บททั้งหมดของ Taming The Heart Of The Mafia Boss: บทที่ 1 - บทที่ 10

Habang binabaybay ni Daniexsa ang mahaba at madilim na pasilyo ay mas humihigpit naman ang paghawak nito sa kanyang baril. Mas sumeryoso ang ekspresyon ng mukha nito nang makarinig s'ya ng isang malakas na tili na nagmumula sa isang abandonadong kuwarto ng hotel. Nakarinig pa s'ya nang ilang tawanan kaya mas lalo s'yang nakaramdam nang pag ngingitngit sa kanyang dibdib dahil sa mga asal asong kalalakihang alam n'yang may maduming ginagawa.Bago n'ya buksan ang pinto ay agad n'yang iniyos ang suot na mask na kanyang gamit sa tuwing s'ya ay sasabak sa mga misyon. Marahas n'yang sinipa ang pinto at halos magiba naman ito sa lakas ng kanyang pagkakasipa at doon ay nadatnan n'ya ang apat na kalalakihang para bang mga asong ulol na sabik sa buto at laman. "Tingnan mo nga naman ang grasya! May dumagdag pa sa'yo, miss!" Natatawang saad ng isang lalaking kalbo at malaki ang tiyan. Nagawa pa nitong humimas sa kanyang pagkalalaki kaya nakaramdam nang pagkaasiwa si Daniexsa dahil sa kany

Daniexsa's POV NAGMAMADALI akong umakyat sa rooftop dahil doon raw muna gustong manatili ni Allen. Hindi naman na ako umangal pa dahil ito na rin ang pagkakataon ko para umamin sa kaniya! Nang makarating ako sa rooftop ay naabutan ko pa itong nakapamulsa ang isang kamay habang hawak ang kanyang telepono gamit ang kanang kamay nito. Bahagyang nakangiti, tila ba may kausap kaya bahagya akong tumikhim upang makuha ang atensyon nito at agad naman s'yang napatingin sa akin. Nakaramdam ako nang panlalamig dahil sa lakas nang hangin na bumabalot sa buong kapaligiran. "You know what? I'm so damn happy right now!" Untag nito at halata naman sa kanyang mga mata dahil maging ang mga ito ay kumikislap pa sa labis na kasiyahan. Pinilit kong ngumiti dahil para bang bumigat ang pakiramdam ko sa mga oras na ito. Hindi ko maintindihan, para bang masakit sa pakiramdam. "Mukha nga. Halata naman sa mukha mong masaya ka. Ano bang meron?" Usisa ko pa at agad itong humarap sa akin. Agad i

Daniexsa's POV HABANG prente akong nakaupo sa isang couch na pag-aari pa rin ng kompanya ay kaharap ko naman ay ang nagpakilalang si Officer Genji Feliciano, ang pulis na kanina lamang ay inimbitahan ako para sa ilang mga personal na katanungan. "Anong ginagawa mo sa parking lot ng mga oras na naganap ang krimen?" Diretso lamang akong nakatingin sa mga mata nito bago tumikhim upang magsalita. "Kakatapos lang ng aking final interview kay Mrs. Sison nang mapagdesisyonan kong umuwi na, sa kasamaang palad nang makarating ako sa parking lot ay nakarinig ako ng mahinang hikbi kaya dali-dali kong tinungo ang pinagmumulan ng boses," pinakatitigan ko muna ito sa kanyang mga mata bago muling nagpatuloy sa pagsasalita. "D-Doon ko nasaksihan ang babaeng naliligo na sa kanyang sariling dugo," pahayag ko at saka naman ito natahimik sandali habang malalim na nag-iisip. Mukhang inaanalisa nitong mabuti ang aking naging pahayag upang mas maintindihan nito ang aking nasaksihan. Kung sin

Daniexsa's POV WEEKS had passed and luckily, I am able to cope up with different work tasks I need to pull up each day. As of now ay kaliwa't kanan ang aking trabaho dahil nga abalang-abala ako sa bawat papeles at schedule na kailangan kong ayusin. May bali-balita kasing darating ngayon si Mr. Riego mula sa business trip nito sa galing sa ibang bansa. At talaga namang halos lahat ng empleyado ay hindi makuha magrelax sa kani-kanilang kinauupuan habang tinatapos ang kanilang trabaho. Marami na rin akong kilalang mga katrabaho sa kompanya, natural lang na may iba't-ibang ugali ang bawat taong narito at hindi naman ako nandito upang alamin ang bawat ginagawa nila. Narito ako upang gawin ang misyon ko ng malinis at maayos. Matapos kong maibigay kay Mrs. Sison ang bawat listahan ng schedule ng meeting ay dumiretso na ako sa restroom upang makapaghugas ng kamay at makapaghilamos. Ang akala ko ay magiging madali ang lahat para sa akin kapag nakapasok na ako sa kompanya ng mga Riego, ngun

Daniexsa's POV NAPAHINTO ako sa paglalakad nang marinig ang isang pamilyar na boses rito malapit sa control room. Dahan dahan kong sinilip ang pinto at doon ay kitang-kita ko ang pamilyar na bulto ng lalaking nakatayo sa loob. [Don't worry! I'll make sure na malinis ang ginawa kong trabaho! Wala akong iniwang bakas. Isa pa, hindi naman sila maghihinala na ako ang gumawa sa krimen na kinakaharap ngayon ni Mr. Riego! Bagay lang sa kaniya ang mabato ng mga paratang!] Naningkit ang aking mga mata dahil sa aking narinig, sinasabi ko na nga ba... Wala talagang mapagkakatiwalaan kahit saan ako magpunta. [I'll go ahead, baka magtaka sila kung bakit wala ako sa pwesto ko sa oras ng trabaho..] Dali dali kong tinungo ang kabilang kuwarto kung saan doon lamang maaaring makapagpa-photo copy nang mas marami. Sinilip ko pa ito sa isang maliit na siwang ng bintana at nagpalinga-linga muna ito sa buong paligid bago tuluyang lumabas. Halos mapatalon ako sa gulat nang bigla na lang