต่อตระกูลกู้มาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษไม่ว่าเจ้านายจะไปที่ใด หากเป็นที่ที่พวกตนสามารถติดตามเข้าไปได้ ก็ต้องติดตามไปรับใช้พวกเขาทุกที่ เด็กชายจดจำคำสอนของบิดาอย่างขึ้นใจ เขาจึงตอบออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น ก่อนที่จะหันไปคำนับขออนุญาตมารดา“ข้าคิดดีแล้วขอรับ ท่านแม่…โปรดอนุญาตให้ลูกติดตามไปรับใช้คุณชายใหญ่ด้วยเถิดขอรับ”ชิงหลวนน้ำตาซึม บุตรชายยังเยาว์วัยนัก แต่ถ้าหากนางอยากจะให้บุตรชายแข็งแรง และสามารถปกป้องคุณชายใหญ่ได้ในภายภาคหน้า นางก็จำต้องให้เขาไป“แม่อนุญาต” ชิงหลวนตอบบุตรชายกลั้นสะอื้นซูเยว่ซินมองสาวรับใช้คนสนิทด้วยแววตาขอบคุณ กู้มู่เฉินหันไ

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนพิเศษ ชีวิตนี้เราเลือกเอง

    ในช่วงเหมันตฤดู มีหิมะโปรยปรายร่วงหล่นลงมาบนพื้นดิน จนปรากฏให้เห็นภาพขาวโพลน บริเวณลานกว้างในจวนสกุลกู้ ยามนี้มีเด็กชายตัวน้อยสองคน กำลังวิ่งเล่นกันอยู่กลางลานกว้างหน้าเรือน ด้านหลังมีสตรีวัยยี่สิบต้นๆ กับสตรีวัยแรกแย้มอีกสองคนคอยวิ่งตามหลังจนเหนื่อยหอบเสียงหัวเราะสดใสตามวัยดังขึ้นเป็นระยะ บัดนี้กู้มู่อวิ๋น บุตรชายคนโตของท่านราชครูกู้มู่เฉิน กับฮูหยินใหญ่ซูเยว่ซิน ก็ได้เติบโตเข้าสู่วัยเจ็ดปีแล้ว เด็กน้อยเกิดในฤดูหนาว ทำให้เขาคุ้นชินกับสภาพอากาศเช่นนี้และเด็กน้อยอีกคนที่กำลังวิ่งตามหลังเขา นั่นก็คือบุตรชายของตู้จิ้นและชิงหลวน ซึ่งเป็นบ่าวและสาวรับใช้คนสนิทของท่านราชครูและฮูหยินใหญ่ ทั้งคู่แต่งงานกันหลังจากที่ฮูหยินใหญ่ให้กำเนิดคุณชายใหญ่ได้เพียงสามเดือน และไม่นานนัก ชิงหลวนก็ตั้งครรภ์ ทันใช้สมใจของผู้เป็นบิดามารดา ที่ต้องการจะให้ทายาทของตน มาคอยรับใช้คุณชายน้อยต่อไปเช่นกัน“คุณชายใหญ่ ระวังลื่นนะเจ้าคะ” แม่นมกุ้ยร้องตามหลังคุณชายตัวน้อย“ไม่ล้ม…ข้าเก่ง ตู้ชวนเร็วเข้า”กู้มู่อวิ๋นร้องบอกแม่นมขณะที่ยังคงวิ่งวนอยู่บริเวณลานกว้าง

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนพิเศษ 1 จุดจบของผู้ที่ทำชั่ว

    เช้าวันรุ่งขึ้น มีชาวเมืองพบศพของสตรีนางหนึ่ง ที่ลอยไปติดอยู่กับเรือบรรทุกสินค้าของพ่อค้า ที่เดินทางมาค้าขายในเมืองหลวงตั้งแต่เมื่อคืน ทว่าเขาจอดเรือเทียบท่าเอาไว้ แล้วตนเองไปเข้าพักที่หอชิวเซียน ยามเช้ากลับมาสำรวจเรือตนเอง จึงได้พบศพของสตรี เขาจึงรีบแจ้งให้แก่ทางการได้ทราบครั้นทางการนำศพขึ้นมาแล้วก็พบว่า ผู้ตายเป็นอดีตฮูหยินของกู้อี้เหวิน คุณชายรองสกุลกู้ที่เพิ่งจะป่วยตายจากไปได้ไม่นาน ชาวเมืองหลายคนต่างพากันนึกเวทนา หญิงสาวที่ก่อนหน้าเคยเป็นสตรีที่เพียบพร้อมนางหนึ่ง อยู่ ๆ ก็กลายเป็นคนสติไม่ดี ผู้ใดเลยจะคิดว่าคุณหนูสี่ผู้เย่อหยิ่งแห่งจวนตระกูลหลู จะได้มาพบกับจุดจบที่น่าสังเวชเช่นนี้ซูเยว่ซินนั่งมองดอกบัวหลากสีที่กำลังเบ่งบานอยู่ในสระกลางจวนตระกูลกู้ นางกำลังขบคิดว่า จุดจบที่ชายหญิงสารเลวทั้งสองได้พบเจอ นั้นสาสมกับสิ่งที่พวกเขาเคยกระทำต่อนางและผู้คนที่รักนางในชีวิตก่อนแล้วหรือ ทว่าพอกลับมาคิดดูอีกที หากเรื่องที่นางย้อนเวลากลับมาไม่เคยเกิดขึ้น จะไม่เท่ากับว่านางเองก็เป็นสตรีร้ายกาจ ไม่ต่างจากคนพวกนั้นหรือในระหว่างที่ซูเยว่ซินกำลังว้าวุ่นใจอยู่นั้น กู้มู่เฉินก็เดินเ

