2 คาสโนว่า

2

คาสโนว่า

         ออสตินที่เสียใจมาตลอดระยะเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่เขาไม่ออกไปข้างนอกเลยแม่แต่วันเดียว เขาเอาแต่นอนร้องไห้แล้วก็ขนของที่เป็นของนาราทิ้งไปทั้งหมด หัวใจของเขาตอนนี้มันเหมือนคนเอามีดกรีดลงมากลางหัวใของเขามันเจ็บปวดมากยากที่จะบรรยายออกมาเป็นคำพูดได้หมด  

         ตลอดระยะเวลาที่เขาเสียใจในช่วงแรกๆ นาราพยายามติดต่อมาหาเขาพร้อมกับส่งข้อความมาหาเขา ในตอนแรกออสตินอยากรับสายของเธอด้วยความคิดถึงเพราะเขากับเธอก็อยู่ด้วยกันมานานทำให้มีความผูกพันมากมาย พอเขานึกถึงเรื่องราวที่แสนเจ็บปวดที่เธอได้กระทำกับเขา ออสตินก็ตัดสินใจตัดขาดจากเธอทุกช่องทาง หลังจากที่ตัดขาดจากเธอทุกช่องทางแล้วแต่เธอก็ขึ้นมาหาเขาที่คอนโดเพื่อขอโทษแต่เขาไม่ยอมออกไปพบเธอ เขาโทรลงไปหายามทีรักษาความปลอดภัยของคอนโดให้มาเอาตัวของเธอลงไป

            “เธอใจร้ายกับฉันมากนาราคนอย่างฉันมันโง่มากสินะถึงได้ทำกับฉันอย่างนี้ ใช่ฉันมันโง่ โง่ที่ไปรักเธอ” ออสตินนั่งมองรูปของนาราในมือถือแล้วก็พูดพึมพำคนเดียวเหมือนคนบ้าแล้วเขาก็กดลบรูปทั้งหมดออกจากมือถือของเขา

            “ต่อจากนี้อย่าได้เจอกันอีกเลยความรัก” ออสตินพูดขึ้นมาพร้อมกับโทรหาเพื่อนเพื่อนัดไปเที่ยวหลังจากที่เขาไม่ได้ไปเที่ยวนานมากตั้งแต่ที่เขาใช้ชีวิตด้วยกันกับนารา หลังจากที่เขานัดเพื่อนเสร็จเขาก็ลุกขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวฉีดน้ำหอมจัดผมเพ้าให้ดูดีที่สุด

            “ในเมื่อเป็นคนรักเดียวใจเดียวแล้วส่งคนใจร้ายมาทำร้ายอย่างนี้ต่อจากนี้อย่าหวังว่าจะเห็นออสตินคนเดิมอีก โชคชะตาใจร้าย” เขาพูดขึ้นมาคนเดียวให้กับโชคชะตาที่แสนโหดร้ายนี้

            ออสตินออกมาจากห้องของคอนโดของเขาแล้วตรงไปที่ร้านที่นัดเพื่อนไว้ในทันทีและร้านนี้ก็ไม่ใช่ชองใครเป็นร้านของเพื่อนของเขาเอง โบ๊ท บวรพจน์ เพื่อนของเขาเป็นเจ้าของร้านแห่งหนึ่งซึ่งทำต่อจากพ่อของเขาทั้งๆ ที่เขายังเรียนไม่จบแต่เขามีความสามารถที่จะบริหารร้านได้และบริหารได้ดีกว่าพ่อของเขาด้วยเพราะตอนนี้ร้านแห่งนี้เป็นที่รู้จักของผู้คนมากมาย

            “เฮ้ย!!! ออสตินไม่ได้เจอกันนานหล่อขึ้นนะเนี่ย” บวรพจน์พูดขึ้นมาพร้อมกับกอดออสตินเพื่อทักทาย

