บททั้งหมดของ Far Behind: บทที่ 1 - บทที่ 10

KELLY IT’S Friday and normally, I will be at home by now and enjoying my weekend early, pero dahil nag-no show si Maita ay kailangan kong samahan si Suzette sa Casa Fonseca sa Quezon. Isang linggo ang kontrata nila dahil malaki ang bahay at may dalawampung silid. Dalawampu rin ang banyo na kailangan kong linisin at may dalawa pang powder room sa sala. It’s a bed and breakfast pero temporarily closed gawa ng renovation, at ngayong tapos na ay kailangang ayusin ang lahat at i-prepare para sa pagbubukas nito two weeks from now. Dalawang kilometro na lang ang layo ko ay biglang bumuhos ang ulan at ang kotse ko ay nabahura. “Diyos ko naman! Kailangan bang sabay-sabay ang kamalasan ko ngayong araw na ito?” Inis na inis ako pero ano’ng magagawa ko? Kinuha ko ang flashlight sa gilid ng kotse dahil madilim na ang langit kahit alas-kuwatro y medya pa lang ng hapon. Tatawag sana ako ng tow truck pero walang signal ang cell phone. Could this get any worse?! Kinuha ko ang payong at isinuot an

KELLYBAGO pa ako nakahuma ay nakapagsalita na uli ang teacher namin. “I need you both to meet with me after class. As for the activity, well done. Behaviour, not so much.” Lumakad na siya at tiningnan ang gawa ng mga kaklase namin.I am so mad, gusto kong i-disect si Brandon. Ano ba’ng pumasok sa kukote niya at sinabi niyang girlfriend niya ako? We are not even friends!Nang lingunin ko siya ay tatawa-tawa siya. Ah, it was a prank!“I am going to kill you later after school. You better watch your back.” Sa halip na matakot ay lalo pa siyang tumawa. “Kill me with your kiss?” bulong niya sa akin. Kumuyom ang kamao ko at isang-isa na lang ay tatamaan na siya sa akin. “Takot ka nga sa bula—ahh!”***At the Principal’s Office . . .FIRST time kong magawi rito dahil napa-trouble ako. Unfortunately, nakita ako ni Miss Santos na sinuntok si Brandon sa panga. Ang ending, pinulot ako rito sa Principal’s Office. Kaming dalawa actually. “Kelly, care to tell me what happened? How did you two e

KELLYIKINALMA ko ang aking sarili at nagdasal na sana paglabas ko ng banyo ay wala siya sa kuwarto. I remember what he said. Pinagpinaw ko nga siya ng sinampay noon at pinatulong dahil ang dami kong labada. He was more than eager to help me, kaya naman pala dahil mas malapit sa kaniya ang mga underwear ko. Pero sa kabila ng kakulitan niya, I also know that Brandon respected me. Ako pa nga ang unang nanghalik sa kaniya noon at hindi pa ako marunong. He knew what he was doing and tinuruan niya ako. It was his first birthday with me. We have been dating for three months but he never attempted to kiss me on the lips bukod sa yakap, halik sa noo o pisngi. But more often than not, he would kiss my hair. Walang palya niya akong inihahatid pauwi ng bahay, pero hindi niya ako sinusundo sa amin. Well, those were the days. A lot has changed since then. Hindi na kami mga paslit. Nakahinga ako nang maluwag nang mabuksan ko ang pinto at hindi siya makita sa kuwarto. I have so many things to do a

KELLYKAY agang mambuwisit ng lalaking ’yon! May tuyong laway raw ako kahit wala. ’Tapos mag-aaya na magsalo sa almusal? Neknek niya! Hindi niya ako makukuha sa mga suhol na ’yan. Mas mabuti na pa umpisahan ko na ang trabaho at bakasakaling mas maaga akong matapos dito. Kung sana ay dalawa kami ni Suzette na maglilinis, mas mabilis. At ang buwisit na bagyo ay wala pa ring tigil. Tuwing naaalala ko na nalubak si Brandon kahapon at nasabuyan na naman ako ay gusto ko siyang tirisin nang pino. Ganoon din ang nangyari sa amin noong high school. Iyon daw ang unang kita niya sa akin. Bandang alas-otso ay nakaramdam ako ng kalam ng sikmura at ang sakit ng aking ulo ay palala nang palala. Masakit din ang kasu-kasuan ko at mukhang tatrangkasuhin pa ako rito. Sabi ko na nga ba at walang magandang dulot ang pagkikita namin ni Brandon. Kasalukuyan akong naglilinis ng banyo ngayon pero itinigil ko ito at naghugas ako ng kamay saka tinungo ang kusina. Kape at tinapay lang ay ayos na. Habang hinih

BRANDONSHE slept for a couple of hours habang patuloy pa rin ang malakas na pag-ulan sa labas. According to the news, bukas pa huhupa ang bagyo. Mahimbing ang tulog ni Kelly at ang bimpo ay inalis na niya at ibinalik sa planggana. Pinagpawisan siya at ang unang pumasok sa isip ko ay baka lalo siyang magkasakit kaya ginising ko siya.“Kel, gumising ka muna at magpalit ng T-shirt mo. Basa ka ng pawis.”Naalimpungatan siya at kinapa ang parte ng leeg niya. Tumango siya sa akin.“Puwede mo ba ’kong ikuha ng puting T-shirt sa luggage ko?” sabi niya sa akin.For the first time, she asked me to do something for her. Kaagad akong tumalima at kinuha ang damit niya saka iniabot iyon sa kaniya.“Talikod ka uli para makapagpalit ako,” sabi niya sa akin.“Okay.”We are in our thirties and yet she’s still the same pagdating sa bagay na ito. That’s what I love about Kelly. She’s not like other girls na halos ipakita na ang lahat sa lalaki para lang hindi iwan. She is decent. At ang pagpapalaki ng