ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น

ไม่มีอีกแล้ว...สตรีที่เคยโง่งมผู้นั้น

last updateปรับปรุงล่าสุด : 2025-02-04
โดย:  หลงเวลา /จู้หมิงจบแล้ว
ภาษา: Thai
goodnovel18goodnovel
10
2 การให้คะแนน. 2 ความคิดเห็น
60บท
8.7Kviews
อ่าน
เพิ่มลงในห้องสมุด

แชร์:  

รายงาน
ภาพรวม
แค็ตตาล็อก
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป

คงเป็นเพราะสวรรค์เมตตา ให้นางที่ตายไปแล้วด้วยน้ำมือคนที่รัก ได้ย้อนอดีตกลับมาเมื่อห้าปีก่อน ก่อนที่นางจะกลายเป็นสตรีที่โง่งมให้เขาหลอกลวงจนมีจุดจบที่น่าเวทนา มีหรือครานี้นางจะยอมเจ็บปวดเพราะเขาอีก...

ดูเพิ่มเติม

บทที่ 1

บทนำ จุดเริ่มต้นของการย้อนเวลา

幼馴染は、大学を卒業したら結婚しようと、そう約束してくれていた。

けれど結婚式当日、彼は姿を現さなかった。ようやく彼を見つけ出した時、彼は私の義妹である橘莉奈(たちばな りな)と、ホテルの大きなベッドの上で肌を重ねていた。

衆人環視の中、進み出てくれたのは大富豪の跡継ぎである鷹司彰(たかし あきら)だった。彼は、私が長年想い続けてきた相手なのだと、高らかに宣言した。

結婚して五年。私が口にしたどんな些細な言葉も、彰は心に留めてくれていた。私は、自分が彼にとって一番大切な人間なのだと、そう信じていた。

そんな日々が続いていたある日、家事をしている時、私は偶然、彰の書斎にある机の引き出しの奥から、一つの機密ファイルを見つけてしまった。

最初のページは、莉奈の経歴書だった。そこには彼の直筆で——【最重要監視対象。全てに優先する】と書き込まれていた。

続いて現れたのは、私が見たこともない一枚の病院の指示書。日付は、まさしく私が交通事故に遭った、あの夜のものだった。

あの時、私は鷹司グループ傘下の病院に搬送されたが、なかなか手術は始まらなかった。次に目を覚ました時、お腹の子は大量出血が原因で、もう助からなかった。

彼の腕の中で声も出なくなるまで泣きじゃくったけれど、お腹に子供がいたことは、ついに伝えなかった。彼をこれ以上心配させたくなかったから。

けれど、今になって知ってしまった。あの夜、莉奈も怪我を負っていたこと。そして、彰が病院に下した指示が、これだったのだ。「全ての医者を招集し、莉奈の治療を最優先とせよ」と。

私の涙が紙に染み込み、インクの文字を滲ませていく。

もし私があなたの最優先事項でないのなら、私はあなたの世界から、消えてあげる。

--

離れる手筈を整え、機密ファイルを元の場所へと戻した。

ドアの外から、慣れ親しんだ煙草の香りがふわりと漂ってきた。

顔を上げる——彼だった。

彰がドアを開けて入ってくる。そのスーツには、まだ深夜の冷気が残っていた。

彼は後ろから私を抱きしめ、温かい吐息が首筋をくすぐる。その声は、いつものように低く柔らかかった。

「どうしてまだ起きてるんだ?」

「なんでもないわ。ただ、今度の新作ジュエリーオークションのことを考えていただけ」

私は笑みを浮かべ、努めていつも通りの明るい声色を装った。

彼は私の肩に顎を乗せ、指先が髪を滑り落ちる。「なぁ、君は最近、このオークションのために夜更かしが過ぎる。世界トップクラスの栄養士を新しく手配したから、明日には来てもらうことになってる」

