Library

Home / Romance / LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND / Chapter 1421 - Chapter 1430

All Chapters of LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Chapter 1421 - Chapter 1430

1762 Chapters

CHAPTER 1421

Si Tyler ang unang nagsalita.“Paano nangyari ito, Tiffany? Paano nangyaring nandito ka sa Sagada? Ang sabi mo sa sulat… mag-aabroad ka.”Yumuko si Tiffany. Mahigpit nitong pinisil ang sariling mga kamay bago nagsalita.“Mahabang kwento, Tyler…”“Umpisahan mo nang magpaliwanag.” Diretsahan ang tono niya.Hindi niya maitago ang galit at pagkalito. Pakiramdam niya ay niloko siya sa loob ng maraming taon.Unti-unting nag-angat ng tingin si Tiffany. Namumugto ang mga mata nito.“Si Pretzel… binalak niya akong patayin.”Napahigpit ang panga ni Tyler.“Actually… ang akala niya ay napatay na niya ako.”Parang bumigat lalo ang paligid. Hindi makapaniwala si Tyler sa narinig.“Pero may tumulong sa akin. Dinala ako sa ospital… at nang magising ako, nandito na ako sa Sagada.”Napalapit si Tyler sa mesa. “Sino ang nagdala sa’yo rito?”Huminga nang malalim si Tiffany. At ang sumunod na sagot ay lalo pang nagpagulo sa lahat.“Si Mayor… ang ama ni Pretzel.”Sandaling natigilan si Tyler. “Si Mayor?”H

CHAPTER 1422

JOLISA’S POV:Napamulat siya nang tamaan ng liwanag ang kanyang mga mata. Bahagya siyang napangiwi at napatakip sa mukha. Diretso nang sumisilip ang sikat ng araw sa silid. Nakabukas pala ang kurtina at hindi na niya iyon naisara kagabi.Napatingin siya sa wall clock. Alas-siyete na ng umaga. Ngunit hindi pa rin dumarating si Tyler. Alam niyang wala pa ito dahil halos hindi rin siya nakatulog buong gabi sa kakahintay. Sa katunayan, mabigat ang kanyang ulo ngayon at tila may pumipintig na sakit sa sentido niya.Hindi niya alam kung saan ito pumunta. Ang sabi nito kagabi ay hindi ito magtatagal at babalik din agad. Pero buong magdamag itong nawala. Wala ring tawag o kahit text man lang para sabihing ayos lang ito o kamustahin siya. Hindi ba nito naisip na natatakot pa rin siya na mag-isa roon?Bagama’t ligtas naman siya dahil may mga pulis sa labas, nakapagtataka pa rin na hindi siya niyaya ni Tyler na sumama. Kung mahalaga ang pupuntahan nito, bakit hindi siya isinama?Naalala niya ang

CHAPTER 1423

“Si Pretzel na-disgrasya kagabi… car accident. At 50-50 ang lagay niya ngayon.”“Oh my God…”Hindi siya makapaniwala sa narinig. Parang biglang bumigat ang buong paligid.“Doon ba si Tyler buong gabi? Kasama si Pretzel?” muli niyang tanong.“Hindi.”Napakunot ang noo niya. Kung ganoon, nasaan si Tyler buong gabi?Magtatanong pa sana siya, ngunit huminto na ang sasakyan sa harap ng ospital. Sabay silang bumaba ni Kurt at mabilis na pumasok sa loob. Dumaan sila sa mahabang hallway na amoy disinfectant at malamig dahil sa aircon. Nang makarating sila sa isang private room, dahan-dahang binuksan ni Kurt ang pinto.Pagpasok pa lamang ay agad niyang nakita si Pretzel na nakaratay sa hospital bed. Maraming tubo ang nakakabit dito, may oxygen mask sa mukha, at tila halos hindi na makilala sa dami ng benda at pasa sa katawan.Naroon din si Tyler… at ang mayor na ama ni Pretzel.Ngunit ang tunay na nakakuha ng kanyang atensyon ay ang babaeng nakatayo sa tabi ni Tyler.Parang nakita na niya ito

