جميع فصول : الفصل -الفصل 50

“Do we need to hurry her to the hospital?" Alexander asked, his face filled with worry. "Not necessary." Doctor Clark Zantillan replied. Mabilis na sumugod ang doktor sa mansion ng mga Zaavedra nang mapag-alaman ang nangyari. Tsi-nek nitong maige ang kalagayan ng bata. Wala namang naging sugat o galos sa katawan si Alexa. At ayon na rin mismo sa bata ay hindi naman daw ito nasaktan kundi natakot lamang nang kaunti pagka't dumating naman raw agad ang kanyang daddy Alexander. "Nakakabilib ang angking katapangan ni Alex. Nagawa nitong kontrolin ang takot at emosyon. Naging kalmado ang bata. The way she talked ay hindi ko siya kinakitaan ng pagkasindak o malalim na takot sa nangyaring karahasan. Oh well, kung ibang bata lamang siya ay malamang hindi na niya nagagawang magdetalye pa or maybe hindi na natin nakakausap nang maayos ngayon." Ang mahabang obserbasyon ng doktor. Inayos ni Clark ang stethoscope nito at isinilid ito sa bag. Tumingin kila Rose at Alexander. Larawan ng k

Ang buong maghapon ay ginugol nila sa paglilibot sa bayan ng San Isidro. Hangang-hanga si Rose sa kagandahan ng paligid. Indeed a place like a hidden paradise. Sa kanilang mini-exploration ay kasama na ang pagbisita sa villa ng mga Zantillan. Nauna na kasi silang naimbitahan ng mga magulang ni Clark. Akalain mo, sa itinagal-tagal ng panahon na magkakilala sila ng doktor ni Manolo, ngayon lamang siya nakadalaw sa lugar nito. Naging napakainit ang pagtanggap sa kanila nina Donya Isabel at Don Franco. Tuwang-tuwa ang mag-asawa sa kabibohan ng kanyang anak. Noon lang din niya nalaman na magkababata pala ang asawa at si Clark at malapit na magkaibigan ang kani-kanilang mga pamilya. Hindi niya maiwasang mamangha sa kabuuan ng Villa Zantillan. Sa bungad pa lamang ay hangang-hanga na siya. Katulad ng ancestral house ng mga Zaavedra, ang villa ay takaw-pansin at napapalilibutan ng iba't ibang halamang namumulaklak. Ayon na rin kay Donya Isabel, ang mama ni Clark

“Mom!" sigaw ni Alexa nang mapansin siya sa pagtingala nito sa may bintana. Sumunod na lumingon ang asawa. Huli na upang kumubli. Wala siyang nagawa kundi kumaway at magbigay ng ngiti sa anak. Pinamulahan siya ng mukha nang maramdaman ang humahagod na tingin ng lalaki. Mas lalo siyang namula nang sumilip si Manang Choleng at makita siya sa ganoong hitsura na halos kumot lang ang saplot sa katawan. Napaungol siya sa kahihiyan. Bumalik sa loob at lumipat sa guest room. Mabilis na naligo at nagbihis. Isang dilaw na mini dress ang kanyang isinuot na tinernuhan niya ng sandalyas. Paano niya haharapin ang asawa nang hindi naiilang? Ah, bahala na… bulong niya sa sarili. Sa isang panig ng malawak na bakuran ay may nakatayong dampa o bamboo hut. Nakita niya roon si Manang Choleng na abala sa paghahanda ng mga pagkain. Minabuti niyang doon na lamang tumuloy. Sinulyapan niya ang asawa at anak. Patuloy pa rin ang mga ito sa paglalaro. "Magandang umaga po, Manang Chol

Sinundan ni Alexander si Avira pagkatapos ng eskandalo nito sa mansion. Hindi upang amuhin o makipag-ayos kundi upang klaruhin ang mga bagay sa pagitan nilang dalawa. Kasama na ang pag-amin niya sa tunay na nararamdaman niya para sa asawa. Bagay na hindi matanggap ng babae. “You're a fool, Alexander!" Puno ng hinanakit na wika ni Avira. "Paano mo nasikmurang tanggapin ang tira-tira na lamang ng iyong ama? Mas higit kang marupok kaysa kay Manolo. Nakakababa ng pagkatao na isang basura lang ang ipinalit mo sa akin. Dapat nga ay magpasalamat ka pa dahil hinubaran ko ng maskara ang babaing iyon." Mataas at pauyam na dagdag pa ni Avira. Pinukol ng masamang tingin ni Alexander ang dating kasintahan. Sa una pa lang ay batid na ng babae na wala siyang pag-ibig rito. Ang namamagitan sa kanila ay walang commitment. At maliwanag iyon kay Avira. "Ako ang magpapasya sa mga bagay na iyan, Avira. Kaya kong alamin ang buong katotohanan sa lahat ng sinabi mo. I would like to clarify somethi

“Drop your gun or you're dead." Pagbabanta ni Lucas. Ngunit walang paggalaw mula kay Dmitri. Nanatili itong nakatayo at nakikiramdam sa lalaking nasa likuran. Lucas gritted his teeth. Gustong mawalan ng pasensya. Kung hindi siya nagkakamali, ang lalaking nakatalikod ang kanilang subject. Mula pa kanina sa engkuwentro ay nababaghan na siya sa lalaki. Kapwa bandido nito ang inaasinta at kinikitlan ng buhay. Kita ang mga pinsala nito sa katawan. Na nagpapatunay lamang na dumaan ito sa mabigat na laban. Ngunit pangitang-pangita ang pagiging bihasa nito. Ni hindi alintana ang mga tama sa katawan. "I said drop it," he ordered. Marahan namang binitiwan ni Dmitri ang hawak na baril sa lupa. Sinubukan ni Lucas na lapitan ang lalaki para sinuhin. Subalit mabilis si Dmitri. Ang lapit niyang iyon ay mabilis nitong nasangga ang kamay niya at sinubukang baliin. Nagulat man, mabilis rin siyang nakabawi. Nagsukatan sila ng lakas. Isang suntok sa mukha ang nagp