彰と結婚して五年。彼は私をこれでもかというほど甘やかした。

私が寒がりだと知っているから、彼のポケットにはいつもカイロが入っていた。

私が暗闇を怖がるから、彼は毎晩私が眠りにつくまで明かりを消さなかった。

誰もが私を羨んだ。鷹司家の跡継ぎは冷酷無比なのに、私のためにだけは全てのプライドを捨ててくれるのだと。

彼らはあまりに何度も言ったものだから、私自身さえもそれを信じてしまっていた。

今夜、ようやく理解した。この甘やかしは、彼が本当に守りたい女を世間の目から隠すための、ただの煙幕だったのだと。

「そうだ」

彰は私のうなじにいくつも軽いキスを落としながら、何気ない口調で切り出した。

「君の実家から食事会に誘われてな。莉奈が妊娠したお祝いだそうだ」

彼は少し間を置いて、淡々と付け加えた。

「ついでに、君のジュエリーオークションは彼女に任せることにした。君は行かなくていい。代わりに祝いの品を届けて、すぐに戻って君のそばにいるから」

まるで氷の穴に突き落とされたかのようだった。

このチャリティーオークションは、私がデザイナーとして丸三年、心血を注いで準備してきたものだ。

ジュエリー一つ一つのデザイン、企画の一つ一つの段階、ゲスト一人一人の招待まで、全て私が手掛けた。

表向きは世間の注目を集めるチャリティーオークション。その実態は、私が鷹司家の事業のために築き上げた、何物にも代えがたい人脈への道筋。

成功させるために、私は心身をすり減らしてきた。

それなのに……彼はそれを、いとも容易く他人に譲り渡してしまった。

声が震えるのを必死で堪えながら問いかける。「どうして?これは私のオークションよ。準備は全部整っているし、取締役会も私が担当することに同意してくれたはず……」

彼は私の言葉を遮り、優しい声で言った。

「取締役会には俺から話を通しておいた。後のことは莉奈に任せよう。彼女、最近つわりが酷くて気分が塞いでいるんだ。オークションを担当すれば、いい気晴らしになるだろう。君もちょうどいい機会だ、家でゆっくり休んで体を休めるといい」

私はうつむき、砕け散った心を隠した。

——彼は、私の努力を、彼女の玩具にしてしまった。

けれど彼は私の苦しみに気づくそぶりも見せず、自分勝手に話を続けた。

「明後日は君の誕生日だろう。サプライズを用意してあるんだ。そうだ、最近ずっと一人で家に籠もりきりだったから、新しい仲間を連れてきた。下の客間にいるよ」彼の声には、手柄を自慢するような軽やかさが混じっていた。「とてもおとなしい猫だ。君は小動物が好きだろう?」

猫。

ええ、確かに私は小動物が好きだ……猫さえいなければ。

私は酷い猫アレルギーで、それを彰が知らないはずはなかった。

結婚後、一度だけ商談の席で、クライアントがペットの猫を連れてきたことがあった。

ほんの少し手の甲を擦られただけで、皮膚には一面に発疹が浮かび、胸が苦しくなった。

いつも冷静沈着な彰が、あの時ばかりは完全にうろたえていた。

彼は震える声で私の名前を呼び、焦りのあまりクライアントそっちのけで私を抱きかかえた。

診察室の前で、彼は医者に何度も問い詰めた。「彼女に危険は?すぐに治療できませんか?輸血が必要なら俺の血を!」

その剣幕に、医者が何度も大丈夫だと請け合うほどだった。

アレルギー症状が落ち着いた後も、彼は一睡もせずに一晩中私に付き添ってくれた。

なのに今、彼は私に猫を贈るというの?

先ほど目にした機密ファイルを思い出す。

莉奈が一番好きなもの、それは猫。

このプレゼントで、彼が本当に喜ばせたかった相手は、私ではなかった。

私は、かろうじて笑みを絞り出した。

「ありがとう。でも、遠慮させてもらうわ。私じゃ、ちゃんとお世話できないかもしれないから。それより、誕生日は一日、予定を空けておいてくれる?二人で過ごしたいイベントを考えてあるの」

