All Chapters of LUST IS SWEETER THE SECOND TIME AROUND: Chapter 1681 - Chapter 1690

"You could've asked for our help, Frazer!" mariing sabi ni Craig habang pigil ang galit at pagkadismaya sa mukha. "Hindi iyong gagawa ka pa ng kasalanan para lang makuha ang gusto mo." Unti-unting yumuko si Frazer. Halos hindi niya magawang tingnan ang ama sa sobrang hiya. "Sorry, Dad... Sobrang hiya na ako sa inyong lahat. Wala na akong ibang ginawa kundi ang pahiyain kayo." basag ang boses niyang sambit Napahagulhol siya at napahawak sa sariling buhok. "Ano'ng gagawin ko, Dad? Ayoko pang mamatay. Natatakot ako." Huminga nang malalim si Craig bago nagsalita. Kahit galit siya, ama pa rin siya ni Frazer. "Hindi ka pababayaan ng pamilya mo, pero hindi rin puwedeng hindi mo pagbayaran ang ginawa mo kay Lewis. Attempted murder ang kasalanang ginawa mo. Hindi iyon simpleng pagkakamali na puwedeng kalimutan na lang." Dahan-dahang tumango si Frazer habang patuloy na lumuluha. "Papayag ako, Dad. Handa akong makulong. Handa akong pagbayaran ang lahat." Napatingin siya kay Catriona na umi

Matapos ang masayang tawanan at kuwentuhan sa loob ng palasyo, unti-unti nang napagdesisyunan ng mga Mackenzie na oras na upang umuwi. Bagama't puno pa rin ng kasiyahan ang paligid, hindi maikakaila ang lungkot na unti-unting bumabalot sa puso ni Jolie dahil sa nalalapit niyang pag-alis.Sa kanilang silid, tahimik siyang tinulungan ni Tyler sa pag-iimpake ng mga gamit niya. Isa-isang tiniklop ng binata ang mga damit habang siya naman ay nakaupo sa gilid ng kama at pinagmamasdan ang bawat kilos nito."Konti lang ang dadalhin mo," sabi ni Tyler habang inilalagay ang ilang damit sa maleta. "Hindi ka naman magtatagal doon."Napangiti siya, pero bakas sa mga mata niya ang pangungulila. Ramdam niyang mabigat pa rin sa loob ni Tyler ang paghihiwalay nila, kahit ilang araw lang naman iyon.Sa totoo lang, ganoon din ang nararamdaman niya. Pero mas nangingibabaw pa rin ang pananabik niyang makilala nang lubusan ang pamilyang matagal niyang ipinagdasal na matagpuan."Love, baka naman hindi na ak

Makalipas ang ilang minuto, tuluyan nang pumasok ang kanilang sasakyan sa napakalawak na estate ng mga Mackenzie.Bahagyang nanlaki ang kanyang mga mata nang makita ang napakalaking mansiyon na nakatayo sa gitna ng malawak na lupain. Kumikinang ang mga ilaw nito sa gitna ng gabi, habang napapalibutan ng malalawak na hardin at matatayog na puno.Halos mapasinghap siya sa sobrang pagkamangha. Kasingganda at kasinglawak din ito ng palasyo ng mga Sebastian.Normal lang ba talaga ang mga ganitong bahay dito sa Scotland? Napailing siya habang lihim na natatawa sa sarili.Jusko... ang hirap sigurong linisin ng ganitong kalaking bahay!... sambit niya sa isip habang pinagmamasdan ang bawat detalye ng mansiyon.Huminto ang sasakyan sa harap ng engrandeng entrada. Agad na bumaba ang mga tauhan upang pagbuksan sila ng pinto. Dahan-dahan siyang bumaba at muling namangha sa kaniyang paligid. "Welcome to our home, iha," malambing na sabi ng kaniyang ama habang nakangiti. "From now on, dito ka na na

Minabuti ni Jolie na ayusin muna ang kaniyang mga gamit. Isa-isa niyang inilabas ang mga damit mula sa kaniyang maleta at maingat na inayos ang mga ito sa loob ng closet. Kumuha rin siya ng komportableng damit na maaari niyang isuot sa pagtulog.Mahaba at nakakapagod ang naging araw niya. Napakaraming nangyari sa loob lang ng ilang oras, mga bagay na ilang araw lang ang nakalipas ay hindi niya kailanman inakalang mararanasan. Pero sa kabila ng lahat, wala naman siyang reklamo... Maliban na lang kay Catriona.Si Catriona lang ang nag-iisang tao sa pamilya Mackenzie na tila hindi matanggap ang kaniyang pagdating at ang katotohanang isa na rin siyang Mackenzie.Hindi naman niya ito masisisi. Buong buhay na inakala ni Catriona na siya ang tunay na prinsesa ng pamilya. Siya ang lumaki sa pagmamahal at karangyaan ng mga Mackenzie. Siya ang nakasanayang tawagin bilang anak at kapatid. Kaya naman marahil ay hindi madaling tanggapin na sa isang iglap, may dumating na isang taong hindi niya kil

Sa lalim ng kanyang tulog, maging sa mundo ng mga panaginip ay si Tyler pa rin ang kasama niya."Tyler, ano ba... hindi ka pa ba napapagod?" nakangiti niyang bulong habang damang-dama ang marahang pagdampi ng mga halik nito sa kanyang leeg.Hindi pa rin siya nagmumulat ng mata. Hindi sumagot si Tyler. Patuloy lang ito sa pagsuyo at pag-iwan ng init ng mga halik sa kanyang balat. Pero hindi na niya pinagtakhan ang katahimikan nito, bakit nga ba ito magsasalita kung ang lahat ng ito’y isa lang magandang panaginip?Hinihayaan na lang niya ang sariling tangayin sa tamis na sandaling iyon. Halos totoong-too ang lahat. Ang init ng mga palad nitong dahan-dahang humahaplos sa kanyang balat ay nagdudulot ng bahagyang kiliti, kaya't mas lalo pang lumapad ang ngiti sa kanyang mga labi.Nang maramdaman niyang unti-unting bumababa ang mga halik at haplos ni Tyler, lalo pa niyang ipinikit ang kanyang mga mata. Natatakot siyang sa sandaling magmulat ay bigla na lang maglaho ang imahe nito at magisi