《A Simple Way To Break You》全部章節：第 11 章 - 第 20 章

“Exploitation?” Kumunot ang noo ko, at halata ang pagtataka sa boses ko. “Sinasabi mo riyan, Kleinder?”Itinuro niya ang folder gamit ang hintuturo, na para bang ine-emphasize niya sa akin na hindi niya gusto ang mga nilalaman no’n.“Halos lahat ng nakalagay dito, walang pabor sa akin,” pagrereklamo niya. “No kissing, hugs, and even holding hands? You’re the one who started this deal, pero sa mga nakasulat dito, parang gusto mo akong palayuin sa ‘yo?”“What?” Napakurap ako, hindi makapaniwala sa mga sinasabi niya. “At saan mo naman napulot ‘yang mga bagay na ‘yan? At ‘di ba dapat nga matuwa ka pa? Hindi kita tina-take advantage kahit ako nga ang gumawa ng deal na ‘yon!”Umismid siya. “Do you think you can make me fall in love with you sa ganitong kontrata? Kulang na lang, isipin kong monghe ka.”Aba’t—Ang buwisit na ‘to talaga! Hindi tuloy ako makapag-isip nang maayos dahil hindi ko rin ine-expect na magiging ganito pala ang reaksyon niya!Akala ko pa naman ay matutuwa siya dahil nga

"A-Ano? Hindi, ah! Diyan ka na nga!"Dali-dali akong tumayo at tumakbo papasok sa kuwarto ko, dala-dala pa ang blanket kahit hindi ko naman talaga sobrang kailangan 'yon.Pagkapasok ko sa kuwarto ay kaagad kong isinara ang pinto at sumandal doon. Tuluyan ko na ring binitawan ang blanket at inilagay ang kamay ko sa aking puso.Sobrang lakas ng tibok no'n."Nababaliw na ba talaga siya?" bulong ko, at kahit gustuhin ko sanang sumilip sa labas, natatakot ako na baka nakatingin siya rito sa direksiyon ko ngayon. "Alam ko naman na ako ang nag-initiate nito... Pero kailangan bang agad-agad?""Bilisan mo na, Vernace," pagtawag ni Kleinder, and I swear, narinig ko pa ang mahina niyang paghalakhak. "Gusto mo bang tulungan pa kita riyan?""I-Ito na nga!"Ngayong gabi, may bago akong nadiskubre tungkol kay Kleinder, at iyon ay wala siyang pasensiya. Mabilis pala siyang kumilos at hindi nagpapatumpik-tumpik pa.Kaya sa takot na baka totohanin nga niya ang sinabi kanina at magtungo rito sa kuwarto,

Matapos ang ilang araw, naging maayos naman ulit si Aya. Mas naging mabilis ang pagmo-move on niya kaysa inaasahan ko. Hindi ko alam kung nagpapanggap lang ba siya o sadyang malakas lang talaga ang kapatid ko.Ganoon pa man, sobrang natutuwa ako para sa kan'ya. She doesn't deserve a woman who will just hurt her in the end."Marami pang babae riyan," wika ko sa kan'ya nang minsang magtanong siya sa akin kung deserve ba ng ex niya ng second chance. "'Yang second chance, ibinibigay lang sa taong deserving.""Pero mukhang hindi naman nagso-sorry ang ex mo, at hindi ka rin hinahabol. Hangga't maaari, dapat hindi mo na iniisip pa ang taong 'yon."Ngumiti lang siya, pero nakita ko rin ang lungkot sa mga mata niya nang sabihin ko 'yon.At sa totoo lang, ganoon din naman ang nararamdaman ko. Pero mas gugustuhin ko na ngayon siya masaktan kaysa kapag nagtagal pa silang dalawa.Nag-focus siya sa pag-aaral, at ako naman sa trabaho. Habang nasa puder ko pa siya, I want to give her the best life. B

Matapos akong gisahin ni Shainara ay nakauwi na rin naman ako. Muntik pa ngang sumama sa akin ang bruha!Ituloy raw namin ang pagkukuwentuhan sa bahay, or as much as I know it, ang pang-iinterogate niya, pero mabuti na lang talaga at naisahan ko siya. Ang sabi ko kasi, sa susunod na lang kami magkita at mag-a-amusement park kami.Kaagad naman siyang pumayag na parang bata. Sa totoo lang, hindi naman ganoon kalaki ang agwat ng edad naming dalawa, pero para ko na rin siyang nakababatang kapatid.Ayaw ko man aminin, pero madalas kong maalala si Aya sa kan'ya.Siguro nga, kaya ganoon na lang kalapit ang loob ko kay Shainara ay dahil nangungulila ako sa namatay kong kapatid.Napabuntonghininga ako at umiling. Ito na naman. Naaalala ko na naman si Aya. Pero sa bagay, wala namang araw na hindi siya pumasok sa isip ko. Mas marunong lang talaga akong magdala ngayon.Nang makarating sa unit ni Kleinder ay kumatok ako sa pinto. Hindi ko rin alam kung bakit. O baka siguro, awkward pa rin talaga i

I've been rummaging the entire house for a while now, pero kahit isang bagay na puwede kong magamit laban kay Kleinder, o kahit tungkol man lang sa No Mercy, eh wala akong nakita.Kaya ba ganoon na lang siya ka-confident na iwan ako mag-isa sa bahay, kasi kahit ano naman ang gawin kong pagkalkal dito, wala akong mapapala?"Buwisit," bulong ko bago lumabas sa kuwarto ni Kleinder at humilata sa couch.Nasa isang oras na rin mula nang kalkalin ko ang buong bahay ni Kleinder. With care, of course. Mahirap na, ano. Perceptive pa naman ang isang 'yon, at sa tingin ko, memorize niya kung paano niya sinasalansan ang mga gamit niya.Kaya buong ingat ko ring ibinalik lahat ng gamit niya sa kung paano ko iyon kinuha.Napabuga ako ng hangin habang nakatingin sa kisame. Imposible iyon. Noong kinalkal ko ang lahat ng gamit dito, parang isa lang siyang sikat na manager at hindi miyembro ng isang gang.Kung hindi ko lang nakita ang panyong puro dugo kagabi, baka pinagdudahan ko na ang sarili kong int