บททั้งหมดของ Owned By The Mob Boss: บทที่ 11 - บทที่ 20

PEONY's POVPagtapos namin kumain, gaya ng sinabi ni Luigi, namili kami ng mga gamit na gagamitin ko para bukas. Sa totoo lang, pwede ko naman suotin ang mga luma kong damit pero mas pinagpilitan ni Luigi na bumili ng bago. Pero sabagay, mayaman ang pamilya niya kaya mas mabuti kung magmumukha akong desente sa harapan nila.Kasama namin mamili si Russell. Ayaw nga siya isama ni Luigi, nagpumilit lang din siya. Hinayaan na namin siya sumama since kaibigan naman siya ni Luigi at mukhang makatutulong siya sa'min pumili ng mga damit.Pag-uwi, nakahanda na agad ang mga pagkain at kakain na lamang kami. Ang sarap ng ganitong buhay, 'yong pag-uwi mo may nakahanda na agad na pagkain para sa'yo. Kung pagod kang uuwi, hindi mo na kailangan paghandaan pa ang sarili mo dahil may nakahain na sa lamesa at isusubo mo na lang ang mga 'yon.Kinabukasan, nagising ako nang marinig na may kumakatok sa kwarto. Pagbukas ko ng pinto, isang katulong ang bumungad sa'kin at sinabi na pinasusundo ako sa kaniya

LUIGI's POVNang makauwi na kami sa bahay, umakyat ako agad sa 'king kwarto para magpalit ng damit. May kailangan akong puntahan kasama si Russell ngayong araw. Naka set na ang time kaya hindi pwedeng madelay pa ito.Saktong pagtapos ko magbihis ay may kumatok sa pinto. Si Russell na ata iyon.Hindi ako nagkamali sa 'king hinala nang bumungad sa 'kin si Russell pagbukas ko ng pinto. Ang lawak ng ngiti niya sa labi na hindi ko malaman ang dahilan, pero isa lang ang alam ko; nang aasar siya ngayon.I rolled my eyes and went back to my room. Nag spray lang ako saglit ng pabango bago lumabas ng silid. "Stop smiling, idiot," sita ko sa kaniya."So... How was dinner?" tanong niya, hindi pa rin natatanggal ang ngiti sa labi."Nothing special. Kumain lang naman kami, ano bang ine-expect mo?" pagsusuplado ko sa kaniya.Tumawa siya ng mahina bago nagtanong ulit. "Tanggap ba ng family mo si Peony?"I glanced at him briefly. "Why? Do you think they would give her money to break up with me?"Pabir

PEONY's POVNanatili kami ni Luigi ng ilang oras sa hospital, hinintay ko rin makatulog si Papa bago kami umalis. Habang hinihintay ko makatulog no'n si Papa, si Luigi ay hindi ko alam kung saan pumunta. Basta saktong pagtulog ni Papa ay nakabalik na siya at doon na kami umalis. Pero bago umalis ay nagpaalam muna kami kay Tita at inabutan ko siya ng pera para pang dagdag sa gastusin niya at pasasalamat na rin dahil sa pagbabantay kay Papa.Bago pa man kami makapasok ni Luigi sa sasakyan ay nagsalita ako, dahilan para matigil siya sa pagbukas ng pintuan ng sasakyan. "Salamat," sambit ko.Lumingon siya sa'kin. "For what?""Sa pagpunta rito kasama ko," sagot ko saka ngumiti. "Maraming salamat."Tumango lang siya, walang emosyon sa kaniyang mga mata. Pagtapos tumango ay binuksan niya ang pintuan ng sasakyan. Huminga ako ng malalim bago pumasok sa loob at napalingon sa kaniya nang hindi pa niya sinasarado ang pinto."That's your payment for accompanying me to my parents' house," saad niya,

Sa huli, hindi na ako pumasok sa first subject. Dumiretso na lamang ako sa dean's office para sabihin na bago lang ako sa eskwelahan at kailangan ko ng guide. Thank goodness I mustered the courage; otherwise, I wouldn't have been able to attend class for the entire day.So, the guy I met in the hallway wasn't really my classmate. Baka totoo nga ang sinabi niya na nakuha ko lang ang atensyon niya kaya niya ako kinausap, hindi dahil pinagtitripan niya lang ako.Of course, nagpakilala ako kada subject na pinasukan ko dahil hindi pa naman nila ako kilala at dahil bago lamang ako roon. Good thing na mukhang mabait naman ang mga Prof pero ayokong magpadala roon, karamihan kasi sa mga mukhang mabait na Prof ay nang babagsak.Break na, pangalawa na 'to ngayong araw. Narito ako ngayon sa cafeteria, solo mag-isa ang isang lamesa na may apat na upuan dahil ako lang mag-isa. Gusto ko i-try makipag kaibigan para hindi naman ako mag mukhang loner, pero wala pa akong lakas ng loob para gawin 'yon. M

RUSSELL's POV Pauwi na kami sa mansion ni Matty, at kasama namin siya ngayon ni Gio sa sasakyan. Si Gio ang nagmamaneho, ako sa passenger's seat, at si Matty naman ang na sa likod. Hindi namin kasama si Riley dahil bago pa lang kami makarating sa warehouse kanina, umalis siya para linisin ang ginawang kalat ni Matty sa sarili niyang kwarto. Nakatingin ako sa labas at magdadalawang isip kung itatanong ko ba 'yong tungkol sa nalaman ko sa kanila ni Peony. Alam kong hindi siya matutuwa kapag nanghimasok ako, pero nacu-curious ako sa kung ano talaga ang tingin niya kay Peony. Talaga bang pinakasalan niya si Peony dahil kailangan niya ito o ginawa niya 'yon dahil may nararamdaman siya? I cleared my throat. Na-s-stress ako na ewan, hindi ko naman na dapat pang isipin kung ano man ang namamagitan sa dalawa pero damn, why do I care? "Parang ang lalim ng iniisip mo, ha?" ani Gio. Nilingon ko siya. "Pinagsasabi mo riyan?" Pinatunog niya ang dila niya kasabay ng pag-iling niya. "Tan