บททั้งหมดของ The Billionaire Conquer My Heart [Book lll]: บทที่ 11 - บทที่ 20

Alexander Point of view“Nay Asun!” Masaya kong tawag sa katiwala ng aming ancestral house, ilang dekada ng naninilbihan sa amin si Nanay Asun kaya halos kapamilya na ang turing namin dito. “Ay kabayo!” Gulat niyang sigaw at hindi sinasadya na naihagis nito ang hawak na sandok. “Xander!?” Hindi makapaniwala niyang bulalas sa aking pangalan habang nanlalaki ang mga mata nito ng makita ako. Matinding kasiyahan ang lumarawan sa mukha nito at sinugod niya ako ng yakap. “Diyos ko, mahabaging langit! Bakit ngayon ka lang nagpakita sa akin kang bata ka? Dalawampung taon na ang lumipas ng huli kitang nakita at ngayon ay ang laki-laki mo na! Sabihin mo sa akin, may asawa ka na ba?” Sabik niyang tanong sa akin, imbes na sumagot ay nakangiting umiling na lang ako sa kanya. Hindi ko pa masabi sa kanya na iyon talaga ang dahilan kung bakit biglaan ang pag-uwi ko dito. “Nay Asun, bakit parang hindi yata nagbago ang mukha mo? Twenty years na ang lumipas pero parang hindi ka yata tumatanda.” Nakang

“Nandyan na sila!” Malakas na sigaw ng katulong mula sa pintuan ng mansion ng makita nito ang paparating na sasakyan ni Alexander. “You don’t need to yell, Stupida!” Naiimbyernang sigaw ni Esmeralda sa pobreng katulong. Tanging ang kanyang pamilya lang at si Rosario ang naroroon sa salas. Dahil si Gracia ay kasalukuyang abalâ sa hotel na minana nito mula sa kanilang ama. Halos sabay na tumayo ang lahat ng humimpil ang sasakyan sa harap ng mansion. Kasiyahan, ito ang makikita sa mukha ng mabait na si Rosario, dahil tanggap niya kahit sino pa ang maging asawa ng kanyang anak. Isa pa ay may tiwala siya kay Don Rafael dahil batid niya na para sa ikabubuti ng lahat ang ginagawa nitong desisyon. Isang matamis na ngiti ang nakahanda sa kanyang mga labi para sa bago niyang manugang. Sa kabilang banda ay kabaliktaran naman ang nararamdaman ng mag-inang Esmeralda at Patricia. Halos hindi na maipinta ang mga mukha nito habang ang kanilang kalooban ay nagpupuyos sa galit dahil sa mga desisyon n

“Mom, ako na lang ang magpapakasal sa kanya.” Ani ni Athan sa ina habang buing paghanga na pinagmamasdan si Zanella at si Alexander na kasalukuyan na nasa harap ng Judge. “Tumahimik ka, alam mo naman kung ano ang kondisyon ng Lolo mo, kaya hindi mo pwedeng ipilit ang gusto mo.” Matigas na sagot ni Gracia sa sinabi ng anak. Tumiim ang mga bagâng ni Athan at matinding inggit ang nararamdaman niya para sa kanyang pinsan. “Halos nasa kanya na ang lahat, wala ng ibinigay sa akin si Lolo kahit na isang kumpanya. Pati ba naman si Zanella ay sa kanya rin napunta? Tell me Mom, anak ka ba talaga ni Lolo?” Curious na tanong ni Athan sa kanyang ina, impit na natawa naman si Esmeralda sa tinuran ng kanyang pamangkin. Mabilis na tinakpan nito ang bibig upang hindi bumunghalit ng tawa. Pinukol naman siya ng isang matalim na tingin ni Gracia bago sinagot ang anak. “Bastos kang bata ka, at anong palagay mo sa akin ampon?” Anya sabay batok sa ulo ng anak bago ito pinandilatan ng mata. Kumakamot sa u

Pagpasok ni Zanella sa loob ng banyo ay lumipad naman si Sky palabas ng bintana. Mabilis na kumilos si Alexander at kaagad na isinarado ang bintana upang hindi makapasok ang ibon ng dalaga. Isang makahulugang ngiti ang lumitaw sa kanyang bibig habang naglalaro sa isipan ang magandang imahe ng babaeng taga bundok na ngayon ay asawa na niya. Tinanggal niya ang mga butones ng kanyang polo hanggang sa tuluyan na niyang hinubad ang lahat ng suot niyang damit at tanging brief lang ang natirang saplot sa kanyang katawan.Makalipas ang ilang minuto ay lumabas si Zanella na nakabalot ng tuwalya ang katawan habang nakalugay ang basâ at mahaba nitong buhok na lagpas bewang. “Huh? Hindi ko makita ang damit ko, napansin mo ba kung nasaan?” Nagtataka na tanong ni Zanella habang iniikot ang tingin sa kabuuan ng kwarto, hindi alintana ang maskuladong katawan ng kanyang asawa. “Wala man lang bang epekto sa kanya ang aking katawan? Samantalang ang ibang mga babae ay halos mabaliw sa oras na makita n

“Mamâ, where’s Zanella?” Naiinis kong tanong dahil kanina pa ako naghahanap sa babaeng iyon pero hindi ko ito makita. “Naku iho, I’m sure nandyan lang sa paligid ang batang ‘yun.” Natatawa na sabi ni Mama, tumayo ito at tumungo sa pintuan para personal na hanapin ang makulit kong asawa. Halos sabay pa kaming lumabas ng pintuan para lang mabigla dahil sa isang magarang sasakyan na humimpil sa mismong tapat naming mag-ina. Huminto kami sa paghakbang at hinintay na bumaba ang sakay ng puting kotse. Ewan ko ba, kung bakit bigla akong kinabahan na hindi ko mawari. Kahit hindi ko pa nakikita ang may-ari ng kotse ay mukhang alam ko na kung sino ito. Curious na lumapit ang aking ina habang ang mga mata nito ay nagtatanong na nakatingin sa akin. “Babe!” Napalunok ako ng wala sa oras nang bumaba mula sa sasakyan ang fiance kong si Samantha. Masaya itong kumakaway sa akin bago nagmamadali na sinugod ako ng yakap. Wala sa sarili na napayakap na lang din ako sa kanya habang ang mga mata ko ay