เข้าสู่ระบบ
ตอนที่ 1
ภายในห้องเรียนที่เงียบสงัดของมหาวิทยาลัย KT เพชรนิลกำลังขอสาวน้อยที่เขาคอยตามตื้ออยู่เป็นเเฟนด้วยใบหน้ายิ้มเเย้ม
" ลูกปลาพี่ชอบเราอ่ะ เป็นเเฟนกันนะ "น้ำเสียงอ่อนโยนของคนตรงหน้าทำให้เด็กสาวที่อยู่เพียงชั้นมัธยมศึกษาปีที่หกถึงกับหน้าเเดงซ่านด้วยความเขินอาย
ลูกปลาเงยหน้ามองรุ่นพี่ที่อยู่ในชุดนักศึกษาเรียบร้อยด้วยใบหน้าเขินๆ ก่อนจะพยักหน้าให้เขาเพราะเธอเองก็เเอบชอบเขามานานเเล้วเหมือนกัน
" งั้นเราเป็นเเฟนกันเเล้วนะครับ^^ "เขาจับใบหน้าเธอให้เงยขึ้นมาสบตาเขาอีกครั้งเเต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้ายิ้มเเย้มของเขามันมีเล่ห์เหลี่ยมเเพรวพราวขนาดไหน
1 เดือนต่อมา
ลูกปลาเดินเข้ามาในบ้านด้วยใบหน้ายิ้มเเย้มสดใสเพราะวันนี้เพชรนิลบอกว่าจะมารับเธอไปทานข้าวที่ห้างเเถวบ้าน
เเละพอโรงเรียนเธอเลิกปุ๊ปลูกปลาก็รีบให้คนขับรถมารับกลับบ้านทันทีวันนี้เธอเลิกเรียนครึ่งวันเลยอยากรีบกลับมาเเต่งตัวสวยๆ รอเขา
เเต่ยังไม่ทันที่เธอจะก้าวขาขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านเเม่นมของเธอก็เดินเข้ามาหาด้วยสีหน้าเคร่งเครียดเเล้วอยู่ๆ เเม่นมของเธอก็ยิ้มออกมาจนเธอมองท่านด้วยความงงงวย
" อ่อ คุณหนูคะ อย่าพึ่งขึ้นไปดีกว่านะพอดีป้าทำขนมไว้ให้ทานเล่นคุณหนูไปทานก่อนดีกว่าค่ะ "น้ำเสียงอ่อนโยนของท่านทำให้เธอหลุดยิ้มออกมาเเล้วถามความจริงท่านออกไปเพราะเธอจับสังเกตุได้ว่าเเม่นมของเธอกำลังปิดบังอะไรอยู่
" มีอะไรกันเเน่คะนม บอกปลามาเถอะค่ะไม่ต้องมาปิดบังกันเลยนร้า^0^ "เธอถามท่านออกไปด้วยน้ำเสียงร่าเริงสดใสตามสไตล์ของสาวน้อยผู้ร่าเริงผู้ที่เป็นรอยยิ้มของบ้าน
เเต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ใบหน้าร่าเริงของเธอกลับซ่อนความเย็นชาเอาไว้เธอพยายามปกปิดมันด้วยท่าทางที่ร่าเริงเเละเลือกจะเย็นชาใส่คนที่ร้ายใส่เธอก่อนอย่างเช่นยัยพี่สาวนอกใส้ที่เป็นลูกบุญธรรมของพ่อเเละเเม่ของเธอ
" คือ คุณดาด้าพาผู้ชายมานอนที่บ้านอีกเเล้วค่ะ "ม่านบอกเธอด้วยน้ำเสียงเป็นกังวลเพราะวันนี้พ่อเเม่ของเธอไปต่างประเทศยัยนั่นเลยกล้าเอาผู้ชายมานอนที่บ้านเเบบนี้หนอยขอดูหน่อยเถอะไอ้ความใจกล้าหน้าด้านของยัยนี่
" เดี๋ยวปลาจัดการเองค่ะ เเม่นมไม่ต้องเป็นห่วงนะคะ "
" ตะ เเต่ว่าผู้ชายคะ.... "เเม่นมยังพูดไม่ทันจบลูกปลาก็วิ่งขึ้นไปยังชั้นบนของบ้านด้วยความรวดเร็วเธอวิ่งไปจุดสุดทางเดินของบ้านเเล้วหยุดอยู่ที่ประตูห้องนอนของพี่สาวนอกใส้อย่างดาด้า
ผวั๊ะ!!
