All Chapters of The CEO's Señorita: Chapter 11 - Chapter 20

"Sa sahig ka matulog." Utos ko sa kanya pagkalabas na pagkalabas niya sa banyo. Iniwas ko ang tingin ko ng humarap siya saakin. Katatapos niya lang maligo at naka boxers briefs at sando lang siya. Hindi na rin naman bago saakin ang makakita ng naka boxers na lalaki dahil marami din ang ganito sa mga napapanood ko, pero iba parin pala ang epekto kapag harap harapan mo ng nakikita. Nanuot sa ilong ko ang pinaghalong amoy ng sabon at aftershave nito ng maglakad ito papalapit saakin. Kanina ko lang nalaman na under renovation din pala lahat ng mga kwarto nila. Sa una, hindi ako naniwala. At dahil sigurista ako, inisa isa ko talaga ang lahat ng kwarto, at totoo ngang nagsasabi ito ng totoo. Ang galing naman ng timing. Kung sana sinabi niya ito ng mas maaga, baka napakiusapan ko pa si daddy na sa hotel na lang ako matulog. "No way! This is my bed. I will sleep here." Mariing giit nito. "Hep hep." Pigil ko sa kanya ng akmang mahihiga ito.

"E-excuse m-me." Halos hindi lumabas ang mga salita na sambit ko.Tinakpan ko ang bibig ko at tumayo. Hindi ko na sila hinintay na magtanong. Mabilis akong umalis sa dining area at patakbong umakyat sa hagdanan hanggang sa makarating ako sa kwarto ni Klein. Dumiretso agad ako sa sink. Namilipit sa sakit ang tiyan ko ng walang mailabas ang sikmura ko.Humigpit ang hawak ko sa magkabilang gilid ng sink ng maramdaman kong nanghihina ang mga tuhod ko. Ang sakit na ng tiyan ko at feeling ko nadehydrate na ang mga lamang loob ko. Tubig na lang 'yong lumalabas sa bibig ko ngayon dahil isang subo lang naman iyong kinain ko kanina.Mangiyak ngiyak ako habang walang tigil ang paglabas ng mga mapapait na tubig sa bibig ko. First year high school pa lang ako noong huli akong magsuka ng ganito katindi.Sa nanginginig na mga kamay, pinunasan ko ang mga butil ng pawis na namuo sa nuo ko. Ng sa tingin ko wala ng mailabas ang sikmura ko, nag toothbrush ako dahil sobrang p

"Hoy babae, gising!" Mahina akong napaungol. Tinakluban ko ng kumot ang mukha ko at tumagilid ng higa. Sino ba itong boses bakla na nambubulahaw saakin. Kainis! Aga aga e. Itutuloy ko na sana ang pagtulog ng may biglang humila ng malakas sa kumot ko. "Ano ba!" Paos ang boses na angil ko. Inis akong nagmulat ng mga mata at ang nakabusangot na mukha ni Trexie ang agad na bumungad saakin. Nakapameywang siya habang nakadungaw saakin. "Oh ano, edi nagising ka ring bruha ka. Kanina pa ako nagugutom. Katagal mo namang gumising." Nandidilat ang mga matang sumbat niya saakin. Pumipikit pikit pa ang mga mata ko pero nagawa kong ikutan siya ng mga mata. Sino ba kasi ang nagsabing pumunta siya dito ng hindi pa kumakain? "Edi sana nauna ka ng kumain. Dala dala ko ba ang kaldero at kailangan mo pa akong gisingin para lang sabihan na nagugutom ka

"Señorita, ang ganda naman po ng phone niyo. Parang hindi naman iyan iyong nakita ko noon na ginagamit niyo." I took a picture of my favorite amaryllis flower first before I faced Dandelia with a smile on my lips. Sa mga pagkakataon na ganito na naiistorbo ako sa aking ginagawa dapat ay nagagalit nanaman ako pero iba ngayon. Maganda ang mood ko kasi may bago na akong phone. Nanghihinayang parin ako sa nasirang phone ko dahil wala pang isang taon iyon pero di hamak naman na mas gusto ko itong Iphone 13 ngayon. Dito agad ako sa garden dumiretso pagkatapos ibigay ni Klein ang phone ko. "Hindi talaga kasi bago lang ito." Nakangiti kong sagot. "At nakapagtatakang hindi po kayo nagsusungit ngayon?" Tinaasan ko siya ng kilay at pinameywangan. "So mas gusto mo akong nagsusungit Dandelia?" Alanganin itong ngumiti at nag iwas ng tingin. "Hindi naman po sa ganoon senyorita, mas okay nga po kapag nakangiti kayo, mas lalo po kayong gumaganda." Inismiran ko siya. "Tigilan mo nga ako. Binobo

"Tinawagan kami ni Sir Klein señorita para bantayan ka dahil mawawala daw siya ng isang linggo." Sagot ni Skyler.Medyo nabwisit ako sa sinabi niya. Mabuti pa sila tinawagan pala ni Klein, pero ako na nandito sa mismong bahay niya ay hindi pa ako makamusta. Nakakagigil lang talaga.Lumihis ang tingin ko sa dalawang nasa likod niya, pero nakaiwas ang mga mata nila saakin.Bumalik ang tingin ko kay Skyler. Isinalpak ko sa dibdib niya ang bitbit kong tray na mabilis naman niyang nasalo."Ihatid mo iyan sa kusina." Walang gana kong utos sa kanya. Agad naman siyang sumunod. Naiwan si Thunder at Viper na mabilis na pumwesto sa magkabilang gilid ng aking pinto. Inismiran ko sila bago ulit ako bumalik sa kwarto ko.Ano naman ngayon ang gagawin ko? Ngayong nandito na ang tatlong asungot sa buhay ko ay siguradong araw-araw na naman akong bwisit neto.Wala akong maisip na gagawin dito sa loob ng kwarto kaya naman lumabas ulit ako. Alertong napatingin saakin ang tatlo ng makitang lumabas ako.Su