บททั้งหมดของ Hiding The Fuckboy‘s Children [TAGLISH]: บทที่ 21 - บทที่ 30

CHAPTER TWENTY Nanghihinang napasabunot ako sa sariling buhok ng makalabas na ako sa opisina ng doctor. Umupo ako sa isang upuan na nakita.  "I'm sorry to say Ms. Sanchez but, none of you matched her blood type. " I bit my lower lip. Wala ni isa sa amin ang ka match ng dugo kay Aaliyah.  Except kay Alyssa. Naalala ko kung ano ang sinabi ng doctor sa 'kin kanina. "You must be at least 17 years old to donate to the general blood supply, or 16 years old with parental/guardian consent, if allowed by state law. There is no upper age limit for blood donation as long as you are well with no restrictions or limitations to your activities." Napaiyak ako sa sitwasyon ko ngayon. Nakarinig ako ng yapak ng mga paa papunta sa kinaroroonan ko. Hindi ako nag-angat ng tingin at nanatiling nakayuko. I can't risk Alyssa. I-Isa

CHAPTER TWENTY TWO "Where's my granddaughters?" tanong nito sa 'kin. Parang umurong ang dila ko sa narinig. Napatingin ako sa katabi nito. Seryoso lang na nakatingin si Mr.Vargas sa 'kin. "A-Ahmm-" "Mommy!" Napayuko ako at tinignan si Aisla na masayang nakatingin sa 'kin.  Napamaang ako. Tinignan ko sila Aaliyah at Alyssa sa likod at nakitang nakatingin din pala sila sa amin. Napa-atras ako. What the hell is happening. Napatingin ako ako kay Lucien. Seryoso lang 'tong nakapamulsa habang nakatingin sa amin. Nagtama ang mga mata namin. I saw his mouth twitched. Napakuyom ang mga kamay ko. Damn you. Lumapit ako sa dalawang anak ko. Tinago ko sa likod ko ang mga anak ko at hinarap sila. "A-Anong ginagawa ninyo dit

CHAPTER TWENTY-FOUR"D-Did you hate me now daddy?" piyok na boses na tanong ko.Hinawakan nito ang kamay ko. "No, I don't hate you, I'm just disappointed you turn into everything you said you'd never be."Napahinto ako. Mapait akong napangiti. Dad's true. I turned into everything what I've said I would never be.Naramdaman kong kinuha ni dad ang kamay ko at marahang pinisil 'yon.Tinignan ko 'to. "Walang kwenta ang Vargas na 'yon, walang paninindigan, walang utak, isang Sanchez ang pinakawalan niya at hindi niya alam kung sino ang pinakawalan niya. Kailangan niya munang dumaan sa 'kin bago niya makuha ang mga apo at anak ko." kumunot ang noo ko.

CHAPTER TWENTY-SIX“Ms. Sanchez, bawal po kayo dito.” taboy sa ‘kin ng sekretarya ni Lucien.Hindi ko ‘to pinansin at dire-diretsong pumasok sa loob ng opisina ni Lucien.Pabalang na binuksan ko ang pintuan dahilan kung bakit naglikha ‘yon ng malakas na ingay.Napasinghap ang sekretarya ni Lucien na nasa likod ko.Galit na galit ‘ko. How dare him.Fuck him.“Where are my daughters you fucktard!” galit na galit na sigaw ko pagkapasok ko pa lang sa loob. Pilit ‘kong hinihila ng sekretarya nito palabas ngunit mabilis na tinulak ko

CHAPTER TWENTY-EIGHT"Mommy! Wake up! Let's eat!" I groaned when I heard Alyssa's voice. Tinakip ko ang mga kamay ko sa mga mata ko at matatulog na sana ulit ng may pumatong sa ibabaw ko at yumakap.Napamulat ako ng mga mata. I smiled ng makita ko kung sino 'yon.Nakanguso 'tong nakatingin sa 'kin habang nakapatong ang mga pisngi nito sa mga braso.Pinisil ko ang pisngi nito. Nilingon ko sa gilid ko si Aaliyah na nakayakap sa 'kin patagilid."Morning mommy," nakangiting aniya nito."Morning mga anak," nakangiting ani ko habang tinitignan silang tatlo.Wala ng mas igaganda pa sa uma