Library

Search

Home / Romance / LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND / Chapter 1451 - Chapter 1460

All Chapters of LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Chapter 1451 - Chapter 1460

1469 Chapters

CHAPTER 1451

Napalunok siya. Parang natuyo ang kanyang lalamunan, at kahit gustuhin niyang magsalita, walang boses na lumalabas.“Sumagot ka, Jolisa!” mas lalong bumigat ang tono ni Tyler, punong-puno ng galit, at may halong sakit na hindi nito maitago.Napayuko siya. Mahigpit niyang hinawakan ang laylayan ng kanyang damit, halos mapunit na sa lakas ng pagkakakapit niya roon.“I… I was just being careful,.” mahina niyang sagot, halos hindi marinig.“Careful?” ulit ni Tyler, bahagyang natawa, pero walang saya ang tunog niyon. “Careful from what? From me?”Napapikit siya. Isang luha ang tuluyang pumatak mula sa kanyang mga mata, ngunit hindi iyon pinansin ni Tyler.“Alam mo ang plano ko... ang buntisin ka!” madiin nitong sabi. “ All the while, habang ginagawa ko ‘yon… may iba ka palang plano? Ang hindi mabuntis?”Bigla nitong itinapon ang pakete ng pills sa kanya. Tumama iyon sa kanyang mukha. Hindi iyon masakit, pero masakit ang inakto nito. Hindi niya akalain na itatapon nito sa kanya.“Bakit? tin

CHAPTER 1452

Kinabukasan, nagising siya sa malamig at tahimik na silid, walang bakas ng init ni Tyler sa kanyang tabi. Saglit siyang natulala, tila umaasang baka nasa banyo lang ito o bumaba sandali. Ngunit habang tumatagal, unti-unting sumiksik sa dibdib niya ang katotohanan... hindi ito bumalik kagabi.Dahil sa labis na pag-iyak, hindi niya namalayang nakatulog siya. Ngayon, ang tanging natira ay ang bigat sa kanyang ulo at ang hapdi sa kanyang mga mata. “Saan kaya siya natulog…?” bulong niya sa sarili, ngunit alam niyang wala nang saysay ang tanong. Mas malinaw pa sa sikat ng araw ang nangyari, nakipaghiwalay na si Tyler sa kanya.Napapikit siya sandali, muling sumagi sa isip niya ang mga salitang binitiwan nito kagabi. Pinilit siyang bumangon. Kahit mabigat ang katawan kailangan niyang kumilos. Dumiretso siya sa banyo at naligo, umaasang kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam niya. Ngunit kahit anong gawin, hindI kaya ng isang paligo lang ang bigat na nararamdaman.Habang nagbibihis, hindi n

CHAPTER 1453

Nang marinig niya ang mga salitang iyon, tila may matalim na kutsilyong dahan-dahang ibinaon sa kanyang dibdib. Paunti-unti, ngunit sapat upang ubusin ang natitira niyang lakas.Ngunit sa halip na sumagot agad, pinili niyang manahimik.Huminga siya nang malalim, pilit pinapakalma ang kanyang dibdib, bago marahang itinaas ang tingin. Tinitigan niya si Tiffany, mata sa mata at sa unang pagkakataon, wala nang bakas ng pag-aatubili sa kanyang mga titig. Wala nang takot, wala nang paghingi ng paumanhin.“Tapos ka na ba?” malamig niyang tanong.Bahagyang napakunot ang noo ni Tiffany, tila hindi inaasahan ang ganoong klaseng reaksyon. “Excuse me?” Naghalukipkip pa ito na anu mang oras ay parang susugurin siya.“Kung tapos ka na, puwede ka nang umalis sa harap ko.” Kalmado ang kanyang boses ngunit matalim, at hindi magpapatinag.Saglit na natigilan si Tiffany bago sumiklab ang inis sa mukha nito. “Ang kapal naman ng mukha mo!”Hindi siya natakot kahit pinadilatan siya nito ng mata. Kalmado la