เธอเปิดประตูเข้าไปจนสุดเเรงก่อนจะชะงักเมื่อเห็นว่ายัยพี่สาวนอกใส้กำลังโดนร่างสูงของผู้ชายคนนึงขย่มอยู่ไม่ยั้ง
ผู้ชายคนนั้นจับยึดสะโพกของยัยดาด้าเอาไว้เเน่นเเล้วกระเเทกสะโพกเข้าออกไม่หยุดเเล้วเธอมายืนดูยัยนี่ทำไมเนี่ยเธอต้องจัดการหล่อนสิ
ปั่ก!! ปั่ก!! ปั่ก!!
" ซี้ดดดดด อ๊าาาาาา มันส์มาค่ะ อ๊าาาา ระ เเรงอีกค่ะที่รัก อ๊าาาาา "
" อื้ออออ อ๊าาาา "
" อ๊าาาาา ขย่มด้าเเรงๆ เลยค่ะ อ๊าาา กระเเทกเข้ามาเลย "เสียงพี่สาวนอกใส้ของเธอควรครางออกมาเสียงดังลั่นห้องก่อนที่เธอจะเหลือบมาเห็นฉันเเล้วกระตุกยิ้มมุมปากเหมือนกำลังรอฉันอยู่
เเต่เสียงครางของคนที่กำลังขย่มยัยนี่อยู่นี่สิ
มันเหมือนกับ...
" อื้ออออ เธอยังเอามันส์เหมือนเดิมเลยนะดาด้า อ๊าาาา ไม่เสียเเรงที่ฉันเลือกเธอ หึ "
' พี่เพชรนิลของเธอ '
TATTOO DRAGON THREE_43 NC25+3 วันต่อมาปังง!! ปังง!!" ป๊าคร้าบบบ~ ม๊าคร้าบบบบ~ เปิดประตูให้ปลานิลหน่อย "" สัส! "ร่างสูงสบถอกมาเสียงดังลั่นเมื่ออยู่ๆเจ้าลูกตัวเเสบก็เดินมาเคาะประตูห้องทำงานเขาเเล้วเขาจะไม่หัวเสียเลยสักนิดถ้าเขาไม่ได้กำลังจะกระเเทกท่อนเอ็นใส่ร่องของยัยเมียตัวดีอย่างลูกปลาคือมันเข้าไปได้นิดนึงเเล้วไง เเต่เจ้าปลานิลดันมาขัดจังหวะเขาซะก่อน ตายๆ เขาได้ขาดใจตายเเน่ๆเเบบนี้ เเละเขาจะไม่หยุดเเน่ๆพรวดดดดด!!!" ซี้ดดดดด~ อ๊าาาาาๆๆ "" อื้ออออ~ "ร่างสูงกดกระเเทกท่อนเอ็นของเขาเข้าไปจนสุดลำเมื่อเสียงเจ้าลูกชายตัวเเสบเงียบไปเเล้วเเต่ว่า......ปัง!! ปัง!!" ป๊าม๊า!! เปิดซี่~ เปิดๆ "" สัสเอ้ย!! "เขาถึงกับสบถออกมาเสียงดังลั่นห้องเเต่ก็ยังไม่ยอมถอนท่อนเอ็นออกมาจากร่องสวาทของลูกปลาอยู่ดี จนเธอต้องกลั้นใจพูดออกไป" อึก! ปะ... ปลาว่าเราไปเปิดประตูให้ลูกกันเถอะค่ะ "ไม่ใช่เเค่เขาที่ค้างเธอก็ค้างเหมือนกันเเต่จะให้ทำยังไงได้ลูกสำคัญกว่านี่นา ลูกปลาจิกเล็บลงบนโต๊ะในห้องทำงานที่บ้านเพื่อสะกัดกลั้นอารมณ์ที่พุ่งพ่านของตัวเองเธอมองสบตาร่างสูงด้วยสายตาเว้าวอนจนเพชรนิลถอนหายใ
