บททั้งหมดของ HIS IMPOSTOR WIFE: บทที่ 1 - บทที่ 10

Kabanata 1Fire Kalat na ang dilim ng magpasyang itigil ang pangangalakal sa gabundok na basura. I wiped the sweat on my forehead. Tagaktak na ito at nangangamoy pawis na. Inilibot ko ang paningin, kasama ko ang kapatid sa pangangalakal. At dahil gabundok ang basura, sumusuko na ang ilan sa pagkalkal ng makakalakal, ngunit mas lamang ang pursigidong makarami para maibenta. Nasa dulong bahagi ang bunsong kapatid, sumigaw man ako'y hindi ako madidinig. Nagkibit ako ng balikat. Sa bahay na lang kami magkikita, kapag ganitong abala ay isinasantabi muna ang pakikipag-usap dahil uunahin muna ang kikitain sa pangangalakal. Sinulyapan ko ang dalawang sako nang basura sa aking tabi. Maya't-maya ang dapo ng langaw dito, at dahil sanay na, hinahayaan ko na lamang ang pagdapo nito sa bibitbiting sako. Marami-rami na rin ang nakuha ko at medyo may kabigatan na rin ito."Tiba-tiba na yan a, puwede nang ibenta kay Mang Gustin, huwag kang

Kabanata 3Home Namilibis pa ng labis ang mga luha, pinalis ko kaagad ito gamit ang likod ng aking palad. Natutuwa ako kasi hindi naman nagbago ang mukha. It's still the same face. Maliban sa kaunting galos na natamo wala namang nagbago sa hitsura ko. Natakot lang ako ng sobra at ang isiping sunog na sunog ang mukha'y labis kong pinanghihintakutan.Hawak pa rin ang pisngi ng pinapasadahan ng tingin ang sariling replika. Nanghihina pa rin ang mga mata, bakas ang lungkot, ang takot, at ang pangungulila para sa pamilya. Naglakbay ang aking kamay, bahagyang pinipisil ang namumulang ilong. Lucky enough, matangos ito, and it's narrow.. namana ko ito kay Nanang pati na rin ang kulay ng balat. Maputi naman ako, hindi nga lang sing puti ng papel. Tinatalunton naman ngayon ang manipis at makurbang labi, it's natural pink. Ang sabi ni Nanang namana ko naman daw ito sa kanyang ina. Sinusuklayan naman ngayon ang kulay itim at tuwid na buhok gamit an

 Busog na busog ako, naparami ang kain at enjoy na enjoy ako.  Tapos na ang mag-aama ko, pero ako patuloy pa ring kumakain sa hapag. Samantalang, manghang nakatitig naman sila sa akin. Sarap na sarap ako sa fried chicken. Nakalimang piraso na nga, at panay pa ang sandok ng kanin. Bawat basong nauubos kakainom kaagad din namang sinasalinan ng babaeng naka-antabay. I chewed, swallowed, and again, drank the water. Bago pa mailapag sa mesa ang basong hawak hindi ko napigilan ang pagkawala ng malakas na dighay. It was my loudest burp.."Thank you po.." Bahagyang tumingala para sa pasasalamat. Ganoon ang ginagawa namin sa bahay kapag ka dumidighay. They were all shocked kasali na ang babaeng nakatayo sa gilid."Kumain ka na?" Pinanlakihan siya ng kanyang mga mata. Umiliing habang pinamumuluhan ng mukha."Mamaya na po Ma'am.. busog pa naman ho ako." I smiled at her. Muling ibinaling ang paning

Halos maiyak ako sa mga damit na bumungad. Kahiya-hiya na nga iyong nakatapis lang ng tuwalya ng lumabas sa banyo, parang takas sa preso na umii-eskapo at patakbong tinungo ang silid na ito. Pagkatapos ay ito naman ngayon ang po-problemahin ko?Wala akong matinong damit na nakita, I... mean it was all sexy dresses, na kahit ang damit na pantulog ay puro mahahalay din. The night gowns were all seductive, hindi nga ito umabot sa tuhod ko. Hanggang kalahati lang ito ng hita ko. Veronica's shorts are too short. Mas marami din ang mini-skirt niya dito. Walang tee-shirt sa kanyang closet. Her brassiere are big.. hindi ko siya kasukat kaya pagtitiisan na lang ang huling ginamit. Even her panties were all laces. Modelo nga talaga dahil kahit panloob ay mamahalin pa!Nakasalampak ako sa sahig. Gustong lumabas at magreklamo sa hilaw na asawa pero... Paniwalaan naman kaya ako? Gumawi ang paningin sa kat

 Umusbong ang takot kasabay ng paggapang ng kaba sa buong sistema. My heart beats so loud. But then, I had to remain calm to pretend that I'm the real Veronica, kahit pa sabihing nag-ka-amnesiya. Wala akong ideya kung haggang saan ang pinagsamahan ng dalawa. Kung pati ba ang damit na susuotin ay kinukumpirma pa kung papasa ba sa panlasa ng bawat isa. They are best of friends, I even have one, pero siguro sa mga mayayaman kumpara sa akin na isang mahirap, isang mangangalakal ng basura, sinasapuso ko ang pagkakaroon ng kaibigan. Nirerespeto, at pinapahalagahan maging matalik man na kaibigan o hindi. Hindi lang ito dahil sa materyal na mga bagay o puro kasiyahan lamang.Napakaganda ng babae, she was like a foreign actress. Her upturned eyes were like a magnet that I can't resist to stare back. She walks gracefully. Nakadama ako ng matinding kaba ng matanaw ang paglapit. Napabaling ako sa asawa ni Veronica. His jaw moved, face that is hard and sto