FAZER LOGINCompartilhar
บทที่ 10 (05)
Data de publicação:
2026-04-15 20:03:05
Último capítulo
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12 (05)
“ทำไมล่ะ...” แพรไหมแปลกใจ เพราะหลังจากวันนั้นน้องก็ส่งข้อความมาเร่งเร้าให้เธอรีบทำตามที่บอก “พิ้งค์...พิ้งค์ขอโทษ” พิพรรษพรอึกอักอยู่เกือบนาทีกว่าจะเอ่ยออกมาได้ แล้วบอกต่อด้วยเสียงอ่อยๆ “พิ้งค์ไม่ควรโทษพี่คนเดียว พี่แพรไม่โกรธพิ้งค์ได้ไหม...พิ้งค์สำนึกผิดแล้ว” “อื้อ...ไม่โกรธแล้ว” แพรไหมเงียบไปก่อนครางตอบ ในเมื่อน้องสาวรู้สึกผิดแล้วเธอก็ไม่อยากตั้งแง่ ตอนนี้น้องสาวคงจะมองเห็นถึงสิ่งที่เธอพยายามทำให้มาตลอดแล้ว “งั้นพรุ่งนี้ไปกินข้าวกันนะคะ พิ้งค์จะชวนคุณป้าไปด้วย” พิพรรษพรเอ่ยปากชวน “ได้สิ” เธอไม่ปฏิเสธ เพราะอย่างไรก็พี่น้องกัน แต่สำหรับเรื่องการเงินของคนเป็นป้า เธอยังยืนยันคำเดิมว่าจะไม่ให้ความช่วยเหลืออีกแล้ว “ไว้พิ้งค์ไปรับนะ แต่งตัวสวยๆ นะ พิ้งค์อยากไปกินอาหารที่โรงแรม” พิพรรษพรดีใจที่พี่สาวตกลง เธอจะรับหน้าที่ในการจองโต๊ะเอง “ได้เลย พี่จะรอนะ” แพรไหมมีดวงตาที่กระจ่างใสขึ้น ส่วนเรื่องบ้านเธอยังจะไปตามนัด เพราะบ้านหลังนี้อย่างไรก็ต้องเป็นของน้องสาว เธอเองก็ควรมีที่ที่เป็นของตัวเอง แล้วเวลาที่แพรไหมเฝ้ารอ
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12 (04)
“อย่าสำคัญตัวผิด ฉันพาเกลมาทำบุญต่างหาก” ฉัตรฐาอยากจะหัวเราะเย้ยใส่แพรไหมที่คิดไปว่าเขามาที่นี่เพราะเจ้าตัว แล้วเค้นเสียงถามกลับไป “ยังไม่เลิกชอบคิดเข้าข้างตัวเองอีกเหรอ เธอไม่ได้สำคัญกับฉันเลยสักนิด” “แล้วที่ผ่านมามาด้วยทำไมทุกปี” เธอนึกสงสัยขึ้นมา เรื่องวันเกิดพอเข้าใจแล้ว แต่เรื่องที่เขาอุตส่าห์ตื่นเช้ามาทำบุญด้วยกันตลอดสองปีที่ผ่านมา เขาทำไปเพื่ออะไร ฉัตรฐาไหวไหล่ เขาไม่จำเป็นต้องมานั่งตอบคำถาม “อ้อ หรือว่าอยากจะทำบุญให้คนที่ตายไป เผื่อความละอายในใจจะลดลงบ้าง แต่ดีใจด้วยนะคะ ที่สุดท้ายก็ได้ผล เธอคนนั้นให้อภัยเรื่องพี่ชายที่จมน้ำตายได้แล้ว ทำบุญวัดนี้ได้สมดังใจหวังจริงๆ” แพรไหมคาดเดาเองเมื่อไม่ได้คำตอบ “แพรไหม” ฉัตรฐาตาลุกวาวเมื่อแพรไหมกำลังล้ำเส้น ไม่รู้ว่าเธอไปรู้เรื่องนั้นได้อย่างไร แต่เจ้าตัวไม่มีสิทธิ์พูดเรื่องของเขา หญิงสาวไหวไหล่บ้าง ทำไมเธอต้องยอม ในเมื่ออย่างไรเขาก็ตามรังแกกันอยู่ดี ยิ่งยอมอ่อนฉัตรฐาจะยิ่งได้ใจ คิดแล้วแพรไหมก็เดินเชิดหน้าอย่างถือดีผ่านหน้าคนชังไป ไม่อยากต่อปากต่อคำด้วยอีกแล้ว ทว่าจังหวะนั้นร่างบางกลับเซถอยห
