Se connecterPartager
บทที่ 3 ขอโทษ
Date de publication:
2026-03-28 16:27:48บทที่ 3
“เคยได้ยินคำว่า รักแรกพบป่ะ นั่นแหละที่ฉันรู้สึกกับเธอ”
คำพูดและสายตาจริงใจของเขาทำให้ใบบัวเกิดความรู้สึกอยากรู้อยากลอง เพราะไม่เคยมีประสบการณ์ด้านความรักมาก่อนและเธอก็ถูกใจเขาอยู่พอควร แต่ก็กลัวหากแม่รู้อาจถูกทำโทษโดยการไม่ให้เรียนต่อ "......." "เงียบอีกแล้ว..ไม่ต้องคิดเยอะหรอกแค่ลองคบกัน วัยรุ่นในเมืองทำแบบนี้ทั้งนั้น" "จริงเหรอคะ?" คิ้วสวยขมวดเป็นปมเมื่อความคิดตีกันอยู่ในหัว "ใช่..ไปกันไม่ได้ก็แค่เลิก แบบนี้เธอโอเคป่ะ" “เอ่อ..คือ..” เจคอปอาศัยจังหวะที่ใบบัวเงยหน้าขึ้นรีบก้มลงประกบปากจูบเธออย่างรวดเร็ว มือหนาล็อกใบหน้าของหญิงสาวให้เงยรับเรียวลิ้นที่สอดเข้าไปในโพรงปาก เธอดิ้นหนีพร้อมเม้มปากไว้แน่น แต่เมื่อถูกเขาบีบแก้มจนรู้สึกเจ็บเธอจึงเผยอปากออก "อือ" เสียงร้องท้วงในลำคอเบิกตากว้างตกใจกับสัมผัสแปลกใหม่ที่ไม่เคยลิ้มลอง ลิ้นสากที่ตวัดหยอกล้อกับลิ้นของเธอช่างชำนาญและชวนให้วาบหวิว มือบางวางบนอกแกร่งเปล่าเปลือยอย่างจำยอม เพราะความอยากรู้อยากลองเข้าครอบงำ "อื้มม.." เจคอปครางอย่างพอใจกับรสชาติสาวสวย ใบบัวกระตุ้นความต้องการของเขาได้เป็นอย่างดี ชายหนุ่มบดขยี้กลีบปากอวบอิ่มหนักหน่วงขึ้นจนคนอ่อนประสบการณ์หอบหายใจแรงตัวอ่อนระทวย เขาไม่อ่อนโยนมีแต่ความเร่าร้อนที่มอบให้ ซ้ำยังบดเบียดร่างแกร่งเข้าหาจนใบบัวแทบจมหายเข้าไปในประตู จ๊วบ! เจคอปดูดดึงริมฝีปากล่างของใบบัวแรงๆแล้วถอนจูบออก น้ำลายสีใสไหลย้อยตามมุมปากของทั้งคู่ หญิงสาวทำท่าจะทรุดเจคอปจึงรวบเข้าหาตัว จากนั้นก็แนบหน้าผากตัวเองกับเธอส่งยิ้มละลายใจให้อีกฝ่าย "รสชาติไม่เลว" "......" ใบบัวได้แต่ช้อนตามองเขาไม่กล้าขยับปากที่บวมเจ่อพูดอะไร "ตกลงคบกันมั้ย..ตอบสิ" "......." อาการนิ่งของเธอทำให้เจคอปรู้ได้ทันทีว่าใบบัวกำลังช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้น ชายหนุ่มไม่ปล่อยโอกาสให้เสียเปล่ารีบช้อนอุ้มร่างบางขึ้นแล้วเดินตรงไปยังเตียงนอน ทันทีที่หลังแตะฟูกนุ่มใบบัวก็ผวาตั้งท่าจะลุกหนี แต่เจคอปขึ้นทาบทับบนตัวเธอไว้เสียก่อน “ไม่เอาแบบนี้ค่ะ..