A Simple Way To Break You のすべてのチャプター: チャプター 31 - チャプター 37

"Sandara? Are you okay?"Napakurap ako nang bigla akong tawagin ni Kleinder. Ni hindi ko namalayang kanina pa pala niya kinukuha ang atensiyon ko, at kanina pa ako nakatulala sa kawalan.It felt like it was just minutes when I finally realized the painful truth. Kahit wala pang opisyal na confirmation, alam kong tama ang hinala ko.Si Aya ang kapatid na tinutukoy ni Kleinder."You look pale. Ayos ka lang ba? Napagod ka ba? Did I fuck you too much?"Nawala ang kaba ko saglit dahil sa binigkas niyang salita. Paano niya nakakayang sabihin lang kaagad ang ganoon? Hindi ba siya nahihiya?Kasi ako, oo."I'm fine..." Napaiwas ako ng tingin at napakagat sa labi. "I'm just glad... That you shared something with me.""Sobrang naa-appreciate ko na pinagkatiwalaan mo ako sa ganito kalaking bagay, Kleinder. Totoo iyon. Walang halong biro," dagdag ko pa.Ngumiti siya at bahagyang ginulo ang buhok ko, dahilan para mapasimangot ako."Ano ba, huwag mo guluhin. Kita mo namang mukha na akong pinagsaklub

Hindi ko maiwasan na mapahalakhak nang marinig ko ang sinabi ni Shainara. Dati ay naco-comfort niya ako kapag ganito siya mag-alala. Pero ngayon? Nandidiri ako. Ang gusto ko lang ngayon ay lumayo siya sa akin."Bakit? Kasi papatayin mo rin si Kleinder kung sakali?" tanong ko bago pinunasan ang luha gamit ang likod ng palad ko. "Grabe ka, Shainara. Sobrang tagal mong nagpanggap na mabait ka sa akin. Pero gagaguhin mo lang ako nang ganito?"I can't control my emotions anymore. Gustuhin ko man, pero pakiramdam ko ay sasabog na ang puso ko kapag pinigilan ko ito.Iba't-ibang emosyon ang nararamdaman ko ngayon. Galit, sakit, pagkamuhi, pandidiri, at iba pang halos hindi ko na rin mapangalanan.Walang confirmation, pero ito ang sinasabi ng intuition ko. Kung malakas si Shainara makatunog, ganoon din ako pagdating sa mga ganitong bagay."What..." Napakurap si Shainara, at halata ang pagtataka sa kan'yang mukha. "Anong sinasabi mo, Sis? Nandito ako para i-comfort ka dahil sa pag-iyak mo kanin

Nakatulala lang ako nang iwan ni Shainara sa parking lot. I look like a mess. Basa pa rin ang mukha ng luha, at tila gulong-gulo sa mga nangyayari.Naiintindihan ko na ang lahat. Ganoon pa man, nahihirapan akong tanggapin iyon.I didn't have any chance to grieve the relationship I had just started with Kleinder. Kakaumpisa pa lang namin pero kailangan ko siyang iwan.Kailangan ko siyang saktan para kung sakaling umalis ako, hindi na niya ako hanapin pa."Bakit... Bakit ganito?" bulong ko habang nakatitig lang sa sahig at sinusubukang kontrolin ang nararamdaman ko.But it was impossible. Durog na durog ako ngayon. Nalaman ko nga kung sino ang pumatay sa kapatid ko, pero wala naman akong laban.Hindi ko ito napaghandaan, dahil hindi ko inakalang si Shainara pala ang makakalaban ko.Ang sakit. Sobrang sakit na para bang paulit-ulit akong sinasaksak.Pero kailangan kong lumaban. Hindi lang para kay Aya at Kleinder, kun'di para sa akin na rin.Kung hindi man ako magiging masaya sa buhay ko

Isang taon na ang lumipas mula nang iwan ako ni Kleinder.Patuloy pa rin sa pag-ikot ang mundo, na para bang walang nawala. Noong una ay nagtaka lang ang mga katrabaho ko sa biglaang pagre-resign ni Kleinder dahil maganda na rin naman ang posisyon niya sa Hornbrown Investments, pero naka-move on din sila kaagad.Kinuha nila ako bilang bagong Branch Manager, at tinanggap ko naman iyon. Doon din inamin sa amin ng management na utos ni Shainara, ang dati nilang CEO, na huwag akong kunin sa bagong branch. Kinailangan lang nilang sumunod dahil doon nakasalalay ang trabaho nila.Katulad ng pangarap ko noon, napakulong na si Shainara, isang taon na ang nakararaan. Masyadong matibay ang mga ebidensiya na ipinasa ni Kleinder, at nakakuha rin siya ng iba't-ibang witness, kasali na siya, para patunayan ang iba't-ibang illegal activities sa gang at mafia nito.Doon na natapos ang kalbaryo namin, at ang paghahanap ko ng hustisya para kay Aya. Kung tutuusin ay wala naman akong ginawa. Si Kleinder an