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนพิเศษ จุดจบของผู้ที่ทำชั่ว

    หลังจากที่กู้อี้เหวินถูกใต้เท้ากู้ลงโทษตามกฎของตระกูล เขาก็ทนมีชีวิตอยู่ได้ไม่ถึงสามวัน ทว่าก่อนที่เขาจะจากไป เขากลับได้ฝันเห็นเรื่องราวบางอย่าง ช่างเป็นความฝันที่ทำให้เขามีความสุขยิ่งนัก เป็นความฝันที่เขาไม่อาจสัมผัสในชีวิตนี้ในฝันนั้นเขาได้แต่งงานกับซูเยว่ซิน และได้ขึ้นเป็นผู้นำตระกูลสมดังใจปรารถนา แต่ทว่าสุดท้ายเขาก็เป็นผู้ที่หยิบยื่นความตายให้แก่นางผู้เป็นภรรยา เพียงเพราะมีสตรีที่คอยช่วยเหลือเขามาตั้งแต่ต้น อย่างหลูเจียงหลีคอยยุยงเขายืมมือมารดาเพื่อกำจัดท่านแม่ใหญ่ เขาหลอกใช้พี่ชายของซูเยว่ซินเพื่อกำจัดกู้มู่เฉิน ครั้นคุณชายใหญ่ซูผู้นั้นกำจัดพี่ชายของเขาสำเร็จ เขาก็จ้างให้นักฆ่าไปสังหารอีกฝ่ายเพื่อปิดปากบิดาของซูเยว่ซินก็เป็นเขา ที่สั่งให้นักฆ่าลอบสังหาร ยามที่อีกฝ่ายต้องเข้าไปปราบโจรในป่า เขาบีบน้องสาวต่างมารดาให้ออกเรือนไปกับขุนนางเฒ่า เพื่อผลประโยชน์ของตระกูล สิ่งที่เขากระทำนั้นช่างชั่วช้ายิ่งนักหากภาพที่เขาเห็นเหล่านี้ เป็นเรื่องที่เคยเกิดขึ้นจริง ที่อาจจะเป็นชาติภพใดชาติภพหนึ่ง เขาก็ไม่นึกประหลาดใจเลย ว่าเหตุใดชีวิตนี้ซูเยว่ซินถึงได้เลือกที่จะเมินเฉย

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนที่ 30 - 1 ก็รับกรรมกันไป

    เช้าวันต่อมา ข่าวการถูกปล้นฆ่าของพ่อลูกตระกูลหลู ก็ถูกเล่าลือเข้ามาในเมืองหลวง หลูเจียงหลีที่ได้ยินข่าวมาจากพวกสาวรับใช้ก็ถึงกับเป็นลมล้มพับไป ยามที่นางฟื้นขึ้นมานางก็ได้แต่นั่งซึม พลางขบคิดอยู่เพียงลำพัง บิดาของนางกับพี่ชายสามถูกลอบสังหาร ฝีมือของผู้ใดกัน กล้าสังหารขุนนางของราชสำนักได้เยี่ยงไร พลันนางก็คิดไปถึงความบาดหมางระหว่างสามีกับบิดา หรือจะเป็นเขากัน หลูเจียงหลีโกรธจนตัวสั่น ทว่านางต้องพยายามทำใจให้สงบ หากนางจะจัดการกับกู้อี้เหวิน นางจะต้องใช้ความเงียบแทนการส่งเสียงให้อีกฝ่ายรู้ตัว“ฟู่เอ๋อร์… เจ้าอยากเป็นภรรยาเพียงหนึ่งเดียวของข้าหรือไม่” กู้อี้เหวินเอ่ยถามสตรีที่นอนอยู่ข้างกาย“อยากสิเจ้าคะ ผู้ใดบ้างที่อยากจะให้สามีมีภรรยาหลายคน” นางตอบเขาออกมาอย่างกระตือรือร้น“ถ้าเช่นนั้นเจ้าก็ต้องช่วยข้า…จัดการสตรีที่ขวางทางเจ้าอยู่”“น่ะ…นายท่าน…กะ…กล่าวถึง ฮูหยินเล็กรองน่ะหรือเจ้าคะ” ฟู่เอ๋อร์ลุกขึ้น เอ่ยถามเขาออกมาอย่างละล่ำละลัก“ในเรือนนี้จะยังมีผู้ใดอีกเล่า” เขาเอ