บัวกลัว” ใบบัวน้ำตาคลอตื่นตระหนก เธอใช้มือดันไหล่แกร่งไว้ขณะที่เขาก้มลงมาหา สายตาคมเต็มไปด้วยไฟปรารถนาจนคนใต้ร่างตัวสั่นเทา “ไม่ต้องกลัว..ถ้าได้ลองแล้วเธอจะติดใจจนต้องร้องขอให้ทำอีก” เจคอปรวบแขนเรียวเล็กขึ้นเหนือศีรษะด้วยมือเพียงข้างเดียว จากนั้นก็ก้มลงจูบเธออีกครั้ง ใบบัวพยายามเบี่ยงหน้าหลบแต่ถูกมืออีกข้างของเขาล็อกไว้แล้วบีบปากให้เผยอรับลิ้นสากร้อน “อื้อ” น้ำตาไหลออกมาทางหางตาพร้อมกับเสียงร้องห้ามในลำคอ เธอรู้สึกเจ็บริมฝีปากเมื่อถูกเขาดูดอย่างแรงจนเกิดเสียงดังจ๊วบ ลิ้นสากที่แลบเลียตวัดแกว่งไปทั่วโพรงปากทำให้รู้สึกอยากอาเจียนไม่ได้วาบหวามเหมือนคราแรกที่ถูกเขาจูบ เจคอปพอใจเมื่อได้ลิ้มลองความหวานของคนใต้ร่าง ใบบัวช่างเย้ายวนและกระตุ้นอารมณ์เขาได้ดีเกินคาดแม้ใส่เพียงเสื้อยืดกางเกงวอมตัวเก่าๆก็ตาม ยอมรับว่าเป็นคนขึ้นง่ายเพียงแค่มองหน้าอกผู้หญิง แต่ใบบัวมีแรงดึงดูดให้เขาเข้าหามากกว่าทุกคนที่เคยเจอมา เจคอปบดเคล้าเข้าหาอย่างดูดดื่มจนใบบัวตัวอ่อนระทวยหลับตาพริ้มยอมจำนน ชายหนุ่มจึงค่อยๆปล่อยมือจากใบหน้าเนียนใสแล้วถลกเสื้อยืดของหญิงสาวขึ้นจากนั้นก็กระชากบราเซียตัวเก่าจนขาด แคร่ก! “อือ” ใบบัวลืมตาอย่างตกใจดิ้นหนีจากการเกาะกุมอีกครั้ง เนินอกอวบเปล่าเปลือยเสียดสีกับหน้าอกแกว่งจนเจคอปต้องถอนริมฝีปากออกแล้วยกตัวขึ้นสูงเพื่อชมความงามของสองเต้าเต่งตึง “ว้าว..นมเธอโคตรสวย..” เจคอปหลุดปากชมออกมาอย่างลืมตัวเลียริมฝีปากอย่างหื่นกระหาย อกขนาดเกินตัวกระเพื่อมขึ้นลงตามแรงหายใจของเจ้าของช่างน่ามองยิ่งนัก ยอดถันสีชมพูตัดกับผิวขาวราวกับน้ำนมของเธอทำให้เลือดในกายวิ่งพล่านจนร้อนรุ่ม “ฮึก บัวอาย..อย่ามองนะคะ” ใบบัวส่ายหน้าไปมาพยายามดึงแขนออกจากมือเขาแต่ไม่เป็นผล เจคอปเพียงแค่ยิ้มมุมปากน้อยๆ ก่อนก้มลงดูดยอดถันสีสวยจนมันยืดขึ้นตามปาก จ๊วบ ! “เจ็บค่ะ” เสียงดูดทรวงอกตามด้วยแรงบีบเคล้นจากฝ่ามืออย่างรุนแรงทำให้บัวใบน้ำตาไหลพราก เธอดิ้นสุดแรงแต่ก็ไม่อาจทำให้คนที่ตัวใหญ่กว่าสะเทือนได้เลย “อย่าดิ้นดิวะ..