All Chapters of LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Chapter 1411 - Chapter 1420

Kinuha ni Paolo ang dulo ng kumot at dahan-dahang itinakip sa kanilang dalawa."Napagod ka ba?" mahinang tanong nito, ang boses ay paos pa rin pero puno na ng lambing.Hindi siya sumagot. Sa halip ay hinawakan niya ang kamay ni Paolo na nakapulupot sa kanyang bewang at pinagsiklop ang kanilang mga daliri. Ramdam niya ang seguridad sa bisig nito, ang tanging lugar kung saan hindi niya kailangang magpanggap."Sabi ko naman sa'yo, sa akin ka lang sasaya nang ganito." bulong ni PaoloIpinikit niya ang kanyang mga mata. Sa kabila ng hapdi sa ilang bahagi ng kanyang katawan at ang lagkit ng natutuyong t***d sa kanyang balat, may kakaibang kapayapaan siyang nararamdaman. Alam niyang mamaya, babalik muli sila sa realidad... bodyguard niya lang ito at siya ang amo. Pero bakit may pakiramdam siyang ayaw na niya sa ganoong setup?Bumalik sa kanyang utak ang sinabi ni Paolo kanina lang... "Sa akin ka lang sasaya nang ganito."Umalingawngaw iyon sa kanyang isip. Bakit nga ba siya maghahanap ng kal

Habang nasa biyahe, lalong bumibigat ang kanyang dibdib. Hindi niya alam kung uunahin ba niyang iligtas ang anak o ipaubaya na ito sa pulis sa dami ng kasalanan nito.Pagdating sa mansion, sinalubong agad siya ng nagkakagulong mga katulong at guwardiya. Halata sa mga mukha ng mga ito ang takot at pagkataranta.“Nasaan si Pretzel?” malamig ngunit mariing tanong niya.“H-hindi po namin alam, Mayor. Umalis po siya agad.” sagot ng katulong habang nanginginig.Hindi na siya nagsalita. Dumiretso siya sa silid ni Pretzel. Pagpasok, bumungad sa kanya ang dugo sa sahig, nagkalat na gamit, at magulong kama.Ano ba talaga ang nangyari bago ang pangyayaring iyon?Walang makapagsasabi sa kanya. Tanging sina Paolo at Pretzel lamang ang nakaaalam ng buong katotohanan.Hindi niya inakalang aabot sa ganito ang kabaliwan ng sariling anak. Lahat ng kapritso nito, lahat ng gulong nilikha nito, palihim niyang inayos upang walang bahid na bad pablicity sa kaniyang pangalan. Ngunit ngayon, tila hindi na iyon

“Salamat sa pagpunta, Tyler, Jolisa… Baka nakakaabala na ako sa inyo. Pwede n’yo na akong iwan dito.”Mahina ngunit taos-puso ang tinig ng mayor. Halatang pagod na pagod na sa lahat ng nangyari, sa kaguluhan, sa takot, at sa bigat ng mga katotohanang unti-unting lumalabas.“Pero mag-isa ka lang dito, Mayor,” nag-aalalang sagot ni Tyler.“Hindi… aalis din ako kaagad. Ligtas naman na si Paolo. Papabantayan ko na lang siya rito. Napapagod na din ako… Uuwi rin ako .”Nagkatinginan sina Tyler at Jolisa. Pareho nilang alam na hindi ganoon kadali ang sitwasyon.“Paano po si Pretzel? Ngayong nasa labas pa siya, baka kung ano na naman ang maisipan niya, lalo’t malaki ang galit niya kay Jolisa. Hindi natin alam ang nasa utak niya, Mayor.”Biglang natahimik ang matanda. Parang bawat salitang masasama laban kay Pretzel ay tumutusok din sa puso niya bilang ama. Masakit marinig ang katotohanan, ngunit wala siyang magagawa kundi tanggapin iyon.“Huwag kayong mag-alala,” saad niya matapos ang ilang sa

Nang tumayo si Tyle, ang mga mata nito ay nanatiling nakapako sa mga labi niya, tinitimbang ang bawat paghinga nito. Ang isang kamay ni Tyler ay dahan-dahang gumapang pababa, kinakapa ang init ng kanyang pagkababae habang isinasentro ang alaga nitong buhay na buhay at tila may sariling isip na naghahanap ng hantungan.“Aghhh...”Isang gulantang na ungol ang kumawalasa kanya nang bigla siyang pasukin ni Tyler. Walang pasubali, walang pag-aalinlangan. Tila hindi na nito kayang maghintay pa ng kahit isang segundo.“Ahhh... ahhh... ahhh...” Ang bawat labas-masok ni Tyler ay sinasabayan niya ng malalim na ungol. Nakatitig si Tyler sa kanya, tila binabasa ang bawat guhit ng ligaya at sarap sa kanyang mukha.Sa gitna ng bumabagsak na tubig mula sa shower, ang tanging maririnig ay ang naghahabol nilang paghinga at ang tunog ng nag-uumpugang balat.Sa bawat paghampas ng katawan ni Tyler, napapaigik siya, ramdam ang bawat pulgada ng lalaki sa loob niya. Ang kuryenteng dumadaloy sa kanilang mga k

“Saan ka ba talaga pupunta?”Huminto siya.Unti-unti siyang lumingon at tinitigan ito nang diretso sa mga mata. Ilang segundo siyang natigilan. Gusto niyang sabihin ang lahat, pero wala pa siyang kasiguraduhan.“Lock the door. Huwag kang magpapapasok kahit sino pa ’yan.”Iyon lamang ang nasabi niya bago tuluyang lumabas.Paglabas, agad na tumayo ang mga pulis nang makita siya.“Aalis lang ako sandali. Pakibantayan n’yo nang mabuti si Jolisa. Walang makakalapit sa kanya habang wala ako.”“Ayos po, Sir Tyler.”Pagkatapos magbigay ng instructions ay sumakay siya sa kanyang kotse. Mahigpit ang hawak niya sa manibela habang umaandar ang sasakyan sa madilim na kalsada.Si Kurt ang kausap niya kanina, ang kaibigan niyang pulis. May nadiskubre ito. Hindi pala talaga nasira nang kusa ang CCTV sa bahay niya, may sadyang sumira roon... at hindi nga siya nagkamali.Sa narekober na footage, malinaw na si Pretzel ang may kagagawan.Kung noon ay kutob lamang niya at ang kwento ni Jolisa ang pinanghah