Lahat ng Kabanata ng All The Things We Lost: Kabanata 11 - Kabanata 20

Malalim na napabuntong hininga si Ruth habang pinagmamasdan ang magkakasalubong na tao na lumalabas at pumapasok sa simbahan. Karamihan sa mga taong iyon ay suot ng magagara nilang kasuotan, mamahaling mga sapatos at bag. Panay naman ang pagpaypay ng mga ilang matatandang kunwa'y naiinitan subalit ibinabalandra lamang naman ang makikinang na bato sa mga singsing nila. Umikot ang mga mata niya, wala rin namang pinagkaiba sa kanya ang ilan sa mga taong ito, pare-pareho silang mapagkunwari. "Pabili ako ng dalawa." Lumapit kay Ruth ang isang babaeng may kasamang isang batang lalaki at isang batang babae. bumili ito ng dalawang kandila, ang mga bata pa ang namili ng kulay na gusto nila. Binigyan siya ng bente pesos para doon, ilang kandila nalang ang hawak niya. Sana ay mabilis silang makaubos para makauwi na sila agad ni Tina. Alas-kuwatro na ng hapon, unti-unti

"Heto na."   "Oo, sige sasaluhin ko."   Hinagis ni Ruth sa kabilang bakuran ang bag at mga uniform nilang dalawa ni Tina, ngayon ang unang araw nila na papasok sa eskwelahan.   Si Tina ang nasa likod ng bakuran para saluhin ang mga gamit nilang dalawa.   "Hayan na si tanda," sabi ni Austin na ngayon ay sitting pretty na nakaupo sa bakuran at pinagmamasdan lang ang ginagawa ng dalawa.   Napalingon naman si Ruth sa kabahayan dahil sa sinabi nito, ngayon ay naririnig niya nang patungo ng likod-bahay si Ester kaya binilisan niya ang pag-akyat sa bakod. Nang makalapag siya ay mabilis silang nagsuot ng uniporme saka tumakbo at tumawid ng talahiban.   Napapakamot silang dalawa ni Tina habang naglalakad sa mabato at mausok na kalsada. Mas malalaki pa kase s

Napaatras ang binata sa paglingon ng babae at nagtanong, nagpalinga-linga siya sa paligid, tiyak niyang silang dalawa lang ang naroroon. Iwinasiwas ng babae ang dala niyang tungkod, "sinong nandyan? Magsalita ka." Napatakip sa bibig ang binata, hindi siya makapaniwalang bukod kay Ruth ay may isa pang nakaririnig sa kanya. "Magsalita ka," sabi ni babae, lumakad ito palapit. Tila may kinakapa ito sa hangin. "Woah, Nahahawakan mo ko?!" bulalas ni Austin nang madakma ng dalaga ang kamay niya, nanlalaki ang mga mata niya sa gulat. "Sino ka?" tanong nito, hindi malaman ni Austin kung sasagutin ba niya ang babae o tatanungin kung pano niya ito nagawang marinig at mahawakan. Nagsalubong ang dalawang kilay ng dalaga,"Kaluluwang ligaw," sambi

Lahat ng mga mata nila ay isa lamang ang pinaniniwalaan, mabuti na lamang at hindi na naapektuhan ng mga iyon si Ruth. "Ikaw lang ang lumapit sa desk ko kahapon, umamin ka na Ruth." Ilang beses na atang narinig iyon ni Ruth, kanina pa pinaalala ng guro na si Sir Banerra na siya lang ang lumapit sa desk nito kahapon at siya lang din ang posibleng kumuha ng nawawalang pera nito. Hindi siya nagsalita, sa halip ay nakipagsukatan lamang ng tingin sa guro. "Huwag mo akong tignan ng masama, mabuti pang umamin ka nalang dahil kung hindi,mas lalong maraming makakaalam ng ginawa mo." Bahagya siyang natawa, pinagbabantaan ba siya nito? Hindi parin ba nito alam na wala ng epekto sa kanya ang lahat ng pananakot nito sa kaniya? Tila lalo namang napikon ang guro sa inasta ng dalaga, "at ngayon tumatawa

Bumalik sila sa room nang wala pa si Mr. Banerra, nilibot nila ang tingin sa klase. Nag-init kaagad ang ulo ni Ruth nang hindi niya makita si Daniel at ang dalawa pa. Nagkatinginan silang tatlo, mukhang wala silang magagawa. Ilang sandali pa ay pumasok narin si Mr. banerra sa klase, nagpasita silang maupo na sa kaniya kaniya nilang mga upuan. "Nag-away ba sila?" Sa kalagitnaan ng klase ay naitanong iyon ni Tina. Hindi alam ni Ruth kung sino ang tinutukoy nito, kaya sinundan niya ito ng tingin.  Si Reese. Kanina pa nga ito tulala lang mula sa labas ng bintana, wala parin si Gino. Siguro nga ay nag-away silang dalawa.   Natapos ang klase ni Mr. Banerra at nagsilabasan narin ang mga kaklase niya para kumain. Hindi na sana siya kakain pa pero hinatak silang dalawa ni Ja