ขอกินนมก่อนนอนนิดเดียวเอง” คำพูดของเขาทำให้ใบบัวถึงบางอ้อ ที่แท้นมที่เขาว่าหมายถึงนมจากเต้านี่เอง “คุณเจ..อ๊ะ” ใบบัวหน้าเหยเกเมื่อถูกฟันคมกัดลงบนเนินอกอย่างแรง ยอดถันก็ถูกดูดจนแข็งเป็นไต มือที่ว่างของเขาก็บีบเคล้นอกอวบอีกข้างอย่างเมามันส์จนเนื้อปลิ้นตามง่ามมือ หญิงสาวดิ้นจนหมดแรงก็ได้แต่หลับตานอนนิ่งๆ ให้เขาทำตามอำเภอใจ “อ๊ะ เจ็บค่ะ ” ใบบัวสะดุ้งลืมตาขึ้นเมื่อถูกฝังคมเขี้ยวเข้าหาอีกครั้ง เจคอปทำเพียงเหลือบมองแล้วก้มลงฟัดหน้าอกของเธอต่อจนมันเปียกแฉะไปด้วยน้ำลาย “อ่าส์..อยากเอาชะมัด..” “ไม่นะ!” ใบบัวร้องสุดเสียงเมื่อถูกมือหนาลูบเนินอวบอูม แม้จะมีกางเกงกางกั้นแต่หญิงสาวที่ไม่เคยผ่านมือชายใดๆ ก็รู้สึกหวาดกลัวจนช็อกตาค้าง เจคอปที่กำลังยิ้มพอใจถึงกับหุบยิ้มแล้วปล่อยแขนเธอให้เป็นอิสระ “ใบบัว ใบบัว ชิทส์!” เมื่อร่างบางยังคงนอนนิ่งตาค้างมองเขาด้วยแววหวาดกลัวสุดขีด เขารีบลุกออกจากตัวเธอแล้วนั่งบนเตียง ตบแก้มเนียนเบาๆเพื่อเรียกสติหญิงสาวให้กลับมา “ใบบัว ใบบัว” เสียงเรียกซ้ำของเขาทำให้ร่างบางที่นอนแน่นิ่งเริ่มกะพริบตา เธอหอบหายใจจนอกอวบกระเพื่อมแล้วปล่อยน้ำตาให้ไหล สภาพที่เห็นทำให้เจคอปถึงกับทำอะไรไม่ถูก ..ห่าเอ๊ย ช็อกตายป่ะวะ.. “บัว..” เจคอปตัดสินใจเรียกอีกครั้งและคราวนี้ร่างบางก็กลอกตาไปมาแล้วลุกขึ้นคว้าเสื้อของตัวเองมากอด เธอนั่งตัวสั่นมองเขาอย่างหวาดระแวง ดวงตาคลอไปด้วยน้ำตาและสั่นไหวหวาดกลัว “ฮึก ฮือ ฮือ” ใบบัวปล่อยโฮออกมาอย่างสุดกลั้น จนเจคอปจิ๊ปากยกมือเสยผม พยายามหาคำปลอบใจอีกฝ่ายเพื่อไม่ให้เธอเอาเรื่องนี้ไปบอกใครไม่งั้นเขาถูกพ่อเล่นงานแน่ “อย่าร้องดิวะ” “ฮือ ๆ” ยิ่งเขาพูดเสียงสะอื้นก็ยิ่งดัง จนเจคอปทำในสิ่งที่ไม่เคยทำกับใครมาก่อน โดยการดึงร่างบางเข้ามากอดไว้แน่นกดจูบบนเส้นผมยาวสลวยเพื่อปลอบ “ขอโทษ..จะไม่ทำอีก” หมายถึงวันนี้อ่ะนะ “บัวกลัวมาก..คุณเจใจร้าย” “ก็บอกว่าจะไม่ทำแล้วไง ยังจะด่าอีกเหรอวะ” “บัวไม่ได้ด่า ฮึก ฮือ บัวแค่กลัว” เอ้า..เถียง! จับกดซะเลยดีไหม “กลัวก็เลิกร้อง..