Chasing The Love のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

00 ~ Buong byahe ay umiiyak lang ako hanggang sa mapagpasyahan ko na mag pababa sa isang parke. Umupo ako sa isa sa mga swing dito at dahan dahan na itinulak ang aking sarili, mabagal naman itong umandar. Habang ako ay nagmumuni-muni dito ay nararamdaman ko ang mga maliliit na patak ng ulan kasabay din nun ang pagtulo nang mga luha ko, mga ilang sandali pa ay lumakas na ang buhos nito. "Bakit? Bakit lahat sila iniwan ako mag isa dito!? Bakit? Anong ginawa ko!? Bakit galit na galit sa akin ang mundo?" sigaw ko sa gitna nang ulan. Tumayo ako sa swing at tumingala sa langit. Pinalo-palo ko ang aking dibdib na para bang hindi na ito tumitibok at kailangan nang irevive. “Napaka wala mong kwentang puso ka! Bakit tibok ka nang tibok sa maling tao! Bakit kasi gano'n ei!?” Paninisi ko pa dito. Tinakpan ko naman ang aking bibig para mapigilan ko ang kumakawalang hikbi na nanggagaling sa aking bibig. "Wala naman akong ginawang masama... gusto ko lang naman sumaya... Gusto ko maramdaman yu

CHAPTER 2    Tahimik lang ang lahat habang nakaupo kaming tatlo dito sa sofa ng sala at para bang walang ni isa sa amin ang may balak na mag salita.    “A-ano po ang problema?” nanginginig na tanong ko sa kanila.   Nakayuko naman silang dalawa na para bang may nakakabulag ako na sakit pag sila ay tumingin sa akin.    “Anak, I'm sorry…” mahinang sabi ni Dad.    “I’m sorry, di ako naging masaya… sorry kasi nahanap ko ‘yong pagmamahal sa iba, anak sorry.”   Umiwas naman ako nang tingin sa kaniya at tumingin-tingin sa sulok sulok.   “hahahaha! Dad, di mo ‘ko maloloko nasaan ang camera? prank ba ‘to? alam ko ‘yong ganitong mga set up! napapanood ko ito sa YouTube!”   Sabi ko habang tumatawa at kasabay ng pagtawa ko ay ang pagbagsak naman nang mga butil ng luha galing sa aking mga mata.  &nb

CHAPTER 4  “Wala bang gabi na hindi ako iiyak?” tanong ko sa sarili ko habang nakatingin at pinagmamasdan ang mga luha na tumutulo. Mas lalo ko pang niyakap ang unan na hawak hawak ko at ibinaon ang aking mukha roon.  “I’m tired,” sabi ko sa gitna ng aking mga hikbi.  Muli ko naman inangat ang aking ulo at tumingin sa salamin, ngumiti ako habang ang mga luha ko naman ay patuloy na tumutulo.  “No no, you can’t be tired… but if you are really tired, go rest. It will be fine, everything will be fine.”  Tumayo naman ako at nanghihina na humiga sa aking kama.  “Yes yes, i will rest.”  Ipinikit ko na ang aking mga mata at mga ilang minuto lang ay hinila na rin ako nang antok.  Tanghali na a

Chapter 06.1 Naka-tayo ako ngayon sa tapat ng hagdan, dala-dala ang aking maleta. Nag dadalawang isip pa rin ako kung itutuloy ko ang pag alis ko pero wala nga pala sa akin ang desisyon. My father kicked me out in this house and I can't do anything about it.   Bumutong hiniga na lang ako at bumaba na nang tuluyan bitbit-bitbt ang aking mga gamit. Nang bumaba ako ay nag tinginan silang lahat sa akin kasama na roon ang dalawang taong kinamumuhian ko. Tahimik lang itong nagmamasid sa akin kaya ipinagpatuloy ko lang aking paglalakad hanggang sa makarating ako sa pinto.  Huminto ako at nag abang kung may pipigil ba sa pag alis ko. “What are you waiting for? The door is open, no one will stop you!” Dahan dahan naman akong tumango kay Dad bago muling hatakin ang maleta ko at nagpatuloy sa paglalakad palabas.  “I hate you! I hate you!” sigaw ko ng tuluyan na akong makal

Chapter 07.1   Nang magising ako ay agad akong naghanap ng notebook at panulat para ilista ang mga kailangan ko. Nasa lapag ako at kaharap ko ang notebook at katabi naman nito ang natirang pera ko. 35k na lang ang natira sa akin at kailangan ko itong ibudget para sa pambili ko ng gamit dito sa bahay at pagkain. Budget na rin para sa aking paghahanap ng trabaho.    10k para sa gamit dito sa bahay.   25k.   5k para sa groceries.   15k.   15k na lang ang matitira sa akin hanggang sa makahanap ako nang trabaho.    Nag ayos l