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12 (03)
“กูขอให้มันไปแล้วไปลับไม่กลับมาอีก” ฉัตรฐานึกอยากเห็นแพรไหมถูกทิ้ง และคิดว่าคงอีกไม่นาน เพราะเท่าที่จำได้ธาดาเป็นคนเบื่อง่าย หลังจากได้รับข้อมูลจนพอใจแล้ว เขาก็สะบัดมือไล่ลูกน้องให้กลับไปทำหน้าที่ของตนต่อ ขณะนั้นก็มีอีกคนเดินเข้ามาหา “พี่ไฉ” กัลย์สุดาเอ่ยทักเสียงหวานใส “เกลมาได้ไงครับ” ฉัตรฐาขยับตัวลุกไปหา “เกลมากวนไหมคะ” หญิงสาวที่ในวันนี้อยู่ในชุดเดรสสีครีมชมพูระบายยิ้มให้คนที่ดูแลเธอเป็นอย่างดีเสมอมา “ไม่ครับ” ฉัตรฐาพากัลย์สุดาไปนั่งลงบนโซฟา “ว่าแต่เกลมีอะไรหรือเปล่า” “เกลอยากไปทำบุญให้พี่กานต์ค่ะ” ตั้งแต่เธอกลับมาก็ยังไม่มีโอกาสได้ไปเข้าวัดทำบุญให้พี่ชายเลย จึงอยากชักชวนฉัตรฐาไปด้วยกัน เพราะอีกฝ่ายคือเพื่อนสนิทของพี่ชาย นึกถึงพี่ชายแล้วดวงตาของหญิงสาวก็มีทั้งความเศร้าและคิดถึง “ได้สิครับ” ฉัตรฐาเองก็รู้สึกไม่ต่างกัน ความเศร้าแผ่กระจายไปทั่วอก แล้วมองกัลย์สุดาอย่างขอโทษ หญิงสาวส่ายหน้าว่าไม่อยากให้ฉัตรฐาคิดมาก เพราะคงย้อนกลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว “งั้นอีกสองวันไปกันนะคะ” “อีกสองวันหรือครับ” ฉัตรฐาเปิดดู
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12 (02)
แพรไหมนิ่งไปร่วมนาทีกว่าจะเอ่ยบอก ในเมื่อน้องสาวมองไม่เห็นความดีที่เธอทำ ก็ขอพอเท่านี้ ทั้งที่ตั้งใจไว้ว่าหากเจ้าตัวกลับมาแล้วจะช่วยสนับสนุนทุกอย่างอยู่ข้างหลัง พิพรรษพรอ้าปากค้าง ไม่คิดว่าคนที่ยอมมาตลอดจะแข็งข้อ แล้วกระทืบเท้าเร้าๆ อย่างโกรธเกรี้ยว ถ้าบิดายังอยู่ป่านนี้เธอคงได้ใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย ไม่ต้องใช้แค่เศษเงินที่พี่สาวส่งให้ แพรไหมยืนมองนิ่ง ไม่ได้คิดจะโอ๋ เพราะทุกอย่างควรมีขอบเขต ก่อนจะหันไปกดรับสายคนเป็นป้าที่โทร.เข้ามา ปิ๊บๆ “แพรเจอน้องหรือยังลูก” พรรณรวีเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงที่คล้ายแอบตั้งความหวังเล็กๆ “เจอแล้วค่ะ” แพรไหมตอบกลับไปเส