ไม่งั้นฉันทำต่อนะ” คำขู่ของเขาได้ผลเมื่อเสียงสะอื้นหยุดลงทันที แม้จะมีเล็ดลอดออกมาบ้างแต่หญิงสาวก็พยายามอึบไว้สุดความสามารถ "ห้ามเอาเรื่องนี้ไปบอกใครรู้มั้ย ฉันไม่อยากมีปัญหากับพ่อ" "......" ใบบัวนิ่งไม่ตอบในทันทีแต่สุดท้ายก็ตอบรับเขาไปเพื่อให้ตัวเองรอดปลอดภัยออกจากห้องของเขา "ค่ะ..บัวจะไม่บอกใคร" "ส่วนเรื่องที่ขอคบฉันพูดจริงนะ เธอเก็บไปคิดก่อนก็ได้" "....." ใบบ้วผละจากอ้อมแขนแกร่ง เธอกอดเสื้อตัวเองไว้แน่นเพื่อปกปิดทรวงอก ตากลมโตช้อนมองเขาอย่างค้นหาและได้เจอความอ่อนหวานจริงใจอยู่ในนั้น ใจเต้นแรงอย่างห้ามไม่ได้ "ว่าไง?" "บัวขอคิดดูก่อน" "หึๆ ดีมาก" ไม่ได้เอาอย่างน้อยก็ได้ทดสอบของว่าดีเกรดพรีเมี่ยม ไว้ว่างๆจะกลับมาเล่นด้วยนะ..คนสวย
Dernier chapitre
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 58 THE END
บทที่ 58 THE ENDวันเวลาผันผ่านจนเจย์ลีนอายุได้หนึ่งขวบหกเดือน ซึ่งหนูน้อยมีพัฒนาการในการพูดที่ดี เริ่มออกเสียงสองพยางค์ได้เป็นบางครั้ง เริ่มจำชื่อพ่อแม่หรือคนรอบๆ ข้าง เดินได้คล่องและเริ่มปีนป่ายตามวัยที่กำลังเรียนรู้“ช้า ๆ ครับเจย์ลีน เดี๋ยวล้ม..”เจคอปเดินตามร่างเล็กในชุดเจ้าหญิงแสนสวยที่เดินนำหน้าเขาเข้าไปยังห้องทำงาน วันนี้เจคอปไม่มีเรียนจึงเข้ามาเรียนรู้งานในบริษัท เพราะคุณภามกำลังจะวางมือจากธุรกิจทั้งหมดเขาจึงต้องรับผิดชอบงานมากขึ้น เพื่อขึ้นเป็นประธานเต็มตัวเมื่อเรียนจบ“เจย์ลีน ระวัง !”เจคอปรีบพุ่งตัวไปยังลูกสาวที่ทำท่าจะล้มหน้าฟาดพื้น แต่ก็มีใครบางคนวิ่งตัดหน้าคว้าตัวเด็กน้อยเอาไว้เสียก่อน“ฮึก ฮือ ฮือ ฮึก”ด้วยความตกใจหนูน้อยเจย์ลีนจึงร้องไห้สะอึกสะอื้นอยู่ในอ้อมแขนของคนแปลกหน้า ร่างเล็กดิ้นรนเพื่อกลับไปหาเจคอปอย่างตื่นตระหนก“ส่งลูกมาให้ผมเถอะครับ”เจคอปอุ้มร่างเล็กควบเอว สวมกอดไว้แนบอก กดจูบลงบนขมับของลูกสาว พึมพำปลอบโยนเบา ๆ เพื่อให้เจย์ลีนคลายความตกใจกลัว“ไม่ร้องนะคะคนเก่ง..พ่อเจอยู่ตรงนี้ไม่มีอะไรต้องกลัว”ภาพที่เจคอปกับลูกสาวตัวน้อยทำให้คุณภามที่ยืนอยู่ไม่ไกลน้ำตาร
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 57 พ่อเจ
