บททั้งหมดของ Wife Corporation 5: Mia Kassidy Borromeo : บทที่ 1 - บทที่ 10

"Mia! Mia!" Nasa daan ako at nakikipag-laro ng toss coin kasama ang mga barkada ko na taga-baranggay lang din namin. "Mia! Ano ba? Bingi ka ba, ha?!" Napakagat-labi ako at napapikit ng mariin, hinihigop ko lang naman muna ang pitong enerhiya ng dragon balls ni San Goku upang maisakatuparan ang pagpapasensya. Pero sa huli ay, naiinis na tinoss ko pa rin ang benchingko sa daan nang dahil sa kaingayan ni nanay na sumasaksak sa eardrums ko."Oi, Mia. Paano ba 'yan? Tinatawag ka na ng nanay mo." nagtagis ang mga ngipin ko dahil sa katotohanan na sinasabi ni Jude. Pati bunbonan ng ulo ko ay nangangati kahit na naka-sombrero ako palagi at walang kuto. Panira talaga itong si nanay kahit kailan."Kapag hindi mo sinipot 'yung si Aling Martha, patay ka talaga. Hahabulin ka na naman ng walis no'n." pag-sang ayon naman ni Tobi at umakbay kay Romy at nilalaro ang benchingko niya sa pagtoss-toss sa kanang kamay niya. "Alam mo, Mia. Kung ako sa'yo. Puntahan mo na muna ang nanay mo." Suhestiyon naman

MIAHuminto ang sinasakyan namin sa harap ng isang dambuhalang mall! Umawang ang labi ko dahil pati kulay ng ilaw ng gusali ay ginto! Namamangha na nilingon ko 'yung lalake na kasama ko na kumidnap sa'kin kanina. "Ano ang lugar na 'to?" Nagtataka ko rin siyang tiningnan dahil sa hindi ko alam kung nasaan kami. Maganda ang lugar at maraming tao na nagsisi-pasok at nagsisi-labasan. "We're here in the Mall." Matipid niyang sagot. Namilog ang mga mata ko sa sobrang excitement. "Pero bakit tayo nandito?" Tanong ko na imbes sagotin niya ay tinalikuran ako. Ang suplado naman no'n. Deadmahin ba naman ako. Humalukipkip nalang ako sa upoan ko dito sa magara niyang kotse. Ilang sandali lang ay bumukas ang pintuan sa aking gilid. "Let's go." Pang-aaya niya samantalang ako ay napamaang. Nang hindi ako kumilos agad ay kinuha niya ang kamay ko at hinatak palabas sa kotse. "Don't tell me, this is also your first time in the mall?" Kalmado ngunit nang-uuyam niyang tanong. Abala ang mga mata ko sa

Matapos ng naging lakad nila sa Mall ay agad na nakatulog si Mia dahil sa pagod. Kaya’t kinailangan siyang buhatin ni Alexus papunta sa bahay hanggang sa mailapag na sa kama nila. Hindi niya inaasahan na dahil lang sa buhok ay umiyak ang dalaga. Hindi ba naman niya kasi alam na mahal na mahal nito ang buhok nito making him feel a bit guilty. Tumunog ang cellphone niya kaya’t isiang sulyap pa kay Mia bago lumabas at sinagot ang tawag ng girlfriend niya. “What does it take you answer your phone so long, babe!” Tunog irritable ito na ikina-kamot niya sa kaniyang kilay. Nagalakad siya pababa sa sala. “I’m sorry, I was busy.” Kalmado niyang sagot tiyaka umupos sa pang-isahang sofa. “You do? Or may kasamang babae?” His girlfriend is possessive which reeks of countless guards and spectators, kaya’t hindi na siya magugulat kung malalaman nitong may iba siyang babae na kinakasama. “Tama ako, noh? Sino siya?” Ma-awtoridad ang boses nito pero tunog spoiled. She’s possessive and quietly obsess

Kasalukoyan na nasa isang importanteng meeting si Alexus sa Bicol para sa launching na magaganap sa susunod na buwan. Isa siya sa mga nagmamay-ari ng bagong bili na hacienda, na nitong nakaraang buwan lang nakakapag-simula na umani at nakakapag-deliver sa mga consumer sa iba’t-ibang market. Malaki ang lupa at isang milyon na hectares sapat na para sa malaking taniman ng bigas, mga halaman, niyog, prutas at gulay na isu-supply sa mga pam-publikong tindahan. Nagka-interes siya dito nang inalok siya ng kapatid niyang si Spencer na maging major investor sa naisip nitong negosyo. Bago lang kasi ito sa industriya ng pagne-negosyo at ang kambal nito na si Spade ay kaabay din nila sa negosyong ‘to. Pareho kasi ‘yung mga doctor at madalas okupado ang oras sa ospital dahil sa maraming pasyente na dumadating sa ospital araw-araw. “Currently, may dalawangpo tayong trucks na magde-deliver sa karatig rehiyon. At tungkol naman sa exportation natin sa ibang lalawigan ay naka-handa na rin ang cargo b

Marahil ay tama nga yata ang nanay niya sa pagkakataong ito. Ipinanganak talaga siya na may saksakan ng malas. Isipin mo kung gaano siya ka-malas para makilala ang lalake na kagaya ni Alexus. Ano ‘yun, maging mabait ito kahit kailan nito gusto? Maging clingy sa kaniya kahit kailan nito naisin? Tiyaka ngayon naman ay di-diktahan siya at gagawing sunod-sunoran nito kaya kahit gawaing bahay ay ipagka-kait nito sa kaniya? Bakit hindi nalang ito matuwa dahil makaka-tipid pa ito sa fees na babayaran nito sa mga katulong. ‘Yun na nga lang ang libangan niya sa bahay ay ipagka-kait pa nito. Napaka-selfish ng gago. Mas mabuti pa ngang umuwi!In the seventh day na pag-stay niya sa bahay ni Alexus ay wala talagang matino na pagsasama na nagaganap. Pakiramdam nga niya ay para siyang ginagawang clown nito para magka-tao naman ang boring at malaki nitong bahay. Tanghaling tapat, napaka-init pa ng panahon ay naglalakad si Mia sa kasagsagan na ka-maynilaan. Pagkababa pa niya sa bundok na daan ay aga