LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND のすべてのチャプター: チャプター 1401 - チャプター 1410

Nang matapos siya sa paglinis ng kusina, ay magkasama silang pumunta ni Tyler sa sala. At nagulat sila nang naubos kaagad ni Pretzel ang isang bote ng wine.“Pretzel… nagpapakalasing ka ba?” kunot-noong tanong ni Tyler.“I just want to unwind. Sa wakas kasi ay nakalabas na si Dad sa ospital,” nakangising sabi nito.“Ang mabuti pa, umuwi ka na. Baka hinahanap ka na ng daddy mo.”“Pwede bang dito na lang ako matutulog? Antok na kasi ako. Hindi ko na kayang maglakad.”“No. Hindi ka pwedeng matulog dito,” matigas na sabi ni Tyler.“Pero sabi ni Dad, alagaan mo ako, ’di ba?” sumimangot ito na may halong pagpapacute kay Tyler.“Halika, ihahatid na lang kita. Baka kung saan ka pa mapunta.”Ngumiti si Pretzel na para bang nanalo ito sa bangayan kay Tyler. Lumapit si Tyler kay Pretzel para alalayan itong tumayo. Pero sa pagtayo nito ay agad na natumba sa bisig ni Tyler.“Oops… hihi… sorry. Masakit kasi ang ulo ko. Napadami ata ang inom ko.”Lihim siyang napasimangot. Kahit hindi pa niya naaalal

May naisip si Jolisa... Pakiramdam niya, hindi aksidente ang lahat. May dahilan kung bakit tila si Pretzel ang palaging nasa tabi niya tuwing may kakaiba siyang nararamdaman. Parang… may koneksyon. Isang bagay na pilit niyang inaalala ngunit ayaw magpakita.At sa kaibuturan ng dibdib niya, ramdam niya na si Pretzel ang susi. Pero kasabay ng pakiramdam na iyon ay isang malamig na kaba. Parang may tinatagong hindi dapat malaman.*****“Talaga? Pwede akong tumulong?” tanong ni Pretzel, pilit pinapakalma ang sarili ngunit halatang may halong tensyon ang boses.Tumango siya ng bahagyang ngumiti. “Oo… promise ko naman, diba?”“Love…” mahina ngunit seryosong tawag ni Tyler.Napatingin siya rito.“Are you sure?” bulong nito, sapat lang para hindi marinig ni Pretzel. Ang mga mata nito’y puno ng babala.Sandali siyang natigilan. Alam niyang may mali. Ramdam ng kanyang instinct. Pero mas malakas ang kagustuhan niyang maalala ang lahat.“It’s okay,” sabi niya, pilit pinapakalma ang sarili.Hindi n

At doon nakahinga nang maluwag si Tyler. "Salamat naman at nagustuhan mo.. Simula ngayon ay ako muna ang magluluto ha. Huwag ka munang magagalaw habang may sakit ka. I will take care of you, Jolisa.""Thanks, Tyler..."She appreciates Tyler's effort kahit may konti siyang pag-aalinlangan. At pinapanalangin niyang sana walang katotohanan ang mga sinabi ni Pretzel, kung hindi ay malulungkot talaga siya. Hindi niya alam ang gagawin kung mawawala si Tyler sa kanya."After nito, ano ang gusto mong gawin? Gusto mo bang mag-malling tayo? Bibili tayo ng cellphone mo?""Pagod pa ako ngayon, pwede bukas na lang? Gusto kong maglinis ng garden.""What? Huwag na.. Mapapagod ka lang." pigil ni Tyler."Hindi... hindi ako magpapagod. Gusto ko lang na makakita ng mga magagandang bulaklak."Sandaling napaisip si Tyler. "Sige, pero sasamahan kita. Baka kapag iniwan kita kung ano na naman ang gagawin mo...""Sige..." nakangiting sabi niya.Pagkatapos nilang kumain at maglinis ng kusina ay magkahawak-kamay

TYLER'S POV:Hindi dalawin ng antok si Tyle nang gabing iyon. Sa kabila ng katahimikan ng paligid, tanging ang mahinang paghinga ni Jolisa ang naririnig niya. Katatapos lang nilang mag-sex, at ngayon ay mahimbing itong natutulog sa kanyang mga bisig.Dapat sana ay umaapaw ang saya sa kanyang puso. Kahit wala pa itong naaalala mula sa nakaraan, muling ipinagkatiwala ni Jolisa ang sarili sa kanya. Isang malaking hakbang iyon, ang ibigay ang sarili sa kabila ng kawalan ng alaala ay patunay lamang ng isang malalim at likas na tiwala. At wala naman siyang ibang hangad kundi ang alagaan at asikasuhin ang dalaga.Ngunit sa gitna ng init ng kanilang pagmamahalan, tila may malamig na hanging humahaplos sa batok niya. Hindi niya maalis sa isipan si Pretzel. Sinisiraan siya nito.Napabuntong-hininga siya. Hindi ito ang unang pagkakataon, noong dinala niya si Tiffany rito sa Baguio, ganoon din ang ginawa ni Pretzel, umaasta itong parang siya ang tunay na girlfriend.Pinilit niyang intindihin ang d

Pagkatapos nilang kumain ay nag-ayos na at pinuntahan si Pretzel sa bahay nito. Hindi na si Tyler tumawag o nagpasabi kay Pretzel na pupunta sila. Ang gusto daw nito ay surpresahin ang dalaga para hindi ito nakapaghanda.Pagdating nila sa isang malaking bahay na doon lang din sa loob ng subdivision na iyon, ay agad silang bumaba. Si Pretzel ay nagkakape sa garden kasama ang lagi nitong kasamang lalaki na malamang ay bodyguard nito.Pero habang papalapit ay may kakaiba siyang naramdaman sa dalawa. Parang hindi lang bodyguard ang relasyon ng mga ito. Makikita naman sa galaw ng lalaki. Mukhang may pagtingin ito kay Pretzel. Si Pretzel naman ay mukhang hindi nakikita kung paano ito titigan ng lalaki.“Pretzel!” sigaw ni Tyler. Nanlaki ang mga mata nito nang makita sila. Agad namang umalis ang bodyguard dahil sinenyasan ito ni Pretzel.“T-tyler, Jolisa. What brings you here?” agad nitong ngiti pero alam niyang peke lang iyon. “Sana nagpasabi kayong pupunta kayo para nakapaghanda man lang ak