TATTOO DRAGON THREE_42 NC25+เพชรนิลอุ้มร่างบางของลูกปลาขึ้นมาเเนบอกก่อนจะก้าวขาพาเมียรักตัวเองขึ้นมาบนห้องนอนของทั้งคู่เเล้ววางเธอลงบนเตียงอย่างอ่อนโยน เเล้วผละออกมาถอดเสื้อผ้าตัวเองจนเนื้อตัวของเขาเปลือยเปล่าพอถอดของตัวเองเสร็จเขาก็ก้มลงไปถอดเสื้อผ้าให้กับลูกปลาต่อเเต่ระหว่างที่ถอดยัยตัวดีก็เอาเเต่ครางงึมงำเรียกเขาเสียงหวานจนน้องชายเขาเเข็งไปหมด ให้ตายปกติก็ยั่วอยู่เเล้วพอเมามายเเบบนี้เจ้าหล่อนคูณความยั่วไปสองเท่าเลย" อื้อออ~ เฮียขา~ งื้ออ.. มึนหัวจัง "ยัยตัวดีเอื้อมมือขึ้นมาคล้องคอเขาเเล้วพูดเสียงออดอ้อนจนเขาถึงกับหลุดยิ้มออกมา เมาเเล้วยั่วต้องยัยเเสบนี่เลยเเต่เขาชอบนะ หึๆ" เดี๋ยวก็หายครับ เรามาปั๊มน้องให้ปลานิลกันดีกว่าเนอะ^^ "เขาบอกเธอออกไปเสียงหวานเเล้วจับเรียวขาสวยเเยกออกกว้างเพื่อให้เขาเข้าไปเเทรกอยู่ตรงกึงกลางร่างของเธอได้ถนัดๆจริงๆก็อยากจะกระเเทกเลยด้วยซ้ำเเต่ต้องอ่อนโยนหน่อยพรุ่งนี้ยัยตัวเเสบของเขาต้องทำงาน" อื้อออ~ ปั๊มๆ คิกๆ ปั๊มลูกกัน^^ "เธอยิ้มหวานส่งมาให้พร้อมกับส่ายสะโพกของเธอไปมา เเต่ให้ตายเเค่เสียดสีกันนิดเดียวเขาก็เเทบจะเเตกอยู่เเล้วมุดรูเลยได้ไหมว่
TATTOO DRAGON THREE_41" คุณยายทำไมปลากับม๊ายังไม่ลงมาอีก ปลานิลหิวเเล้วนะ "เด็กน้อยพูดออกมาหลังจากที่เดินเข้ามานั่งรอผู้เป็นพ่อเเละเเม่ของตัวเองอยู่ในห้องอาหารพักใหญ่เเต่ก็ไม่มีวี่เเววว่าทั้งสองคนจะลงมา" ฮ่าๆ เดี๋ยวก็มาค่ะ "" ช้าจัง ปลานิลจะโป้งป๊ากับม๊าเเล้วด้วย "เด็กน้อยยังคงกอดอกทำหน้าบึ้งตึงอยู่เเบบนั้นจนเเม่นมของลูกปลาส่ายหัวไปมาด้วยความเอ็นดู" อะไรไหนบอกจะโป้งป๊ากับม๊าห่ะ เจ้าเเสบ "เเต่ยังไม่ทันที่แม่นมจะได้เกลี้ยกล่อมเด็กน้อยผู้เป็นพ่อก็ก้าวเดินนำผู้เป็นเเม่เข้ามาซะก่อน เพชรนิลมองหน้าลูกชายหัวเเก้วหัวเเหวนด้วยใบหน้าขำๆเพราะเขามาทันจังหวะที่เจ้าลูกชายกำลังต่อว่าเขาอยู่พอดี เเล้วเขาเชื่อว่าเมียเขาก็ต้องได้ยินเหมือนกัน" ก็ป๊ากับม๊ามาช้า ปลานิลจะโป้งเเล้วเชอะ "เด็กเเสบยกมือขึ้นมาเเล้วส่งนิ้วโป้งให้ทั้งสองคนด้วยใบหน้าบึ้งตึงจนลูกปลาถึงกับอมยิ้มออกมากับความเจ้าคิดเจ้าเเค้นเเละขี้งอนของลูกชาย" ต้องโทษป๊าเราเลย อาบน้ำช้ามาก.. "ลูกปลาเเกล้งลากเสียงยาวใส่ผู้เป็นสามีเพราะทั้งคู่มัวเเต่เล่นสงครามกันในห้องน้ำกว่าจะออกมาได้ก็เย็นมากเเล้วเจ้าตัวเเสบเลยนั่งงอนอยู่เเบบนี้ไง" อะไรท
TATTOO DRAGON THREE_40 NC25+" ม๊า ป๊าหน้าขาวหมดเลย^0^ "ปลานิลพูดออกมาด้วยน้ำเสียงสดใสก่อนที่เจ้าตัวน้อยจะยกมือป้อมๆขึ้นไปชี้ที่หน้าของผู้เป็นพ่ออย่างเพชรนิลเเล้วหันไปเรียกลูกปลาให้หันไปมองตามมือของตัวเองลูกปลาเงยหน้าขึ้นจากกล่องข้าวที่กำลังจัดเเล้วหันไปมองตามือของเด็กน้อยด้วยใบหน้างงๆเเล้วเธอก็เห็นว่าเพชรนิลกำลังยืนมองเธอกับลูกด้วยใบหน้าซีดเจือนอย่าบอกนะว่าเขาคิดว่าเธอจะให้เขานอนนอกห้องจริงๆบ้าน่าเธอเเค่เเหย่เขาเล่นเท่านั้นเเหละ!!" ฮ่าๆ ไม่เอาอย่าไปเเซวป๊าสิลูกมากินข้าวกันดีกว่าม๊าเเวะซื้อของโปรดมาให้เราด้วยนร้าดูสิ^^ "" เย้ๆ ไก่ๆปลานิลจะกินไก่ ^0^ "เพชรนิลยืนมองลูกชายตัวน้อยที่กระโดดไปมาด้วยความดีใจเเล้วก็หันไปส่งยิ้มหวานให้กับลูกปลาเมื่อเห็นว่าเธอกำลังมองมาที่เขาด้วย" เฮียมาทานข้าวด้วยกันสิ เดี๋ยวค่อยไปทำงานต่อ "เธอบอกเขาด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้มเขาเลยพยักหน้าส่งไปให้เธอเบาๆเเล้วเดินไปนั่งกินข้าวพร้อมกันสามคนเเม่ลูกพอทานเสร็จเขาก็กลับมานั่งทำงานต่อเเล้วปล่อยให้สองเเม่ลูกเล่นกันไปเเล้วอยู่ๆทั้งห้องก็ตกอยู่ในความเงียบจนเขาต้องเงยหน้าขึ้นไปมองทั้งสองคนเเล้วยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าทั้ง
TATTOO DRAGON THREE_39" เดี๋ยว!!! "ลูกปลาร้องเรียกเขาเอาไว้ด้วยหัวใจที่เต้นไม่เป็นส่ำไม่ใช่ว่าเธอจะไม่ให้อภัยเขาเเต่เธอต้องการเเค่ความเเน่ใจจากเขาเท่านั้นเเละตลอดหนึ่งปีที่เขาพิสูจน์ให้เธอได้เห็นมันก็มากพอเเล้วที่เธอจะให้อภัยเขาเขาดูเเลเธอก่อนที่จะรู้ว่าเธอท้องด้วยซ้ำเอาจริงๆเธอก็เเค่จะดันนิสัยเจ้าเล่ห์ของเขาเเต่ครั้งนี้มันคงจะเเรงเกินไปจริงๆเพราะเขาก็คงอยากจะเล่นกับลูกถึงกับตัดพ้อเธอออกมาทั้งน้ำตาเเบบนั้น" ถ้าอยากจะดูก็ดู "เธอบอกออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบก่อนจะหันมาอุ้มปลานิลขึ้นมาเเนบอกพร้อมกับป้อนนมให้เจ้าตัวน้อยกินเหมือนไม่สนใจเขาทั้งๆที่เธอกำลังลุ้นอยู่ว่าเขาจะทำยังไงพรึบบ!!" ฮึก ฮื่ออออ~ อีเมียใจร้าย ฮื่ออออ~ "เเละโดยที่เธอไม่คาดคิดเพชรนิลก็วิ่งเข้ามากอดเธอเอาไว้เเน่นเเล้วปล่อยโฮออกมาเสียงดังลั่นทั้งยังต่อว่าเธอว่าเธอใจร้ายอีก" ปล่อย! ลูกกินนมอยู่ไม่เห็นเหรอ "เธอบอกเขาด้วยน้ำเสียงนิ่งๆเเต่ร่างสูงก็ยังไม่ยอมปล่อยกอดเธอออกเขาทำเพียงเเค่คลายมันออกหลวมๆเเล้วซบหน้าร้องให้กับบ่าเธออยู่เเบบนั้น" ฮึกไม่ปล่อย เมียใจร้าย ฮึก! ฮื่ออ~ "เขายังคงร้องให้อยู่เเบบนั้นจนปลานิลกินนมอิ่ม
TATTOO DRAGON THREE_38" พูดจบเเล้วใช่ไหม ถ้าจบเเล้วก็ออกไป "ลูกปลาพูดออกมาด้วยน้ำเสียงเย็นเยียบรวมถึงสายตาที่เธอใช้มองเขามันทำให้เขารู้สึกหนาวจับขั้วหัวใจ บทจะใจเเข็งเธอก็ใจเเข็งจนเขาพูดไม่ออกเลยจริงๆเพชรนิลนั่งมองหน้าลูกปลาอยู่เเบบนั้นพักใหญ่จนเป็นเธอเองที่ละสายตาออกไปจากเขา" ไม่ออกได้ไหม ให้เฮียดูเเลปลากับลูกนะครับ "เขาพยายามอ้อนวอนให้เธอยอมใจอ่อนเเต่สิ่งที่ได้ตอบกลับมาก็คือความเงียบงันเหมือนเดิมร่างสูงนั่งมองเธออยู่เเบบนั้นอีกพักใหญ่ๆก่อนที่เขาจะถอนหายใจออกมากับความใจเเข็งของยัยตัวเเสบเเต่จะโทษใครได้ละเขาหาเรื่องเองนี่นาถ้าจะมีใครสักคนที่ผิดมันก็คือเขาเอง" เห้อ.. งั้นเฮียออกไปก่อนก็ได้เเต่เราต้องลุกขึ้นมากินข้าวนะอย่างน้อยก็คิดถึงลูกบ้าง"เมื่อเห็นว่าเธอหลับตาหนีเขาร่างสูงก็ถอนหายใจออกมาอย่างคนที่ปลงตก วันนี้ดูเหมือนเธอจะใจเเข็งน่าดูเเต่ไม่เป็นไรเขาค่อยมาใหม่ก็ได้"......"เพชรนิลยืนมองลูกปลาอีกครั้งก่อนที่เขาจะถอนหายใจเเล้วเดินออกมาจากห้องด้วยใบหน้าหงอยๆเธอใจเเข็งกว่าที่เขาคิดซะอีก เห้อ....หลังจากที่เพชรนิลเดินออกไปลูกปลาก็ลืมตาตื่นขึ้นมาด้วยใบหน้าเรียบเฉยเธอค่อยๆลุกมานั่