CHAPTER 1424

“Let’s go, Ma’am Jolisa,” mahinang sabi ni Kurt sa kanya.Bago siya tuluyang umalis, muli siyang napatingin kay Pretzel. Ang dating matapang na babae na kayang magmanipula ng lahat… ngayon ay parang gulay na lamang na nakahiga sa kama. Wala nang bakas ng yabang at tapang na dati nitong ipinapakita.Si Mayor naman ay nakaupo sa tabi ng kama, humahagulgol sa iyak habang paulit-ulit na humihingi ng tawad at nagsisisi sa lahat ng ginawa.Hindi na siya nagpaalam. Tahimik siyang tumalikod at lumabas ng silid. Nakasunod lamang si Kurt sa likuran niya.Paglabas nila sa hallway, natanaw niya sa unahan sina Tyler at Tiffany. Mabilis ang lakad ng dalawa. Nakahawak si Tiffany sa braso ni Tyler, tila takot na muling mawala ito.Nakatitig lamang sia sa kanila. Hindi niya alam kung ano ang iisipin o mararamdaman.Pagdating sa car park ay nakita niya ang kotse ni Tyler na naroon pa. Nakabukas ang pinto sa harap… at si Tiffany ang nakaupo sa front seat... sa upuang dati ay para sa kanya.“Ano pa ang hi

CHAPTER 1425

TYLER'S POV:“Fuck!…”Para siyang napipi nang makitang biglang tumakbo si Jolisa papasok ng kwarto. Para siyang nawalan ng boses at lakas sa isang iglap. He messed up!Nadala siya ng galit at desperasyon kaya napagsalitaan niya ito nang hindi niya namamalayan. Sa dami ng gumugulo sa isip niya... mga panlilinlang, mga lihim, mga buhay na winasak at napaglaruan ng tadhana dahil sa kanya... pakiramdam niya siya ang ugat ng lahat ng ito.Siya ang puno’t dulo.... Siya ang dapat sisihin!Akmang tatayo siya upang sundan si Jolisa, ngunit biglang humawak si Tifanny sa kanyang braso para pigilan siya.“Where are you going, Ty? I’m scared… huwag mo akong iwan.” Nanginginig ang boses nito. “Pakiramdam ko nakamasid pa rin sa akin si Pretzel kahit nasa ospital na siya ngayon.”Nakita niyang namasa ang mga mata ni Tifanny. Halatang hindi pa rin ito mapakali.“Simula nang pinagtangkaan niya akong patayin… hindi na ako natahimik. Gabi-gabi ko siyang napapanaginipan.”Muling tumigas ang kanyang panga.

CHAPTER 1426

TIFFANY'S POV:Tumigas ang kanyang panga nang marinig niyang bumukas ang pinto ng kabilang silid. Hindi na niya kailangang silipin pa upang malaman kung sino ang pumasok doon. Kahit hindi niya nakita, alam na alam niyang si Tyler iyon... at ang kwartong pinasok nito ay kay Jolisa.Kumulo ang dugo niya. Hindi siya tanga para hindi maramdaman ang namamagitan sa dalawa. Alam niyang si Jolisa ang nobya ni Tyler ngayonPero hindi siya papayag. Sa kanya lang si Tyler. Sa kanya ito noon, at sa kanya ito babalik. Kung hindi lang dahil kay Pretzel at sa gulong sumira sa lahat, hindi sana sila nagkahiwalay. Hindi sana may ibang babaeng pumalit sa pwesto niya. At si Jolisa... kailangang mawala ito sa landas niya.Si Tyler na lang ang natitira niyang alas sa mga oras na ito. Ang huling tulay patungo sa kanyang pangarap. Sa kaibuturan ng puso niya, naniniwala siyang hindi pa huli ang lahat para maabot ang minsang nawala sa kanya... ang maging isang international model.Kapag nanatili siyang malapit

CHAPTER 1427

JOLISA'S POV: Maagang nagising si Jolisa na may mabigat na lungkot sa puso. Dati, sa bawat pagmulat ng kanyang mga mata, ang gwapong mukha agad ni Tyler ang bumabati sa kanya. Ngayon, mag-isa siya sa malaking kama na iyon. Dahil si Tyler ay nasa kabilang kwarto, sa tabi ng tunay nitong iniibig. Parang may mabigat na kamay na pumisil sa kanyang dibdib sa isiping iyon. Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang sarili, ngunit lalong sumisikip ang kanyang nararamdaman.Mabigat ang loob niyang bumangon. Gusto sana niyang magkulong na lang sa kwarto, magkubli sa ilalim ng kumot at takasan ang lahat ng sakit na bumabagabag sa kanya.Ngunit hindi pwede. Kailangan niyang harapin ang dalawa kahit wala siyang mukhang ihaharap. Aalis na sila at uuwi sa rancho ni Lola Beth. Wala siyang pagpipilian kundi kumilos.Mabilis siyang nagtungo sa banyo at maglinis ng sarili. Pagkatapos ay nagsuot siya ng maayos na damit, piniling maging presentable kahit wasak ang puso niya sa loob. Isa-isa niyang

