เย่ซิงหยวี่เปิดยาครีม มองแผลของเขา แล้วก็ลําบากใจอีกครั้งบาดแผลอยู่ด้านล่าง เธอต้องปัดออกถึงจะทายาได้เธอขมวดคิ้ว กําลังคิดอยู่ว่าจะทำเช่นนี้หรือไม่แม้ว่าเคยเห็นมาหลายครั้งแล้ว แต่ความสัมพันธ์ในปัจจุบัน มาถึงขั้นต่างคนต่างอยู่แล้ว มันจะลำบากใจนิดหน่อย"ยังไม่เสร็จเหรอ" เฟิงป๋อเหยียนลืมตาแล้วถามเธอเย่ซิงหยวี่ไม่ได้พูด สีหน้าลําบากใจเล็กน้อยเฟิงป๋อเหยียนมองตัวเองแวบหนึ่ง ดูเหมือนเข้าใจแล้ว เขายกปากยิ้มเมื่อเย่ซิงหยวี่เห็นว่าเขายิ้ม น่าจะไม่สนใจมากนัก จึงรวบรวมความกล้าหาญ บีบยาทาบนนิ้วและยื่นออกไปเมื่อยาติดขึ้นไป เฟิงป๋อเหยียนหายใจถี่ขึ้น เขาพูดด้วยเสียงแห้งว่า "คุณระวังหน่อย""ระวังอะไร" เย่ซิงหยวี่เงยหน้ามองเขาสายตาของเฟิงป๋อเหยียนลึกลงไป "ระวังว่าส่วนที่ไม่ควรสัมผัส ก็อย่าสัมผัส"เย่ซิงหยวี่ "..."พูดจาหยาบคายอะไรเนี่ยเธอจะแตะต้องมันได้ยังไงเธอถึงจะไม่ชอบหรอกไม่พอใจเล็กน้อย เลยตั้งใจใช้แรงนิดหน่อยเฟิงป๋อเหยียนสูดหายเข้าลึก พูดด้วยกัดฟันว่า "เย่ซิงหยวี่!""ทำอะไร"เย่ซิงหยวี่มองเขา บนมุมริมฝีปากมีรอยยิ้มเฟิงป๋อเหยียนจ้องมองเธออย่างหนัก "ตอนนี้ยังยั่วยวนผมอ
اقرأ المزيد