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 12
บทที่ 12 “พิ้งค์” แพรไหมรีบเดินเข้าไปหาน้องสาวที่ไม่ได้เจอหน้ากันมานาน พลางมองสำรวจความเปลี่ยนแปลง พิพรรษพรจากที่เคยไว้ผมยาวสลวยตอนนี้ได้ตัดผมสั้นดูโฉบเฉี่ยวสวยเก๋ ผิวพรรณขาวละเอียดเหมือนเดิม แต่น่าจะสูงขึ้นเล็กน้อย “เรากลับมาตั้งแต่เมื่อไหร่ ทำไมไม่บอกให้พี่ไปรับ” “เมื่อวานค่ะ” พิพรรษพรบอกเสียงเรียบ ปรายตามองพี่สาวเล็กน้อย ก่อนจะแบมือทวงสิ่งที่เป็นของเธอ “ไหนโฉนดบ้านของพิ้งค์” “เดี๋ยวพี่ไปหยิบมาให้...” รอยยิ้มที่เคยมีจืดเจื่อนลง หลังสัมผัสได้ถึงความหมางเมินของน้องสาว “ภายในสัปดาห์นี้พี่แพรจัดการโอนบ้านเป็นชื่อพิ้
ไม่เคยคิดรัก บทที่ 11 (05)
“ปกติแล้วไอ้ไฉชอบโดดเรียนไปเล่นน้ำ และก็ชอบชวนพี่ชายยัยนั่นไปด้วย เห็นว่าชื่อกานต์ แต่วันนั้นไอ้ไฉดันหิวน้ำเลยเดินไปซื้อน้ำ ทิ้งเพื่อนให้เล่นน้ำอยู่คนเดียว กลับมาอีกทีเพื่อนมันก็ไม่อยู่แล้ว เห็นว่าต้องงมหากันอยู่นานกว่าจะเจอ” แพรไหมทำหน้าไม่ถูก แต่ก็นึกสงสารอยู่ไม่น้อย รู้ดีว่าการเสียคนที่รักไปนั้นแสนเจ็บปวด “แต่เรื่องนี้ถูกปิดไว้เป็นความลับครับ ทางพ่อของไอ้ไฉไม่อยากเสียชื่อเสียงเลยเอาเงินปิดปากทุกคนที่รู้ จ่ายเงินให้บ้านเด็กนั่นไปหลายล้านและให้ย้ายไปอยู่ต่างประเทศ จากนั้นเรื่องราวก็พลิกตะแคงกลายเป็นว่าพี่ชายเด็กนั่นไปเล่นน้ำคนเดียว แต่ไอ้ไฉก็คอยตามดูแลยัยนั่นอยู่ห่างๆ ตลอด ส่วนยัยนั่นไม่ยอมกลับมาที่นี่อีกเลย เพราะทำใจไม่ได้” ธาดาอธิบายสิ่งที่รู้มา แต่เขายังมีหนึ่งคำถ
Você também pode gostar
เมียมาเฟีย
มดตัวจี๊ด22.3K visualizaçõesพันธนาการรักลงทัณฑ์ (SM) 25+
เนตรกวี / Natekavees17.0K visualizaçõesBad Love มาเฟีย NC20+
Naya Solene6.6K visualizaçõesคู่หมั้นมาเฟีย
มดตัวจี๊ด6.3K visualizaçõesพิฆาตรักมาเฟียร้าย
วนาลักษณ์8 visualizaçõesเมียขัดดอก NC20+
แบร์รี่รัต243 visualizaçõesปลดล็อกหัวใจนายมาเฟีย
ปักหมุดสีเงิน140 visualizaçõesZinnie เด็กเลี้ยงของเดย์ตัน
BuaBussaba l บัวบุศบา70 visualizações
