บททั้งหมดของ Hiding The Fuckboy‘s Children [TAGLISH]: บทที่ 31 - บทที่ 40

CHAPTER THIRTY "Why?" I asked Alyssa. "I know Daddy, hindi 'yon maniniwala sa 'kin pag sinabi ko 'yon ng walang evidence. Like in court Mom, what can be asserted without evidence can be dismissed without evidence." seryosong sabi nito. Napanganga ako. "W-What?" sa'n niya nakuha ang mga salitang 'yan?  Hindi 'to sumagot sa 'kin. She smirked. "Let's eat na Mommy! I'm hungry na." sabi nito sabay hila sa 'kin. Napahinto ako ng bigla akong nahilo. Lumingon si Alyssa sa 'kin. "Mommy?" Pilit akong ngumiti rito. "Tara na let's eat, you said you're hungry?" nakangiting sabi ko. Tumungo na kami sa Dining area. Naabutan namin sila Lucien at Olivia na kumakain. Umupo ako sa gitna nila Aisla at Aaliyah.  Napatingin ak

CHAPTER THIRTY-TWO  Mag-iisang linggo na simula noong huling usap namin ni Tristan. Iniiwasan ako nito. Ilang beses na akong nagtangkang lapitan at kausapin ‘to pero dinededma lang ako nito. Pinuntahan ko pa ‘to sa building nila kahit medyo malayo ‘yon. Tiniis ko. Hindi ako nito hinaharap pag pumupunta ako do’n ang kaibigan lang niya ang pinapaharap nito sa ‘kin. Nasaktan ako do’n. Hindi man lang niya ako hinayaang magpaliwanag.  Alam ko namang mali rin ako ng hindi ko sinabi rito ang tungkol sa pagbubuntis ko pero masisi niya ba ako? Nadala lang ako ng takot. Habang naglalakad patungo sa room ay nakasalubong ko si Olivia na papalabas. I smiled to her. Lumapit ako rito. “Olivia...” tawag ko sa pangalan nito. Huminto ako sa harap nito. “Sa’n ka pupun–” hindi

CHAPTER THIRTY-FOUR "The worst feeling is feeling unwanted by the person you want the most." humina ang boses ko sa huli. Ini-isip ko pa lang kung pa'no niya ako tratuhin.  "Ashanti," napatingin ako kay Lucien sa tinawag nito sa 'kin. Ang ganda pala sa pakikiramdam na marinig sakaniya galing ang pangalan ko. Nakatiim lang ang bagang nito habang nakatitig sa mukha ko. Tumitig ako rito. Parang bumalik lahat ng sakit na pilit kong kinakalimutan. "I'm tired of pretending to be okay, but I have pretended to be strong for so long for my kids, I don't know how to be any other way. No one even knows that it's fake smile-I-I've tried so hard not to be weak. But can't do it anymore. I'm tired of pretending that I'm strong. S-Strong people can cry too right?" pagod na sabi ko. "Ashanti." seryosong tawag ni Lucien sa pangala

CHAPTER THIRTY-SIX   Pinikit ko ang mga mata ko. Hindi pa rin 'to umaalis.   I sighed at pinilit ang sarili na matulog ulit.   "You want to hear the truth? You were never supposed to mean this much to me; I was never supposed to fall so hard. But you know what? I did and that's the truth...." narinig kong seryosong sabi nito.   Nanatili akong nakapikit.   "I'm sorry, I know it's hard to forgive me easily. I'm just hurt that's why I did all of that to you. Everytime I say things that is hurtful and hurt you physically. I Always saw the sadness in your eyes but I didn't know what to say. I couldn't think anything to say that would take your pain away, I did. So I kept saying to my self that 'I'm sorry.' 'I'm sorry.'"    Bakit ganito ka Lucien? Diba dapat masaya ka na na ako na mismo ang bibitaw? Dahil pwede na kayong magsama ni Olivia at magpakasal? Na may

CHAPTER THIRTY-NINE Napadapo ang tingin ni Alyssa sa direksyon ko. Walang buhay 'tong nakatitig sa direksyon ko habang tumutulo ang luha sa mga mata nito. "I-I'm so sorry anak." naluluhang sabi ko. "It's my fault... It's my fault." sisi ko sa sarili ko. "Look who's here. Wanna join the show?" nakangising tanong ni Sarin sa 'kin ng mapalingon 'to sa direksyon ko. "Get her." utos ni Sarin sa mga tauhan nito. Hindi ako nakagalaw habang nakatitig kay Alyssa. "W-What d-did you do to my daughter?" nanghihinang tanong ko. Hinawakan ako ng dalawang lalaki sa magkabilang braso at kinaladkad sa loob. Ni lock ng mga 'to ang kwarto. "Undress her." Napalingon ako kay Sarin sa narinig. "W-What?" I said. "Undress that bitch and fuck her like what you