            “หล่อขึ้นอะไรล่ะ โดนหญิงหลอกกินไม่ได้นอนไม่หลับมาหลายวันแล้วเนี่ยวันนี้เลยอยากออกมาเที่ยวผ่อนคลายหน่อย แกมีสาวๆ สวยๆ บ้างมั้ยที่ร้านหามาให้หน่อยหัวใจจะได้กระชุ่มกระช่วยขึ้นมาบ้าง” ออสตินพูดกับบวรพจน์พร้อมกับมองไปรอบๆ ร้านเพื่อมองดูบรรยากาศของร้านที่มันดูทันสมัยมากขึ้นกว่าเมื่อก่อนมากๆ ตั้งแต่เพื่อนของเขาอย่างบวรพจน์เข้ามาดูแลกิจการ

            “ร้านสวยขึ้นว่ะเพื่อน” ออสตินเอ่ยชื่นชมเพื่อนของเขาที่กำลังสั่งให้คนไปหาเด็กในร้านที่สวยที่สุดเพื่อมาดูแลเพื่อนรักของเขาอย่างออสติน

            “จริงหรอว่ะ ชอบใจมากนะเพื่อนที่ชม ค่อยๆ ปรับปรุงไปแต่ยอดขายก็ดีขึ้นมากเลยนะ”

            “ก็ดีสิเพื่อนอีกหน่อยเรียนจบมึงก็จะได้มีเวลามาดูแลร้านอย่างเต็มที่ อีกหน่อยก็เป็นนักธุรกิจพันล้านแล้วว่ะเพื่อน แต่กูนิสิยังไม่รู้จะทำอะไรเลยงานของที่บ้านกูก็ไม่ถนัดเลย” ออสตินที่เห็นเพื่อนประสบความสำเร็จก็นึกถึงตัวเองที่ยังไม่มีอะไรเป็นชิ้นเป็นอันแม้ว่าใกล้จะเรียนจบเขาก็ยังไม่รู้เลยว่าจะทำอะไรต่อไปทั้งๆ ที่บ้านก็ธุรกิจใหญ่โตไม่แพ้บวรพจน์พจน์แต่เขาก็ไม่รู้เลยว่าจะทำอะไร

            “อย่าไปคิดมากเลยเพื่อนตอนนี้มึงอาจจะกำลังเสียใจยังคิดอะไรไม่ออก ตอนนี้กูว่าเราไปนั่งดื่มกันชิลล์ ๆ ดีกว่า วันนี้กูเลี้ยงเอง” บวรพจน์ที่เห็นเพื่อนมาหาก็ดีใจจนเลี้ยงต้อนรับเพื่อน

            “ไม่เป็นไรกูจ่ายเอง” ออสตินเองก็ไม่อยากรบกวนเพื่อนจึงบอกกับเพื่อนว่าจะจ่ายเอง

            “ไม่ต้องกินกันพอดีวันนี้เกี่ยงกันอยู่เนี่ย” บวรพจน์พูดขึ้นมาพร้อมกับหัวเราะออกมา

            “ถ้าอย่างนั้นก็คนละครึ่งทางแล้วกัน” ออสตินพูดแล้วก็กอดคอกันเดินไปนั่งในโซนวีไอพีที่บวรพจน์ได้จัดเตรียมไว้ให้กับออสติน

            ออสตินเดินไปนั่งรอสาวๆ ที่บวรพจน์เตรียมไว้ให้พร้อมกับสั่งเครื่องดื่มมาดื่มเพื่อให้เขาหยุดคิดเรื่องของนารา

            “พี่ออสตินขาวันนี้จะให้เชอร์รี่บริการตรงไหนดีคะ” สาวสวยสุดเซ็กซี่เดินมานั่งข้างๆ ออสติน อย่าเรียกว่านั่งข้างๆ ให้เรียกว่าเกือบนั่งตักเลยก็ว่าได้แต่ออสตินก็โอเคเพราะอย่างน้อยๆ ก็ทำให้เขาตื่นเต้นขึ้นมาได้

            ออสตินออกท่องราตรีอย่างนี้ทุกวันจนแม่ของเขาที่ส่งคนมาติดตามเขารู้เรื่องของออสตินที่ไปเที่ยวแทบทุกวันจนแม่ของเขาต้องบุกมาหาเขาที่คอนโดในตอนเช้า

