Lahat ng Kabanata ng Phantom Lover: Kabanata 11 - Kabanata 20

"Ang sabi ni Caden, kapag daw yung spirit, nagcross over death, that's when he'll be able to regain his memories," paliwanag ko kay Cai. Nakatitig lang naman ito sa akin na para bang nag-iisip. "D'you mean, mamamatay palang ako kaya wala akong maalala?" Nakataas ang kilay na tanong nya. Napangiwi naman ako sa naging reaction niya. "Maybe? Malay mo, in coma ka lang. Kaso…""Kaso ano?"Nakagat ko ang ibabang labi ko. Nag-aalangan kasi akong sabihin sa kaniya dahil baka ikagalit na naman niya. "What, Ino?""Kung astral body ka lang, intact pa rin ang memory mo, yun ang sabi ni Caden.""So what am I then?" Tanong nito na hindi ko naman agad nasagot. Sa totoo lang kasi ay naguluhan din ako sa mga sinabi ni Caden. Lalo tuloy nagkabuhol-buhol ang mga bagay-bagay sa utak ko kaya ngayon hindi ko na alam kung ano ang uunahin. "Seriously, Ino. Inaya ka lang talaga ng Caden na yun para makadate."Sa pagkakataong ito ay ako naman ang napakunot-noo. "At bakit naman niya yun gagawin, aber?"Nagki

Mabilis akong umagapay kay Merlin. Hindi naman nagtagal ay narating na namin ang kinauupuan nila Jade. Excitement was written all over her face as she cheered for the team. Bago pa kami makasampa sa ikatlong row ng bleachers kung nasaan sila Jade ay biglang naghiyawan ang mga tao, lalo na sa gawi ng upuan namin, kasabay ng pagtunog ng buzzer na senyales ng break. Nagsipag tayuan pa ang iba na animo ay nagbubunyi na para sa Red Griffinth kaya’t napalingon kami doon ni Merlin. Noon ko nakita si Caden na nakakalambitin sa ring. Nang tignan ko ang score ay lumamang ng two points ang Griffinth na sumakto para sa pagtatapos ng first half. Marahil ay dahil iyon sa dunk ni Caden. Nang bumaba ito ay agad na sinalubong ng mga ka-teammates saka pinag-aakbayan bago pumunta sa upuan nito na malapit sa kinauupuan namin. Sakto sa paghupa ng hiwayan ang pag-upo namin sa bleachers. “Bakit ang tagal mo?” sita sa akin Jade.“Nagkaproblema lang pero okay na,” sagot ko dito. “Patas lang laban?”“Magalin

Unti-unti kong naramdaman ang pagkawala ng nakakakilabot na lamig sa paligid na para bang senyales na umalis na ang mga ito. Gusto ko sanang alamin at tignan kung ganoon nga ang nangyayari pero ayokong idilat ang mga mata ko. Baka kasi katulad ito noong nasa horror film na kunwari nawala na ang mga multo tapos kapag binuksan ng bida ang mga mata nya ay biglang lalabas ang mga ito sa mismong harapan nito.Lalo akong nanginig sa isiping iyon, isama pa ang mga itsura ng mga multong iyon. Bigla ay parang gusto kong maiyak muli. Kung sana ay nandito si Cai para tulungan ako. O kung tutulungan kaya ako nito kung kasama ko siya? Sa kabila ng hindi namin pagkakaintindihan nagawa ko pa talaga siyang tawagin.Nasa ganoon akong kaisipan nang muling gumapang ang lamig sa balat ko. Hindi iyong lamig na katulad ng kanina, kundi iyong lamig na kilala na ng sistema ko. Unang nag-react ang puso ko bago ko pa nagawang imulat ang mga mata ko. Naroon sa harap ko at nakatayo ang lalaking kanina lang ay p

Isang irap ang iginawad ko kay Cai ng makalabas ako ng banyo. Nadatnan ko itong prenteng nakaupo sa kama at nakasandal sa headboard habang may makahulugang ngisi sa labi. Ayoko pa nga sanang lumabas dahil naiilang ako sa mga ikinikilos nito pero wala na akong magawa. Alangan naman kasing hindi na ako lumabas ng banyo o kaya naman ay paalisin ko ito, baka lalo lang syang makahalata sa nararamdaman ko.Matapos irapan si Cai ay pinilit kong huwag na itong pansinin. Hindi lang dahil sa naiinis ako dito, kundi dahil palakas ng palakas ang kabog ng dibdib ko sa mga titig nya. At lalo pang nagwawala iyon kapag lumalapit sya. Naalala ko tuloy nang tawagin ako nitong babe kanina. Mabilis pa sa alas-kwatro na nag-react ang puso ko sa isiping iyon. Humugot ako ng malalim na hininga saka binalingan ang bata.Nakita ko ito na nakatayo, di kalayuan sa may kama at nakatingin kay Cai. Muntik ko pa nga itong hindi makilala dahil maayos na ang itsura nito. Presentable na ang suot nitong damit at hindi

"Seriously, Ino? Skipping classes because of that?" Naiiritang bungad ni Merlin sakin pagkaupo sa tabi ko kasabay din noong ang pagbagsak nito ng ilang papeles sa kandungan ko. Sa totoo lang ay nagulat ako sa biglang pagsasalita nya. Masyado kasi akong okupado ng pagsusuyod sa mga librong hiniram ko sa library kanina. Hindi naman talaga sa nag-skip ako ng klase, nagkataon lang talaga na na-late ako ng pasok kanina dahil natanghali ako ng gising. Kaya imbes na pumasok ng late at mapagalitan ay naisipan ko nalang na manghiram ng libro sa library at dito magbasa sa leisure park ng school na malapit sa soccer field. Tahimik kasi dito kanina. Umingay lang ng magsidating ang mga soccer players at mga fans nila. Natamad naman akong lumipat ng ibang lugar kaya minabuti ko nalang na dumito. Medyo mapuno kasi itong lugar at naka-bermuda grass pa kaya masarap magpalipas ng oras at sumalampak sa damuhan. Isa pa ay pagkakataon ko na rin ito para mapahinga dahil wala akong kabuntot na bantay. Nag