บททั้งหมดของ My Bittersweet Mistake: บทที่ 31 - บทที่ 40

Walang tigil ang tibok ng puso ko sa kaba. Kagat ko ang labi habang nakatanaw sa pagbukas ng pinto ng sasakyan.Kalahati pa lang ng katawan ang nakikita ko ay alam kong si Aldo iyon. Tindig at awra pa lang ay siguradong siya iyon.Mula sa malayo ay tanaw ko ang pagtanaw nito sa resthouse. Hindi ko alam kung ilang beses akong nagdasal na sana ay huwag siyang pumasok sa loob bahay dahil alam kong oras na ginawa niya iyon, talo ako."Tatakas na naman ba tayo, Anak?" bulong na tanong ko kay Arkan kahit pa alam kong hindi siya makasasagot.Bagsak ang balikat na tinanaw ko na lang si Aldo. Nagtagal pa ang titig ko sa malapad niyang likod, at siguro taksil ang isipan ko para maisip pa ang nakaraangl na kasama siya.Mabilis kong pinilig ang ulo upang mawala ang mga alaala ngunit noong paglingon ko muli sa harapan ay wala na roon si Aldo pero ang sasakyan naroon pa.

"Did he say Pa?"Ilang ulit na tanong ni Apollo. Sa palagay ko nga ay malaki pa ang pagkakangiti niya habang tinatanong iyon. Akala mo naman siya itong tatay."Hindi. Mali ka lang ng dinig-""Oh come on. I know what I have heard—"Mabilis kong pinatay ang tawag at pikit matang dinama ang kaba. Napahawak sa dibdib ko at ilang beses na napailing. Pagmulat ko ay napanguso akong tumayo habang buhat si Arkan."Baby naman. Mama muna bigkasin mo bago ang sa tatay mong damuho," mahinang maktol ko.Humagikhik ito na mas lalo kong kinanguso. Hindi yata ako nito papanigan at mas pipiliin pa rin ang tatay niyang damuho!Hindi lang iyon isang beses na nangyari. Maraming beses. Ni minsan nga yata ay hindi ko narinig na binigkas nito ang Mama. Kahit noong mag-isang taong gulang ito. Bibihira kung magsalita. Nagsusuplado pa at minsan kung tumitig ay seryoso."Alice, magtatampo na talaga ako! Lagpas isang taon na si Arkan pero hindi pa ri

Kahit gusto ko pang pakinggan ang irarason ni Apollo ay hindi ko na ginawa. Tahimik na lang akong pumasok sa Villa. Hiling ko lang ay huwag mag-ingay si Arkan kun'di ay makikita kami rito.Tahimik kong pinihit ang pintuhan ng Villa at walang ingay na pumasok sa loob. Nilapat ko ang pinto at doon sumandal para marinig ang usapan nila ngunit hindi naman abot sa tainga ko."Iba rin pandama ng tatay mo, Arkan. Hindi pa natin na-e-enjoy ang dagat, heto at nandito na siya agad!" mahinang hinanakit ko.Maliit itong nanguso na akala ko ay naiintindihan ako. Pinupog ko siya ng halik bago nilibot ang tingin sa loob ng Villa. Ngunit para din akong tinuklaw ng ahas matapos makita ang iilang mamahaling gamit, coat na nakasabit, at iilang longsleeve.Napaawang ang mga labi ko. Ayoko sanang mag-isip na kay Aldo ang Villa ngunit hindi ko mapigilan. Siguro naman may mayamang turista pa na pwedeng pumunta sa resort di ba?Muli kong nilibot ang tingin. Walang gusot a

"Tinanggap mo?!" histerya ni Alice matapos kong maikwento ang lahat sa kanya.Tila mabait na tuta akong tumango. Kagat ang labing inosenteng tumingin sa kanya."Maganda kasi ang offer niya. Ayaw ko na rin gumastos pa mula sa card ni Aldo. Gusto ko ring kumita ng pansarili at siyempre makaipon para kay Arkan."Umirap ito sa akin at problemadong umiling."Ang tanga, Mayu! Paano kung patibong iyon? Patibong para mas madali kang makuha?"Bagsak ang balikat ko. Malungkot ko ring tiningnan si Arkan na mahimbing na ang tulog sa kama."Hindi naman siguro? Kasi di ba, ilang beses na niya akong nakita pero hindi naman niya sinusuplong? Baka talagang nagmamagandang loob lang iyong tao—""Walang matino sa mundo, Mayu. Iyang si Apollo nga kunwaring mabait lang, pero ang totoo, may ibang pinaplano iyan!" Namewang siya at tumuro pa kung saan.Nangunot ang noo ko, nag-angat ng tingin sa kanya at malalim siyabg tinitigan."Bakit na

"No, I'm not. I want some grapes," kalmadong sagot ni Arkan sa kanya. Bahagya akong yumuko, pinakinggan at pinanood lang ang usapan nilang dalawa. Nagtataka nga ang Ginang sa ginagawa ko ngunit hindi naman ako binulyawan.Hindi ko na rin alintana pa kung pasulyap-sulyap ito. Basta ang buong atensyon ko ay na kay Arkan at Aldo."Who's with you?" diretsong tanong ni Aldo.Naging dahilan iyon upang mag-angat ng tingin sa kanya si Arkan at magkatitigan silang dalawa. Kita ko ang pag-awang ng mga labi niya matapos matitigan si Arkan. Nahagip din ng tingin ko ang paglapit ni Baron kay Arkan at pagtitig sa anak ko."Oh hell, this is not real," hindi maiwasang bulalas ni Baron, "May nabuntis ka bang iba, Mr. Aldo?" kuryosong tanong nito.Hindi na magkamayaw sa kaba ang dibdib ko at gusto na lang hatakin paalis doon si Arkan matapos makitang bahagyang lumuhod si Aldo para lang magkapantay sila ng anak ko. Kita ko ang pag-igting ng panga niya at