Todos los capítulos de ALEXANDER ZAAVEDRA, Brutal at Walang Kinatatakutan: Capítulo 21 - Capítulo 30

Pinaalab ng mga halik ang mga puso nilang nasabik sa isa't-isa. Pinakawalan ni Dmitri ang kanyang mga labi. Lumipat ang labi nito sa balikat ni Rose, paakyat sa leeg, hanggang sa likod ng tenga. Hindi na namalayan ni Rose na napa-upo na siya sa kanlungan ni Dmitri. Patuloy ang paggalugad ng bibig ni Dmitri. Sinapo ang kanyang kanang dibdib. Bumalik sa kaliwa at tuluyan itong sinubo. Labis na ligaya ang dating kay Rose ng sensasyon. Ungol ng pagpaparaya at labis na kaligayahan. Halos ikapugto ng hininga ng dalaga ang daluyong ng bibig ni Dmitri sa kanyang dibdib. Salit-salitan Lunod na lunod ang dalaga sa init na dulot ng kanilang mga katawan. Hinila ni Dmitri ang balakang ni Rose. Tamang madama ang pagbabago sa loob ng pantalon nito. Nang biglang may maaalala ang dalaga. "Are you sure you wanna do this? I mean you may get hurt?" "Gusto mo bang tumigil ako, sabihin mo. Gusto kong marinig mula sayo," wika ni Dmitri, sa pinakamalambing na tono. Hinalikan siya

Naupo si Rose sa gilid ng kama. Hinawakan ang medyo yayat na kamay ng matanda at dinala sa pisngi niya upang damhin. Naramdaman niya ang panginginig ng mga palad nito. "Hmmm...ano iyong nabalitaan kong kumain ka na naman daw ng mga bawal sa'yo?" Lambing na bungad niya sa Don. "At pinagod mo pa ang iyong sarili sa pakikipaglaro saiyong anak. Manolo..." Ngumiti ang Don. Inawat si Rose sa pagsasalita. Binawi nito ang kamay mula sa babae at inabot ang mga kamay ng dalaga bago ikinulong sa kanyang mga palad. Tinitigan ng Don si Rose ng diretso sa mga mata. Naroon ang pagmamahal, kagalakan at pasasalamat. "Rose, hija, nasa dapit-hapon na ako ng aking buhay. Quota na kumbaga. Ang konting bawal ay hindi na makasasama sa aking katawan.” ani Manolo. "Alam kong konting panahon na lamang ang ilalagi ko sa mundo at gusto kong ilaan iyon sainyo at sulitin ang mga nalalabi ko pang mga araw na masaya, kasama kayo ni Alexa.” dagdag pa nito. Umingos ang dalaga. Pilit na pinipigil na mag

Ngunit ang higit na ikinagulat ni Rose ay ang solong pagkakatiwala ni Don Manolo kay Alexander bilang legal guardian ni Alexa. Labis ang kanyang pagkabigla. Gusto niyang i-kontest ang bagay na iyon. Ano ang karapatan ni Alexander sa kanyang anak? Oo nga at magkapatid ang mga ito, pero naroon siya bilang ina ng bata. Maaaring hindi siya pinakasalan ng Don ngunit nararapat na nasa kanya ang pagpapasya. Ano ang dahilan ni Manolo para gawin sa kanya ang mga bagay na ito? Naging maayos ang kanilang pagsasama. Hanggang sa huling sandali ng buhay nito ay nasa tabi lamang sya. Parte pa ba ito ng kanilang kasunduan? At paano niya ipagkakatiwala ang anak sa isang estranghero? Higit siyang may karapatan kay Alexa dahil siya ang ina. Kung kanina ay puno ng kaba at kalituhan ang isip niya, ngayon ay may umuusbong na galit sa kanyang dibdib. Kahit pa ba may awtorisasyon si Manolo sa pagkakatiwala sa bata sa kapatid nito ay wala sila sa posisyon para alisin ang kanyang karapatan sa pagpapasya p

Tunog nang pumaradang sasakyan ang naulanigan ni Rose mula sa garahe. Hindi na niya pinansin ang bagay na iyon dahil abala siya sa pagpapakain kay Alexa. Nagmamarakulyo na naman ang anak niya. Panay iyak nito dahil na mi-miss na raw ang yumaong ama. Ngayon ay siya ang personal na nag-aasikaso kay Alexa. Hindi pa rin pumapasok sa iskwela ang bata. Naging malulungkutin kasi ito mula nang sumakabilang buhay ang Don. Napilitan tuloy siyang mag leave muna sa trabaho. Sabagay talagang gagawin niya ang bagay na iyon. Katunayan ay nag-iisip na rin siyang magpasa ng resignation letter. Ngayong naririto na si Alexander ay nasa lalaki na ang lahat ng karapatan at kontrol sa kompanya. "Ma'am Rose, dumating na po si senyorito Alexander," imporma ni Bela. Napalingon siya, yaong tipong nagulat. Hindi niya inaasahan na darating ang binata sa gabing ito o mas tama sigurong sabihin na talagang hindi na niya ito inaasahan pa. Isang linggo na ang nakakalipas mula nang huli silang magkita sa ma

“Miss dalawang kuwarto ang kailangan namin." Ang pinagkadiin-diinang wika ni Rose sa babaing receptionist. Apparently ay hindi siya nito naririnig dahil ang buong pansin nito ay nakatuon lamang kay Alexander. Nakapagkit pa sa mga labi ng babae ang nakakairitang ngiti. Pangitang nagpapa-cute sa lalaki. Wala sa loob na napaismid sya. "Haven't you heard her? Iisang kuwarto na lang ang availabale nila." Sambit ni Alexander na nilingon siya. Tumaas ang isang kilay nito nang mahuli syang nakasimangot habang nakatitig sa babaing umi - estima sa kanila. Ang lalaki kasi ang nakikipag-usap sa counter. Nahuli ni Rose na nagbulungan ang dalawang babaing nasa front desk. Mas lalo siyang nairita kaya't tinaasan niya ng kilay ang dalawa. Mabilis namang nagbaba ng tingin ang mga ito. "Rose..." pukaw ni Alexander sa dalaga. Tila naman nahimasmasan na binalingan ito ng tingin ni Rose. Pormal na ang mukha ng binata. "Masyadong hassle kung lilipat pa tayo ng ibang lodging house. Nakita mo n