彼は頷き、私の耳元で優しく囁いた。「もちろん。奥様の仰せのままに」

その夜、私は眠れなかった。

彰が私を強く抱きしめている。私はそっとその腕から抜け出し、ベランダで少し風にあたろうとした。

その時、彼のナイトウェアの内ポケットから、何かが滑り落ちた。

身を屈めて拾い上げると、それは小さな香水瓶だった。

キャップを捻ると、独特の香りが鼻腔をくすぐった。

この香りは、莉奈から香ってきたものと同じだ。

大勢の人が羨ましげにその香水はどこのものかと莉奈に尋ねていたが、彼女はいつもミステリアスに微笑んで、それは『甘い秘密』なの、と答えるだけだった。

なるほど。これは彰が彼女のためだけに調合させた、世界でたった一つの香りだったのだ。

この瞬間、私の心は完全に冷え切った。

二日後、私も彰に彼が望むであろうプレゼントを贈るつもりだ——

彼の世界から、永遠に消え去ること。

แสดง
บทถัดไป
ดาวน์โหลด

บทล่าสุด

บทอื่นๆ

ความคิดเห็น

Anděl K
Anděl K
เฮ้อ..จบสักที วนอดีตตั้งแต่ต้นจนจบทีเดียว ช่างทำได้ สนุกอยู่หรอกนะ แต่วนอดีตมากเกินไป ตั้งใจแต่งดีๆ อย่าไปดมยากันยุงนัก ทำให้เมาไปต่อไม่เป๋นนะคนแต่งเรื่อง ไม่เคยต้องเลื่อนข้ามการอ่านเท่าเรื่องนี้เร้ยยยน
2025-09-23 21:03:31
0
0
Anděl K
Anděl K
นามปากกา หลงเวลา สมชื่อจริงๆ คือกล่าวแต่นางเอกเคยโง่งมในชาติก่อน แทบทุกตอน จนอ่านถึงบทที่ 19 ก็ยีงคงเขียนย้อน ซ้ำๆ ไม่รู้สึกคนอ่านจะเบื่ิบ้างรึ มัวแต่หลงเวลาอยู่นั่น สุกนะแต่ รำคาญที่ต้องเจอเขียนซ้ำๆ ย้ำๆ ลากยาวจนน่าเกลียดแบบคิดไม่ออก เขียนซ้ำไว้ก่อนแบบคน เมายากันยุงแต่งนิยาย
2025-09-23 01:40:56
0
0
60
บทนำ จุดเริ่มต้นของการย้อนเวลา
ณ จวนตระกูลกู้ จวนของตระกูลขุนนางที่มีรั้วสูงท่วมศีรษะ ภายในเรือนใหญ่ของผู้นำตระกูล ปรากฏร่างของสตรีนางหนึ่งในลักษณะท่าทางกึ่งนั่งกึ่งนอนอยู่บนพื้นเรือน มือข้างหนึ่งของนางยันพื้นเอาไว้ มืออีกข้างถูกยกขึ้นมากุมหน้าอกเพราะความรู้สึกเจ็บปวด ด้านนอกเรือนมีร่างของสาวรับใช้คนสนิทที่เพิ่งจะสิ้นใจไปก่อนหน้า เพราะถูกลูกน้องของผู้ชายสารเลวตรงหน้าแทงด้วยมีดอันแหลมคม แม้แต่ตัวนางเองในยามนี้ก็คงไม่อาจจะมีชีวิตรอดไปได้แล้วเช่นกัน“เพราะเหตุใด ท่านกับนางถึงได้ร่วมมือกันสังหารข้าได้ลงคอ ข้าคือภรรยาของท่านนะ กู้อี้เหวิน อ๊อก!!”โลหิตสีดำกระเด็นออกมาจากริมฝีปากที่เคยงดงาม ยามนี้มันเริ่มเปลี่ยนสีเป็นม่วงคล้ำจนไม่น่ามอง สาเหตุมาจากยาพิษที่นางเพิ่งจะดื่มเข้าไป นัยน์ตากลมยามนี้แดงก่ำจ้องมองสามีอันเป็นที่รัก โอบกอดร่างบางของสหายสนิทของนางเอาไว้ในอ้อมอก ด้วยความเคียดแค้น“โถๆๆ ซูเยว่ซิน เจ้าช่างเป็นสตรีที่น่าสงสารยิ่งนัก ไหนๆ เจ้าก็จะตายอยู่แล้ว ข้าจะเมตตาบอกความจริงทั้งหมดให้เจ้ารับรู้ก็แล้วกัน ข้ากับท่านพี่อี้เหวิน เรารักกันมานาน ก่อนที่เขาจะได้พบกับเจ้าเสียอีก แต่เป็นเจ้าที่โง่เอง คิดว่าเขารักเจ้าจริง จนย
