บททั้งหมดของ Into Your Arms Tonight : บทที่ 81 - บทที่ 90

MARIING nakagat ni Ian ang ibabang labi sa pahayag ni Don Ismael na isa silang mga magnanakaw. Bagama’t nauunawaan niya kung ano ang pinanghuhugutan nito ay hindi pa rin niya matanggap na malalim na pala ang lamat na kinikimkim ng pamilya Alarcon sa kanilang mag-ama. Kung sana lamang ay maagang nagkaunawaan ang dalawang matanda ay hindi na sila umabot pa sa ganitong punto. Maliban pa roon ay ang ipinagtapat ni Joshua sa kaniya kanina na pagmamaltrato ng sariling ama rito ay hindi niya mapaniwalaan. Hindi niya ma-imagine kung gaanong hirap ang tinamo nito habang lumalaki at nagkakaisip.Tiim-bagang at mariing napapikit si Ian nang gumunita sa kaniyang isipan ang malakas na halakhak ni Joshua noong sila ay maliit pa, sampung taon siya noon nang muling magbalik sa Pilipinas ang pamilya Alarcon at dito na nanirahan. Dahil magkaedad sila ng binata kung kaya madali niyang nakasundo ito. Maliban pang madalas sa kanila ang mag-anak kung kaya nakasanayan niya ang pr

ILANG minuto ring nakipag-usap si Joshua sa mga tauhan sa kabilang linya ng telepono dahil marami siyang tinanong at inusisa sa mga ito kagaya na lamang kung paanong natagpuan ng mga ito ang dalawang tauhan na iniwan niya kanina sa kanilang hideout?Nabanggit ng mga itong nakahandusay at may tama ng baril sa gitna ng ulo ang dalawa. Nahihinuha rin ng mga tauhan na ilang minuto pa lamang na namamatay ang mga ito bago sila dumating sa lumang bodega sapagkat sariwa pa ang dugong umagos sa sahig. Mainit pa rin ang bangkay nang matagpuan ang mga ito.Ipinadetalye pa ni Joshua ang itsura ng dalawang bangkay sa mga tauhan at ang itsura ng buong bodega. Sinabi naman ng mga itong walang kakaiba roon maliban na lamang sa pagkaing natapon na dala pa ng isang katiwala. Habang nakikinig si Joshua sa report ng mga ito ay napagtanto niyang hindi planado ang pagkaka-rescue kay Cassandra. Maliban pang nang kausapin niya ang katiwala na nagdala ng pagkain sa dalawang tauhan

MARAHANG napalunok ng laway si Cassandra habang matamang nakatitig sa kumakaluskos na bagay hindi kalayuan sa gawi nila ni Raid. Bagama’t mataas ang talahib sa bahaging iyon na perpektong pagtaguan nila.Nag-uunahan sa pagtibok ang puso ng dalaga dahil sa kabang nadarama habang pinakikiramdaman ang paligid. Masyado nang madilim ng mga oras na iyon bagama’t may kaunting liwanag siyang naaaninag dahil sa bilog na buwan. Gayunpaman, alam niyang hindi tao ang kumakaluskos sapagkat maliit lamang ang bawat kilos nito. Subalit naroon pa rin ang kaniyang pangamba na mabalasik na hayop iyon kagaya na lamang ng ahas. Kahit isang maliit na ahas ay mapanganib na sa kanila dahil kapag nagkamali siya at matuklaw sila nito ay mas lalong hindi niya alam ang dapat gawin. Iyon ang kahinaan ng isang city girl na kagaya niya. Maliban pang hanggang ngayon ay wala pa ring malay ang binata.“Please, God, huwag sanang ahas iyon,” mahinang panalangin pa ni

MABILIS namang nakarating sina Ian sa kanilang destinasyon. Hindi rin naman sila nahirapang makapasok sa Tarlac kung saang lokasyon naroroon ang villa ng mga Alarcon. Kanina habang binabagtas nila ang daan ay tinawagan niya ang amang si Manuel upang tanungin ito kung may alam sa property ni Don Ismael na nasa area ng Tarlac. Hindi kasi malinaw ang ibinigay na direksyon ni Cassandra sa kaniya kanina. Nagdadalawang-isip pa ang binata kanina sapagkat nang umalis siya sa kanilang mansyon ay hindi maganda ang naging pag-uusap nila ng ama dahil sa mga natuklasan niya mula rito. “Hello, Hijo,” bungad ni Manuel sa kaniya. Halatang hindi pa ito nakakatulog kahit kaunti man lang dahil sa pag-aalala sa kaniya.Nagbuntong-hininga si Ian bago sinagot ang matanda. Hindi niya talaga kayang panatilihin ang pagdaramdam dito sa tuwing nakikita niya ang pagmamahal nito sa kaniya. Alam ni Ian na ang lahat ng ginagawa ng ama ay para sa kaniya at

ILANG minuto ang dalawa sa ganoong tagpo kung saan magkasalikop ang kanilang mga labi at nakakawit ang mga braso ng dalaga sa batok ng binata. Nakakulong din siya sa mga bisih nito na animo ayaw siyang pakawalan. Mga sarili lamang nila ang mahalaga sa mga sandaling iyon. Maging ang tibok ng kanilang puso ay animo tumitibok lamang sa isa’t isa. Tila kaytagal na pinanabikan ni Cassandra ang binata, sa wari ba’y mahabang panahon silang nagkawalay at ngayon lamang muling nagkita. Ibinuhos ng dalaga sa mga halik na iyon ang lahat ng pangungulila’t pananabik niya kay Ian.Nahinto lamang ang dalawa nang makarinig sila ng kaluskos, hindi kalayuan sa gawi nila. Nang maghiwalay ang kanilang mga labi at lumingon siya sa pinanggalingan ng kaluskos ay nabistahan niya ang tatlong lalaking pumatay sa mga humahabol sa kanila ni Raid kanina. Ang mga ito rin ang pinagtaguan niya dahil inakala niyang masasamang tao rin ang mga ito. Nagkatitigan pa sil