CHAPTER 1454

TYLER’S POVMatigas ang kanyang mukha habang nakaupo sa gilid ng kama ni Tiffany. Tahimik ang silid, wala ni isa sa kanila ang nagsasalita.Kasalukuyan silang dalawa roon. Siya mismo ang naghatid dito matapos itong itulak ni Jolisa sa hallway. Hindi niya inakalang aabot sa ganoon si Jolisa.Sa isip niya, malinaw pa rin ang imahe ng dalagang una niyang nakilala... mahinahon, mahinhin, halos hindi makabasag-pinggan. Pero ang nakita niya kanina… ibang-iba. Mapanakit, marahas at parang hindi niya kilala... O baka dahil nagbubulag-bulagan lang siya?“Tyler…”Napalingon siya kay Tiffany. Lumapit ito at kumapit sa kanyang braso, tila doon kumukuha ng lakas. Bahagyang nanginginig ang boses nito, ngunit ramdam ang diin sa bawat salita.“Look what Jolisa did to me…”Tinitigan niya ang braso nitong may bahid ng pamumula. Kumunot ang kanyang noo, ngunit hindi siya agad nagsalita.“Mabuti na lang talaga at hiniwalayan mo siya. Nalaman mo agad ang tunay niyang ugali bago pa tayo umalis. She doesn’t

CHAPTER 1455

Sandaling nabalot ng katahimikan ang silid. Napansin niya kung paanong unti-unting lumambot ang ekspresyon sa mukha ni Tyler, tila may bahagyang pag-unawa na sumilip sa mga mata nito.“K-kahit wala na tayong relasyon…” mahina niyang simula, pilit pinipigilan ang muling pag-agos ng luha, “gusto kong maging maayos tayo. Kahit… kahit magkaibigan na lang.”Bahagya siyang napangiti, ngunit may halong lungkot. “Ayaw kong umalis ka na may iniisip... na may iniwan. Gusto kong ipagpatuloy mo ang buhay mo nang maluwag sa dibdib, na walang dinadalang bigat… kahit wala na ako.”Muling sumunod ang katahimikan.“H-hindi mo ba talaga ako mahal, Jolisa?”Napahinto siya. Basag ang boses ni Tyler, tila pinipigilan din ang sariling emosyon. Para siyang sinaksak ng tanong. Hindi siya agad nakasagot, nagulo ang isip niya.Mahal ba niya ito? Oo. Pero dapat pa ba niyang sabihin? Tapos na ang lahat sa kanila.Huminga siya nang malalim. “Importante ka sa’kin, Tyler…” marahan niyang sagot. “Isa ka sa pinakamah

CHAPTER 1456

Pagmulat ng kanyang mga mata kinabukasan, agad niyang hinanap ang init ng yakap ni Tyler, ngunit malamig ang espasyo sa tabi niya... Wala na ito.Napabalikwas siya ng bangon. Mabilis siyang napatingin sa relong nakapatong sa gilid ng kama. Alas-nueve na ng umaga. Nanlaki ang kanyang mga mata.“Hala…?” bulong niya sa sarili, hindi makapaniwala. Hindi niya inakalang makakatulog siya nang ganoon kahaba, lalo na matapos ang magulong emosyon ng nagdaang gabi.Hindi na siya nag-aksaya pa ng oras. Agad siyang bumangon, halos madapa sa pagmamadali, at naglakad palabas ng kwarto.Habang papalabas, ramdam niya ang unti-unting pagbilis ng tibok ng kanyang puso, parang may hindi maipaliwanag na kaba na gumagapang sa kanyang dibdib.“Tyler?” tawag niya, bahagyang nanginginig ang boses. Ngunit walang sumagot.Mabilis niyang nilibot ang sala. Walang tao. Tahimik ang buong bahay, tila walang bakas ng anumang presensya.Agad siyang lumapit sa pinto ng kwarto ni Lola Beth at kumatok nang sunod-sunod.“

CHAPTER 1457

Bigla tuloy siyang nahiya. Hindi na niya magawang kwento kay Daniel ang tungkol kay Tyler, lalo na’t naroon si Mama Jess.“Sorry, Jolisa,” napakamot sa ulo si Daniel. “Ang kulit kasi ni Mama Jess. Gusto talagang sumama.”“Okay lang,” mahina niyang sagot.“So… kamusta ka na?” muling tanong ni Daniel. “Ano ‘yung sinabi mo kanina sa telepono, hiwalay na kayo ni Tyler?”Hindi siya sumagot. Parang muli na namang tutulo ang kanyang mga luha.“A-ako rin naman ang may kasalanan…” bulong niya sa wakas. “Ayokong umalis siyang nag-iisip sa akin… at ayoko ring mag-isip sa kanya habang malayo siya.”“I think you did a great job,” sagot ni Daniel, pilit siyang pinapagaan ang loob. “Okay lang ‘yan. Bata ka pa naman. Alam ko cliché pakinggan, pero… kung kayo, kayo talaga sa huli.” Bahagya pa itong natawa.“Anong gagawin ko, Dan?” nanginginig ang boses niya. “Nalulungkot ako kapag naiisip ko siya. Mag-isa na lang ako sa bahay… Hindi ko pa alam kung aalis na ba ako doon o manatili. Si Tyler naman ang t