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 1 คุณหนูรองสกุลซู
วันเวลาผ่านล่วงเลยไปจนเข้าปลายเหมันตฤดู นับจากวันที่ซูเยว่ซินฟื้นจากอาการป่วย วันนี้ก็นับได้เกือบหกเดือนแล้ว และถึงแม้ซูฮูหยินหรือสวีซูหลิง จะส่งสารมาตามตัวบุตรสาวให้กลับจวน ทว่าซูเยว่ซินกลับไม่ยินยอมที่จะกลับไป อีกทั้งฝีมือการฝึกวรยุทธ์ของนาง ก็ดูจะก้าวหน้าขึ้นไปทุกวัน มีหรือที่นางจะกลับไปให้มารดาเคี่ยวกรำงานของสตรีเรือนหลังให้แก่นางนางรู้ดีว่าถึงเยี่ยงไรแล้ว สงครามชายแดนเมืองโหย่วถิงในครานี้ บิดาและพี่ชายจะเป็นผู้ชนะศึก ก่อนพิธีปักปิ่นของนางในอีกสองปีข้างหน้าอย่างแน่นอน นางเองก็อยากที่จะมีส่วนร่วม เป็นส่วนหนึ่งในสนามรบ ร่วมต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่ไปพร้อมกับบิดาและพี่ชาย ถามว่านางกลัวหรือไม่ นางตอบได้เลยว่าไม่กลัว เพราะจะมีสิ่งใดที่น่ากลัวไปยิ่งกว่า การถูกคนที่รักทรยศและหักหลังอีก"คุณหนูรอง ท่านจะไม่กลับจวนตระกูลซูในยามนี้จริงๆ หรือเจ้าคะ" สาวรับใช้คนสนิทของซูเยว่ซินถามนางออกมาในขณะที่ส่งลูกธนูให้“ไม่…ข้าจะกลับไปพร้อมกับท่านพ่อและพี่ใหญ่”นางตอบก่อนที่จะรับลูกธนูมาจากมือของสาวรับใช้ จากนั้นจึงใส่เข้าไปในคันธนู แล้วง้างสายจนสุดแขน ลูกธนูถูกปล่อยไปอย่างมั่นคง มุ่งสู่เป้าหมายอย่างไม่ล
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 2 ย้ายเข้าเมืองหลวง
ขบวนกองทัพทหารของสกุลซูเคลื่อนทัพกลับเมืองโหย่วถิง หลังจากสงครามชายแดนเมืองโหย่วถิงจบลง ซูฮูหยินที่ได้ยินเรื่องราวของบุตรีมาโดยตลอด ก็อดที่จะรู้สึกเป็นห่วงซูเยว่ซินไม่ได้ ไปคลุกคลีอยู่กับเหล่าบุรุษมาตั้งนานเกือบสามปี กลับมาครานี้นางจึงวางแผนเอาไว้ว่าจะจับบุตรสาว ให้มาเรียนรู้งานของสตรีในเรือนหลัง เพราะอีกไม่นานบุตรสาวก็จะเข้าสู่วัยปักปิ่นแล้ว ซูเยว่ซินเองก็รู้แก่ใจดี ว่ากลับจวนมาแล้วนางต้องพบเจอกับเรื่องอันใด ทว่านางก็ไม่มีหนทางที่จะหลบลี้หนีหน้ามารดาไปได้“มีสตรีใดบ้าง ออกไปวิ่งเพ่นพ่านอยู่ในสนามรบกับพวกบุรุษเยี่ยงเจ้า ตั้งแต่นี้ต่อไป ให้อยู่แต่ในเรือน คอยเรียนรู้งานของสตรีกับแม่” ซูฮูหยินกล่าวออกมาทันทีหลังจากที่ต้อนรับการกลับมาของสามีและลูกๆ เสร็จทั้งใต้เท้าซูและซูเยว่คงต่างพากันนึกขันแกมเอ็นดูซูเยว่ซิน ทว่าหามีผู้ใดกล้าช่วยนางพูดเกลี้ยกล่อมมารดาสักคน แต่มิเป็นอันใดเพราะอีกไม่นานตระกูลซูก็ต้องย้ายจวนไปอยู่ในเมืองหลวงอยู่ดี ท่านแม่ของนางก็จะได้ควบคุมนางจนกว่าจะถึงวันนั้น ซึ่งนับจากวันนี้ก็เหลือเพียงอีกแค่ไม่กี่วันแล้ว“เจ้าค่ะท่านแม่”ครั้นได้ยินบุตรสาวตอบออกมาเยี่ยงนั้น ซูฮูหยินก็