บทที่ 57 พ่อเจหลายเดือนต่อมา..@โรงพยาบาล“ปวดจัง อื้อ”“คุณแม่เบ่งนะคะ หนึ่ง สอง อึ้บบ”“อื้ออ..”ใบบัวกลั้นใจเบ่งสุดแรง มือบางที่ถูกเจคอปกุมไว้มีเหงื่อซึมออกมา ใบหน้าเนียนใสซีดเซียวน้ำตาไหลจากอาการปอดถี่ ๆ เธอหอบหายใจแรงหวาดหวั่นกับประสบการณ์คลอดครั้งแรก แต่เพราะมีชายหนุ่มอยู่ข้าง ๆ เธอจึงอุ่นใจ“อีกนิดนะครับคนดี..”เจคอปกดจูบลงบนหน้าผากชื้นเหงื่อ บีบมือเธอไว้แน่นส่งผ่านกำลังใจทางสายตา หากเป็นไปได้อยากคลอดแทนเธอเสียด้วยซ้ำ ไม่อยากให้เธอเจ็บเลยจริง ๆ ให้ตายเถอะ“คุณแม่เบ่งอีกรอบนะคะ หนึ่ง สอง อึ้บบ”“อื้ออ..”ใบบัวเชิดหน้ารวบรวมแรงทั้งหมด หวีดร้องสุดเสียงเมื่อความเจ็บทวีเพิ่มมากขึ้น กัดฟันทนออกแรงเบ่งเป็นครั้งสุดท้าย เจคอปที่นั่งใจเต้นแรงลุ้นไปกับเธอก็พลอยกลั้นหายใจไปด้วยเมื่อเห็นใบหน้าทรมานของเธอและในที่สุดเสียงที่ทุกคนรอคอยก็ดังขึ้น..“อุแว้ อุแว้ อุแว้”“ลูกพ่อ..”เจคอปน้ำตาคลอพูดเสียงแผ่ว สบตากับใบบัวที่นอนหอบหายใจตัวอ่อนหมดเรี่ยวแรง เสียงทารกร้องลั่นห้องทำเอาพ่อแม่มือใหม่ส่งยิ้มให้กันอย่างอิ่มเอมใจ“ร้องเก่งเหมือนแม่เลย” เจคอปแซวพลางกดจูบลงบนแก้มเนียนใส ลูบผมที่ชื้นเหงื่อของเธ
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 56 อย่าทอดทิ้งเรา NC
บทที่ 56 อย่าทอดทิ้งเรา NCหลังจากพาใบบัวไปตรวจตามนัด แพทย์ยังไม่แนะนำให้หญิงสาวเดินทางไกล เจคอปเลยแก้ปัญหาโดยการส่งรถไปรับบุษที่น่านแทนซึ่งเป็นทางออกที่ดีที่สุด เพราะอยากพูดคุยกับบุษเรื่องใบบัวให้เร็วที่สุดก่อนอายุครรภ์จะมากขึ้น“ผมกับบัวกำลังจะมีลูกด้วยกันครับ”เจคอปพูดกับบุษขณะทั้งสามนั่งอยู่ห้องรับแขกภายในคอนโด บุษมองลูกสาวและก็มองชายหนุ่มสลับกันไปมา สงสัยตั้งแต่นั่งรถจากน่านว่ามีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับใบบัวหรือเปล่า และก็ไม่คิดว่าจะเป็นเรื่องใหญ่ขนาดนี้“ทะ..ทำไมคะ คือคุณเจกับบัวถึง..” บุษอึกอักหน้าถอดสีไม่กล้าดุด่าลูกสาวอย่างที่อยากทำ เพราะดูท่าอดีตเจ้านายหนุ่มคงไม่ยอมให้ทำเช่นนั้น“บัวขอโทษนะคะแม่ ที่ทำตัวไม่ดี ทำให้แม่ผิดหวัง” ใบบัวพูดเสียงสั่นเครือจับมือผู้เป็นแม่บีบไว้แน่น“เรื่องมันเป็นมายังไง แม่สับสนไปหมดแล้ว”บุษมีอาการคล้ายคนรับไม่ได้ นางมองหน้าลูกสาวด้วยสายตาผิดหวังจนใบบัวน้ำตาคลอรู้สึกผิดเต็มหัวใจ“ทุกอย่างเกิดขึ้นเพราะผมเป็นต้นเหตุเองครับที่ไม่ป้องกันไม่ใช่ความผิดของบัว ผมต้องขอโทษน้าบุษเรื่องนี้ด้วยนะครับ”“มันเกิดขึ้นตั้งแต่เมื่อไหร่คะคุณเจ..