บททั้งหมดของ Into Your Arms Tonight : บทที่ 71 - บทที่ 80

NAISIP ni Joshua, kung hindi niya mapapatay ngayon ang dalaga, bakit hindi niya muna paglaruan ito sa paraang gusto niya? Bagama’t ang pinaka-goal talaga ng binata ay ang maakit ito at maangkin, subalit mas masisiyahan siya kung bumigay ito sa paraang hindi niya pinipilit at hindi gumagamit ng dahas. Nakikini-kinita na niya ang magiging ekspresyon ni Ian kapag nalaman nitong niloko ng babaeng muling pinagkatiwalaan. “Ilang buwan ka na bang nagbabakasyon dito?” kapagdakan ay tanong niya sa dalaga kahit na alam niyang ilang araw pa lang itong nagbabakasyon doon, base na rin sa report sa kaniya ni Carlos. “Three days pa lang kaya ako dito,” tugon din naman nito.“Si Ian ang nagdala sa ‘yo rito?” muling usisa niya. “Yeah,” anito.“Then, why he isn’t here?” aniya pa. Naghahanap siya ng dahilan upang pagdudahan nito ang kaibigan at up

NAKAPANGALUMBABA pa si Joshua  habang nakaupo sa kama ni Cassandra at pinagmamasdan ang paglabas ng dalaga sa pintuan ng silid nito. Entertaining sa kaniya ang mga nangyayari ngayon dahil sa natuklasan ng dalaga na pinaglalangan ito ng pinagkakatiwalaang binata na si Ian. “Ahh, what a great scene,” mahinang kausap pa niya sa sarili saka tumayo na upang maghalungkat sa mga gamit ng dalaga. Iyon naman talaga ang pakay niya roon.Humuhuni pa ang binata habang marahang iniisa-isang binubulatlat ang laman ng cabinet ni Cassandra. Nagbabaka-sakali siyang may sikretong pindutan doon na maghahatid sa kaniya sa nakatagong mga dokumento. Subalit ilang minuto na siyang naghahanap ay wala siyang nakikitang kakaiba roon. Maging sa mga gamit ni Ian ay wala siyang makita kahit susi man lang. “Damn it!” marahas na mura niya at nasuntok nang bahagya ang cabinet. Tumayo na si Joshua at inayos ang mga

ILANG sandaling natigilan si Joshua nang maalala ang kaniyang nakaraan. Nang maramdaman niya ang pagbaba ng sasakyan at paglapit ni Cassandra sa kaniyang tabi ay saka pa lamang siya nagbalik sa kasalukuyan.“Let’s go,” kapagdakan ay ganyak niya sa dalaga at nagpatiuna na rito sa paglalakad.Nang malapit na siya sa bodega ay nagmamadaling lumabas ang dalawang tauhan niyang si Noli at Gabo. Ito ang namamahalang maglinis ng hideout niya roon na madalas ay ginagamit din naman ng mga ito kapag may natitipuhang babae. Dinadala ng mga ito iyon sa hideout at doon pinagsasamantalahan hanggang sa mamatay. Inilibot niya ang paningin sa  kabuuan ng bodega. Ilang tao na rin ang namatay sa gusali na iyon na kung sakaling may magmumulto roon ay hindi na siya magugulat pa.Maliban pang sa likuran niyon ay may malaking hukay kung saan inililibing ng dalawang tauhan ang bangkay ng mga biktima na halos karamihan ay mga babae. Gayunp

BUMALING si Joshua ng tingin sa dalawa niyang tauhan na pareho pang pinupunasan ang laway na tumutulo sa gilid ng bibig ng mga ito. Halata sa mukha ng dalawa ang pagkatakam na matikman ang dalaga.“Yes, boss,” agad namang tugon ni Gabo at nagmamadaling kinuha sa bag ang maliit na bote na may lamang pink liquid.Pagkatapos ay magalang nitong inabot sa kaniya ang drugs habang malapad ang ngisi. Nahihinuha na ng dalawang tauhan ang balak niyang gawin sa kanilang biktima at excited na ang mga ito sa mangyayari. Well, iyon naman talaga ang plano niya. Balak niyang dumihan si Cassandra hanggang sa naisin na ng dalaga na magpatiwakal ito nang kusa. Gusto rin niyang makita sa mukha ni Ian ang pagkadisgusto at ang pagkawala ng pagmamahal nito sa babae. Hindi mapigilan ni Joshua ang labis na kasiyahang nadarama. Hindi na siya makapaghintay na maisakatuparan ang masamang balak.“Hindi kaya mamatay ‘yan, boss, sa dami ng nil

MABIGAT ang tensyon sa pagitan ng dalawang grupo. Habang nakatutok ang sandata ng bawat isang tauhan ni Joshua ay hindi naman makakilos sa kinatatayuan ang grupo ni Ian. Alam ng mga itong talo sila kung magkaka-engkwentro sila sa mga oras na iyon at hindi nila masisiguro ang kaligtasang ng isa’t isa. Pinagpapawisan na ng malamig si Ian sa kabang nadarama. Pinagsisihan ng binata ang padalos-dalos na pagbanggit niya na ililigtas si Don Ismael. Hindi niya akalaing unstable ang pag-iisip ni Joshua ng mga sandaling iyon. Bagama’t nahihinuha niyang tila may problema sa pag-iisip ang dating kaibigan base na rin sa pakikipag-usap nito sa kaniya kanina, ay hindi naman niya akalaing sa simpleng salita lamang ng binata ay magagawa na nitong paslangin sila. Marahan niyang iniangat sa harapan ang mga kamay upang ipaalam dito na hindi sila lalaban. “C-calm down, Joshua,” mahinahon bagama’t may halong kaba na wika pa niya rito.&n