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 3 จวนพระราชทาน
จากเมืองโหย่วถิง ขบวนรถม้าและเกวียนสัมภาระของตระกูลซู ต้องใช้เวลาเดินทางนานนับเดือน กว่าจะถึงเมืองหลวงของแคว้นต้าโจว ระหว่างทางซูเยว่ซินได้พบกับเหตุการณ์ต่างๆ มากมาย แต่ทว่าทุกเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น เหมือนกับในชีวิตก่อนของนางแทบจะไม่มีผิดเพี้ยน เช่นรถม้าของจวนที่พวกสาวรับใช้โดยสารมา ล้อเกิดพังระหว่างทางจนเสีย หรือมีเหตุการณ์โจรป่าดักปล้นพวกพ่อค้าท่านพ่อและพี่ชายของนาง ได้ออกหน้าช่วยเหลือพวกพ่อค้าที่ถูกปล้น นำเหล่าทหารกล้าของตระกูลซูที่ติดตามขบวนมาด้วย จัดการปราบปรามกลุ่มโจรจนพวกมันไม่กล้าที่จะกลับมาก่อเหตุไปนานอีกหลายปี และระหว่างทางก่อนที่จะถึงเมืองหลวง ท่านแม่ของนางและสาวรับใช้อาวุโสบางคน ก็พากันเจ็บป่วยด้วยโรคไข้ป่า ดีที่นางเตรียมยารักษามาด้วย เพราะนางรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า ทำให้ทั้งท่านแม่ และสาวรับใช้อาวุโส รอดพ้นจากปากประตูผีมาได้ ผิดกับชีวิตก่อนที่กว่าจะถึงเมืองหลวง ท่านแม่ของนางก็ต้องเสียสาวรับใช้อาวุโสไปถึงสองคน“หากไม่ได้ซินเอ๋อร์ที่เตรียมยามาด้วย มีหวังแม่กับพวกสาวรับใช้อาวุโสเหล่านี้ คงไม่มีชีวิตรอดไปถึงเมืองหลวงแล้วเป็นแน่”ซูฮูหยินกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงภูมิใจ บุตรสาวของ
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 4 ผูกมิตร
จวนแม่ทัพที่แต่ก่อนนี้เคยเป็นจวนว่างเปล่า ทว่ายามนี้กลับคึกคักขึ้นมา เพราะว่าเจ้าของจวนคนใหม่นั้นมากด้วยบารมี ผู้คนต่างอยากที่จะเข้าหา เพื่อมาผูกมิตรกับเขา ทำให้ฮูหยินและลูกๆ ของเขา พลอยได้รับไมตรีไปด้วย ยามนี้ซูเยว่ซินรู้ดี ว่าทุกคนที่เข้ามาล้วนแล้วแต่ก็มีเป้าหมาย ผู้ใดบ้างหว่านพืชจะไม่หวังผล ค้าขายจะไม่หวังกำไร ขุนนางเหล่านี้เองก็เช่นกัน ชีวิตก่อนนางไร้เดียงสาและซื่อเซ่อจนเกินไป ทำให้ตามคนไม่ทัน ไม่เคยคิดว่าคนที่เข้ามานั้นจะหวังผลประโยชน์อันใดจากนาง