A Simple Way To Break You のすべてのチャプター: チャプター 21 - チャプター 30

"Fuck," rinig kong mura ni Kleinder nang lumabas siya sa office, habang papasok naman ako sa loob ng department.Hindi pa rin naman ako late sa time na sinabi ko. After all, hindi naman ganoon kahigpit ang oras dito sa Hornbrown Investments, lalo na sa posisyong mayroon ako.Pero bakit bigla-bigla na lang ako minumura ni Kleinder pagkatapak ko pa lang sa kumpanya? Gusto ko sanang isipin na hindi para sa akin ang mura na iyon, pero ako lang naman kasi ang makakasalubong niya.Lintik na 'to. May problema ba siya sa akin?"Ano'ng problema mo—"Tatanungin ko pa lang siya sana no'n habang nakataas ang kilay, pero hindi ko pa man din natatapos ang sasabihin, bigla na lang siyang naglakad patungo sa banyo.Halos hindi pa ako nakakarating sa cubicle at nagtitingin ng problema ng clients, nakabusangot na kaagad ang mukha ko. Mabuti na lang talaga at bumili ako ng paborito kong iced coffee kanina.Pero anong problema ng isang 'yon? Hindi naman siya ganoon ka-badtrip kanina noong umalis siya sa

Tumahimik ang buong paligid. Napatingin ang lahat sa akin, ganoon na rin si Bryan na tinawag kani-kanina lang sa stage."Bryan Garcia? Didn't you hear me?" saad ng vice president ng Hornbrown. "Are you that because we gave you a big opportunity like this?"Nakangiti ito, pero halata sa ekspresiyon nito na naiinip na siya.Tumingin si Bryan sa akin, tila hindi malaman kung ano ang gagawin. Kung tutuusin, magaling din naman siya. Parehas sila ni Shainara na junior pa lang.Pero kung ikukumpara sa akin, walang-wala siya. At aware rin si Bryan sa bagay na iyon."Ma'am Sandara—""Go," wika ko bago niya pa matapos ang sasabihin. "They chose you for a reason, so don't worry about me. And... Congratulations."Sa totoo lang, hindi ko alam kung sincere ba ang pagkaka-congratulate ko sa kan'ya o hindi. Pero sana ay hindi niya 'yon masamain.Everyone knew how hard I worked for this position. Kahit si Kleinder ay nakita iyon, at hinangaan niya 'yon sa akin. Pero sadyang mapaglaro sa akin ang tadha

Hinalikan ako ni Kleinder na para bang wala nang bukas. His other hand went on my nape, deepening the kiss. Doon pa lang ay hindi na ako makahinga. Nawala na ang pagkalasing ko sa alak, pero nadadarang naman ako sa init na ibinibigay niya sa akin.Noong manawa na siya sa labi ko ay bumaba naman ang halik niya sa leeg ko. Sinipsip niya iyon, at alam ko rin na naglalagay siya ng love marks.Ang isang kamay naman niyang nasa beywang ko lang kanina ay umakyat papunta sa dibdib ko, at marahan niyang pinisil 'yon kahit may damit pa ako."Ah..."Napaungol ako dahil sa kakaibang sensasyon na naramdaman ko. I knew something about this. Hindi naman ako inosente at napapanood ko iyon sa palabas.But I never knew that it would feel this good."You like it?" tanong ni Kleinder sa malalim na tono, dahilan para mapakagat ako sa labi. "It would feel much better if we remove this."Sa isang iglap, natanggal na ni Kleinder ang damit ko. Underwear ko na lang ang natira.Napamura naman siya bago itinigil

Badtrip akong pumasok sa kumpanya. Naramdaman iyon ng subordinates ko, kaya hindi nila ginawa ang usual naming routine sa kumpanya. Palagi nila akong binabati ng good morning, pero ngayon? Nagkakandaugaga sila sa pag-iwas sa akin.Imbes na matuwa ako dahil binibigyan nila ako ng personal space, bigla akong nabuwisit. Bakit ba sila umiiwas na para bang ayaw nila ako makita?"Ano ba ang problema ninyo? Bakit n'yo ako iniiwasan na para bang mahahawaan ko kayo ng virus?" Halata ang iritasyon sa boses ko.Kaagad silang humilera sa harapan ko at binati ako, pero halata rin namang napipilitan lang sila. Umismid na lang ako bago nagtungo sa cubicle ko, at alam kong nagtataka silang lahat kung bakit ako nakabusangot, eh umaga pa lang.Buwisit kasi na Kleinder iyan. Siya talaga ang may kasalanan ng lahat. Hindi niya sinagot ang tanong ko kanina, pero alam kong iyon ang dahilan kung bakit cold siya.Ayaw na niya sa akin, at ngayon ko lang talaga na-realize kung gaano siya kakupal noong inamin ko

Dumiretso ako sa kuwarto at nag-ayos ng gamit at sarili ko. I took a bath, pero hindi ako nagbihis pagkatapos. Robe lang ang ginawa kong tapis sa katawan ko, at napamura na lang ako habang nakatingin sa salamin.Sigurado na nga ba ako rito sa gagawin ko? Sa totoo lang, hindi ko rin alam kung ano ang pumasok sa isip ko at gagawin ko ang bagay na ito.I'm not the type of person to chase, pero hindi rin ako 'yong tipo ng tao na ipagpapaliban lang ang conflicts. Persistent ako sa mga bagay na gusto kong malaman. Kaya nga kahit ilang taon na noong mamatay si Aya ay hindi pa rin ako tumitigil sa pag-iimbestiga.Hindi ako papayag na may maiwanga mga katanungan sa utak ko."Kaya mo 'to, Sandara," pag-cheer ko sa sarili bago ikinuyom ang kamao ko. "Siguradong pagkalabas mo sa kuwarto ni Kleinder mamaya, malalaman mo na ang mga sagot sa tanong mo."Hindi na ako nagsayang pa ng oras. Nagtungo na ako sa kuwarto ni Kleinder, at pumasok ako roon nang hindi kumakatok.Mabuti na lang at hindi naka-lo