ห้องสมุด
ค้นหา
หน้าหลัก / Romance / Owned By The Mob Boss / บทที่ 1 - บทที่ 10

บททั้งหมดของ Owned By The Mob Boss: บทที่ 1 - บทที่ 10

28

Prologue

This is a work of fiction; names, characters, businesses, places, and incidents are either the products of the author's imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to the actual person, living or dead, or actual events is purely coincidental.If you're looking for a perfect story don't continue reading this. Thanks!THIS STORY WILL CONTAINS MATURE WORDS AND A SCENE, SO READ IT AT YOUR OWN RISK. ***PROLOGUE"AH! Damn it, Luigi. Please h-harder... Ugh!"I continue recession myself to hers. She likes it more deeper so I did what she wanted, cause later, I'll do what I want.She continued calling out my name and moaning until we both came."Ah! That was fantastic!" She exclaimed. She really looks satisfied. I give her a small smile before putting back my pants. I stood up and walked towards my cabinet. She remained sitting on my bed while smoking. The comforter was covering her body. I don't know her, I just fucked her. Gusto rin naman niya, hindi ko siya pinilit. And
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 1: Waking Up

PEONY's POVKinusot ko ang aking mga mata habang dahan-dahan na bumangon mula sa pagkahiga. Napadaing ako nang bigla kong maramdaman ang sakit ng ulo ko."Hindi naman ako uminom ng alak kagabi," bulong ko sa sarili bago imulat ang mga mata.Kahit na masakit ang ulo ay pinilit kong bumaba sa kama nang mapansin na hindi ito ang kwarto ko. Masyado itong malaki at maganda kumpara sa kwarto ko.Nasaan ako?CREAK*Agad akong napalingon sa pinanggalingan ng tunog. Shit, mas lalo lang ako nahilo sa ginawa ko. Napahawak tuloy ako ulit sa'king noo.Pumasok ang isang babae na may dalang tray ng pagkain. Naka-maid attire siya. Teka, kailan pa ako nagkaroon ng katulong? Hindi naman ako na reincarnate 'di ba?"Good morning, madam," bati sa'kin ng katulong. Nag-bow pa siya ng kaunti."G-Good morning," nauutal kong tugon.Ngumiti siya bago naglakad palapit sa lamesa at nilapag do'n ang tray. Nag-bow siya ulit bago tumalikod. Palabas na siya ng kwarto nang agad ko siyang pigilan para tanungin."W-Wait!
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 2: Little Secret

PEONY's POV"Pumunta ako sa binigay niyang address, naghintay ako ro'n ng ilang minuto dahil sabi niya ay may lalapit daw sa'kin. May lumapit naman talaga, mga lalaking nakasuit. Hindi ko alam ang sunod nilang ginawa, basta ay bigla na lang ako nakaramdam ng karayom sa batok ko at bago ako mawalan ng malay ay nakita ko 'yong babae na nagpapunta sa'kin do'n na inabutan siya ng pera ng isa sa mga lalaki," pagpapatuloy ko.He nodded in understanding. "So, that's how it went down.""Pero hindi mo ako p'wede ikulong dito. Kailangan ako ng ama ko. Kailangan ko rin magtrabaho," sabi ko."Who said I'd confine you here?" he sighed. "While you're with me, you're free to do as you wish. If you're looking for work, you can work for me.""T-talaga?! Anong trabaho?""I'll think about it, for now, finish your breakfast," he said.Ngumiti ako at nagpatuloy sa pagkain. Swerte! Dito lang pala ako makahahanap ng trabaho. Isang tabi na lang muna natin ang tungkol sa pagbili niya sa'kin, hindi naman niya s
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 3: Dining Together

