บททั้งหมดของ When Our Stars Collide (Entertainment Series #1): บทที่ 21 - บทที่ 30

HINDI MAKAPANIWALA si Gab matapos makita si Thalia sa room. Nagpalipat-lipat pa ang tingin niya sa aming dalawa. Kinusot niya pa ang mata pagkatapos."A-anong nangyayari? Ba't nandito ka?" ang tanong niya kay Thalia.Napabuntong-hininga na lang ako. Paano ko sasabihin sa kanya lahat kung pareho kami ni Thalia na walang maalala.Tumingala ako habang mariing napapikit. Nakakabaliw ang mga nangyari pero kailangan namin itong pag-usapan at mabigyan ng solution bago pa dumating si Noreen dito at mas lalong magkagulo."Okay, do'n tayong tatlo sa sala. Kailangan nating pag-usapan ang nangyari," ang utos ko at nauna na sa kanila.Pero ilang sandali na kaming nakaupo at magkaharap ay wala ni isang nagsasalita. Hindi ko rin kasi sigurado kung saan mag-uumpisa."Walang gustong magsalita sa inyong dalawa?" ang tanong ni Gab. "O sige, ganito na lang... magtatanong ako, tapos gusto kong

Chapter 22 ANG SAKIT sa dibdib at ang hirap huminga nang maayos kung ganito ang nararamdaman ko. Humahapdi pa ang mata ko dahil sa halo-halong emosiyon.Parang sasabog na ang puso ko nang makitang may pumatak na luha sa mata niya.Ang ibig sabihin..."Sino si Boss?" ang ulit ko. "Sino siya?!"Pero hindi niya masabi at panay lang ang iling. Tumayo ako para lumapit pero agad siyang lumayo.Agad kong nahabol ang braso niya. "Sabihin mo sa 'kin, sino siya?" mas mahinahon na ang boses ko. "Hindi mo kayang sabihin? Bakit?"Tuluyan na siyang umiyak. Pumatak sa kamay ko ang luha niya. Binitiwan ko ang braso niya at niyakap siya. Hindi ko kayang makita siyang umiiyak at nasasaktan."Shhh... tahan na," ang bulong ko,"I'm so sorry Aaron... I'm sorry," ang hikbi niya."Ayos lang," sabay punas ko sa luha niya. "Hindi na importante sa 'kin kung ano man ang nangyari."Ilang beses siyang umiling at pagkatapos ay lumayo sa akin. "Aaron... I'm sorry, pero kailan

[Present]BIGLA kong nakita si Mama na papunta sa amin pero nang makita niya ako ay bigla siyang nagulat at mabilis na napa-atras.“Anong ginagawa niya dito?” ang tanong matapos makitang nakasunod sa kanya si Papa.Kita ko ang kaba sa mukha ni Mama matapos akong magtanong.“Napadalaw lang ako, Aaron,” ang sagot ni Papa.“Maayos ang buhay namin kaya hindi mo kailangang dumalaw.”“Aaron,” ang saway ni Mama at saka lumapit sa akin. “’Wag ka namang magsalita ng gan’yan sa Papa mo.”Pero hindi ko pinakinggan si Mama. “Ano bang kailangan mo? Naubos na ba ang perang binigay ko sa inyo?”Gumuhit ang galit sa mata niya matapos ko iyong sabihin. “Wala kang galang, a!”Hindi ko siya pinansin at tumingin kay Mama. “Sa kwarto lang po ako,” ang sabi ko at nilampasan sila.“Napakawalang-modo, porket artista’t sikat,” narinig

NAGISING ako at agad hinanap ng mga mata si Thalia. Muntik pa akong bumangon para hanapin sa labas.“Aaron?”Napalingon ako nang lumabas siya mula sa banyo.“Akala ko umalis ka na,” ang sabi ko matapos makahinga nang maluwag.“Naghugas lang ako ng kamay,” ang sagot niya at lumapit sa akin. “Humiga ka ulit, hindi ka pa magaling.”Sinunod ko ang sinabi niya at muling nahiga. Tiningnan ko sa side-table ang orasan. Malapit na palang magtanghali.Napansin ko ang damit niya. Kahapon niya pa ito suot. At sigurado akong hindi pa siya nakakauwi sa kanila. “Baka hinahanap ka na sa inyo.”“Nagpaalam na ako kay Daddy at Mommy kaya ayos lang.”“Pero kasi…” Pagkatapos ay tinuro ko ang suot niyang damit.“Bakit?” ang tanong niya. Mukhang hindi nakuha ang ibig kong sabihin.“Kahapon pa kasi ‘yang suot mo. Baka lang hindi ka na komportable.”Sandaling lumikot ang mga mata niya.“Kung okay lang sa ‘yo may extra akong damit d’yan. Never ko pang nagamit. Pwede ka rin

IN-OFF ko ang shower saka hinagod ang basang buhok. Inabot ko sa may sink ang towel at saka ibinalot sa bewang. Kahit tumutulo pa ang tubig mula sa katawan ay lumabas na ako ng banyo at lumapit sa side-table para kunin ang cellphone na kanina pa nagri-ring.“Hello, ‘Ma?” ang sagot ko sa kabilang linya.“Kumusta ‘Nak?”“Okay lang ‘Ma, kailan ang balik mo?” Naglakad ako palapit sa cabinet at kumuha ng damit.“Siguro next week pero hindi ko pa sigurado.”“Hmm…” biglang sumagi sa isip ko iyong nangyaring pagtatalo namin noong huli. Nag-sorry na ako sa kanya pero parang hindi sapat iyon. Hindi naman ako nagkaroon ng pagkakataon na makausap siya dahil muli siyang bumalik sa probinsiya kasama si Tita habang may sakit ako.Sa susunod, sisiguraduhin kong dadalaw ako sa bahay at hihingi ng tawad sa ginawa ko.“Okay ‘Ma, dadalaw ako sa bahay pag-uwi mo.”