บททั้งหมดของ Agreement Under The Moonlight: บทที่ 101 - บทที่ 110

IT WAS undeniably true that things around Blythe since that tragic night happened changed a lot from her mind, down to her heart; her physical strength and capabilities. Hindi niya makakailang hindi na lang siya ang babaeng dati ay ina-apakan at sinasaktan lamang ng marami.Now, she has all the power to make orders and rules not just in their tribe but also to other tribes since she's still having the necklace of mightiness, and the power it gives her can't be matched by any lords around the world... it sounded scary at first because Blythe doesn't know much about the world she just entered. But with the help of her family, especially by the two strongest and most courageous men she knew, Blythe eventually pleasure doing the things she had been supposed to shoulder long ago. Sa unang mga taon niya bilang isang ganap na Monroe ay maraming napagdaanan si Blythe, kasama na roon ang pumatay.Sa tuwing na-aalala niya kung gaano siya nanghina sa unang rogue na kaniyang napatay. Blythe could

TAWANAN AT kuwentuhan ang naging tema ng hapunan sa mahabang hapag nina Blythe, sa gilid lamang ng kanilang pool. Naroon na ang kaniyang papa na halos hindi na maka-kain dahil sa pag-aasikaso kay Dame, ganoon din ang kaniyang lolo na hanggang ngayon ay hindi pa rin tapos sa mga kuwento nito. Ang ilang mga pinsan naman niya ay nag-e-enjoy sa gawa niyang cup cakes, habang ang Mama Celia niya ay abala rin sa pakiki-pagkuwentuhan nito sa kaniyang lola at mga tita. Blythe felt so happy to see them this good, after how many years it was still seemingly untrue for her— the happiness, the love; the care, and everything. Nevertheless, she's thankful for it. Marahil ay nasabi na niya ito noon ngunit kung bibigyan siya ng pagkakataong ulitin ang kaniyang buhay kasama ang mapapait at masasaklap na mga karanasan niya, yayakapin niya iyong muli para minsan pang maging mahina, inosente at duwag kung ang magiging kapalit naman nito ay ang lahat ng makikinang na ngiti ngayon. "Mama," gising sa kaniya

BLYTHE SENT the copies of the orders she got online to Brenna—her assistant in the cafe— iyon ang madalas niyang gawin sa umaga pagka-gising at male-late siya sa pagpasok o kapag liliban. She also included in the messages her few reminders for their menu and their staff. Matapos niyang ma-ipadala ang mensahe ay muli niyang ni-double check ang mga messages sa website ng kanilang cafe, sa daan-daang orders na naroon ay muling napako ang mga mata niya sa isang email doon na muling kumukuha sa kaniya ng special cheezy-turon at hindi lang isang daan ang kinukuha nito kun'di double no'n.This guy was probably related to monkey's to love banana like this... Ma-uubos ba niya iyon?Matapos makumpleto ang kaniyang trabaho ay bumaling naman siya sa naglalakad niyang anak patungo sa kaniya. Isinarado ni Blythe ang kaniyang laptop sabay tumayo para daluhan si Dame at ayusin ang uniporme nito. Binati niya ito sabay halik sa kaniyang noo, iginiya niya ito sa may hapag pagkatapos ay siya na ang naglag

PABALIK NA sa cafe si Blythe sakay ng kaniyang kotse nang ma-ipit siya sa traffic dala ng linya ng mga taong nakikiramay sa isang libing. Inapakan niya ang preno ng kaniyang kotse at tinambol na lamang ang manibelang hawak habang nag-aabang na umusad ang pila. Nilingon niya ang cellphone niyang naka-ratay sa dashboard nang muli itong umilaw, kinuha niya iyon at kaagad na binuksan ang mensahe. Mula iyon kay Ms. Carriaga, isa sa mga customers nilang madalas kumuha ng bulk orders ng kanilang special turon at cupcakes. Boss nito ang madalas na magpabili sa kaniya ng special turon, it seems like he was mesmerized by the taste of her delicious turon to keep on coming back... And now they asked a double count of orders which her staff failed to deliver on time, kaya naman nagkaka-problema sila ngayon dahil ang sabi ni Ms. Carriaga ay mainit ang ulo ng kaniyang boss at sumabay pa ang late delivery."Just make sure to give it today, Ms. Blythe." —Ms. Carriaga.Blythe already apologized and exp

PARANG GRIPO ang mga mata ni Blythe nang maka-baba siya at maka-labas mula sa building ni Zandro. Halos hindi na siya umabot sa loob ng kaniyang kotse dahil sa panghihina, muntikan pa siyang madapa kung hindi lang siya mabilis na naka-hawak sa nguso ng isang van sa kaniyang harapan. Natutupan nito ang kaniyang labi at napa-upo na lamang sa sahig ng parking lot, nararamdaman niya ang kaunting hapdi sa kaniyang balat dala ng sikat ng araw.But she never minds it because the pain burning in her heart is way way painful than that... the sunburn is toleratable, but the shattering of the pulsating organ beneath her chest is something she doesn't know how to handle.Halos gumapang na siya patungo sa kaniyang kotse habang umiiyak. Habang tumatagal ay mas lumalakas pa ang mga hikbi ni Blythe; sadyang kay hirap tanggapin ng mga pinagsasabi ni Zandro sa kaniya. Ano ba ang nangyayari? Bakit ito nagkaka-gano'n? Dala ba iyon ng pagkakahulog nito sa building ng mga Villalobos? Ngunit isa pa sa ipina