คือน้าสับสนไปหมดแล้วค่ะ”
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 55 คลั่งรัก
บทที่ 55 คลั่งรักวันนี้เป็นการสอบวันสุดท้าย ใบบัวมีสอบแค่วิชาเดียวจึงเป็นฝ่ายมารอเจคอปใต้อาคาร เธอเล่นโทรศัพท์เพื่อฆ่าเวลา เปิดอ่านเคล็ดลับดูแลตัวเองระหว่างตั้งครรภ์ ริมฝีปากอมยิ้มเมื่อวาดฝันภาพเด็กน้อยแสนน่ารักที่กำลังวิ่งเล่นอยู่บนทุ่งหญ้าสีเขียว“ดูอะไรอยู่ ยิ้มหน้าบานเชียว”เจคอปนั่งลงบนเก้าอี้หินอ่อนตัวเดียวกับหญิงสาว โดยมีไทป์กับกวินนั่งลงด้านข้าง ใบบัวยกโทรศัพท์ให้เจคอปดูแล้วกระซิบข้างหูของเขาเพื่อให้ได้ยินกันสองคน“บัวอ่านบทความแม่และเด็ก เลยจินตนาการถึงลูกของพวกเราค่ะ”“หื้ม..น่ารักจัง” เจคอปฝังปลายจมูกลงบนแก้มเนียนใสหนัก ๆ จนไทป์กับกวินต้องกลอกตาไปมา“อิจฉาคนมีเมียมีลูกเว้ย..” ไทป์พูดขัดความหวานของพ่อแม่มือใหม่เจคอปคลอเคลียใบหน้าอยู่บนไหล่บอบบางของแฟนสาวพูดเสนอจนกวินต้องหัวเราะ เมื่อไทป์ส่ายหน้ามีอาการเบื่อหน่ายอย่างเห็นได้ชัด“น้องบัวอาการเป็นไงบ้างครับ แพ้ท้องบ้างมั้ย”กวินถามใบบัวที่ถูกเจคอปกอดฟัดคลอเคลียอยู่ไม่ห่าง พักนี้ดูเหมือนเพื่อนจะเสพติดใบบัวเป็นพิเศษ ใกล้เป็นไม่ได้ต้องกอดต้องหอมต้องจูบ จนเขากับไทป์ต้องห้ามและเตือนสติอยู่หลายครั้งว่าอย่าทำประเจิดประเจ้อเพราะอยู่ใ
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 54 อย่ากดหัว NC
บทที่ 54 อย่ากดหัว NC“อ่า..อยาก ใช้ปากให้ได้มั้ยครับ ที่รัก !”“เอ่อ..” ใบบัวหน้าแดงระเรื่อมีความลังเล แต่คนตัวโตก็ไม่ปล่อยให้เวลาเสียเปล่า เขายกร่างบางออกจากตักจากนั้นจัดการถอดกางเกงออกอย่างรวดเร็ว แก่นกายใหญ่ดีดเด้งออกมาโชว์ความยิ่งใหญ่ให้ใบบัวเห็น“คุณเจไม่ไหวแล้วค่ะ ทำให้หน่อยนะ เธอจ๋า..”