            “ใครมาแต่เช้าว่ะเนี่ย” เสียงบ่นของออสตินที่ได้ยินเสียงกริ่งหน้าห้องดังขึ้นมาขัดจังหวะการนอนของเขาเพราะกว่าจะได้นอนก็เกือบเช้าเพราะเมื่อคืนเขาหิ้วสาวสวยที่เข้ามาทำงานใหม่ที่ร้านของเพื่อนแล้วยังเป็นสาวที่ไม่เคยผ่านชายใด เมื่อคืนเขาเลยจัดหนักไปหน่อยจนเกือบเช้า

            “แม่มาทำไมเนี่ย” ออสตินเปิดประตูให้แม่ของเขาแม้จะบ่นก็ตาม

            “นี่ออสตินพูดอย่างนี้กับแม่ได้ยังไง คอนโดนี้มันชื่อของแม่ แม่จะมาตอนไหนก็ได้” ละอองพูดขึ้นมาพร้อมกับมองหน้าของออสตินอย่างไม่ชอบใจ

            “แล้วทำไมวันนี้ตื่นสายไม่มีเรียนหรือไง” ละอองพูดขึ้นมาพลางมองไปรอบๆ ห้องของลูกชายพลันสายตาของเธอมองไปเห็นเสื้อชั้นในสีแดงสุดหวาบหวิวที่วางทิ้งอยู่ที่โซฟา

            “ไหนแกบอกว่านาราทิ้งแกไปแล้ว ล่ะนี่มันของใคร” ละอองพูดขึ้นมาพร้อมกับเดินไปมองดูใกล้ๆ ด้วยความสงสัย

            “ก็ของนาราแต่ยังไม่ได้เก็บ” ออสตินที่ไม่อยากให้แม่รู้ว่าตอนนี้มีผู้หญิงในห้องไม่อย่างนั้นหูของเขาต้องชาแน่ๆ เพราะกว่าจะขอให้นารามาอยู่ด้วยได้ก็หาเหตุผลร้อยแปดมาอธิบาย

            “แกอย่ามาหลอกแม่เลยออสติน” ละอองเดินตรงไปที่ห้องนอนของออสติน เขาพยายามพูดห้ามไม่ให้แม่เดินไปแต่แม่ของเขาดื้อรั้นไม่ยอมฟังที่เขาห้ามพูดหรืออะไรทั้งนั้น

            ละอองเปิดประตูเข้าไปก็เห็นผู้หญิงเดินนอนอยู่บนเตียงของลูกชายแล้วเธอก็หันมาหาลูกชายพร้อมกับเริ่มบ่นทันที

            “ออสตินนี่คอนโดไม่ใช่ซ่องอย่าพาผู้หญิงขึ้นมามั่วบนนี้แกก็รู้ว่าแม่ไม่ชอบแล้วแกก็รู้ว่าแม่ไม่อยากให้มั่วผู้หญิงไปทั่ว ทุกวันนี้เห็นสวยๆ ก็ไม่รู้หรอกว่ามีโรคติดต่อหรือเปล่า” ละอองบ่นออสตินยาวเหยียดแต่เธอก็ไม่ได้ต่อว่าผู้หญิงที่มานอนกับลูกชายเพราะความผิดมันเป็นของลูกชายของเธอ

            “แล้วก็เรื่องเที่ยว เที่ยวให้น้อยลงเรียนให้จบจะได้ไปช่วยงานพ่อสักที วันๆ ไม่ทำอะไรเอาแต่เที่ยวไปวันๆ อย่าไร้สาระให้มันมากโตๆ แล้ว แม่ห้ามนะอย่าเที่ยวเยอะ ถ้ายังไม่ปรับปรุงตัวเงินเดือนอาจจะถูกลดน้อยลงเพราะแกเอาเงินไปเที่ยวฟุ่มเฟือยมากเกินไป” ละอองพูดจบก็เดินออกจากคอนโดแต่กว่าจะออกไปได้เธอก็บ่นลูกชายของเธอจนปากเปียกปากแฉะและคนฟังอย่างออสตินก็น่าจะหูชาไปแล้วแน่ๆ

            เมื่อแม่ของออสตินออกไปหญิงสาวคนนั้นก็มาอ้อนเขาเข้าไปในห้องก่อนที่จะเริ่มบทรักอันเร่าร้อนอีกครั้ง