บททั้งหมดของ Agreement Under The Moonlight: บทที่ 131 - บทที่ 140

IF ZANDRO was Blythe's own version of the moon who stood beside her during her dark and scary times, who shares light on her cloudy world before. Then she must say that Venedict is the sun who gives her a new view of her life, a new hope for living; and the strength for everything. Venedict is the sun who broke the lonely nights of the past years. The light he carries has this amazing wamth that magically thaws all the negativities in her life, especially all the barricades she had built around her heart for so long. The only problem is that she can't admire the sun a lot, it's bad for a vampire like her...Tunay ngang pagkamulat ng mga mata ni Blythe ay si Venedict at ang ma-aliwalas nitong mukha ang sumalubong sa kaniyang paningin. Nang magbukas ito ng bintana sa pader na yari sa salamin ay kaagad na tumambad kay Blythe ang kaaya-aya at kamangha-manghang dalampasigan, ngunit hindi iyon ang nakapagpabangon sa kaniya. Kakaumpisa pa lang ng araw niya ay para bang buo na iyon kaagad,

DAHIL SA kakaibang ganda ng malinaw na dagat kasama ng ingay ng makukulit na mga lalaking nagtatampisaw roon ay masasabi ni Blythe na hindi na rin masama ang biglaang bakasyon nilang ito. Ang naging pagtakas niya para huminga lang sandali ay naging isang masayang kaganapang siyang dahilan ngayon ng malawak na ngiti sa kaniyang mga labi. Another realization about things are starting to happen inside her head, and it tells her that she's wrong when she said that she has been alone all her life. Truth is she was not because at night when she's crying like a helpless child, Luna has always there comforting her with its wonderful light and the serenity it brought with her. And today, she realized further that it wasn't just the moon anymore. The world wasn't that selfish for giving her Dame, her son. The most valued treasure she has and she can call as her own, and won't leave her when everyone does. Bonus na lang siguro sina Venedict at Addi na kahit ilang beses niyang itinaboy dahil sa

SA HAPON ng kasunod na araw nang magpasya si Blythe na magkape kasama si Addi sa isang sea side restaurant. Nagkasundo kasi sina Dame at Venedict na mangisda sa isang floating cottage sa isang isla, nagkaroon naman ng problema si Addi sa negosyo nito kaya't kanailangan niyang makipag-meeting sa harap ng computer ng ilang oras. Gano'n din siya pero hindi naman iyong sinlala ng sa kaniyang kaibigan kaya't nagkaroon kaagad siya ng oras para sa sarili.Nagpaalam sa kaniya si Addi nang muling tumunog ang cellphone nito, bahagya itong lumayo para humanap ng signal. Nangalumbaba naman si Blythe mula sa lamesa habang pinamamasdan ang araw na dahan-dahan nang nagtatago sa ilalim ng makakapal na mga ulap.Hindi pa siya nangangawit sa kaniyang posisyon ay tumambad naman bigla sa harapan niya ang isa sa mga staff dala ang isang palumpon ng pulang rosas. Napapataas ng kilay si Blythe habang pinagmamasdan iyon; this is new to her eyes. Aside from Venedict's still on the nearby island, he also never

BLYTHE LOOKED at him in disbelief. "It's not about what pleases me. Kung ako lang, hindi na sana dahil alam ko namang wala ng pakialam sa akin si Zandro at ang pagpasok sa kaniya sa buhay ni Dame ay magtutulak lang sa maraming katanungan sa utak ng anak ko.""Iyon naman pala, e. Then, why f*cking thinking about that?" he said in an ice-cold tone."Because I feel like it's part of my responsibility as his parent. Tatay niya rin si Zandro, Venedict!""Yes, but he never fathered him. So how on earth you called him his father now?" The pain that crossed his eyes startled her a bit.Bahagyang napa-atras si Blythe, hindi makapaniwala sa ina-asta ng binata sa kaniyang harapan. Venedict doesn't alway bleed in her front, he used to keep it to himself. But she's aware that this man is a possessive and a jealous sort... Sa pagkakataong ito, hindi lang para sa kaniya ang mga iyon kun'di maski na kay Dame.He's hurt and furious of Zandro for trying to take her and Dame for goodness sake!"Ilang ar

NAGING MADALAS ang pagkikita nila Zandro at Dame dahil sa kagustuhan nitong mapa-lapit sa bata. Marami itong nais gawin kasama si Dame ngunit dahil sa limitasyon nito dala ng araw na tirik na tirik sa labas ay hindi sila gaanong maka-kilos sa umaga kaya naman mas madalas na sa gabi lang sila nakakapag-jet ski o kaya naman ay sa mga malililim na lugar lamang sila nagbo-bonding.Gaya na lang nang datnan niya ang dalawang nagpipinta sa loob ng kanilang silid. Zandro brought so much of art materials and Dame as the enthusiastic kid wants to try all of them, hindi na nito masyadong pinansin ang kapaligiran. Aliw na aliw ito mga pintura sa kaniyang kamay, halos mapuno rin ng pintura maski ang damit at mukha nito. Malakas na natawa si Zandro nang ma-pansin iyon, hindi pa ito nakuntento ay dinagdagan pa niya.Napa-iling nalang si Blythe. It's Zandro and the child inside him!Bago pa siya madamay ay lumabas na lamang siya sa silid at piniling maglakad-lakad muna roon para hayaang maka-pagsaril