Se connecterเบื้องหน้าของห้องโถงที่ใช้ทำพิธีแต่งงานมีค
“เทียนเหยา พอแล้ว!” อวิ๋นเยว่เล่อจับบ่าของหลี่เทียนเหยาเอาไว้ เขาคล้ายรับรู้รสชาติความสุขหฤหรรษ์ของคนแต่งงานแล้วก็ไม่อาจหยุดลงได้ ไม่ว่าอย่างไรก็ไม่ยอมปล่อยนาง เช้าแล้ว! “อีกนิด” อวิ๋นเยว่เล่อกลอกตา “อีกนิดมาทั้งคืนแล้ว” เขากระหายราวกับสัตว์ได้ลิ้มรสเนื้ออันแสนอร่อย กินไม่หยุดและไม่อิ่มง่ายๆ “หิวแล้ว” อวิ๋นเยว่เล่อเอ่ยไม้ตาย เขาทนไม่ได้ถ้านางบอกว่าหิว และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ เขาลงจากตัวของอวิ๋นเยว่เล่อก่อนจะโอบตัวนางเข้ามากอด “ให้คนเอาอาหารเข้ามา” หลี่เทียนเหยาราวกับแปลงร่างเป็นเด็กตัวน้อยที่เอ่ยไม่รู้เรื่อง มุ่งแต่จะเอาในสิ่งที่ต้องการ อวิ๋นเยว่เล่อเองพึ่งเคยเห็นม
เบื้องหน้าของห้องโถงที่ใช้ทำพิธีแต่งงานมีคนของสำนักเจียวเจี๋ยอีกยี่สิบกว่าคน ยังมีผู้ดูแลร้านอีกสิบกว่าคน และที่สำคัญคือเจิ้งหรานและอินโจวก็มาด้วย เบื้องหน้ามีไป่อิ๋งเยว่และอวิ๋นซีฉือนั่งอยู่ ทั้งสองคนยิ้มแย้มดีใจ ใบหน้าอิ่มเอิบ แต่ดวงตากลับเริ่มแดงก่ำ ข้างๆ ยังมีเก้าอี้คนผู้หนึ่งนั่งอยู่ และคนผู้นี้คือจักรพรรดิต้าห่าน! หลี่เทียนเหยารับรู้เรื่องราวทั้งหมดแล้ว และเพื่อการแต่งงานที่สมบูรณ์แบบให้กับหญิงคนรัก เขาถึงกลับไปที่ดินแดนสี่แคว้นเพื่อให้จักรพรรดิมาร่วมงานแต่งโดยเฉพาะและถือโอกาสพาเจิ้งหรานและอินโจวมาด้วย อวิ๋นเยว่เล่อไม่รู้เลย! นางเงยหน้ามองหลี่เทียนเหยาที่หล่อเหลาสะดุดตา เสื้อผ้าที่เขาสวมใส่เป็นชุดคู่กับนาง เคียงคู่กันจนนิรันดร์&nb
วันมงคลมาถึงแล้ว! งานแต่งนี้ถูกจัดขึ้นที่สำนักเจียวเจี๋ย คนที่ร่วมงานมีแค่คนของสำนักเจียวเจี๋ยและผู้ดูแลร้านต่างๆ ของหลี่เทียนเหยาเท่านั้น หลี่เทียนเหยาต้องการเปิดตัวภรรยา ต่อไปพวกเขาจะได้จำได้ว่าหน้าตาของภรรยาเขาเป็นเช่นไร ภายภาคหน้าจะได้ไม่เกิดเรื่องอย่างร้านเครื่องประดับอีก บรรยากาศรื่นเริงยิ่งนัก สีแดงอันเป็นมงคลถูกประดับจนงดงาม เครื่องขันหมากและสินสอดทองหมั้นละลานตาเต็มไปหมด มีทั้งส้มเช้งที่เชื่อกันว่าจะมีความโชคดีเข้ามาในชีวิต กล้วยหนึ่งเครือ แสดงถึงคู่บ่าวสาวจะมีลูกหลานมากมายสืบเชื้อสาย ต้นอ้อยหนึ่งคู่หมายถึงความรักของคู่บ่าวสาวที่หวานชื่น และชุดหมูสด ซึ่งชิ้นส่วนของหมูทุกชิ้นจะต้องติดตัวหนังสือซังอี้สีแดง มาที่ชุดขนมหมั้นและขนมแต่งงาน ซึ้งในพิธีแต่งงานจะใช้ขนม 5 สีหรือที่เรียกว