ทว่าในชีวิตนี้นางมิใช่สตรีที่เคยซื่อเซ่อ และไม่ทันเล่ห์เหลี่ยมของคนเหล่านี้อีกแล้ว“บุตรีของท่านจะเข้าวัยปักปิ่นแล้วกระมัง”ใต้เท้าจ้ง เจ้ากรมการกลาโหมที่แวะเวียนมาเยี่ยมเยือนท่านแม่ทัพซูเอ่ยถามออกมา เขามีบุตรชายคนรองในวัยไล่เลี่ยกันกับบุตรชายคนโตของท่านแม่ทัพ ทำให้เขานึกสนใจในตัวของบุตรีคนรองของท่านแม่ทัพขึ้นมา หากได้เกี่ยวดองกันจะดีเพียงใด“อีกไม่กี่วันข้างหน้า ข้ากับฮูหยินก็จะจัดพิธีปักปิ่นให้นางแล้วขอรับ” ท่านแม่ทัพซูหารู้ไม่ ว่าท่านใต้เท้าจ้งนั้น แอบหมายตาบุตรีของเขาเอาไว้ให้บุตรชายคนรองของตน เขาจึงตอบออกมาตามความจริง“โอ้…ดีจริง หา
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 5 พบเจอ
เช้าวันต่อมาซูเยว่ซินขออนุญาตมารดาออกไปเที่ยวที่ตลาดตวนอี เพราะอยากจะหาซื้อของกำนัลให้แก่กู้ฮูหยินในวันงานเทศกาลชมดอกเบญจมาศ ที่ตระกูลของนางได้รับเทียบเชิญให้ไปเข้าร่วม งานนี้จะเป็นงานแรกที่ครอบครัวของนางจะได้พบปะบรรดาขุนนางและฮูหยินของขุนนางเหล่านั้นเพื่อเป็นการผูกไมตรี ซูฮูหยินเห็นดีเห็นงามที่บุตรสาวจะออกไปหาเลือกซื้อของกำนัล จึงมอบเงินให้แก่บุตรสาวไป และกำชับสาวรับใช้คนสนิทของซูเยว่ซิน ว่าให้พวกนางดูแลคุณหนูรองให้ดี ทั้งนายทั้งบ่าวรวมสี่คน จึงนั่งรถม้าออกจากจวนตระกูลซูไปในปลายยามเซินออกจากจวนมาได้ไม่นานเท่าใดนัก รถม้าก็หยุดนิ่งอยู่ที่หน้าโรงเตี๊ยมเซียงซี สตรีทั้งสี่ลงมาจากรถม้าตามลำดับ ซูเยว่ซินก็ไม่ถามไถ่ผู้ใดให้มากความ นางเดินตรงไปยังร้านขายเครื่องประดับชิวจี้ทันที สาวรับใช้ทั้งสามติดตามคุณหนูรองไปไม่ห่าง หญิงสาววัยแรกแย้มที่มีรูปโฉมงดงาม แต่งกายด้วยเป้ยจึสีชมพู ชายผ้าปลิวสไวยามที่นางเยื้องย่าง ทำให้ผู้คนที่กำลังผ่านไปผ่านมา อดที่จะเหลียวมองนางอย่างชื่นชมไม่ได้ และทุกย่างก้าวของนาง ตกอยู่ในสายตาของบุรุษผู้หนึ่งที่กำลังนั่งจิบชาอยู่บนหอจิ่วซา เขามองตามนางไปด้วยแววตาสนใจ“คุณชายให
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6 ทำลายแผนการ
หกวันหลังจากที่ซูเยว่ซินได้พบกับสองพี่น้องตระกูลกู้ที่ตลาดตวนอี เทศกาลชมดอกเบญจมาศประจำปีของเมืองหลวงก็เวียนมาถึง จวนใหญ่ๆ ต่างจัดงานชมดอกเบญจมาศอย่างไม่ให้น้อยหน้าผู้ใด จวนสกุลกู้เองก็เช่นกัน มีเพียงสองแม่ลูกที่กำลังนั่งทำหน้าเบื่อหน่ายอยู่ภายในเรือนของตน เพราะเป็นอนุภรรยาและบุตรที่เกิดจากอนุภรรยา จึงไม่ได้รับอนุญาตให้ออกไปร่วมงาน