CHAPTER 1428

“Ahm… sorry,” nauutal niyang sabi. “Naistorbo ba kita? Akala ko kasi kung sino ang natutulog dito sa sofa…”Tahimik lang siyang tinitigan ni Tyler, tila hindi pa lubusang gising. Ngunit sa titig nitong iyon, lalong bumilis ang tibok ng kanyang puso.Bakit sino ba sa akala mo? Ngumiti si Tyler, sandaling natunaw ang kanyang mga hinanakit kanina. Isang ngiti lang ni Tyler ay okay na agad siya. “Ahm… akala ko kasi doon ka natulog sa kwarto ni Tiffany…” mahina ngunit alanganin niyang sabi.Kumunot ang noo ni Tyler at bahagyang napatitig sa kanya. “Bakit ko naman gagawin ’yon?” nagtataka nitong tanong.Natigilan siya. “Ah… eh… di ba kasi…”Hindi na niya natapos ang sasabihin nang bumukas ang pinto ng kabilang kwarto. Lumabas si Tiffany.Sa lamig ng Baguio ay tila hindi man lang ito naaapektuhan. Manipis na nighties lang ang suot nito, halos sumasabay sa bawat galaw ng katawan. Halatang wala itong bra dahil bakas ang hubog ng dibdib nito sa tela.Siya pa ang nahiya at agad na nag-iwas ng ti

CHAPTER 1429

Pagkapasok niya sa kwarto ay saka lamang niya pinakawalan ang hiningang kanina pa niya pinipigil. Para bang sa bawat salitang binitiwan ni Tiffany ay unti-unting nadudurog ang natitira niyang tapang.Mabilis niyang isinara ang pinto at sumandal doon. Mariin niyang ipinikit ang mga mata, tila umaasang kapag ginawa niya iyon ay maglalaho rin ang sakit na bumabalot sa dibdib niya. Ngunit kabaligtaran ang nangyari. Bakit ba kasi siya nasasaktan? Alam naman niya sa simula pa lang na hiram lang ang lahat. Isang kasunduan, isang buwang pagpapanggap. Isang relasyong may hangganan bago pa man ito nagsimula. Wala siyang karapatang masaktan dahil wala namang totoong “sila.”Ngunit bakit ganoon? Bakit sa tuwing nakikita niyang magkatabi sina Tyler at Tiffany ay para bang sinasaksak ang kanyang dibdib? Napaupo siya sa gilid ng kama at mariing pinunasan ang mga luhang hindi niya namalayang tumulo na pala. Galit siya sa sarili, mahina siya, napakadali niyang umasa.Wala pa man siyang sampung minut

CHAPTER 1430

“Tapos mo na pa lang ayusin ang mga gamit ko?” tanong nito saka tumayo at lumapit sa kanya.Pero umiwas siya. “Oo… andiyan na lahat. Baka kasi may makalimutan ka pa.”Hindi siya tumitingin sa mga mata nito. Natatakot siyang baka bumigay na naman siya. Sandaling katahimikan ang namagitan sa kanila.Nagulat siya nang muling magsalita si Tyler, mas mababa at mas seryoso ang boses.“Can we talk?”Hindi siya sumagot. Nanatili lamang siyang nakatalikod. Naramdaman niyang muli itong lumalapit. Isang hakbang na halos maramdaman na niya ang init ng presensya nito sa likuran niya nang biglang bumukas ang pinto.Si Tiffany. Pumasok ito nang hindi man lang kumakatok.“Guys, akala ko ba nagmamadali tayo? Let’s go?” ani nito, halatang naiinip.Pagharap niya ay nakita niyang nakatingin pa rin si Tyler sa kanya, parang may gustong sabihin, parang may gustong aminin, parang may nais pigilan. Ngunit sa huli ay kinuha lamang nito ang bag at lumabas ng kwarto.“Let’s go.”Naiwan siyang nakatayo roon nang

PREV

...

141 142 143 144 145

...

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status