เสียงหวานสายตาออดอ้อนทำให้ใบบัวเม้มปากครุ่นคิด และเพียงไม่นานเธอก็พยักหน้า จากนั้นก็ลงไปนั่งคุกเข่าบนพื้นตรงกลางหว่างขาของเขา ตากลมโตจ้องมองแก่นกายใหญ่ที่เต็มไปด้วยเส้นเลือดปูดของเขาลมหายใจเริ่มติดขัด“น่ารักที่สุด”จ๊วบ !เจคอปเชยคางมนขึ้นแล้วก้มลงดูดริมฝีปากล่างของใบบัวจนเกิดเสียงดัง มืออีกข้างก็ชักรูดแก่นกายที่ตั้งชันขึ้นลงจนหัวเห็ดแดงก่ำ“คนเจอย่ากดหัวบัวนะคะ ได้แค่ไหนเอาแค่นั้น”หญิงสาวต่อรองเพราะขนาดของลำกายกับปากของเธอไม่เข้ากันเลยสักนิด ทุกครั้งที่ใช้ปากให้เขาเธอไม่สามารถครอบครองมันทั้งหมดได้ นอกจากว่าเจคอปจะเป็นฝ่ายกระแทกเข้าใส่จนมิดลำเสียเอง“ครับ อ่าส์ เสียว..”ใบบัวครอบปากลงบนหัวเห็ดจากนั้นก็ใช้ลิ้นตวัดเลียช้า ๆ เสียงซู้ดปากอย่างเสียวซ่านทำให้เธอมีฮึกเหิม ใช้มือรูดท่อนลำขึ้นลงพร้อมกั
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 53 ไม่ต้องการ
บทที่ 53 ไม่ต้องการ“ใครอนุญาตให้แต่ง !”เสียงทรงอำนาจดังขึ้นทำให้พ่อแม่มือใหม่หันมอง เจคอปมีสีหน้าเรียบเฉยแตกต่างจากใบบัวที่หน้าซีดลงเพราะหวาดหวั่นกลัวมีปัญหากับผู้มีพระคุณ ไม่รู้ว่าคุณภามเข้ามาตั้งแต่ตอนไหนท่านรู้เรื่องราวทั้งหมดหรือเปล่า“ไม่จำเป็นต้องขออนุญาตใครนิครับ ผมอยากแต่งผมก็จะแต่ง”เจคอปบีบมือใบบัวไว้แน่นเหมือนให้กำลังใจ ก่อนลุกขึ้นเดินไปเผชิญหน้ากับคนเป็นพ่ออย่างไม่เกรงกลัว เขาไม่จำเป็นต้องลังเลอะไรอีกในเมื่อตอนนี้มีสิ่งที่ล้ำค่าอยู่ในท้องใบบัวเกิดขึ้นมา พ่อจะไม่เห็นด้วยหรือขัดขวางเขาก็จะยืนหยัดและปกป้องใบบัวกับลูกให้ถึงที่สุด“คิดดีแล้วใช่มั้ยที่ตอบแบบนี้”“ผมแทบไม่ต้องคิดอะไรเลย” เจคอปยักไหล่สบตากับพ่ออย่างเด็ดเดี่ยว“จะเอาเรื่องท้องมาต่อรองกับฉันงั้นเหรอ” ขณะพูดสายตาคุณภามจับจ้องไปที่ใบบัวจนเธอต้องเบือนหน้าหลบเพราะไม่อาจสู้สายตาของท่านได้“พวกเราไม่ได้มีความคิดสกปรกแบบนั้น ต่อให้พ่อไม่ยอมรับก็ไม่ใช่ปัญหาสำหรับผมกับบัว และตอนนี้ผมก็ไม่ได้ต้องการมัน พ่อเข้าใจใหม่ด้วยนะครับ”“จองหอง!” คุณภามตวาดเสียงดังจนใบบัวสะดุ้งน้ำตาคลอ เธอลูบท้องเบา ๆ เพื่อแสดงออกถึงการปกป้องเจ้าตัวเ
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 52 ตื่นได้แล้วครับ