กู้อี้เหวินรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจในโชคชะตา ทว่าเขากลับไม่เคยยอมแพ้ ที่จะป่ายปีนขึ้นไปยังตำแหน่งที่สูง“เหวินเอ๋อร์… เรื่องที่แม่บอกเจ้า เจ้านำไปบอกแม่นางสกุลหลูแล้วหรือยัง” อนุซิน หรือซินอี้ถงเอ่ยถามบุตรชายออกมา สายตาก็หาได้ละจากผ้าในมือไม่“บอกแล้วขอรับท่านแม่ เรื่องนั้นท่านโปรดจงวางใจ” เสียงทุ้มนุ่มฟังแล้วรื่นหูดังออกมาจากชายหนุ่มที่กำลังนั่งอ่านตำราอยู่ที่โต๊ะไม่ห่างกัน“แล้วเจ้ามั่นใจได้เยี่ยงไรว่าแม่นางหลูผู้นั้นจะยอมทำตาม” อนุซินยังคงไม่ไว้ใจสตรีของบุตรชาย เพราะเรื่องนี้หากผิดพลาดมีแต่สตรีผู้นั้นที่ต้องเป็นฝ่ายอับอาย“สตรีผู้นั้นลุ่มหลงในหน้าตาและคำหวานของลูกจะตายไป นางย่อมทำตามสิ่งท
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 6-1 ทำลายแผนการ
“คารวะคุณหนูใหญ่เจียง คุณหนูรองกู้ เอ่อ…แม่นางใช่คุณหนูรองจวนแม่ทัพใช่หรือไม่เจ้าคะ”หลูเจียงหลีที่มาร่วมงานในวันนี้เช่นกันคำนับสตรีทั้งสามพร้อมทั้งกล่าวทักทายออกมา รอยยิ้มเสแสร้งไม่จริงใจที่นางแสดงออกมาทำให้ซูเยว่ซินรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาทันที เหตุใดชีวิตก่อนนางถึงได้มองอีกฝ่ายไม่ออกกัน หรือจะเป็นเพราะนางเป็นสตรีที่โง่งมจริงๆ“ตามสบายเถิดแม่นางหลู ใช่แล้วนี่คือพี่หญิงซู คุณหนูรองสกุลซู ตระกูลแม่ทัพที่เพิ่งย้ายเข้ามาประจำการในเมืองหลวงของเรา” กู้มู่หรงกล่าวออกมาอย่างไม่ถือตน นางรู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นไม่ค่อยชอบหน้าตนนัก เพราะอีกฝ่ายมีไมตรีกับพี่ชายรอง พี่ชายต่างมารดาของนาง“ยินดีที่ได้พบเจ้าค่ะ” หลูเจียงหลีหันไปผูกมิตรกับคุณหนูรองสกุลซูทันที ทว่าสีหน้าท่าทางของอีกฝ่ายที่แสดงออกมานั้นช่างเย็นชายิ่งนัก เพราะสตรีผู้นี้ไม่แม้แต่จะมองหน้านาง หลูเจียงหลีนึกขุ่นเคืองอยู่ภายในใจ ทว่ากลับไม่กล้าที่จะแสดงสีหน้าไม่พอใจออกมา“ท่านแม่ของพวกข้ารออยู่ เห็นทีต้องขอตัวก่อน” คุณหนูใหญ่สกุลเจียงกล่าวออกมา นางไม่อยากแม้แต่จะพูดคุยกับส
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 พยายามตีสนิท
