บททั้งหมดของ My Biggest Mistake: บทที่ 11 - บทที่ 20

"Para kang zombie dyan." Sabi ni Lei na nag-a-asikaso ng breakfast namin. Maaga kasi yan pumunta dito dahil sinabi ko sakaniya yung narinig ko kagabi. Feeling ko talaga si Dianne iyon eh."Hindi lang ako nakatulog ng maayos." napa-face palm ako. Nag-o-overthink na naman ako."Baka naman kasi ka-boses lang iyon ng ex niyang higad be." Sabi niya habang papalapit sa akin dito sa table. Inilapag niya yung pagkain at umupo sa tapat ko. Binigay niya sa akin yung milk na tinimpla niya at yung tocilog na gawa niya."Hindi eh, parang boses talaga niya iyon.""Hay nako Allison, ma-stress ka lang diyan. Makakasama yan sa baby mo. Ito ikain mo nalang." susubuan niya sana ako nang kuhain ko sa kamay niya yung kutsara.May kamay naman ako bakit pa ako susubuan? Babaeng ito talaga."Niloloko lang kaya ako ni Levi?" Sabi ko sabay nguya ng pagkain. Sinamaan naman ako ni Lei ng tingin."Allison mahal ka ni Levi atsaka bahala ka mag-isip diyan.""Tignan mo ito, akala ko ba ayaw mo kay Levi? Bakit parang

Aaminin ko nakaka-boring dito sa condo ni Levi. Kahit may TV, kahit maraming pwedeng pagkaabalahan, kahit may phone ako, iba pa rin talaga iyong nakakagalaw ka ng maayos, iyong nakakapag-exercise ka, iyong nagtatrabaho ka para kumita ng pera. Nakakamiss iyong ganoon na ginagawa ko.Alam ko naman na maraming nagbago, hindi ko naman pwede na ipagpilitan na magtrabaho dahil buntis ako. Kahit gusto kong nandito lang si Levi ay hindi ko pwedeng hilingin dahil siya ang pinagkakatiwalaan sa kompanya nila. Hindi lang ako ang priority niya at naiintindihan ko naman.Hindi ko rin pwede na papuntahin lagi dito sila Lei at Zy, may mga sarili pa rin silang buhay. Kahit gusto ko naman lumabas ay hindi ko pwedeng gawin baka kung ano lang ang mangyari sa akin lalo na't wala akong kasama.Maya't-maya naman tumatawag si Levi sa akin kaya nababawasan ang pagka-boring ko. Kapag tumatawag si Levi ay saglit lang pero maya-maya ay tatawag ulit. Gugustuhin niyang umuwi kaso marami siyang kailangan tapusin. N

Hindi ko alam kung anong kasalanan ko bakit biglang nagalit si Levi. Ilang beses ko rin siyang tinatawagan pero hindi naman niya sinasagot at nang tawagan ko ulit, pinatay niya ang phone niya. So I called Cianne but she said na pinauwi na siya ng sir Levi niya. Hindi naman ako pwede pumunta roon kasi ang lakas ng ulan at mukhang may bagyo pa yata.Hindi ko na alam ang gagawin ko, iyak lang ako nang iyak rito. Tinatanong ko nga ang sarili ko kung ano nga ba yung mga nasabi ko or kung ano bang nagawa ko bakit siya nagalit. Yung tungkol ba kay Andrew? Siguro pero ayoko naman sisihin si Andrew, wala naman siyang kasalanan rito.Speaking of Andrew, tumatawag siya so I answer it immediately. Huminga muna ako ng malalim at pinunasan ang mga luha ko. I heard him sigh."Are you okay? You're crying, hmm nag-away ba kayo?" Ang galing niya naman mahalata na umiiyak ako pero ayoko pa rin iparinig sakanya na umiiyak ako baka isipin at sisihin niya ang sarili niya, wala naman siyang kasalanan. Humi

"Hon." Napabalikwas ako sa aking pagkakahiga nang marinig ko ang nag-aalalang boses ni Levi. Inalalayan niya naman ako umupo. Teka, bakit nandito pa ako sa kwarto? Diba pumunta kami sa bahay?"Bakit nandito pa tayo? Diba pupunta tayo sa bahay?" Tanong ko at humawak sa ulo ko saka minasahe iyon, napapikit ako kasi sumasakit kasi ang ulo ko. Nag-aalala naman na hinawakan ako ni Levi sa magkabilang balikat."Hon okay ka lang ba? Wala akong naaalala na sinabi mong pupunta tayo sa bahay niyo." Huh, eh ano yung kanina?"Seryoso ba?" Naguguluhan kong tanong."Yes, ginising kita kasi humihikbi ka. What happened to you? I'm worried please tell me what's wrong. May masakit ba sa iyo? Would you like me to call our family doctor?" Sunud-sunod niyang tanong sa akin pero hindi ko naman siya magawang sagutin. Ang sakit talaga ng ulo ko."Nananaginip lang siguro ako." Sabay hawak sa ulo ko. "I need water." Dagdag ko, maingat naman akong inihiga ni Levi at lumabas nang kwarto para kumuha ng tubig, nak

Hanggang sa pag-byahe at nang makarating kami ni Levi sa unit, tahimik pa rin ako. Hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa sinabi ni Gail sa akin. Na-suspende siya ng one-week dahil kay Lexi habang si Lexi bumisita sa school nila Gail dahil doon nag-aaral ang boyfriend ni Lexi.Alam ko na nasa legal age na si Lexi pero- hayst! Hayaan ko na nga siya sa buhay niya, hindi iyon ang main reason bakit ako tahimik, galit lang ako dahil nasuspende si Gail sa school because of Lexi tapos binayaran pa ang principal kahit siya naman itong stranger sa school at unang gumawa ng gulo.Pinagtanggol lang ni Gail ang sarili niya. Kilala ko si Gail, she will never start a war unless napikon siya ng kaaway niya. Pero never pa na-guidance si Gail, ngayon lang at dahil kay Lexi iyon. Oo, kapatid siya ni Levi pero hindi ko hahayaan na pati si Gail pagbuntungan niya ng galit niya. Hindi ko papalampasin itong kamalditahan niya."Are you okay, Hon?" Levi asked, nakahiga na kami ngayon, nakaunan ako sa b