บทที่ 52 ตื่นได้แล้วครับ วันต่อมา..ร่างสูงเดินเข้ามาในห้องพักฟื้นหยุดยืนข้างเตียงคนไข้ ที่มีร่างของผู้หญิงที่รักนอนหลับตาอยู่ แม้ใบหน้าของเธอจะดูมีสีเลือดมากกว่าเมื่อวาน แต่เจคอปยังคงเป็นห่วงเธอสุดหัวใจ“คุณเจมาหาแล้วนะครับคนดี..” เจคอปโน้มตัวกระซิบข้างหูของใบบัว กดจูบบนแก้มเนียนอย่างแสนรัก ไล่สา
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 47 แค่มาเตือน
บทที่ 47 แค่มาเตือนติ๊งต่อง ติ๊งต่องเสียงขัดจังหวะทำให้เจคอปหยุดการเล้าโลม ยกร่างบางออกจากตัก ลุกเดินตรงไปยังประตู หน้าจอแสดงภาพบุคคลที่ยืนอยู่หน้าห้อง คิ้วเข้มขมวดเป็นปมเมื่อเห็นเม็ดทราย ไม่รู้ว่าหญิงสาวเข้ามาได้อย่างไรในเมื่อไม่มีทั้งคีย์การ์ด และไม่เคยมาคอนโดของเขาสักครั้ง“เฮ้อ..”เจคอปถอนหาย
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 32 ง้อ
บทที่ 32 ง้อ“อืม..บัวโสด”“โสด..เหี้ยอะไรวะบัว!” ทั้งสามสะดุ้งมองไปยังคนต้นเสียงด้วยความตกใจ ใบบัวถึงกับอ้าปากค้างมองเจคอปอย่างตกตะลึง"เชี่ย..ทำไมพี่เขามาสภาพนี้วะ" มัดหมี่ป้องปากพูดเบาๆร่างสูงสวมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้น ใส่เพียงรองเท้าแตะแบรนด์หรู ทั้งที่เวลานี้เขาควรอยู่ในชุดนักศึกษา ผมไม่ได้เซ
ไม่ได้รักเธอ บทที่ 27 ช่วยใครก่อน
บทที่ 27 ช่วยใครก่อนผลัก“ว้าย..!”ตู้มมม..!!“น้องบัวกับเม็ดทรายตกน้ำ ช่วยด้วย!”เหมยลี่ตะโกนเสียงดังทำให้ชายหนุ่มสี่คนที่นั่งคุยกันต้องลุกวิ่งตรงมายังบริเวณที่ใบบัวกับเม็ดทรายตกลงไปด้วยความตื่นตกใจไม่ต่างกัน“เฮ้ย!”“ชะ..ช่วย..ด้วย”ใบบัวตะเกียกตะกายใช้มือและเท้าตีน้ำเพื่อทรงตัว แต่ด้วยความที่ว่
Vous vous intéresseriez aussi à
ภรรยาในนาม
ชะนีติดมันส์282.8K Vuesนางบำเรอแสนรัก
ดวงดาวบนหาดทราย158.8K Vuesขย่มรักพ่อผัวกับเพื่อนๆของเขาอีกหลายคน
กาสะลอง129.4K Vuesคุณหมอสุดปัง! หย่าก่อนไม่รอแล้วนะ
หลิวหลีเสวียเสวี่ย725.3K Vuesรักที่เป็นม่านหมอก
Melyssa437 Vuesเมื่อไม่รักก็...ไม่รั้ง
ณนิจชา,ฟินเฟวา,ณภาวารี85 Vuesเมียสุดเขต
สามินี484 VuesMy Sweet หวานรักรองประธาน
เวย์ลินน์105 Vues
