Lahat ng Kabanata ng Eternal Love (Tagalog Version): Kabanata 11 - Kabanata 20

Hindi ko inalis ang tingin ko sa malaking observation screen habang patuloy na binabantayan ng buong research team ang sample sa loob ng nakasarang containment unit. Unti-unting bumababa ang biological activity nito, pero hanggang ngayon ay hindi pa rin tuluyang panatag ang mga datos sa monitor. Kahit wala nang agarang senyales ng panganib o banta ng pagkasira ng sistema, ayoko munang ibaba ang security level ng laboratory hangga't hindi namin nakikitang tuloy-tuloy at stable ang paghina ng reaksyon. "Doctor, bumababa na ang readings sa loob ng unit," pag-uulat ng senior researcher na nakatayo sa tabi ko habang sinusuri ang bawat galaw ng mga numbers. Liningon ko siya at tumango nang bahagya. "Nakikita ko, pero huwag muna nating ibaba ang security level. Panatilihing aktibo ang containment system at ituloy ang pag-monitor bawat tatlongpung segundo nang walang palya. Gusto ko ng kahit labing-limang minutong tuloy-tuloy na stable readings bago natin galawin o buksan ang susunod na stag

Kinabukasan, maaga akong pumasok sa Main Vampires Association para sa nakatakdang pagsusuri ng sample mula sa misyon kahapon. Maayos naman ang mga datos magdamag, pero may mga maliliit na paggalaw pa rin na kailangan naming intindihin bago ito tuluyang ilipat sa regular na imbakan. Pagpasok ko sa Medical Research Unit, agad kong binuksan ang digital report sa tablet ko. "Magandang umaga, Doctor." Liningon ko ang researcher na lumapit sa pwesto ko. "Magandang umaga. Ibigay mo sa akin ang report magdamag, pati na ang bawat maliit na pagbabago. Gusto kong ikumpara ang temperatura, lakas ng reaksyon, at presyon mula nang dumating ang sample hanggang kaninang umaga. Huwag nating isiping ligtas na agad 'yan dahil lang humina ang aktibidad kagabi." "Opo, Doctor. May napansin nga kaming medyo interesanteng detalye sa mga numbers." "Anong detalye?" "Sa loob ng anim na oras, nanatili sa ligtas na antas ang reaksyon, pero tuwing may dadaan malapit sa kwarto, bahagyang tumataas ang reading.

Maya-maya, lumapit si Eireen habang may hawak na folder at tablet. "AA, kailangan nating maipasa ang follow-up report sa loob ng susunod na ilang minuto. Kung hindi natin maabutan 'yan, kailangan nating magpaliwanag sa admin, at ayokong maantala ang training natin dahil lang sa mga papeles." Tumango si Amire. "Alam ko. Binabalikan ko lang 'yong readings kasama si Doctor Diaz dahil baka may koneksyon sa nakita ko kahapon. Gusto ko lang siguraduhin na tama ang details na ilalagay ko para hindi magmukhang hula lang ang sinabi ko." Tumingin siya sa akin. "Salamat sa pagpapakita ng data. Mas naiintindihan ko na ngayon kung bakit hindi ninyo agad idineklara na ligtas ang sample. May koneksyon nga talaga sa galaw, kahit hindi pa malinaw kung ano ang eksaktong mitsa." "Walang anuman. At salamat din sa paglalaan ng oras para tignan 'to nang maigi. Kung may maalala ka pang detalye tungkol sa naramdaman mo kahapon, kahit maliit lang, sabihin mo sa akin. Minsan, 'yong mga detalyeng akala nat

Dumating si Eireen at agad na lumapit sa amin, hawak ang document na kinuha niya sa admin office. "Sorry. I took longer than expected. May kailangan pa silang pirmahan bago nila ibigay sa akin ang final copy, and ayokong bumalik nang kulang ang documents. Ready na ba tayo, Amire?" "It's fine," sabi ko. "Nag-uusap lang kami tungkol sa memory ko. Nothing serious, pero kailangan ko na ring bumalik sa meeting." Tumingin si Eireen kay Amire. "Ready?" "Yes, I'm ready, nakuha mo na ba lahat ng kailangan natin sa report, or may kulang pa?" "Complete na may copy na rin ako ng schedule ng training, and sinabi ni Marcus na kailangan nating nasa gym within fifteen minutes, kung hindi tayo aalis ngayon, siguradong siya mismo ang pupunta rito para sunduin tayo." Bago sila umalis, tumingin ulit sa akin si Amire. "Take care, Doc. And please, don't force yourself to remember everything today. Kung may bumalik na detail, isulat mo lang kung ano ang sigurado ka, then rest. Hindi mo kailangang lut

Pagkaalis ni Eireen, nanatili akong nakatayo sa east corridor habang pilit pinapakalma ang sarili ko. "Hindi ko alam kung ano ang mas malakas sa pakiramdam ko—curiosity o relief." Sabi ko nang mahina habang pinapanood siyang lumayo sa madilim na pasilyo. "Hindi niya sinabi ang pangalan ng babaeng 'yon, hindi rin niya binanggit kung ano ang eksaktong nangyari noong mga panahong iyon. Pero may sinabi siyang mas mabigat pa kaysa sa inaasahan ko—na may taong minahal ko nang totoo noon." Someone important. Someone I lost. At biglang bumalik sa isip ko ang image ng babaeng nasa ilalim ng puno. "Hindi ko pa rin makita ang mukha niya nang malinaw, pero bakit parang pamilyar na pamilyar ang bawat detalye ng sandaling 'yon?" tanong ko sa sarili ko habang pilit inaalala ang mga natitirang fragments sa isip ko. "Pero this time, hindi ko na pinilit ang utak ko na pilitin siyang bumalik, I let the memory stay exactly as it was—incomplete, tahimik at naghihintay lang sa tamang panahon." Hindi k