ดวงตางดงามของอวิ๋นเยว่เล่อกะพริบสองสามที บรรยากาศแสนหวานแบบนี้ทำให้ใจคนละลายได้ ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงหน้าตาล่อลวงใจของหลี่เทียนเหยา “คิดถึง” อวิ๋นเยว่เล่อเอ่ยก่อนจะยืนหน้าเข้าไปใกล้ ความเย้ายวนฟุ้งกระจายจนเกินต้านทาน ใบหน้าของทั้งสองเคลื่อนเข้าหากันอย่างอดใจไม่ไหว ก๊อกๆๆ เป็นอีกครั้งที่อวิ๋นเยว่เล่อหัวเสีย! กล้ามีคนขัดนางตอนที่กำลังจะชื่นชมชายงาม? อวิ๋นเยว่เล่อชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะเกี่ยวคอหลี่เทียนเหยาเอาไว้ “ไม่ต้องสนใจหรอก” อวิ๋นเยว่เล่อเอ่ยเสียงเบา หลี่เทียนเหยาคล้ายจะยิ้มเล็กน้อย ก้มหน้าลงหมายจะลิ้มรสของริมฝีปากนิ่มที่ลอยเด่นอยู่ตรงหน้า แต่สุดท้ายก็หยุดลงเพราะเสียงที่หน้าประตู&nbs
ณ ร้านเครื่องประดับอันดับหนึ่ง วันนี้ร้านเครื่องประดับปิดร้านหนึ่งวันอย่างหาได้ยาก ภายในร้านมีห้องของหลี่เทียนเหยาที่พึ่งสร้างขึ้นมาใหม่ กินพื้นที่กว้างขวาง แต่วันนี้มันกลับใช้ในการหารือเรื่องงานสำคัญ ผู้ดูแลร้านที่หลี่เทียนเหยาซื้อกิจการต่างเช็ดเหงื่อบนหน้าผาก แต่ละคนต่างไม่เข้าใจว่านายท่านคนใหม่ของพวกเขาเรียกตัวมาด่วนด้วยเรื่องใด ได้แต่หวาดกลัวว่าตนจะถูกเล่นงาน หลี่เทียนเหยาเองก็แผ่พลังบางอย่างออกมาจนผู้ดูแลร้านต่างตื่นตกใจ ยังดีที่เจ้าของร้านเครื่องประดับแห่งนี้นับว่าใกล้ชิดกับหลี่เทียนเหยาอยู่บ้าง เขารีบเดินเข้ามาหาหลี่เทียนเหยาที่นั่งอยู่บนหัวโต๊ะ “เอ่อ ไม่ทราบว่าวันนี้... มีเรื่องด่วนหรือนายท่าน?”&n
ณ สำนักเซี่ยหมิ่น สำนักเซี่ยหมิ่นคือสำนักอันดับที่แปดแห่งดินแดนเวหาศ เก่งด้านการต่อสู้และรังแกคนด้อยกว่าเพื่อขึ้นเป็นใหญ่ ว่ากันว่าคนชั่วมักอายุยืน แต่หากวิ่งหาหนทางลงนรกเองก็อาจจะตายไวขึ้น อย่างเช่นตอนนี้! ปั้ง! เจ้าสำนักเซี่ยหมิ่นวางม้วนกระดาษลงบนโต๊ะเสียงดัง “นี่หรือคือสิ่งที่เจ้าสืบมาได้ นางเป็นคนจากดินแดนสี่แคว้นที่ผู้คนไร้ความสามารถแล้วอะไรต่อ? เรื่องของนางเจ้าสืบได้เท่านี้หรือ?” ศิษย์คนที่รับหน้าที่สืบข่าวของอวิ๋นเยว่เล่อก้มหน้าตัวสั่น “ศิษย์สืบแล้วสืบอีก สุดท้ายพบเพียงแค่ว่านางเป็นคนแคว้นเฉิน หนีตายตามสงครามจนอยู่ที่เมืองหวงแคว้นต้าเฉิน สุดท้ายพวกนางแม่ลูก







