Pakawalan mo ako, Mr. Hill のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

Namula si Catherine sa kahihiyan.“Kasangkot ako sa pagdidisenyo sa Melbourne theater at airport. Bukod pa ron, may karanasan din ako sa project management, pero ‘di ako pinaniniwalaan ng mga tao dahil sa edad ko. Hindi rin posible na ibunyag ko ang pagkakakilanlan ko bilang dalaga ng pamilya Jones dahil baka makabuo ng opinyon ang mga tao sa matibo ko. ‘Yon ang dahilan kung bakit makakapili lang ako sa pagiging assistant sa malaking kumpanya o sa pagiging isang designer sa isang maliit na negosyo,” paliwanag niya habang mabilis na iniipon ang mga leaflets.“Ayokong maging assistant dahil ‘yon ay paggawa ng kakaibang pang-administribong gawain. Isang tao mula sa itaas ay walang alinlangang sasamantalahin ako at kukunin ang mga design concepts ko bilang kanya. Mas pipiliin kong magsimulang magtayo ng sarili kong profile sa maliit na kompanya. Hindi lang sa pwede ako makihati sa kita kapag nagcoclose ng deals, pero ang pamamahala ng isang proyekto ay makakapagbigay rin ng magandang swe

Syempre, hindi sinabi ni Chase ang kanyang opinyon. “Kilala ko ang taong namumuno sa center. Gawa ba ‘ko ng paraan para maibigay sa kumpanya niya ang proyekto? Sa pagkakaalam ko, maraming ibang malalaking kumpanya, kasama ang Summit, ay kasali rin sa bidding. Ito ay mabagsik na kompetisyon.”“Hindi na kailangan ‘yon. Ang pagkakataon ay naibigay na sa kanya. Kung hindi siya magtagumpay na makuha ang proyekto, ibig sabihin lang nun ay hindi siya mahusay. Siguraduhin mo lang na patas ang kompetisyon.”Namangha si Chase. Ang lalaking ito ay hindi nagpapakita ng awa kahit sa kanyang sariling asawa. “Okay, gagawin ko ang sinabi mo.”Limang minuto ang nakalipas, bumalik si Catherine na may bag ng streaky pork. “Naayos na,” kaswal na sinabi ng lalaki.Mukhang nagulat ang babae. Ganon lang ba iyon? Ang tiyuhin ni Ethan na ito siguro talaga ay isang makapangyarihang lalaki.“Salamat,” taos pusong sinabi ng babae.Ang sulok ng labi ng lalaki ay kumurba sa pagngiti. “Ngayon, umuwi na tayo pa

“Oo, ito ang sketch ko. Ipaalam mo sa akin kung ano ang naiisip mo”Binuksan ni Catherine ang laptop at iniabot ito.Isang misteryosong dark blue na kulay ang kumalat sa mga mata ni Shaun. Sa unang tingin, pakiramdam niya ay naglalakbay siya sa isang space-time tunnel at napapalibutan ng kumikinang na mga bituin.Sinimulan niya ang pagpapaliwanag sa konsepto ng disenyo. “Ang sketch na ito ay tinatawag na ‘Cosmic Eye’. Tignan niyo, naiisip mo bang ang hindi mabilang na nebulae na ito ay kahawig ng mga pares ng matang kumikinang? Naniniwala ako na ang pinokapokus ng ating future expedition ay namamalagi sa universe. Nandito ang Fourth Dimensional World, na dinisenyo gamit ang estilong Escher…”Nakinig ang lalaki ng maigi habang pinapaliwanag niya ang bawat detalye ng may kasiguraduhan. Ang mga mata ng lalaki ay nanatiling kasing kalmado ng tubig bagaman sikreto siyang naoverwhelmed ng labis na pagkamangha sa loob.Ang pagiging malikhain na ito na may bahid ng eksplorasyon ay perpekt

Ang gates ay dahan dahang bumukas matapos ang ilang oras.Nilapitan siya ni Rebecca habang nakapayong para hindi maulanan. Isang mapagmalaking itsura ang naghilamos sa mukha nito. “Cathy, maraming salamat. Dahil sa disenyo mo ay nagkaroon ako ng karapatan sa proyektong ito. Talaga ngang may talento ka.”Iniangat ni Catherine ang kanyang ulo, ang mga mata niya ay nagliliyab.Ngumiti ang isang babae. “Huwag kang masyadong magalit. Ang proyekto ay mapapasakin kahit wala ang disenyo mo. Ginawan na ng paraan ni Ethan para sakin. Siguro wala kang ideya na ang tiyuhin niya ay mabuting kaibigan ni President Sawyer? Ang disenyo mo ay prop lang para sa plano.”Uncle… Shaun?Pakiramdam ni Catherine ay tila pinipira-piraso siya ng isang mabangis na hayop gamit ang matalas nitong kuko. Naging pamali-mali ang kanyang paghinga.Naging tunay siyang malugod sa lalaki sa pagbibigay sa kanya ng pagkakataon.Hindi niya man lang alam na napagdesisyunan na ng lalaki ang katapusan bago pa ang lahat. B

”Sino?”“Catherine Jones! Mag-isa siyang umiinom sa bar. Ah, maganda pa rin siya kagaya ng dati.”Biglang nabulabog si Janet. “Ang p*ta na ‘yon.”Hinding hindi niya makakalimutan ang kahihiyang pinagdaanan matapos palabasin ng restaurant nung huli. Ang insidenteng iyon ay ginawa siyang katawa-tawa sa mga elites ng Melbourne.Natuwa ang babae nang marinig ang kaganapan sa bidding event ngayong araw.Gayunpaman, hindi sapat iyon. Gusto nitong sirain ang kanyang buhay nang lubusan. Hindi nito inaasahan na ang oportunidad ay hindi magtatagal at bigla nalang darating dito.“Zayn Larson, interesado ka pa rin ba sa kanya?”“Well, hindi masyado, pero lagi niya ‘kong minamaliit nung nag-aaral pa kami. Medyo nagtataka ako kung anong pakiramdam,” Masungit na sinabi ni Zayn, “na siya ay magmakaawa para sa kapatawaran.”“Sige, ibibigay ko sa’yo ang oportunidad.”Sinabi ni Janet sa lalaki ang plano. Isang paggulong ng pagnanasa ang naghugas sa lalaki na tila mga alon. “Sigurado ka ba rito—”