หลังจากเกิดเหตุการณ์อันน่าอับอายที่สาวรับใช้ของหลูเจียงหลีทำงานผิดพลาด ทำให้ตกลงไปในสระน้ำกลางงานเลี้ยงแล้ว หลูเจียงหลีจึงไม่มีหน้าอยู่ร่วมงานเลี้ยงต่อ นางหาโอกาสแอบหลบเลี่ยงออกจากงานเลี้ยงไปก่อน เพราะเป็นคนที่ไม่มีผู้ใดให้ความสนใจ นางจึงสามารถออกมาจากงานเลี้ยงได้อย่างราบรื่น และพยายามขอพบกับคุณชายรองกู้ ทว่าเขากลับส่งบ่าวรับใช้คนสนิทให้มาบอกกับนางว่า‘ทำงานไม่สำเร็จยังหวังอยากจะพบหน้าข้าอยู่อีกหรือ หากอยากให้ข้าอภัยให้เจ้า ก็จงไปตีสนิทคุณหนูรองสกุลซูเสีย พยายามผูกมิตรกับนางให้จงได้ มิเช่นนั้นก็ไม่ต้องมาพบหน้ากันอีก’ คนสนิทของคุณชายรองกู้อี้เหวินกล่าวจบก็รีบหลบออกไปจากบริเวณนั้นทันทีหลูเจียงหลีรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ที่บุรุษที่นางมอบทั้งความรักและภักดีให้ กลับเห็นนางเป็นแค่เพียงหมากตัวหนึ่ง ที่จะช่วยให้เขามีอำนาจขึ้นมา แม้จะต้องใช้วิธีที่ต่ำช้าก็ตาม“เป็นเพราะเจ้า… หากข้าไม่เห็นว่าเจ้าเป็นสาวรับใช้เพียงหนึ่งเดียวที่ซื่อสัตย์ภักดีต่อข้า คอยปรนนิบัติรับใช้ข้ามาตั้งแต่เยาว์วัย ข้าจะให้ท่านแม่ขายเจ้าออกไปให้หอโคมเขียวเสียให้รู้แล้วรู้รอด”
อ่านเพิ่มเติม
ตอนที่ 7 - 1 พยายามตีสนิท
หลังจากเดินชมนกชมดอกไม้อยู่นานเกือบหนึ่งก้านธูป ซูเยว่ซินจึงไปคารวะมารดาที่เรือนซูอี้ ยามนี้บิดาและพี่ชายไม่อยู่ที่จวน บิดาออกไปสำนักบัญชาการตั้งแต่เช้าตรู่ ส่วนพี่ชายเข้าไปทำหน้าที่องครักษ์ในวังหลวงอยู่หลายวันแล้วยังไม่กลับมา ทำให้นางต้องหมั่นแวะเวียนไปหามารดาเพื่อไม่ให้มารดาต้องรู้สึกเหงาใจเฉกเช่นในชีวิตก่อน“คารวะท่านแม่เจ้าค่ะ” ร่างระหงย่อกายคำนับมารดา ซูฮูหยินหรือสวีซูหลิงยิ้มแย้มให้บุตรสาวก่อนที่จะกล่าวออกมาด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน“ตามสบายเถิดซินเอ๋อร์ ว่าแต่เจ้ากินมื้อเช้ามาแล้วหรือยัง” ซูเยว่ซินเดินไปนั่งยังเก้าอี้ที่ว่างอยู่ แล้วจึงตอบมารดา“กินมาแล้วเจ้าค่ะท่านแม่ นี่ท่านกำลังทำสิ่งใดอยู่หรือเจ้าคะ”“แม่กำลังเย็บปักลายลงบนผ้าม่าน เจ้ามาก็ดีแล้ว มาช่วยแม่สักผืนสองผืนเถิด” เพราะไม่อยากให้มารดาเหงา ซูเยว่ซินจึงพยายามเข้ามามีส่วนร่วมในงานอดิเรกของมารดา“ท่านแม่แน่ใจหรือเจ้าคะ ว่าจะให้ข้าช่วยปักลวดลายลงบนผ้าม่านจริงๆ คราก่อนที่ข้าปักผ้า ท่านพ่อก็ทักว่าเป็ดของข้าขี้เหร่” ซูฮูหยินกับป้ากุยหัวเราะออกม
อ่านเพิ่มเติม
สำรวจและอ่านนวนิยายดีๆ ได้ฟรี
เข้าถึงนวนิยายดีๆ จำนวนมากได้ฟรีบนแอป GoodNovel ดาวน์โหลดหนังสือที่คุณชอบและอ่านได้ทุกที่ทุกเวลา
อ่านหนังสือฟรีบนแอป
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status