PEONY's POVPag-alis ni sir ay muli akong bumalik sa panonood ng pagsayaw ng mga bulaklak. Gusto ko sana pumunta sa garden para mas makita ng malapitan ang mga bulaklak pero hindi naman ako p'wede lumabas. Iyon sana ang gusto ko sabihin kay sir kanina kaso sinabihan niya ako na hindi ako p'wede muna lumabas.I sighed. Nakikitira lang ako kaya wala akong karapatan na magreklamo, at valid naman ang reason niya. Kapakanan ko ang iniisip niya. Tama siya na hindi kami magkakilala ng kaibigan niya, baka saktan ako o mapagkamalan na magnanakaw.I just pouted at humiga na lamang sa kama. Wala ako mapaglibangan. Malaki ang kwarto at ang modern tignan, hindi talaga para sa'kin ang ganito dahil na sanay ako sa maliit lamang at sapat na sa'kin 'yon.What can I do to occupy myself and pass the time? Since there's no TV available, I thought for alternative activities to keep myself engaged and entertained.Nang walang maisip na gawin at pinikit ko na lamang ang mga mata ko. Baka sakali na antukin ak
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 4: The Contract

PEONY's POVLuigi leaned forward, breaking the brief silence. "So, tell me, what kind of food do you enjoy?"Dapat ko na bang itanong sa kaniya kung anong trabaho ang ibibigay niya sa'kin? Pero baka isipin niya na nagmamadali ako. Aish!I glanced up, still a bit nervous. "Uh, I like Filipino dishes, sir... I mean, Luigi."A small smile appeared on his face. "Good choice! Any favorites in particular?"I hesitated for a moment before replying, "Adobo, sir. It's my go-to comfort food.""Ah, a classic! Can't go wrong with adobo," he said, nodding approvingly. "I'll have to take you to a great local place that serves the best adobo in town."Wow! Seryoso ba siya? Dahil kung oo, hindi ako tatanggi. Marami akong Filipino dishes na paborito, baka umabot na kami hanggang bukas kung iisa-isahin ko pa lahat.I smiled, feeling more at ease. "That sounds nice, Luigi. Thank you."He leaned back again, studying me with a thoughtful expression. "You know, I didn't mean to make you uncomfortable earlie
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 5: Kind Yet Cold

PEONY's POVI know challenges lie ahead. Marriage is no small commitment, and there will be hurdles to overcome. But for now, the immediate concern is ensuring Papa's care. And if aligning my fate with Luigi's can guarantee that, then I am resolved to see it through.I'll have to discuss this with Luigi, of course. There are conversations to be had, details to sort out. But one thing is clear: whatever it takes, I'm ready to do it for Papa.Matapos magdesisyon ay hindi ko muna kinausap si Luigi dahil maaaring magbago pa ang isip ko. Binigyan naman niya ako ng isang linggo para pag-isipan ng mabuti ang magiging desisyon ko. Kung may iba pang paraan para mabayaran at mabili ko lahat ng gamot ni Papa, hindi ako magpapakasal kay Luigi.Bumuntong-hininga ako bago sumampa sa kama para mahiga. Nang walang magawa ay kinuha ko ang aking phone sa gilid ng kama. Pag-open ko ng screen, bumungad sa'kin ang mensahe ni tita Audrey.From: Aunt AudreyKailan ka makadadalaw ulit sa papa mo? Kailangan ko
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 6: How Rich Is He?

PEONY's POVPinagbuksan ako ng pintuan ng sasakyan ng lalaki, hindi ko alam kung sekretarya ba siya ni Luigi o driver. Hindi naman kasi niya sinabi. Noong bumaba siya sa sasakyan para pagbuksan ako ng pinto, nagpakilala lang siya at sinabi na pinapasundo raw ako sa kaniya ni Luigi dahil na sa meeting pa ito.Habang na sa sasakyan, tahimik lamang ako. Hindi naman kami close at ngayon ko lang siya nakita kaya hindi ko alam kung paano mag-start ng conversation.Tanghali na nang makarating kami sa isang matayog na building. Pagtapos ay dumiretso kami sa silid ni Luigi ngunit wala siya ro'n. Sinabi na lamang sa'kin ng lalaki na hintayin ko rito si Luigi at pagtapos no'n ay lumabas na siya, naiwan tuloy akong mag-isa.Hindi ko pala dapat siya tawagin ng 'lalaki' lang, ang pangalan niya ay Riley Morgan.Dahil wala naman akong magawa, nigala ko na lang ang mata sa silid. The office is spacious with a big desk and a comfy chair. There's a fancy computer, a big window with thick curtains, and sh
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 7: Decision