CHAPTER 1458

TYLER’S POV: Kasalukuyan siyang nasa kanyang kwarto sa condo, tahimik na nakaupo habang nakatitig sa kanyang cellphone. Naghihintay kahit isang mensahe o isang tawag. Kahit ano.... mula kay Jolisa. Kanina pa siya tulala. Mula nang umalis sila ni Tiffany sa rancho, hindi na niya magawang alisin sa isip ang huling sandali nilang magkatabi ni Jolisa. Hindi niya ito ginising. Napaka-payapa ng mukha nito habang natutulog, parang ayaw niyang sirain ang katahimikang iyon. Ngunit ang totoo hindi niya kayang makita ang pag-alis habang gising si Jolisa. Masyadong masakit. Mabigat ang loob niyang iwan ang dalaga, pero kailangan niyang umalis. Kahit nag-usap na sila kagabi at nagkaintindihan, pakiramdam niya… may kulang pa rin. May mga salitang hindi nasabi. May mga damdaming hindi lubusang naipahayag. Bago siya tuluyang lumabas ng kwarto nito kanina, marahan niyang hinalikan sa noo si Jolisa. Ngayon lang siya nagmahal nang ganito. Ngunit sa kabilang lahat, hindi sila pareho ng nararamdaman

CHAPTER 1459

JOLISA’S POV:Pagpasok ni Jolisa sa main door, sinalubong siya ng katahimikan ng bahay. Sa sala, naabutan niya si Lola Beth na kabababa lang ng telepono. Nakaupo ito sa sofa, ngunit agad napatingin sa kanya at ngumiti.“Apo, andito ka na pala,” malambing nitong bati. “Saan ka ba galing?”Ngumiti rin siya, kahit may bahagyang pagod ang mga mata niya. Lumapit siya at marahang humalik sa pisngi ng matanda. “Sorry po, la. Ginabi ako… nagpalamig lang sa mall.”“Ganun ba…” Bahagyang kumunot ang noo ni Lola Beth, tila sinusuri ang kanyang mukha. “Nalulungkot ka ba?”Saglit siyang natigilan, saka mabilis na umiling. “Huh? Hindi po, la. May binili lang po akong importante,” palusot niya, pilit pinapakalma ang sarili.“Ganun ba?” mahinang tugon ng matanda, bagaman hindi lubos na kumbinsido.“Pasensya na po kung pinaghintay ko kayo ni Lolo Gregore,” dagdag pa niya.“Hindi, iha, tama lang ang dating mo. Nasa library pa ang lolo mo, may kausap pa sa telepono. Halika, dito ka muna. Hintayin natin s

CHAPTER 1460

Nanatili siyang nakatitig sa cellphone kahit matagal nang naputol ang tawag. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa buong katawan niya. Hindi siya agad nakaiyak.Para siyang naestatwa sa kinauupuan habang paulit-ulit na bumabaon sa isip niya ang bawat salitang binitawan ni Tiffany.“Kakatapos lang namin mag-sex…”Mariin niyang ipinikit ang kanyang mga mata, tila umaasang mawawala ang narinig.Pero hindi. Mas lalo lang itong lumilinaw at kumukurot sa puso niya. Dahan-dahan niyang ibinaba ang kamay hawak ang cellphone, nanginginig ang mga kamay. Hindi niya alam kung alin ang mas nangingibabaw... galit ba, sakit, o hiya?“Hindi totoo…” mahina niyang bulong sa sarili.Pero kahit sabihin niya iyon, may bahagi sa kanya na natatakot. Paano kung totoo? Paano kung habang iniisip niya si Tyler… habang pinipigilan niyang tawagan ito… habang nahihiya siyang magparamdam… si Tyler naman ay nagpapakasasa kay Tiffany?Mariin niyang kinagat ang kanyang ibabang labi. “Hindi…” umiling siya. “Hindi s

PREV

...

142 143 144 145 146 147

NEXT

SCAN CODE TO READ ON APP

DMCA.com Protection Status