บททั้งหมดของ Aseron Weddings: บทที่ 31 - บทที่ 40

                                                                 JUST MOMENTS AGO, Simoun was hungry for the delicious food Menchie was cooking for him. Subalit ngayon, habang tinitikman niya ang tamis ng mga labi nito, mas higit pa sa pagkagutom ang nadarama niya.At base sa mainit nitong pagtugon sa halik niya, pareho sila ng nadarama. Sinalo ng dalawang kamay niya ang likod ng ulo nito upang mas mapaglalim pa niya ang paggalugad sa loob ng mga labi nito.He had never felt this much need for a woman before. Had never felt like he would die if he stopped kissing her.“Simoun…” anas nito nang bahagyang maghiwalay ang mga labi nila para sumagap sila pareho ng hangin.Para siyang malulunod sa pagkakati

                                                           “MENCHIE? ARE YOU ALRIGHT?” nag-aalalang untag ni Simoun sa dalagang bigla na lamang tumahimik sa tabi niya. “Are you feeling seasick?” “H-hindi. Ayos lang ako,” tanggi nito na may kasamang iling. “Sigurado ka?” giit niya. Hindi niya kasi gusto ang tila pamumutla nito. Kumain naman sila bago sila sumakay ng yate kaya sigurado niyang hindi ito gutom. But then again, knowing her appetite, he could not really be sure. It was one of the things he likes about her. Ang walang arte sa pagkain nito. Ang hindi niya gusto ay ang nakikita niyang bakas ng lungkot at agam-agam sa mga mata nitong nasanay na siyang kahit tahimik lang ito ay lagi pa ring may ngiti. She

                                     EXCITED SI SIMOUN na ipakita kay Menchie ang kuting na ibinigay sa kanya ng isa sa mga tauhan sa kwadra.        Hindi nga natakot sa mga kabayo si Menchie nang mag-horseback riding sila noong isang araw. Pero hindi rin ito naging interesadong matutong sumakay mag-isa doon. Sa halip ay ang nakita nitong mga kuting sa quarters ng mga tagapag-alaga ng kabayo ang nakakuha ng interes nito.        Iyon pa daw maaari nitong maalagaan kaysa sa mga kabayo. Hindi pa ito mag-aalala na baka masipa ito ng malalakas na paa niyon tulad ng kung ang mga kabayo ang pagtutuunan nito ng oras.   &

PROLOGUEA PAGE FROM THE MEMOIRS OF AN OLD, INTERFERING, MEDDLING, MANIPULATIVE, SCHEMING---ERASE, ERASE…HMM…A PAGE FROM THE MEMOIRS OF NEMO ASERON, THE MOST LOVING AND CARING GRANDFATHER…                                         Hah! Two down, twelve more left to go. Sino ang may sabing kupas na ang talino ko? Dahil sa akin, ngayon ay masaya na sa kanya-kanyang fiancees nila sina Ravin at Simoun. Soon there would be more sweet babies to bounce on this old man’s knees. My great-grandchildren na walang duda ay sing gaganda at sing gagwapo rin ng aking mga apo. Just think of the possibilities! More desce

Pero karaniwan na ang mga pinaglalaruan nila ay iyong mga guys na alam nilang masyado din talaga ang ere sa katawan. Iyong mga tipong ang tingin sa mga babae ay trophy sa braso ng mga ito. Iyong mga tipong iisa lang ang habol sa mga kabaro nila. They loved raising the expectaions of those jerks then brutally putting them down. Ang turing nila sa sarili nila ay mga secret avengers ng mga kabaro nilang sinaktan at pinaasa ng mga walang-maggawang lalaking iyon. Hence the name Heartless Girls. Because they are the girls who will never fall for a jerk and have her heart ripped out by said jerk. Mas gusto nilang sila ang magpadugo sa puso ng mga iyon.Ang tingin tuloy sa kanila ng mga kaeskwela nilang babae ay playgirls dahil sa tila napakadali lang para sa kanilang pag-approach nila sa mga lalaki. Ang hindi alam ng marami, ni isa sa kanilang apat ay hindi pa nagkakaroon ng seryoson