PEONY's POVPagtapos kumain ay napagpasyahan na naming umuwi. Gusto ko na rin magpahinga pero parang pinipigilan pa ako ng tanawin kanina umuwi. Sobrang nag-enjoy talaga ako sa view and impyernas ang sarap ng dishes nila. Kaya pala sobrang mahal ng halaga kasi sobrang sarap din.Paglabas namin ng five-star hotel, sinalubong kami ni Riley. Oo nga pala, nakalimutan kong itanong kay Luigi kung sekretarya niya ito o driver lamang. Pero hayaan na, mayro'n pa namang next time. Sa ibang araw ko na lang siya tatanungin. Nakahihiya naman kasi kung magtatanong ako about kay Riley tapos kasama namin siya.Pinagbuksan niya kami ng pintuan. Pinauna ako ni Luigi na pumasok sa loob bago siya sumunod. Habang na sa byahe, pinagmamasdan ko lamang ang tanawin na nadaraanan namin. Si Luigi naman ay nakatutok sa ipad niya, mukhang tungkol 'yon sa company niya. Si Riley naman ay tahimik lang din na nagmamaneho hanggang sa marating na namin ang bahay ni Luigi.Bumaba kami sa garage kung saan naka-display la
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 8: A Breakfast with Russell

PEONY's POVKinabukasan, tinawagan ako ni Luigi sa phone at sinabi na p'wede na ako kumain sa kusina. Kung ayaw ko raw kasabay ang kaibigan niya na kumain, p'wede raw ako magpahatid sa kwarto ng pagkain. Pero nakahihiya naman kung magpapahatid ako ng pagkain kaya sa kusina na lang ako kakain kahit na ayoko makasabay si Russell.Pagpasok ko sa loob ng dining area, sakto namang katatapos lang kumain ni Russell. Nanlaki pa ang mata niya na tila nagulat nang makita ako, pero agad din 'yon napalitan ng pagngisi."Good morning!" bati niya sa'kin at kumaway pa.Ayoko siya i-ignore kaya ngumiti ako. Paglipat ng mga mata ko sa lamesa ay para akong nalula sa dami ng pagkain na nakahain doon. Grabe! Para lang 'to sa iisang tao?"May birthday ba?" tanong ko habang na sa lamesa pa rin ang titig."Pinahanda 'yan ni Matty bago siya umalis kanina," sagot ni Russell. "Hindi mo ba kaarawan ngayon?"Huh? Pinahanda ito ni Luigi? Hindi kaya ay siya ang may kaarawan ngayon?Lumingon ako sa kaniya at umilin
อ่านเพิ่มเติม

Chapter 9: Does he know or not?

PEONY's POVI sighed. Ilang segundo akong nanatili roon, nakatingin lamang sa pinto kung saan pumasok si Russell, bago ko sundin ang sinabi niya. Hindi ko alam, habang naglalakad ay nakararamdam ako ng kaba at hiya. Nahiya ako dahil narinig ni Russell na pinag-uusapan ako ng mga katulong.Hmm... Nahihiya ako hindi dahil may nabanggit ang mga katulong na hindi maganda tungkol sa'kin. Ang kinahihiya ko ay bago pa lamang ako rito pero may galit na agad sa'kin. Parang ang ibig kasi sabihin no'n para sa'kin ay hindi ako naging mabuti sa paningin nila at hindi ako marunong makisama.Hindi ba ang pangit naman tignan kung bago ka pa lang sa pamamahay pero hindi ka na agad nagustuhan ng mga taong kasama mo?Malamya akong bumalik sa kwarto. Pagpasok ko sa silid ay agad kong binagsak ang aking katawan sa higaan. Para tuloy akong starfish dahil sa posisyon ko."May ginawa ba akong hindi maganda sa paningin nila? Bakit sila agad galit sa'kin? Iniisip ko lang naman na masasayang ang pagkain kung it
อ่านเพิ่มเติม
ก่อนหน้า
123
สแกนรหัสเพื่ออ่านบนแอป
DMCA.com Protection Status