บททั้งหมดของ Agreement Under The Moonlight: บทที่ 111 - บทที่ 120

MARAHANG HINAHAPLOS ni Blythe ang buhok ng kaniyang anghel habang buong giliw niyang pinanonood ang pagtulog nito. Gaya nang madalas ay inabot na naman sila ng isang oras sa pagbabatuhan ng linya tungkol sa magkaiba nilang nais. Hindi dumating si Venedict gaya ng pangako nito, nais itong kausapin ni Dame tungkol sa Math project nito dahil anang kaniyang anak ay mas na-uunawaan nito ang mga instructions ng binata kaysa sa kaniyang mama.Well, what can he expect? Venedict is a brilliant college professor while she's just good at baking, she's even failing sometimes... But Blythe insisted on her help and explained that his daddy Venedict has his own life to live. Na-uunawaan naman iyon ni Blythe ngunit maski siya ay na-aapektuhan sa pagdadrama ng kaniyang anak. Venedict made a promise, yet he is nowhere to be found. He's not even answering her phone calls... Nang maalala niya ang nakita niya sa coffee shop noong isang araw ay itinigil kaagad ni Blythe ang pambubulabog dito. Kung hindi it

"BUENOS días, my prettiest mama!" Papungas-pungas na iminulat ni Blythe ang kaniyang namumugtong mga mata, sa halip na lungkot ang una niyang maramdaman ay tuwa ang sumalubong sa kaniyang puso dahil sa ngiting alay ng kaniyang anak sa kaniya. Umuklo ito palapit at matamis na halik ang regalo nito sa namumutlang pisngi ni Blythe. Mabilis na gumuhit ang ngiti sa mga labi niya na kalaunan ay sinundan ng pamumuo ng panibagong butil ng luha. Habang pinagmamasdan niya ang mukha ng kaniyang anak ay dahan-dahang bumubuhos sa kaniyang memorya ang lahat ng nangyari kagabi... ang mga nakita niya habang nasa itaas sila ng puno ni Venedict at nagmamasid.Zandro is with Claudia... of all people around this whole wide world, si Claudia na naman talaga? Para bang hinihiwa na naman nang matatalas na balaraw ang puso niya, sinikap niyang pigilan ang kaniyang mga luha at ngumiti na lamang nang ilahad sa kaniya ni Dame ang tatlong piraso ng puting Tulips. Bumangon si Blythe para tanggapin iyon, inipit

"I DIDN'T wait that long just to give up."What Venedict said earlier remained playing in Blythe's head again and again, she can't get rid of his sudden lushed out no matter how hard she tries to keep herself busy... Sa ilang beses nilang pagtatalo ng binata ay ngayon lamang ito sumabog nang gano'n at ngayon lamang din nito binaggit kay Blythe ang lahat ng mga hinaing na marahil ay kay tagal na rin nitong kinikimkim.Si Blythe itong sumabog kanina sa labis na inis ngunit siya itong nasabugan sa mukha dala ng mga linya ni Venedict na hindi niya ina-asahan. Maaga tuloy nasira ang araw ni Blythe at patuloy pa iyong nasisira dahil imbes umalis at pumasok ito sa kaniyang trabaho ay naroon ang binata sa isang mesa sa gilid, nagkakape habang nagbabasa ng libro.Dahil sa biglaang pagtawag ni Gino kanina ay hindi na niya na-pansin kung kumain ba si Venedict, hindi pa siya tapos makipag-usap dito ay naka-labas na sila ni Dame... Ngayon ay nag-uumpisa na naman siyang makaramdam ng pag-aalala para

HINDI KAAGAD natapos ang kahibangan ni Venedict sa panunuyo nito kay Blythe, pareho sila ng baliw na si Addi. Halatang guilty sila sa paglilihim sa kaniya kaya naman ngayon ay todo bawi ang dalawa, ngunit hindi pa sapat ang lahat para sa dalaga... as long as no one bothers to explain to her what's happening she will continue with her cold treatment towards them.She wants them to feel how much they pained her.Inabala niya ang telepono matapos kausapin ang huling ahente ng kanilang mga stock para sa araw, iilan nalang ang i-inventory niya kaya naman hinayaan muna niya ang kaniyang sariling sumandal sa kaniyang upuan at magpahinga. Nahihilo na rin kasi si Blythe sa dami ng mga numerong pinag-tatally niya't gano'n din sa radiation ng kaniyang computer.Pagkamulat niya sa kaniyang mga mata ay tumama kaagad iyon sa malaking vase na naka-puwesto sa tabi lamang ng bintana. Sa loob nito ay ang mga tangkay ng puting tulips na ilang araw nang iniiwan ni Venedict sa kaniyang lamesa o kaya naman

THE FIRING continued as Blythe drives herself on her way home after she closed her cafe that night, hindi naman talaga siya dapat kasali sa gulong iyon dahil una sa lahat mukhang si Venedict ang puntirya ng mga armadong lalaki. Nagka-taon lang na dumaan siya sa paaralan para ibigay ang "thank you cupcakes" na ipinagawa ni Dame para rito dahil sa pag-tutor ni Venedict sa bata bago ang math quizz nito kahapon. And Dame got a perfect score. Well, what can she expect? Her son is naturally a smart boy, and he's also learning from the best... but as of the freaking moment, it seems that Venedict doesn't hold the luck and it's the wrong timing for her because she gets to involve herself in this damn trouble. But on second thought, she should get to help him. Those men in all black are damn cruel and they are plenty to be matched with Venedict alone, he's needing help! "Blythe, love?" It's Venedict on the earpiece in her left ear. "How are you in your car?" She accelerated her car when sh