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนที่ 30 ก็รับกรรมกันไป

    ข่าวที่ฮูหยินเล็กมีครรภ์ถูกกล่าวถึงไปทั่วทั้งจวนตระกูลกู้ เพราะถือเป็นข่าวที่น่ายินดีไม่น้อย ต่างจากเรือนหลงจู้ที่ยังไม่ข่าวดีในเรื่องนี้เสียที จนกู้อี้เหวินทนไม่ไหว สองเดือนก่อนเขาจึงได้ใช้เงินสินเดิมของมารดา ไปไถ่ตัวฟู่เอ่อร์ออกมาจากหอชิวโหรว และซื้อเรือนให้นางอยู่แถวตรอกซืออู้ อีกทั้งยังส่งสาวรับใช้ในเรือนไปคอยรับใช้นางอีกสองสามคน“เจ้าได้ยินมาเช่นนั้นจริงๆ รึ”ตั้งแต่แต่งเข้าจวนตระกูลกู้มา หลูเจียงหลีพยายามตีสนิทพี่สะใภ้ กับแม่เลี้ยงของสามีมาตลอด ทว่าพวกนางกลับแสดงท่าทีเมินเฉยต่อนาง ราวกับว่าไม่อยากทำตัวสนิทสนมกับนางไม่ นางจนใจจึงคิดว่าต่างคนต่างอยู่ดีที่สุด อีกทั้งนางก็รู้สึกใจคอไม่ค่อยดีเท่าใดนัก ยามที่นางได้อยู่ใกล้กับพี่สะใภ้ใหญ่ ซึ่งนางก็ไม่รู้ว่าสาเหตุใดที่ทำให้นางรู้สึกเช่นนั้น“ไม่ผิดแน่เจ้าค่ะ สาวรับใช้และบ่าวรับใช้ทุกขั้นได้รับของกำนัลจากนายท่านกันทุกคน ที่เรือนเราก็ได้รับเช่นเดียวกันเจ้าค่ะ” นางหยิบเหรียญเงินสองเหรียญที่ได้รับมาเป็นรางวัลเช่นกัน ชูให้แก่หลูเจียงหลีดู“เหตุใดข้าถึงได้ไม่ท้องก่อนนาง อืม…แล้ว

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนที่ 5 พบเจอ

    เช้าวันต่อมาซูเยว่ซินขออนุญาตมารดาออกไปเที่ยวที่ตลาดตวนอี เพราะอยากจะหาซื้อของกำนัลให้แก่กู้ฮูหยินในวันงานเทศกาลชมดอกเบญจมาศ ที่ตระกูลของนางได้รับเทียบเชิญให้ไปเข้าร่วม งานนี้จะเป็นงานแรกที่ครอบครัวของนางจะได้พบปะบรรดาขุนนางและฮูหยินของขุนนางเหล่านั้นเพื่อเป็นการผูกไมตรี ซูฮูหยินเห็นดีเห็นงามที่บุต

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนที่ 4 ผูกมิตร

    จวนแม่ทัพที่แต่ก่อนนี้เคยเป็นจวนว่างเปล่า ทว่ายามนี้กลับคึกคักขึ้นมา เพราะว่าเจ้าของจวนคนใหม่นั้นมากด้วยบารมี ผู้คนต่างอยากที่จะเข้าหา เพื่อมาผูกมิตรกับเขา ทำให้ฮูหยินและลูกๆ ของเขา พลอยได้รับไมตรีไปด้วย ยามนี้ซูเยว่ซินรู้ดี ว่าทุกคนที่เข้ามาล้วนแล้วแต่ก็มีเป้าหมาย ผู้ใดบ้างหว่านพืชจะไม่หวังผล ค้าข

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนที่ 3 จวนพระราชทาน

    จากเมืองโหย่วถิง ขบวนรถม้าและเกวียนสัมภาระของตระกูลซู ต้องใช้เวลาเดินทางนานนับเดือน กว่าจะถึงเมืองหลวงของแคว้นต้าโจว ระหว่างทางซูเยว่ซินได้พบกับเหตุการณ์ต่างๆ มากมาย แต่ทว่าทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น เหมือนกับในชีวิตก่อนของนางแทบจะไม่มีผิดเพี้ยน เช่นรถม้าของจวนที่พวกสาวรับใช้โดยสารมา ล้อเกิดพังระห

  • ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น   ตอนที่ 2 ย้ายเข้าเมืองหลวง

    ขบวนกองทัพทหารของสกุลซูเคลื่อนทัพกลับเมืองโหย่วถิง หลังจากสงครามชายแดนเมืองโหย่วถิงจบลง ซูฮูหยินที่ได้ยินเรื่องราวของบุตรีมาโดยตลอด ก็อดที่จะรู้สึกเป็นห่วงซูเยว่ซินไม่ได้ ไปคลุกคลีอยู่กับเหล่าบุรุษมาตั้งนานเกือบสามปี กลับมาครานี้นางจึงวางแผนเอาไว้ว่าจะจับบุตรสาว ให้มาเรียนรู้งานของสตรีในเรือนหลัง เ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status